บทที่ 93: อยากจะขอเงินคุณเหยียนมาใช้สักหน่อย

บทที่ 93: อยากจะขอเงินคุณเหยียนมาใช้สักหน่อย

โต้วโต้วไม่ได้ลงจากรถ

เขานั่งวางท่าสบายใจเฉิบอยู่ในรถ เชิดคางไปทางฉู่เฟิง พูดด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มทนว่า “ไปเถอะ ! ผู้หญิงคนนี้หนวกหูชะมัด”

ความตายมาจ่อคอหอยแล้วยังกล้าพูดอีกว่าเหยียนเหวยหานเป็นผู้ชายของหล่อน ?

หึหึ !

เห็นเขา ซูหลิงเฉิน ไม่มีตัวตนหรือยังไง ?

จู่ ๆ ก็นึกถึงผลการเปรียบเทียบรูปถ่ายที่ยังไม่ได้ดูขึ้นมา โต้วโต้วอดไม่ได้ที่มุมปากจะกระตุก...

ช่างเถอะ เรื่องพรรค์นี้ ทำไมต้องให้เขาเป็นคนทำด้วยล่ะ ?

เขาไม่ได้ขาดแคลนพ่อสักหน่อย !

บางที คุณอาฟางอาจจะรักเขามากกว่าก็ได้

ประตูรถเปิดแล้วก็ปิดลง ฉู่เฟิงก้าวเท้าฉับ ๆ ออกไป ซูซานซานก็ถูกชายหน้าตาถมึงทึงสองคนคุมตัวกดลง บังคับให้คุกเข่าต่อหน้าฉู่เฟิง

และสถานการณ์ที่ทั้งอัปยศอดสูและน่าหวาดกลัวแบบนี้ ทำให้ซูซานซานสติแตกจนเกือบจะปัสสาวะราด

เธอกรีดร้องสุดเสียง 'ไม่นะ ! พวกแกปล่อยฉัน ฉันไม่อยากตาย ปล่อยฉันนะ..."

ฉู่เฟิงพยักหน้า ยิ้มตาหยีมองซูซานซาน “โอ๊ยตาย ทำยังไงดีล่ะเนี่ย... คุณซูมีความกระหายอยากมีชีวิตรอดแรงกล้าขนาดนี้ เล่นเอาผมลงมือไม่ลงเลยนะเนี่ย จุ๊ ๆ ... ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตน้อย ๆ ของคุณซู จะมีค่าถึงสามสิบล้านหรือเปล่า”

พอฉู่เฟิงพูดแบบนี้ ซูซานซานก็เหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้ทันที ไม่สนแล้วว่าฉู่เฟิงจับตัวเธอมาเพราะอะไร เอาแต่ร้องไห้อ้อนวอนฉู่เฟิงอย่างบ้าคลั่ง “ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ ขอแค่คุณยอมปล่อยฉัน ฉัน... ฉันจะให้คนเอาเงินมาให้คุณสามสิบล้านเดี๋ยวนี้เลย”

อย่าว่าแต่สามสิบล้านเลย !

ต่อให้เป็นสามร้อยล้าน... เธอก็อยากมีชีวิตรอด !

ขอแค่รอดไปได้ จะให้จ่ายเท่าไหร่เธอก็ยอม จริง ๆ นะ

"อืม พูดซะเหมือนเรื่องจริงเลยนะ“ฉู่เฟิงเห็นสภาพโง่เง่าของหล่อน ก็แค่นหัวเราะออกมาทันที ยกมือตบหน้าหล่อนเบา ๆ 'แปะ แปะ' พูดด้วยความรังเกียจอย่างที่สุดว่า”อย่าว่าแต่สามสิบล้านเลย แค่สามล้าน ด้วยฐานะของตระกูลซูตอนนี้ คุณแน่ใจเหรอว่าจะหาเงินจำนวนขนาดนี้มาได้ ? '"

ในใจยิ่งดูแคลนหนักเข้าไปอีก

นึกถึงตอนแรกที่ตระกูลซูกับตระกูลเหยียนแม้จะคบหาสมาคมกันมานาน...

แต่ต่อมาตระกูลเหยียนเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ จนสร้างอาณาจักร TGD ขึ้นมาได้

พอกลับมาดูตระกูลซู กลับตกต่ำลงทุกปี

ถ้าไม่ใช่เพราะภายหลังเหยียนเหวยหานเกิดอาการประหลาดที่ไม่แพ้เวลาซูซานซานเข้าใกล้ล่ะก็...

