บทที่ 121 การโจมตีของสมาพันธ์เร่ร่อน! ศัตรูจากแปดทิศ! กระแสน้ำวนแห่งความมืด!

บทที่ 121 การโจมตีของสมาพันธ์เร่ร่อน! ศัตรูจากแปดทิศ! กระแสน้ำวนแห่งความมืด!

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในสังกัดของท่าน นักรบคนแคระ/คุณภาพระดับ B ได้รับการยกระดับขึ้น หลังจากการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องในสนามฝึกทหารระดับ SSS!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! นักรบคนแคระของท่านได้รับการเลื่อนระดับคุณภาพโดยอัตโนมัติภายใต้การฝึกฝนในสนามฝึกทหาร! ปัจจุบันมีคุณภาพระดับ A!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! นักรบคนแคระของท่านได้รับการเลื่อนเลเวลขึ้น 1 ระดับ! ปัจจุบันเลเวล 22!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! นักรบคนแคระของท่านปลดล็อกพรสวรรค์พิเศษใหม่สำเร็จ พลังแห่งขุนเขา!]

[แจ้งเตือน: ภายใต้ผลสนับสนุนของพรสวรรค์พิเศษ "พลังแห่งขุนเขา" เมื่อนักรบคนแคระโจมตีเป้าหมาย จะสร้างความเสียหายคริติคอลเพิ่มเติม! ในขณะเดียวกันพละกำลังโดยรวมจะเพิ่มขึ้นอีก 25% จากพื้นฐานเดิม!]

"เป็นอย่างที่ฉันคาดไว้จริงๆ!" เมื่อเห็นรายละเอียดการยกระดับของยูนิตคนแคระจากสนามฝึกทหาร

เสิ่นหลินก็ตาเป็นประกาย: "สนามฝึกทหารมีผลพิเศษอย่างมากต่อยูนิตระดับต่ำ!"

"แต่สำหรับยูนิตระดับเทพขุนพลอย่างจ้าวอวิ๋น ผลพิเศษอาจจะไม่ชัดเจนนัก... หรืออาจจะต้องใช้เวลานานกว่านี้!" ตอนนี้เสิ่นหลินเริ่มเข้าใจฟังก์ชันของสนามฝึกทหารระดับ SSS ในดินแดนของเขาอย่างถ่องแท้แล้ว

"ถ้าอย่างนั้น ก็เรียกยูนิตคนแคระที่เหลือในดินแดนสังกัด รวมถึงราชันคนแคระมาฝึกที่นี่ให้หมดเลยแล้วกัน!" เสิ่นหลินไม่รอช้า เปิดใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้ายของเมืองหลัก ส่งยูนิตคนแคระที่ฝึกเสร็จแล้วกลับไป และเรียกยูนิตที่เหลือทั้งหมดมาฝึกแทน

ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังจัดการเรื่องนี้ เหอเยว่เหลียน รองลอร์ดในดินแดนสังกัด ถึงกับยืนบื้อเป็นหินไปแล้ว! "นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!!!" เธอมองดูนักรบคนแคระหลายพันนายที่เพิ่งถูกส่งกลับมาจากเมืองหลักของเสิ่นหลินพลางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ: "คุณภาพของนักรบพวกนี้... ทำไมถึงกลายเป็นระดับ A กันหมดแล้วล่ะ?!!!" สำหรับคุณภาพยูนิตในดินแดนของเธอ

เหอเยว่เหลียนย่อมรู้จักดีกว่าใคร! ทั้งดินแดนมีเพียงราชันคนแคระตัวเดียวที่เป็นระดับ A ส่วนที่เหลือเป็นระดับ B ทั้งหมด!

แต่ตอนนี้... หลังจากไปที่เมืองหลักของเสิ่นหลินเพียงไม่นาน ทำไมกลับมาแล้วคุณภาพถึงกระโดดขึ้นเป็นระดับ A ได้ล่ะ! และสิ่งที่เธอเข้าใจยากที่สุดคือ... ยูนิตพวกนี้ไม่ได้แค่เพิ่มคุณภาพ!

แม้แต่พรสวรรค์ก็ยังปลดล็อกอันใหม่มาด้วย! "ไม่เข้าใจ! ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ!" อารมณ์ของเหอเยว่เหลียนตอนนี้เหมือนกับคำฮิตในโลกโซเชียลที่ว่า —— แม้ฉันจะดูไม่รู้เรื่อง แต่ฉันก็ตกใจสุดขีด!!

ในขณะเดียวกันเธอก็ยิ่งรู้สึกว่า การได้เป็นดินแดนในสังกัดของเสิ่นหลินนั้นช่างเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต!

