บทที่ 92 ช่องโลกสั่นสะเทือน! ทำลายหัวใจแห่งดินแดน!

บทที่ 92 ช่องโลกสั่นสะเทือน! ทำลายหัวใจแห่งดินแดน!

“เหอะ! ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายสินะ!”

เมื่อเห็นเผ่ามนุษย์ที่เป็น “ขุมกำลังเจ้าถิ่น” ตอบโต้กองกำลังของเขา เจ็ค แซมป์สัน ก็แค่นยิ้มอย่างดูแคลน: “แค่ธนูไม่กี่ดอก จะทำอันตรายอะไรได้! กองกำลังเซนทอร์ของฉันน่ะแข็งแกร่งที่สุด”

คำพูดของเจ็คยังไม่ทันจบ ประสาทสัมผัสของเขาก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนของเหล่าเซนทอร์ในดินแดน!

“เกิด... เกิดอะไรขึ้น?!”

จากนั้น ภายใต้สายตาที่ไม่อยากจะเชื่อของเจ็ค แซมป์สัน ลูกธนูนับร้อยดอกที่ยิงมาจากทหารม้ามนุษย์เหล่านั้น กลับพุ่งทะลุการป้องกันของเหล่าเซนทอร์ได้อย่างง่ายดาย!

ยิ่งไปกว่านั้น เซนทอร์เลเวลต่ำบางตัวถึงกับถูกลูกธนูอันทรงพลังปักร่างจนสิ้นใจในทันที!

“เป็... เป็นไปได้ยังไง?!!”

ภาพที่ปรากฏทำเอาเจ็ค แซมป์สัน ตาค้างจนแทบจะถลนออกมาจากเบ้า!

ต้องรู้ก่อนว่า กองกำลังเซนทอร์ของเขาขึ้นชื่อเรื่องพลังป้องกันที่สูงมากตั้งแต่เริ่มอัญเชิญ! ยิ่งเลเวลเพิ่มขึ้น พลังป้องกันก็ยิ่งทวีคูณขึ้นหลายสิบเท่า!

พูดได้ว่า ต่อให้โดนลมหายใจมังกรในเลเวลเดียวกันเป่าใส่ ก็ไม่น่าจะสังหารเซนทอร์ของเขาได้ในทีเดียว!

นั่นแสดงให้เห็นว่าพลังป้องกันของกองกำลังในดินแดนเขานั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

ทว่าภายใต้การป้องกันที่ไร้เทียมทานขนาดนี้ กองกำลังของเขากลับถูกเผ่ามนุษย์ที่ขึ้นชื่อว่าอ่อนแอที่สุดยิงร่วงในนัดเดียว!

เรื่องแบบนี้ เจ็ค แซมป์สัน จะทำใจเชื่อได้อย่างไร!

ยังไม่ทันที่เขาจะหายจากอาการตกตะลึง ข้อความเตือนพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า

[คำเตือน! ลอร์ดระดับเงิน เจ็ค แซมป์สัน โปรดทราบ! ดินแดนของท่านกำลังถูกโจมตีโดยกองกำลังจากดินแดนอื่น!]

“อะ... อะไรนะ?! กองกำลังจากดินแดนอื่นบุกโจมตีงั้นเหรอ?!”

เมื่อเห็นข้อความเตือนพิเศษนี้ ดวงตาที่เบิกกว้างอยู่แล้วของเจ็คก็แทบจะถลนออกมามากกว่าเดิม!

เขามองดูทหารม้ามนุษย์เหล่านั้นด้วยความโกรธแค้นปนตื่นตระหนก: “ไอ้พวกมนุษย์พวกนี้! ที่แท้ก็เป็นทหารของลอร์ดคนอื่นงั้นเหรอ?! ล้อเล่นกันหรือไงวะ! ฟักยูว!”

ในที่สุด เจ็ค แซมป์สัน ก็ตาสว่าง!

ทำไมพวกมนุษย์นอกดินแดนถึงมีการโจมตีที่น่ากลัวขนาดนี้!

