บทที่ 111 หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์! คำอวยพรของเทพธิดาแห่งแสงจันทร์! ขุมกำลังท้องถิ่นนับแสน! บุกโจมตีดินแดน!

บทที่ 111 หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์! คำอวยพรของเทพธิดาแห่งแสงจันทร์! ขุมกำลังท้องถิ่นนับแสน!

บุกโจมตีดินแดน!

"มะ... หมดแล้วเหรอ? แค่นี้เองเหรอ?"

หลังจากตรวจสอบคุณสมบัติของดินแดนเลเวล 10 ที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จ

เสิ่นหลินก็ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง: "ทำไมรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยล่ะ?"

ตามปกติแล้ว ทุกครั้งที่เลเวลของดินแดนทะลวงผ่านทุกๆ 10 เลเวล จะต้องเกิดความเปลี่ยนแปลงพิเศษบางอย่างขึ้น เพราะทุกๆ 10 เลเวลนั้นเปรียบเสมือนเส้นแบ่งเขตที่สำคัญ

"หรือว่าเป็นเพราะดินแดนของฉันมันพิเศษเกินไป?" ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังสงสัย เสียงแจ้งเตือนพิเศษของมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังขึ้นข้างหูของเขาพอดิบพอดี!

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! เลเวลดินแดนของท่านได้รับการยกระดับเป็นเลเวล 10 สำเร็จ!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! หลังจากดินแดนเลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 สถานะดินแดนได้รับผลลัพธ์ใหม่ —— หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์!]

"หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์?!" สิ้นเสียงแจ้งเตือน เสิ่นหลินยังไม่ทันได้ตั้งตัว รายละเอียดของคุณสมบัติสถานะใหม่ "หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์" ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาทันที!

[สถานะดินแดน]: หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์ / ภายใต้การสนับสนุนของผลจากหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS พลังป้องกันโดยรวมของดินแดนจะได้รับโบนัสเพิ่มขึ้นอีก 1,000 เท่า จากพื้นฐานเดิม!

ในขณะเดียวกัน ยูนิตทหารเผ่ามนุษย์ทั้งหมด พลังป้องกันและความสามารถของยูนิตสายนักเวทจะได้รับโบนัสเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า จากพื้นฐานเดิม!

นอกจากนี้ พรสวรรค์เฉพาะตัวทั้งหมดของยูนิตทหารเผ่ามนุษย์ในดินแดน จะได้รับโบนัสประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า เช่นกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้ผลเฉพาะของหัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์ระดับ SSS ยูนิตทหารเผ่ามนุษย์ในดินแดนจะสร้าง "พลังศรัทธา" ต่อลอร์ดเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า!

"สร้างพลังศรัทธาได้สองเท่าเลยเหรอ?!"

เมื่อเห็นคุณสมบัติข้อสุดท้ายของ "หัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์" เสิ่นหลินรู้สึกว่าลมหายใจของเขาเริ่มกระชั้นชี่ขึ้นมาทันที!

ต้องรู้ว่าเหตุผลที่เสิ่นหลินพยายามอัญเชิญชาวบ้านออกมามากมายขนาดนี้ ก็เพื่อสะสมพลังศรัทธาของตัวเอง! เพราะขอเพียงพลังศรัทธาทะลุ 10,000 หน่วย

ไม่ว่าจะเป็นคุณสมบัติของหัวใจแห่งจักรพรรดิมนุษย์ หรือคุณสมบัติบุตรแห่งโชคชะตาจากหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS ของเขาก็จะได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล! และอาจจะปลดล็อกพรสวรรค์ใหม่ๆ ได้อีกด้วย!

"นี่สิถึงจะเป็นวิธีการอัปเกรดที่ถูกต้อง!"

