บทที่ 83 ความคับแค้นใจของนานาประเทศ! การกลับสู่โลกบลูสตาร์! วีรบุรุษผู้สร้างความดีความชอบให้จิ่วโจว!

บทที่ 83 ความคับแค้นใจของนานาประเทศ! การกลับสู่โลกบลูสตาร์! วีรบุรุษผู้สร้างความดีความชอบให้จิ่วโจว!

มหาทวีปไร้สิ้นสุด ณ ดินแดนมนุษย์เลเวล 8

ในป่าแห่งการทดสอบ

ภายในดินแดน เสิ่นหลินกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าโรงทหารเพื่อตรวจสอบรายละเอียดของคุณสมบัติหลังการอัปเกรด

[สิ่งปลูกสร้างดินแดน]: โรงทหาร

[เลเวลสิ่งปลูกสร้าง]: 8

[คุณภาพสิ่งปลูกสร้าง]: ระดับ SSS

[วัสดุอัปเกรด]: คริสตัลพลังงานทั่วไป 1,500,000 ก้อน, ระดับกลาง 1,000,000 ก้อน, ระดับสูง 100,000 ก้อน! ไม้กิมกัง (หรือสูงกว่า) 3,000,000 หน่วย, หินกิมกัง (หรือสูงกว่า) 3,000,000 หน่วย!

[เงื่อนไขการอัปเกรด]: เลเวลสิ่งปลูกสร้างห้ามสูงกว่าเลเวลดินแดน ปัจจุบันดินแดนเลเวล 8 โรงทหารจึงสูงสุดได้ที่เลเวล 8

[คุณสมบัติพิเศษ]: เมื่อโรงทหารเลเวล 8 ลอร์ดสามารถใช้โควตาอัญเชิญ 3 ครั้งเพื่อทำการ "อัญเชิญพิเศษ" 1 ครั้ง ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสอัญเชิญได้ขุนพลระดับสูงขึ้น 45% และเพิ่มโอกาสอัญเชิญได้ "เทพขุนพล" ขึ้นอีก 30%!

"คุณสมบัติของโรงทหารหลังอัปเกรด นอกจากวัสดุที่ต้องใช้จะมหาศาลขึ้นแล้ว ก็มีแค่การเพิ่มโอกาสได้เทพขุนพลอีก 30% สินะที่ดูเปลี่ยนไป..."

หลังจากดูโรงทหารเสร็จ เสิ่นหลินก็หันไปมองหน้าต่างสถานะของบ้านพักราษฎร "อืม... บ้านพักราษฎรเลเวล 8 สามารถอัญเชิญประชากรเพิ่มขึ้นได้ถึงหนึ่งเท่าตัวจากเดิม 30 คนต่อครั้ง!"

เสิ่นหลินพอใจกับการเปลี่ยนแปลงนี้มาก เพราะยิ่งมีประชากรในดินแดนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เนื่องจากเขาจำเป็นต้องใช้ราษฎรในการผลิตพลังแห่งศรัทธา!

"ยังดีที่มีพรสวรรค์ 'บุตรแห่งโชคชะตา' คอยหนุน ทำให้ประชากรที่อัญเชิญออกมามีความจงรักภักดีเริ่มต้นที่ 100 ทันที" เพราะหากทหารหรือราษฎรมีความจงรักภักดีไม่ถึง 100 พวกเขาก็จะไม่สามารถสร้างพลังแห่งศรัทธาออกมาได้

ในขณะที่เสิ่นหลินกำลังครุ่นคิด เสียงประกาศพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังก้องขึ้นในหูของลอร์ดฝึกหัดทุกคนพร้อมกัน!

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับเหล่าลอร์ดฝึกหัดจากนานาประเทศ! พวกท่านสามารถต้านทานคลื่นสัตว์อสูรทั้งหมดในช่วงฝึกหัดได้สำเร็จ!]

[และขอแสดงความยินดีที่พวกท่านได้ปลดเปลื้องฉายา 'ลอร์ดฝึกหัด' เพื่อกลายเป็นลอร์ดที่แท้จริงในมหาทวีปไร้สิ้นสุด! หวังว่าพวกท่านจะแสดงผลงานที่ยอดเยี่ยมและโดดเด่นยิ่งขึ้นในอนาคต!]