ที่แท้พวกมันไม่ใช่ขุมกำลังเจ้าถิ่น! แต่เป็นกองกำลังของลอร์ดคนอื่น!

“ไอ้พวกมนุษย์พวกนี้! ต้องเป็นมนุษย์สายพันธุ์กลายพันธุ์พิเศษเหมือนกับเซนทอร์จักรกลของฉันแน่ๆ!”

ไม่อย่างนั้น พลังของพวกมันคงไม่อลังการงานสร้างขนาดนี้!

......

“ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นแค่เผ่ามนุษย์!”

เจ็คจ้องไปที่เซนทอร์จักรกล ยูนิตที่เก่งที่สุดของเขาซึ่งกำลังยืนประจันหน้าอยู่ แล้วสั่งการด้วยความคลุ้มคลั่ง: “เซนทอร์จักรกล! นำกองกำลังทั้งหมดออกไป! ฆ่าไอ้พวกมนุษย์เวรนั่นให้หมดอย่าให้เหลือซาก!”

“รับบัญชา ท่านลอร์ด!”

สิ้นคำสั่งของเจ็ค แซมป์สัน เหล่าเซนทอร์ทั้งหมดภายใต้การนำของเซนทอร์จักรกลเลเวล 19 ก็ยกพลออกจากดินแดนเพื่อเผชิญหน้าแบบทุ่มสุดตัว!!

โดยเฉพาะเซนทอร์จักรกลที่เป็นหัวหอก ท่อทั้งเก้าด้านหลังพ่นไอน้ำออกมาอย่างแรงจนร่างกลายเป็นภาพติดตา พุ่งเข้าหาจ้าวอวิ๋นที่อยู่หน้าสุดของกองทัพเซียนม้าขาว!

“เหอะ! พวกมนุษย์ชั้นต่ำอย่างแก จงกลายเป็นค่าประสบการณ์ให้เซนทอร์จักรกลของฉันซะเถอะ!”

เจ็คมั่นใจเต็มร้อย: “พอเซนทอร์จักรกลฆ่าพวกแกหมด ฉันจะตามไปถล่มดินแดนของแกต่อ แล้วทำลายหัวใจแห่งดินแดนเพื่อชิงทรัพยากรมาให้หมด!”

ยิ่งคิด เจ็ค แซมป์สัน ก็ยิ่งอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้!

แต่ในขณะที่เขากำลังหัวเราะอย่างลำพองใจ เซนทอร์จักรกลก็พุ่งมาถึงตัวจ้าวอวิ๋นแล้ว!

มันเงื้อดาบยาวที่แขนขวาขึ้น ภายใต้ผลจากพรสวรรค์พิเศษของมัน ดาบนั้นพุ่งเป้าไปที่ศีรษะของจ้าวอวิ๋นด้วยความรุนแรง!

“ตายซะ!!”

ดาบนี้แฝงไปด้วยพลังทำลายล้างราวกับสายฟ้าฟาด!

เซนทอร์จักรกลเชื่อว่าด้วยการโจมตีเต็มกำลังนี้ ต่อให้มนุษย์ตรงหน้าจะเก่งแค่ไหน ก็ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของตน!

ทว่า... ภาพเหตุการณ์ต่อมากลับทำให้มันถึงกับช็อก!

ดาบที่ห่างจากหัวจ้าวอวิ๋นไม่ถึงหนึ่งฟุต กลับถูกมือซ้ายของจ้าวอวิ๋นคว้าเอาไว้ได้อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ!

เพียงมือเปล่าข้างเดียว ก็หยุดยั้งดาบที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแขนของเซนทอร์จักรกลไว้ได้แน่นสนิท!

“เป็... เป็นไปไม่ได้?!”

เมื่อเห็นมือขวาถูกคว้าไว้ เซนทอร์จักรกลก็พยายามกระชากกลับ แต่ไม่ว่ามันจะออกแรงแค่ไหน ดาบนั้นก็ไม่ขยับเขยื้อนออกจากมือซ้ายของจ้าวอวิ๋นเลย!