เขาสูดลมหายใจลึก พยายามข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้

ขณะที่เสิ่นหลินเตรียมจะตรวจสอบคุณสมบัติดินแดนเพิ่มเติม ราตรีแห่งมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็โหมซัดเข้ามา! เมื่อความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้งราวกับคลื่นยักษ์กลืนกินทั่วทั้งทวีป

เสียงประกาศพิเศษก็ดังขึ้นในหูของลอร์ดระดับเงินทุกคน

[แจ้งเตือน: ราตรีมาถึงอย่างเป็นทางการ! เทพธิดาแห่งแสงจันทร์เริ่มโปรยปราย 'คำอวยพรของเทพธิดาแห่งแสงจันทร์' ลงสู่มหาทวีปไร้สิ้นสุด!]

สิ้นเสียงประกาศ ดวงจันทร์ดวงมหึมาบนฟากฟ้าพลันสยายปีกขนนกสีขาวอันศักดิ์สิทธิ์ออกมาดัง "พรึ่บ!" พร้อมกับสะบัดปีกโปรยปรายแสงแห่งคำอวยพรลงมาเบื้องล่าง!

เมื่อเห็นคำอวยพรเริ่มตกลงมา เสิ่นหลินก็รีบออกคำสั่งไปยังจ้าวอวิ๋นและคนอื่นๆ ที่กำลังไล่ล่าสัตว์ร้ายอยู่

นอกเขตดินแดนหมื่นเมตรทันที: "จ้าวอวิ๋น! พวกเจ้าช่วยกันค้นหาดูรอบๆ ว่าจะพบคำอวยพรของเทพธิดาแห่งแสงจันทร์บ้างไหม!"

นับตั้งแต่ดินแดนมี "ค่ายกลเคลื่อนย้าย" เสิ่นหลินก็ไม่ได้เรียกจ้าวอวิ๋นและคนอื่นๆ กลับเข้าเมืองก่อนค่ำเพื่อป้องกันขุมกำลังท้องถิ่นอีกต่อไป เพราะตอนนี้หากมีศัตรูหน้าไหนบังอาจมาบุกรุก

เขาจะสามารถเคลื่อนย้ายจ้าวอวิ๋นกลับมาได้ในพริบตา หรืออาจจะทำลายพวกมันทิ้งทันทีที่พวกมันก้าวเข้าสู่ระยะของหอตรวจการณ์!

ในขณะเดียวกัน ณ พื้นที่ที่ห่างจากดินแดนของเสิ่นหลินออกไป 70,000 เมตร

ภายในซากปรักหักพังของเผ่ามิโนทอร์ขนาดใหญ่ที่ถูกยูนิตของเสิ่นหลินถล่มจนยับเยิน... ขณะนี้ ขุมกำลังท้องถิ่นนับแสนตน

ภายใต้การนำของผู้นำทั้งสี่: เอลฟ์อันเดด, กริฟฟินทองคำ, อสูรลาวา และพฤกษาเพลิง ได้มารวมตัวกันที่นี่!

เมื่อเห็นว่าราตรีปกคลุมมหาทวีปอย่างสมบูรณ์ ผู้นำเอลฟ์อันเดดเลเวล 23 ก็ชูดาบเอลฟ์

ในมือขึ้นสูงแล้วคำรามลั่น: "ฆ่า!!!"

"ฆ่า!!!"

"ฆ่า!!!"

ภายใต้เสียงคำรามของผู้นำเอลฟ์อันเดด ขุมกำลังท้องถิ่นนับแสนตนก็ระเบิดเสียงโห่ร้องที่ดังยิ่งกว่าเสียงกัมปนาทของสายฟ้า!

จากนั้น กองทัพอันน่าหวาดกลัวนี้ก็เริ่มเคลื่อนทัพมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ตั้งของดินแดนเสิ่นหลินทันที!

อสูรลาวาและพฤกษาเพลิงที่เดินนำหน้าเป็นทัพหน้า ทุกย่างก้าวของเท้าขนาดมหึมาเหยียบลงบนพื้นดินจนเกิดเสียง "ครืนนน!" และทิ้งรอยเท้าขนาดใหญ่เอาไว้บนพื้น!

ส่วนบนท้องฟ้าเหนือป่าลึก ผู้นำเผ่ากริฟฟินทองคำและผู้นำเอลฟ์อันเดด ก็นำเหล่ากริฟฟินและเอลฟ์ในสังกัดบินพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!