ด้วยสภาพของตระกูลซูตอนนี้ จะมีคุณสมบัติอะไรไปเกาะแกะตระกูลเหยียนได้ ?

ฝันกลางวันยังเป็นไปไม่ได้เลย !

"ไม่ ๆ ๆ ! ตระกูลซูของฉันแม้จะไม่มีสามสิบล้าน... แต่ว่า แต่คุณชายเหยียนมีนะ ! คุณเชื่อฉันสิ คุณต้องเชื่อฉันนะ คุณชายเหยียนเขาต้องช่วยฉันแน่ ไม่เชื่อ คุณโทรหาเขาเดี๋ยวนี้เลย บอกว่าฉันคือซานซาน บอกว่าฉันเกิดเรื่องแล้ว เขาจะต้องรีบมาทันทีแน่นอน"

ซูซานซานลนลานไปหมดแล้ว

ไม่มีใครรู้ตื้นลึกหนาบางของตระกูลซูดีไปกว่าเธอ

ตระกูลซูไม่มีเงินสามสิบล้านมาช่วยเธอแน่ ๆ แต่เหยียนเหวยหานมี

ถ้าเหยียนเหวยหานยอมช่วยเธอ เธอก็ต้องรอดแน่ !

"ถุย ! หล่อนน่ะเป็นตัวอะไร ถึงกล้าให้เหยียนเหวยหานมาช่วย ? "

คาดไม่ถึงว่า จู่ ๆ ฉู่เฟิงก็เปลี่ยนสีหน้า ตวาดลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว “หล่อนคิดว่าอั๊วตาบอดหรือไง ! เอะอะก็อ้างว่าเหยียนเหวยหานเป็นผัวหล่อน แต่เหยียนเหวยหานเขารู้จักหล่อนไหม ? คู่หมั้นของเขาแม้จะแซ่ซูเหมือนกัน แต่เขาชื่อว่าซูเสี่ยวเนี่ยน ส่วนหล่อนล่ะ ? หล่อนก็แค่คนโง่เง่าเต่าตุ่นคนหนึ่งเท่านั้น ! มีดีอะไรให้เหยียนเหวยหานมาชอบ ? ยังจะเพ้อเจ้อว่าเขาจะเอาเงินสามสิบล้านมาไถ่ตัวหล่อนอีก ?”

เพราะรู้สถานะที่แท้จริงของท่านเทพ Eric เจ้านายตัวเอง ฉู่เฟิงเลยสรรหาวิธีสารพัดมาเหยียบย่ำซูซานซาน แล้วถือโอกาสยกยอซูเสี่ยวเนี่ยนอย่างแนบเนียน ทั้งหมดทั้งมวลก็เพื่อประจบสอพลอท่านเทพ Eric นั่นแหละ

อื้ม ๆ !

ไม่แน่ว่าพอท่านเทพ Eric พอใจ อาจจะรับเขาไว้เป็นคนสนิทก็ได้ใครจะรู้ !

นี่มันเรื่องดีที่สุดในสามโลกเลยนะ

โต้วโต้ว: ...

จู่ ๆ ก็รู้สึกว่า เจ้าหมอฉู่เฟิงนี่มันจอมเล่นใหญ่ชัด ๆ

แต่ว่า ก็ถูกใจเขาอยู่เหมือนกัน

โต้วโต้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดโทรออก “ฉู่เฟิง คืนนี้ดาวสวยดีนะ โยนหล่อนลงไปเถอะ !”

เขาเคยพูดไว้แล้ว

ค่าชนคนครั้งละห้าแสน เขาจะทำให้ได้อย่างที่พูด

ชนตายจ่ายห้าสิบล้าน

ชนพิการจ่ายสามสิบล้าน

อื้ม โต้วโต้วรู้สึกว่าตัวเองช่างใจอ่อนเหลือเกิน

จริง ๆ แล้วตอนนี้เขาก็ไม่ได้กะจะฆ่าซูซานซานให้ตายจริง ๆ หรอก... เขาแค่ต้องการให้หล่อน อยู่มิสู้ตาย !

มุมปากบางยกยิ้มขึ้น โต้วโต้วแววตาเย็นยะเยือก ใช้โปรแกรมปลอมแปลงเบอร์มือถือ แล้วกดโทรออกไปอีกสาย