“ไม่มีทาง!! นี่มันเป็นไปไม่ได้!!”

มันแทบคลั่ง!

เลเวลของมันคือ 19! แต่ความแข็งแกร่งเทียบเท่าเลเวล 21!

บวกกับข้อได้เปรียบทางสรีระของเผ่าครึ่งคนครึ่งม้า!

พละกำลังของมันควรจะมากกว่าเผ่ามนุษย์ในเลเวลเดียวกัน หรือแม้แต่สูงกว่าสักหนึ่งถึงสองเลเวล เป็นหลายสิบเท่า!

แต่ตอนนี้...

แรงของมันกลับสู้มนุษย์ตรงหน้าไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!

ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเซนทอร์จักรกล จ้าวอวิ๋นที่นั่งอยู่บนหลังม้า “จ้าวเย่ยวี่ซือจื่อ” ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย: “เผ่าเซนทอร์... ก็แค่นี้เองสินะ!”

สิ้นคำพูด จ้าวอวิ๋นก็สะบัดหอกเงินในมือขวาขึ้นทันที!

เจ็ค แซมป์สัน ที่ยืนอยู่บนกำแพงดินแดนถึงกับวิญญาณแทบหลุดจากร่าง เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดดังขึ้นข้างหู!

[แจ้งเตือน: ลอร์ดระดับเงิน เจ็ค แซมป์สัน! ยูนิตทหาร "เซนทอร์จักรกล" ของท่าน ถูกสังหารโดยยูนิตทหารของศัตรูเรียบร้อยแล้ว!]

“ไม่จริงงงงง!!!!!”

......

ในเวลาเดียวกัน ณ ดินแดนเผ่ามนุษย์เลเวล 8 ในป่าลึก

เสิ่นหลิน ลอร์ดระดับเงิน กำลังรอข่าวจากจ้าวอวิ๋น พลางเปิดเข้าไปในช่องโลกเพื่อดูความเคลื่อนไหว

ทันใดนั้น ลอร์ดระดับเงินที่ใช้ชื่อว่า “เจ็ค แซมป์สัน” ก็โพสต์ข้อความลงในช่องโลก: “แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! ดินแดนของฉันเพิ่งถูกกองกำลังของลอร์ดคนอื่นบุกโจมตี!”

เมื่อเห็นข้อความนี้ ลอร์ดระดับเงินคนอื่นๆ กลับไม่ได้ใส่ใจนัก และตอบกลับอย่างเฉยเมย

“หึๆ! ดินแดนโดนบุกเนี่ยนะ? มันก็เรื่องปกติไม่ใช่เหรอ นายเองก็เคยไปบุกคนอื่นมาเหมือนกันนี่หว่า”

“พูดถูก! ในมหาทวีปไร้สิ้นสุดน่ะ มันคือที่ของปลาใหญ่กินปลาเล็ก ใครอ่อนแอก็แพ้ไป ถ้าทหารนายกากแล้วโดนบุก มันก็เรื่องธรรมดา!”

“ช่าย ต่อให้นายโดนฆ่าคาดินแดนตอนนี้ ฉันก็ไม่แปลกใจหรอก”

ลอร์ดทุกคนต่างเย็นชาต่อเรื่องนี้ เพราะสงครามระหว่างลอร์ดเป็นเรื่องปกติสามัญ!

อย่าว่าแต่ลอร์ดทั่วไปเลย! ขนาดพันธมิตรที่สาบานกันไว้อย่างดี ยังแอบแทงข้างหลังกันได้ในวินาทีต่อมา!

เพราะหัวใจมนุษย์นั้นเชื่อถือไม่ได้ที่สุด!

ทว่าในตอนนั้นเอง เจ็ค แซมป์สัน ก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงในแชท!

“ฟักยูว! กองกำลังที่เก่งที่สุดของฉันคือเซนทอร์จักรกลเลเวล 19! พลังเทียบเท่าเลเวล 21! แต่กลับถูกยูนิตเผ่ามนุษย์เลเวล 18 ฆ่าตายในนัดเดียว!”