นอกจากนี้ยังมีก๊อบลินและโทรลล์สองหัวจำนวนนับไม่ถ้วนวิ่งตามหลังมาอย่างบ้าคลั่ง!

"ไอ้พวกมนุษย์ต่างถิ่นสารเลว! คืนนี้คือวันตายของพวกแกทุกคน! พวกเราจะถล่มดินแดนมนุษย์ของพวกแกให้กลายเป็นซากปรักหักพังเหมือนกัน!"

ทางด้านเสิ่นหลินที่อยู่ในดินแดนเลเวล 10 เขายังไม่รู้ถึงพายุที่กำลังจะมาถึง ตอนนี้เขากำลังนั่งดูช่องโลก อ่านเรื่องราวชีวิตอันขมขื่นของลอร์ดคนอื่นๆ อย่างเพลิดเพลิน

"ให้ตายเถอะ! ฉันยอมแพ้แล้วจริงๆ! ไอ้คำอวยพรของเทพธิดาแสงจันทร์เนี่ย ทำไมตั้งแต่ช่วงฝึกหัดจนตอนนี้ดินแดนเลเวล 12 แล้ว ฉันยังไม่เคยเห็นแม้แต่เงาเลยวะ!"

"ฉันเริ่มสงสัยแล้วนะว่า ไอ้คำอวยพรนี่มันเป็นเรื่องลวงโลกหรือเปล่า!" "คนข้างบน! ฉันก็คิดเหมือนกัน! สงสัยมันจะเป็นเรื่องต้มตุ๋น!"

"ฉันหามาตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เคยเจอเลยสักอัน!"

"รวมถึงไอ้กล่องแพนโดร่านั่นด้วย! ฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน!"

"เหอะๆ! ที่พวกแกไม่เจอคำอวยพรหรือกล่องแพนโดร่า ก็เพราะพวกแกมัน 'หน้าดำ' (ดวงซวย) ไงล่ะ!"

"ใช่! อย่างคำอวยพรเนี่ย ตอนอยู่ระนาบเงินฉันเจอมา 3 อันแล้ว! กล่องแพนโดร่าก็เคยดรอปได้ 2 กล่อง!"

"เพราะฉะนั้น ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่มันเป็นเพราะพวกดวงซวยเองต่างหาก ฮ่าๆๆ!"

"โอ้ พระเจ้าที่รัก! ทายสิฉันเจออะไร? ฉันเจอคำอวยพรของเทพธิดาแห่งแสงจันทร์ล่ะ!"

"อาอีซิบา! ไอ้ลอร์ดประภาคารเฮงซวย!"

"บากายาร่า! ไอ้หมาผิวขาวประเทศประภาคาร! แกมันน่ารังเกียจที่สุด!"

"แงๆ! พี่ชายลอร์ดประภาคารคะ หนูเป็นน้องสาวผู้น่ารักจากประเทศโสมค่ะ พี่ช่วยส่งคำอวยพรที่หาได้มาให้หนูได้ไหมคะ? เดี๋ยวหนูส่งรูปส่วนตัวไปให้ดูในแชทลับนะ!"

"ฟัก! ไม่ต้องมาบอกว่าเป็นน้องสาวผู้น่ารักหรอก ต่อให้เป็นสัตว์ตัวน้อยน่ารัก ฉันก็ไม่ให้โว้ย!"

"ไม่ไหวแล้ว! ถ้าฉันได้กลับโลกเดิมเมื่อไหร่ ฉันจะไปตระเวนไหว้พระตามวัดดังๆ ในประเทศจิ่วโจวให้หมดเลย!"

"หวังว่าเทพเจ้าในวัดจะช่วยคุ้มครองให้ฉันหาคำอวยพรเจอทุกวันนะ!"

"โถ่เพื่อน! ฉันแนะนำนะ ให้เทพเจ้าคุ้มครองให้แกกลับโลกเดิมได้อย่างปลอดภัยก่อนดีกว่า! เดี๋ยวตายตอนคลื่นทมิฬมาจะกลายเป็นเรื่องเศร้าซะก่อน!"