[ในอีก 10 ชั่วโมงข้างหน้า ลอร์ดทุกคนจะถูกส่งตัวกลับสู่โลกบลูสตาร์!]

[ในช่วงเวลานี้ พวกท่านสามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่!] [บัดนี้ เริ่มต้นการนับถอยหลังสู่การส่งตัวกลับ!]

เมื่อสิ้นเสียงประกาศ ลอร์ดทุกคนต่างก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก! บางคนถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไม่อยู่จนร้องไห้ออกมา!

เพราะช่วงเวลาฝึกหัดไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ คือช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดสำหรับพวกเขา ทุกคนต้องพึ่งพายูนิตเริ่มต้นเพียงหยิบมือเพื่อต้านทานการรุกรานที่บ้าคลั่ง และต้องอยู่บนความหวาดระแวงตลอดเวลาว่าหากก้าวพลาดเพียงนิดเดียว หัวใจแห่งดินลอร์ดอาจถูกทำลายลงได้!

แต่เมื่อก้าวเข้าสู่มหาทวีประดับที่สูงขึ้น พวกเขาจะสามารถสร้างพันธมิตรกับลอร์ดคนอื่นๆ ได้ ซึ่งจะช่วยให้การรับมือกับสัตว์อสูรหรืออสูรร้ายยักษ์ง่ายขึ้นมาก

และที่สำคัญที่สุด... ในมหาทวีประดับสูง ลอร์ดนอกจากจะจับมือกันได้แล้ว ยังสามารถ "ทำสงครามชิงดินแดน" กันได้ด้วย!

หากใครสามารถยึดดินแดนของลอร์ดคนอื่นได้สำเร็จ ทรัพยากรทั้งหมดของผู้แพ้ก็จะตกเป็นของผู้ชนะทันที!

ในวินาทีนั้นเอง เหล่าลอร์ดจากประเทศต่างๆ ที่กำลังจะกลับโลกบลูสตาร์ ต่างก็เริ่มพุ่งเป้าไปที่เสิ่นหลิน

แม้แต่ลอร์ดบางคนจากจิ่วโจวเองก็มีความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว! เพราะใครๆ ก็อยากได้รางวัลระดับ "หนึ่งเดียวในโลก" ที่เสิ่นหลินครอบครองอยู่!

ณ ป่ามืดมิดในมหาทวีปไร้สิ้นสุด

ภายในดินแดนอันเดดเลเวล 2 จอห์น สมิธ จ้องมองไปยังจุดที่มังกรลาวาถูกสอยร่วงด้วยสีหน้ามืดมนพลางกัดฟันกรอด "ในที่สุดก็ได้กลับบลูสตาร์ซะที! ไอ้ลิงจิ่วโจวเสิ่นหลิน แกคอยดูเถอะ!"

"ทันทีที่กลับเข้าสู่มหาทวีปครั้งหน้า ฉันจะตามรอยพิกัดดินแดนของแกให้เจอ... และเมื่อฉันหาดินแดนของแกพบ พวกเราจะรวมกำลังกันขยี้แกให้จมดิน!"

"ถึงตอนนั้น... ทรัพยากรทั้งหมดในดินแดนของแกจะเป็นของฉัน! รวมถึงรางวัลหนึ่งเดียวในโลกนั่นด้วย!"

ตอนนี้จอห์น สมิธ แทบจะรอไม่ไหวที่จะเข้าสู่มหาทวีประดับสูงเพื่อเริ่มการล่าพิกัด "แต่... คงต้องระวังยูนิตทหารของมันหน่อย"

ตามที่จอห์น สมิธ คาดการณ์ไว้ ทหารเริ่มต้นของเสิ่นหลินต้องเป็นเผ่าเบฮีมอธบรรพกาลหรือไม่ก็ยูนิตที่มีพลังใกล้เคียงกัน "ฉันต้องร่วมมือกับลอร์ดที่แข็งแกร่งคนอื่นๆ! การจะจัดการกับคนที่มีทหารระดับนั้น

ต้องใช้กำลังคนเข้าข่ม! ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน ฉันต้องฆ่าเสิ่นหลินให้ได้!"

...