"ศึกคลื่นทมิฬในอีก 11 วันข้างหน้า ฉันต้องผ่านมันไปได้อย่างปลอดภัยแน่นอน ภายใต้ความช่วยเหลือและการสนับสนุนของท่านลอร์ดเสิ่นหลิน!" เมื่อคิดได้ดังนั้น เหอเยว่เหลียนก็ตื่นเต้นจนตัวสั่น!

ในเวลาเดียวกัน ณ อีกด้านหนึ่งของป่าลึก ดินแดนการ์กอยล์เลเวล 11 ภายในดินแดน นอกจากลอร์ดการ์กอยล์แล้ว ยังมีลอร์ดคนอื่นที่มีเลเวลใกล้เคียงกันอีก 7 คนมารวมตัวกัน

"เหล่าพันธมิตรทั้งหลาย แผนการรบของเราก็เป็นไปตามที่ผมเพิ่งบอกไป!" ลอร์ดการ์กอยล์มองไปยังพันธมิตรทั้งเจ็ดพลางแสยะยิ้ม: "พวกเราทั้งแปดต้องรวมพลังกันให้แข็งแกร่งในป่าลึกแห่งนี้!

นอกจากจะร่วมกันต้านทานคลื่นทมิฬในอีก 11 วันข้างหน้าแล้ว เรายังต้องร่วมกันกวาดล้างขุมกำลังลอร์ดเจ้าอื่นๆ ในป่าลึกให้เกลี้ยงด้วย!"

"มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะรับประกันได้ว่าความแข็งแกร่งของยูนิตในดินแดนพวกเราจะผ่านคลื่นทมิฬไปได้!"

เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่งก่อนกล่าวต่อ: "อย่างเช่นในคืนนี้ เราจะร่วมกันส่งยูนิตทหารไปถล่มดินแดนคนแคระเลเวล 10 แห่งนั้นให้ราบคาบ!"

"จางเหลย คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้พูดเล่น?" ลอร์ดระดับเงินจากประเทศซากุระคนหนึ่งขมวดคิ้ว: "เราจะบุกดินแดนคนแคระนั่นตอนกลางคืนงั้นเหรอ?"

"การทำแบบนี้มันไม่เสี่ยงเกินไปหน่อยเหรอ!"

"นั่นสิ! ในช่วงกลางคืน การบุกถล่มดินแดนลอร์ดคนอื่น ต่อให้เป็นแค่เลเวล 10 มันก็ดูไม่ค่อยปลอดภัยนะ!" ลอร์ดคนอื่นๆ ต่างเห็นตรงกันว่าข้อเสนอของจางเหลยนั้นเสี่ยงเกินไป

เพราะในช่วงกลางคืน สัตว์ร้ายและขุมกำลังท้องถิ่นในมหาทวีปจะได้รับอิทธิพลจากความมืดและกลายเป็นดุร้ายกว่าปกติ การเลือกโจมตีในช่วงเวลานี้จึงดูไม่ใช่การตัดสินใจที่ฉลาดนัก

"ทุกคน วางใจเถอะ..." จางเหลยรู้ว่าพวกเขากังวลเรื่องอะไรจึงยิ้มออกมา: "สองสามวันที่ผ่านมาผมสังเกตเห็นว่า... สัตว์ร้ายและขุมกำลังท้องถิ่นในป่าลึกแห่งนี้ ไม่รู้เพราะสาเหตุอะไร แต่มันลดจำนวนลงไปเกินครึ่ง!"

"และที่สำคัญที่สุด พวกที่หายไปน่ะเป็นพวกระดับสูงทั้งนั้น!"

"พูดได้ว่าสัตว์ร้ายและศัตรูที่เหลืออยู่ในป่าตอนนี้ สำหรับยูนิตเลเวล 11 ของพวกเราแล้ว ต่อให้เป็นช่วงกลางคืนก็ไม่มีอะไรต้องกลัว!"

หลังจากจางเหลยให้เหตุผลจบ ซง ซูคุน ลอร์ดชาวกิมจิก็เสริมขึ้นมา: "พันธมิตรจางเหลยพูดถูก... ช่วงนี้จำนวนศัตรูในป่าลดลงอย่างมากจริงๆ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน!"

"ถ้าเป็นแบบนั้น... ก็น่าลองดูนะ! แถมยังเป็นการจู่โจมแบบที่ฝ่ายตรงข้ามไม่ทันตั้งตัวด้วย!" หลังจากฟังจางเหลยและซง ซูคุนจบ ลอร์ดอีก 6 คนก็นิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะตกลงตามแผนการนี้

"ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ก็เริ่มเคลื่อนพล!" เมื่อเห็นพันธมิตรเห็นพ้องต้องกัน จางเหลยก็สั่งการให้การ์กอยล์ระดับ A ของเขาและยูนิตของพันธมิตรทั้งเจ็ด มุ่งหน้าไปยังพิกัดของดินแดนคนแคระเลเวล 10 ทันที!