ฮือฮา—!!

ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏ ช่องโลกที่เคยสงบเงียบก็ระเบิดความร้อนแรงขึ้นมาทันที!!

“เช็ดเข้! คุณพี่ลอร์ดครับ นายล้อเล่นร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำอยู่หรือเปล่า! เซนทอร์จักรกลเลเวล 19 โดนมนุษย์เลเวล 18 ฆ่าในทีเดียวเนี่ยนะ?!”

“ไม่มีทาง! เรื่องบ้าๆ แบบนี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

“เผ่ามนุษย์เนี่ยนะ! นั่นมันเผ่าที่อ่อนแอที่สุดในหมื่นเผ่าพันธุ์เลยนะเว้ย! จะเอาปัญญาที่ไหนมาฆ่าเผ่าเซนทอร์ได้ในทีเดียว!”

“แถมยังเป็นการฆ่าข้ามเลเวลอีกต่างหาก!”

“ไอ้บ้าเอ๊ย! มนุษย์เลเวล 18 ฆ่าเซนทอร์เลเวล 19 ในนัดเดียว? จะแต่งเรื่องโกหกทั้งทีไม่หัดคิดให้มันเนียนๆ หน่อยวะ?”

“เป็นมุกที่ตลกดีนะ วันหลังไม่ต้องเล่นอีก!”

“ยังไงฉันก็ไม่มีวันเชื่อ มนุษย์เลเวล 18 จะฆ่าเซนทอร์เลเวล 19 ได้ยังไง!”

“เรื่องบ้าๆ แบบนี้ ฉันยอมเชื่อว่าคืนนี้ดินแดนของฉันจะถูกไททันบรรพกาลถล่มยังง่ายกว่าเลย!”

“โหหห คห. บน นายก็นักเลงจัด! ระวังไททันมาหาจริงๆ นะเว้ย เตรียมตัวตายได้เลย 555”

เสิ่นหลินที่นั่งดูแชทอยู่ ขมวดคิ้วมุ่นทันที

ไม่ต้องเดาเลย ลอร์ดที่ชื่อ “เจ็ค แซมป์สัน” คนนี้ ต้องเป็นเจ้าของดินแดนเซนทอร์ที่จ้าวอวิ๋นกำลังบุกอยู่อย่างแน่นอน!

“ข้อความนี้มันชักจะส่งผลเสียต่อฉันแล้วแฮะ...”

แม้ลอร์ดระดับเงินในช่องโลกจะไม่เชื่อว่ามนุษย์เลเวล 18 จะฆ่าเซนทอร์เลเวล 19 ได้ในนัดเดียว แต่เสิ่นหลินก็กังวลเรื่องการถูกเปิดเผยตัวตน

“ไอ้ลอร์ดที่ชื่อเจ็ค แซมป์สัน นี่ต้องตายคาดินแดนเท่านั้น! จะปล่อยให้มันรอดชีวิตออกไปไม่ได้!”

ขณะที่เสิ่นหลินกำลังจะส่งคำสั่งใหม่ไปยังจ้าวอวิ๋นที่อยู่ห่างออกไปหมื่นเมตร เจ็ค แซมป์สัน ก็พิมพ์

ข้อความลงในช่องโลกอย่างรวดเร็วอีกครั้ง:

“นี่คือข้อความสุดท้ายของฉันแล้ว! กองกำลังในดินแดนของฉันตายเรียบ! พวกมนุษย์กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่! ก่อนตายฉันจะบอกพวกแกให้รู้ไว้! พวกเผ่ามนุษย์ที่บุกฉันน่ะ มันคือทหารม้าพิเศษที่มีจำนวนมากกว่า 300 นาย! และไอ้ตัวหัวหน้าเลเวล 18 นั่น มันคือยูนิตพิเศษ”

......

ข้อความของเจ็ค แซมป์สัน ขาดหายไปเพียงแค่นั้น!