ณ ดินแดนเอลฟ์เลเวล 2

หวังปิงเหยาที่ได้ยินเสียงนับถอยหลังการส่งตัวกลับ

ใบหน้าสวยก็เผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ในที่สุดก็ได้กลับบลูสตาร์แล้วสินะ!" เธอฮัมเพลงในลำคอเบาๆ พลางย่นจมูกอย่างน่ารัก "กลับไปเมื่อไหร่ ฉันจะเค้นถามเสิ่นหลินให้หมดเปลือกเลย!"

เธออยากรู้ใจจะขาดว่าเพื่อนสมัยเด็กคนนี้ใช้เผ่ามนุษย์คว้าอันดับหนึ่งมาครองได้ยังไงกันแน่!

"อุตส่าห์เป็นห่วงแทบแย่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา!"

หวังปิงเหยาวางแผนไว้แล้วว่า ถ้าเสิ่นหลินไม่ยอมบอกความจริงล่ะก็

เธอจะประกาศตัดความสัมพันธ์กับตาบ้าคนนี้ซะเลย! อะ... แต่ถ้าตัดความสัมพันธ์จริงๆ มันก็ดูจะแรงไปหน่อย งั้นเปลี่ยนเป็นอัดสักน่วม หรือไม่ก็ไม่พูดด้วยสักอาทิตย์หนึ่ง! "ใช่! จะไม่คุยด้วยสักอาทิตย์หนึ่งเลย!"

หลังจากคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่พักใหญ่ เธอก็พาทหารเอลฟ์กลับเข้าไปพักผ่อนในปราสาท

...

ณ ดินแดนยักษ์เลเวล 2

หยางเฉินมองดูรางวัลอันดับ 5 ที่เขาได้รับพลางรำพึงออกมา "ยังดีที่ฉันอัปดินแดนเป็นเลเวล 2 ก่อนจะจบระลอกห้า ทำให้ได้คะแนนเพิ่มขึ้นมามากพอ... ไม่อย่างนั้นรางวัลอันดับ 5 นี้คงไม่ตกมาถึงมือฉันแน่"

เขามองรางวัลด้วยความพึงพอใจ "นอกจากสิ่งปลูกสร้างที่สมบูรณ์ 1 หลัง ยังมีทรัพยากรและคริสตัลอีกเพียบ ไม่เลวเลย..." ด้วยทรัพยากรเหล่านี้ เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับสูง

เขาจะสามารถอัปเกรดดินแดนเพิ่มได้อีกขั้นทันที

"แต่พอกลับถึงบลูสตาร์แล้ว ฉันต้องรีบไปสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเสิ่นหลินไว้ ต่อให้เป็นพันธมิตรกันไม่ได้ ก็ต้องห้ามเป็นศัตรูกันเด็ดขาด!"

ตอนนี้หยางเฉินรู้สึกโชคดีเป็นบ้า! โชคดีที่ตอนรู้ว่าทหารเริ่มต้นของเสิ่นหลินคือมนุษย์

เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนตัวร้ายในนิยายออนไลน์ที่ชอบไปหัวเราะเยาะถากถางเสิ่นหลิน ไม่อย่างนั้นคงได้สร้างศัตรูที่น่ากลัวที่สุดไว้แน่ๆ "เห็นไหมล่ะ! นิยายออนไลน์พวกนั้นน่ะอ่านเยอะไปก็ไม่ดีจริงๆ!"

หลังจากบ่นพึมพำกับตัวเอง เขาก็เริ่มตรวจสอบคุณสมบัติของสิ่งปลูกสร้างที่ได้รับมาใหม่...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งแสงอรุณมาเยือน

เมื่อดวงตะวันขึ้นสู่ขอบฟ้า นาฬิกานับถอยหลังการส่งตัวกลับของมหาทวีปก็กลายเป็นศูนย์พอดี! ในชั่วพริบตานั้น ลอร์ดทุกคนต่างก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงดาราที่เจิดจ้าบาดตา!

จากนั้นด้วยเสียง "ฟึ่บ!" เพียงครั้งเดียว ทุกคนก็หายวับไปจากมหาทวีปช่วงฝึกหัดพร้อมกับดินแดนและทหารของตนที่สลายกลายเป็นแสงดาราตามไปติดๆ!