อีกด้านหนึ่ง สมาพันธ์เร่ร่อนแห่งระนาบเงิน

ภายในสมาพันธ์ คิม ซึงนัม ชาวกิมจิกำลังถือขวานยักษ์ระดับสูงหนักนับพันจินพลางมองไปยังเหล่านักรบเร่ร่อนนับพันคน: "นักรบทุกท่าน! คืนนี้เราจะออกจากที่นี่ มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าลึกเพื่อบุกยึดดินแดนของไอ้พวกเผ่ามนุษย์นั่น!"

"ขอเพียงเรายึดดินแดนมนุษย์นั่นได้สำเร็จ พลังของสมาพันธ์เร่ร่อนเราจะแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง!"

"ถึงตอนนั้น ผู้ยิ่งใหญ่แห่งระนาบเงินจะไม่ใช่พวกลอร์ดที่มีดินแดนอีกต่อไป แต่จะเป็นสมาพันธ์เร่ร่อนของพวกเรา!"

"ลอร์ดทุกคนจะต้องสยบแทบเท้าสมาพันธ์เรา!" "ใครไม่ยอมสยบ..." "ต้องถูกฆ่าให้หมด!" คิม ซึงนัมชูขวานยักษ์ขึ้นฟ้า: "ออกเดินทาง!"

"รับทราบครับ ท่านหัวหน้า!" สิ้นเสียงคำสั่ง

เหล่านักรบในสมาพันธ์เร่ร่อนก็นำทัพออกจากค่าย โดยมีนักรบชาวซากุระ อิดะ ซาบุโร่ เป็นผู้นำทางมุ่งตรงไปยังพิกัดดินแดนมนุษย์ของเสิ่นหลิน!

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ยูนิต "คนเหมือง" และชาวบ้านของท่าน ค้นพบแหล่งแร่พิเศษและป่าไม้รอบดินแดน หลังจากขุดและตัดไม้แล้ว ได้รับหินกิมกังและไม้กิมกังอย่างละ 3,500 หน่วย!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ภายใต้ผลของ "บุตรแห่งโชคชะตา" จากหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS ท่านได้รับหินกิมกังและไม้กิมกังเพิ่มขึ้นเป็นคริติคอล 100 เท่า!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ท่านได้รับวัสดุพิเศษหินกิมกัง 350,000 หน่วย! และไม้กิมกัง 350,000 หน่วย!]

ณ ดินแดนมนุษย์เลเวล 10 เสิ่นหลินยืนอยู่บนกำแพงเมืองฟังเสียงแจ้งเตือนแล้วพึมพำกับตัวเอง: "ดูเหมือนหินกิมกังกับไม้กิมกังทางฝั่งดินแดนสังกัดจะแทบไม่เคยถูกใครขุดเลยนะเนี่ย!" "ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง กลับได้วัสดุอัปเกรดมาตั้งเจ็ดแสนหน่วย!" "ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป วัสดุอัปเกรดดินแดนน่าจะครบก่อนค่ำวันพรุ่งนี้แน่นอน!"

ปัจจุบันวัสดุอัปเกรดด้านคริสตัลพลังงานเขาไม่กังวลเลย สิ่งเดียวที่ยังขาดคือไม้และหิน เสิ่นหลินตรวจสอบความต้องการในการอัปเกรดอีกครั้ง

[วัสดุอัปเกรดดินแดน]: คริสตัลทั่วไป 8 ล้าน, ระดับกลาง 4 ล้าน, ระดับสูง 2 ล้าน, ไม้กิมกัง 15 ล้าน, หินกิมกัง 15 ล้านหน่วย!

[แจ้งเตือน]: ปัจจุบันยังขาดไม้และหินอีกอย่างละ 6 ล้านหน่วย!

"ยังขาดอีกหกล้านงั้นเหรอ..." ถ้าเป็นลอร์ดคนอื่นคงลมจับเมื่อเห็นตัวเลขนี้

แต่สำหรับเสิ่นหลินมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะภายใต้ผลคริติคอล 100 เท่า ความเร็วในการรวบรวมของเขานั้นเร็วกว่าคนอื่นเป็นพันเท่า!

ทว่า ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังครุ่นคิด เสียงแจ้งเตือนพิเศษก็ดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน!

[คำเตือน! ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากดินแดนสังกัด 50,000 เมตร! พบยูนิตทหารจากดินแดนอื่นจำนวนมากกว่า 40,000 ตน กำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เขตดินแดนสังกัด!]