"พูดถึงคลื่นทมิฬแล้วฉันก็ปวดตับ! กังวลจริงๆ ว่ายูนิตในดินแดนจะต้านไหวไหม!"

"ฉันก็เหมือนกัน! ยูนิตฉันเป็นยักษ์ แถมยังมีตัวพิเศษระดับ A เลเวล 28 ตั้ง 10 ตัว แต่ฉันยังรู้สึกว่าไม่ใช่คู่มือของพวกอสูรก้นบึ้งกับไททันยักษ์เลย!"

"คนข้างบน... แกกำลังมาอวดรวยใช่ไหม?! ยูนิตโหดขนาดนั้นจะไปกลัวอะไรวะ!"

"นั่นดิ! ถ้าฉันมียูนิตแบบแกนะ ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้นแหละ!"

"ไม่ใช่แค่ไม่กลัวนะ ฉันจะไปเต้นดิสโก้บนหลุมศพของอสูรก้นบึ้งให้ดูด้วย!"

"เต้นบนหลุมศพอสูรก้นบึ้ง? เหอะๆ รอดูเถอะว่าพอคลื่นทมิฬมา ใครจะไปเต้นบนหลุมศพใคร!"

มองดูข้อความแชทในช่องโลก เสิ่นหลินรู้สึกว่าตอนนี้เขาขาดแค่ป๊อปคอร์นหนึ่งถังกับโคล่าเย็นๆ สักแก้ว เพื่อเป็นผู้ชมที่สมบูรณ์แบบ

"ต้องยอมรับเลยว่า การเห็นลอร์ดระดับเงินคนอื่นใช้ชีวิตลำบากขนาดนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ แฮะ..."

ตอนนี้เสิ่นหลินเข้าใจซึ้งถึงคำคมที่ว่า: ความสุขของเรา มักจะสร้างอยู่บนความทุกข์ของคนอื่นเสมอ!

ขณะที่เสิ่นหลินกำลังจะนั่งกินเผือกต่อไป เสียงแจ้งเตือนพิเศษก็ดังขึ้นข้างหูของเขาอย่างกะทันหัน!

[คำเตือน! ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ห่างจากดินแดน 50,000 เมตร! พบขุมกำลังท้องถิ่นจำนวนมากกว่า 100,000 ตน กำลังมุ่งหน้าเข้าหาดินแดน!]

"ขุมกำลังท้องถิ่นมากกว่าหนึ่งแสนตนงั้นเหรอ?!" เสิ่นหลินถึงกับตะลึงไปชั่วครู่เมื่อได้ยินคำเตือนนี้! "ทำไมอยู่ดีๆ ถึงมีขุมกำลังเยอะขนาดนี้มาบุกได้ล่ะ?"

ตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงคลื่นทมิฬ และไม่ใช่ระลอกสัตว์ร้ายรอบสุดท้ายเหมือนตอนช่วงฝึกหัด ทำไมพวกมันถึงมากันเยอะขนาดนี้?

ในขณะที่เสิ่นหลินขมวดคิ้วสงสัย หน้าจอภาพเสมือนจริงก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา!

จากนั้น เสิ่นหลินก็เห็นภาพในจอว่ามีอสูรลาวาและพฤกษาเพลิงรวมกันมากกว่า 40,000 ตน นำทัพโทรลล์สองหัวและก๊อบลิน รวมถึงขุมกำลังอื่นๆ กำลังเคลื่อนที่มุ่งตรงมายังดินแดนของเขาอย่างรวดเร็ว!

นอกจากนี้ บนท้องฟ้าเหนือป่าลึกยังมีกริฟฟินทองคำและเอลฟ์พิเศษบินโฉบตามมาอย่างหนาตา!

"ขุมกำลังมากมายขนาดนี้... ทั้งหมดตั้งใจพุ่งเป้ามาที่ดินแดนของฉันงั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นภาพนี้ คิ้วของเสิ่นหลินก็ขมวดปมแน่นขึ้นกว่าเดิม!