ในเวลาเดียวกัน

ณ โลกบลูสตาร์ ด้านนอกมหาทวีปไร้สิ้นสุด

ภายในลานกว้างของเขตทหารพิเศษในเมืองหลวง

เฉินเลี่ยง ผู้บัญชาการเขตทหารและโจวเจิ้ง ลอร์ดระดับเพชรเผ่ามังกรที่เพิ่งกลับมาจากมหาทวีป กำลังยืนรอการกลับมาของเสิ่นหลินและคณะลอร์ดอยู่ใจกลางลานกว้าง

"ผู้บัญชาการเฉิน! ผมยังแทบไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ นะครับ!"

โจวเจิ้งพูดด้วยน้ำเสียงตื้นตัน "ลอร์ดที่คว้าอันดับหนึ่งในครั้งนี้... ดันเป็นเสิ่นหลินจากจิ่วโจวของเรา!

มันเหมือนความฝันเลยจริงๆ!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ โจวเจิ้งยังแอบสงสัยว่าตัวเองกำลังละเมออยู่หรือเปล่า

เพราะเสิ่นหลินที่มีทหารเริ่มต้นเป็นเผ่ามนุษย์ แต่กลับกวาดคะแนนได้ถึง 1,000,000 คะแนนเนี่ยนะ!

เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์!

"ใช่! ฉันเองก็ยังไม่อยากเชื่อหูเชื่อตาตัวเองเหมือนกัน!"

เฉินเลี่ยงสูดลมหายใจลึก "ดังนั้นพอกลับมาถึง เราต้องปูนบำเหน็จให้เจ้าหนูนั่นอย่างงาม! และต้องยืนยันระดับที่แท้จริงของหัวใจแห่งดินลอร์ดของเขาด้วย!"

"ผู้บัญชาการเฉินครับ เรื่องระดับหัวใจแห่งดินลอร์ดน่ะ ผมว่ามันไม่สำคัญแล้วล่ะ..." โจวเจิ้งยิ้มพลางส่ายหน้า

"แค่เขาคว้าอันดับหนึ่งมาได้ ก็พิสูจน์ศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดของเขาแล้ว"

"ถ้าเจ้าหนูนั่นไม่อยากบอก เราก็ไม่ต้องไปเซ้าซี้ถามให้มากความ แค่สนับสนุนเขาให้เต็มที่ก็พอ!

อีกอย่าง ทหารเริ่มต้นของเขาคือมนุษย์ หากข่าวเรื่องระดับหัวใจแห่งดินลอร์ดที่แท้จริงรั่วไหลออกไป มันอาจจะนำปัญหามาให้เขาได้ โดยเฉพาะจากพวกต่างชาติ!"

เฉินเลี่ยงได้ฟังก็คิดตาม "จริงด้วย... ถ้าลอร์ดต่างชาติรู้ว่าทหารเริ่มต้นของเขาคือมนุษย์ พวกนั้นต้องหาทางเล่นงานเขาในมหาทวีประดับสูงแน่ๆ!"

เขานึกขอบคุณตัวเองที่ไหวตัวทัน สั่งปิดผนึกข้อมูลระดับหัวใจแห่งดินลอร์ดและยูนิตทหารเริ่มต้นของเสิ่นหลินเป็นความลับสุดยอดในทันที!

ในขณะที่เฉินเลี่ยงกำลังจะพูดต่อ สายตาของโจวเจิ้งก็พลันคมปลาบขึ้น "มากันแล้ว!"

สิ้นเสียงของโจวเจิ้ง ท้องฟ้าเหนือลานกว้างก็สว่างวาบพร้อมกับแสงไฟนับร้อยสายที่ร่วงหล่นลงมาปะทะพื้นดิน!

พริบตาที่แสงเหล่านั้นจางหายไป

เหล่าลอร์ดที่เพิ่งกลับจากมหาทวีปก็ปรากฏตัวขึ้นกลางลานกว้างทันที!

"กลับมาแล้ว! ฉันกลับมาแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย! ฮ่าๆๆ!"

"แม่จ๋า! ในที่สุดก็ได้กลับบลูสตาร์! ลำบากสายตัวแทบขาด! ระลอกสุดท้ายของฉันมีสัตว์อสูรตั้งสามพันตัว แถมยังมีก๊อบลินยักษ์อีก!"

"ชิ! แค่นั้นทำคุย ของฉันน่ะห้าพันตัว! มีหมาป่าสองหัวเลเวล 7 ด้วยนะโว้ย!"

"ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมคนถึงตายกันเยอะในช่วงฝึกหัด... พวกสัตว์อสูรพวกนั้นมันน่ากลัวเกินไปจริงๆ!"

เมื่อได้เห็นลานกว้างที่คุ้นเคย ลอร์ดหลายคนถึงกับทรุดลงร้องไห้ด้วยความโล่งอก เพราะการทดสอบในช่วงฝึกหัดสำหรับพวกเขามันช่างน่าหวาดหวั่นเหลือเกิน!

"จริงด้วย! แล้วเทพเสิ่นหลินล่ะ? ท่านเสิ่นหลินอยู่ที่ไหน!" "แม่เจ้า! ท่านเสิ่นหลินนี่ของจริงว่ะ! คว้าอันดับหนึ่งมาครองเฉยเลย!"

"ฉันล่ะอยากจะเข้าไปกอดขาเทพเสิ่นหลินขอเป็นลูกสมุนจริงๆ!" "ฉันด้วย! จะยอมเป็นสุนัขรับใช้ที่แสนน่ารักให้ท่านเสิ่นหลินเลยล่ะ!"

ทันใดนั้น สายตาของลอร์ดทุกคนที่กลับมาต่างก็จ้องมองไปที่เสิ่นหลินด้วยความเทิดทูนและคลั่งไคล้!

ในสายตาของพวกเขาตอนนี้ เสิ่นหลินไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้า!

แต่ในขณะเดียวกัน ทุกคนก็สงสัยใจจะขาดว่า... เสิ่นหลินใช้เผ่ามนุษย์เอาชนะทุกคนมาได้ยังไงกันแน่!

ก่อนที่ใครจะได้ทันถามอะไร เฉินเลี่ยง ผู้บัญชาการเขตทหารพิเศษก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันดัง "เหล่านักรบแห่งจิ่วโจวทุกท่าน! ยินดีต้อนรับการกลับสู่โลกบลูสตาร์!"

"และขอแสดงความยินดีที่พวกท่านก้าวขึ้นเป็นลอร์ดที่แท้จริง และเริ่มต้นก้าวแรกบนเส้นทางแห่งการชิงความเป็นใหญ่ของหมื่นเผ่าพันธุ์!"

เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะล็อกเป้าไปที่เสิ่นหลินในฝูงชน "ตอนนี้ให้ทุกคนไปพักผ่อนตามอัธยาศัยในเขตทหารก่อน ยกเว้นเสิ่นหลิน หยางเฉิน และหวังปิงเหยา... ทั้งสามคนอยู่ก่อน!"

"รับ... รับทราบครับ ผู้บัญชาการเฉิน!"

แม้ลอร์ดคนอื่นๆ จะเสียดายที่ไม่ได้คุยกับเสิ่นหลิน แต่ก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งและแยกย้ายกันไป จนเหลือเพียงเสิ่นหลิน หยางเฉิน และหวังปิงเหยาที่ยืนอยู่กลางลานกว้าง

"หยางเฉิน! หวังปิงเหยา! พวกเธอสองคนทำผลงานได้ดีมากที่ติดท็อปเท็น!"

เฉินเลี่ยงยิ้มอย่างพึงพอใจ "จิ่วโจวโชคดีจริงๆ ที่มีลอร์ดเก่งๆ อย่างพวกเธอ!"

จากนั้นเขาก็หันมามองเสิ่นหลินด้วยรอยยิ้มที่กว้างกว่าเดิม "โดยเฉพาะเสิ่นหลิน! นายคือคนที่คว้าอันดับหนึ่งมาครองได้สำเร็จในช่วงฝึกหัด!"

"ทำเอาโชคลาภของชาติจิ่วโจวเราพุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัวเลยนะ!"

"แถมเรายังได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติมอีกเพียบ!"

เฉินเลี่ยงเดินเข้ามาใกล้แล้วตบไหล่เสิ่นหลินหนักๆ ด้วยความเอ็นดูพลางหัวเราะร่า "เสิ่นหลิน! นายสร้างความดีความชอบอันยิ่งใหญ่ให้กับจิ่วโจวเราจริงๆ!"