ตอนที่ 151 : บอกให้โลกรู้ด้วยเลือด ท้องทะเลแห่งนี้ยังคงใช้ชื่อว่า 'เผ่ามังกรฟ้า'!

ตอนที่ 151 : บอกให้โลกรู้ด้วยเลือด ท้องทะเลแห่งนี้ยังคงใช้ชื่อว่า 'เผ่ามังกรฟ้า'!

เซนต์นาสุจูโร่กางแผนที่โลกออก นิ้วมือที่เหี่ยวย่นแต่ทรงพลังของเขากวาดผ่านเส้นทางช่วงต้นของโลกใหม่ การเสียดสีระหว่างปลายนิ้วของเขากับแผ่นกระดาษทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบที่ชวนให้เสียวฟัน

"ความคิดของฉันคือส่งคำสั่งตรงไปยังมารีนฟอร์ด บอกให้เซ็นโงคุเริ่ม 'ปฏิบัติการเก็บกวาด' ในทันที"

"ให้คิซารุ โบซาริโน่และอาโอคิยิ คุซันร่วมมือกัน ฉันไม่ได้คาดหวังให้พวกมันไปโจมตีโอนิงะชิมะหรือเกาะโฮลเค้กหรอกนะ นั่นมันเป็นการฆ่าตัวตายที่โง่เขลา ฉันต้องการให้พวกมันกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดที่อยู่ใต้สังกัดของสี่จักรพรรดิทั้งหมดในเขตรอบนอกของโลกใหม่ หรือพวกโจรสลัดหน้าใหม่ที่กำลังกระสับกระส่ายตั้งแต่การต่อสู้ที่โล้กทาวน์ ภายในสามวัน ฉันต้องการให้น่านน้ำของโลกใหม่เต็มไปด้วยเศษเนื้อที่แหลกเหลวของพวกสวะเหล่านี้!"

"บอกให้โลกรู้ด้วยเลือดว่า ท้องทะเลแห่งนี้ยังคงใช้ชื่อ 'เผ่ามังกรฟ้า'!"

คำพูดของเซนต์นาสุจูโร่แฝงไปด้วยความเย็นชาที่หนาวเหน็บไปถึงกระดูก ในฐานะเทพนักรบผู้ดูแลเส้นเลือดใหญ่ทางการเงินของโลก สิ่งที่เขาทนไม่ได้มากที่สุดก็คือความโกลาหลที่เกินงบประมาณแบบนี้ ในสายตาของเขา โลกใบนี้คือสมุดบัญชีเล่มยักษ์ และตัวแปรอย่างสี่จักรพรรดิกับไอแซคก็คือหนี้เสียที่ต้องถูกลบออกไป

"พลเรือเอกสองคนร่วมมือกันกวาดล้างเขตรอบนอกจะเป็นการป้องปรามได้จริงๆ ทำให้ไอ้บ้าสองคนนั้นรู้จักยับยั้งชั่งใจบ้าง ท้ายที่สุดแล้ว ถึงแม้ไคโดและชาร์ล็อต หลินหลินจะหยิ่งผยอง แต่พวกมันก็รู้ดีว่าการยืดขยายแนวรบให้กว้างเกินไปในตอนนี้ไม่ได้เป็นประโยชน์กับใครเลย"

เซนต์ วี. นาสุจูโร่พยักหน้า พลางลูบเครายาวของเขาเบาๆ น้ำเสียงของเขากลายเป็นมืดมน "แต่นั่นมันก็แค่การจัดการผิวเผิน การจะจัดการกับความเน่าเฟะที่อยู่ข้างใน เราต้องใช้มีดผ่าตัด ในเมื่อพวกมันอยากจะจัดฉากแสดงในโล้กทาวน์ เราก็จะสร้างเวทีที่นองเลือดกว่าเดิมให้กับพวกมัน"

เซนต์ วี. นาสุจูโร่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่มุมหนึ่งของห้องโถงซึ่งมีเงามืดลึกพอที่จะกลืนกินแสงสว่าง น้ำเสียงของเขาราวกับดังมาจากขุมนรก : "ไคโดกับหลินหลินบรรลุความเข้าใจกันชั่วคราวในโล้กทาวน์ก็เพื่อจะเย้ยหยันพวกเราและเยาะเย้ยซากาซุกิ แต่จงอย่าลืมว่า ความเกลียดชังระหว่างสัตว์ประหลาดสองตัวนั้นไม่ได้น้อยไปกว่าความเกลียดชังที่พวกมันมีต่อรัฐบาลเลยแม้แต่น้อย ความสัมพันธ์ที่เรียกว่า 'พันธมิตร' นั่นมันเปราะบางยิ่งกว่าแครกเกอร์ซะอีก"

"นายหมายถึงการใช้แผน นั้น งั้นเหรอ?" คิ้วของเซนต์ วี. นาสุจูโร่กระตุก หนวดเคราอันใหญ่โตของเขาสั่นไหวเล็กน้อยขณะที่ประกายความมุ่งร้ายที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของ 'กฎหมาย' วาบขึ้นในดวงตาอันลึกล้ำของเขา

"ถูกต้อง" เซนต์นาสุจูโร่ยิ้มอย่างชั่วร้าย "ส่งกำลังที่เหลืออยู่ของ CP0 ไปประสานงานกับ 'ตะปู' ที่เราฝังเอาไว้ในท็อตโตะแลนด์และประเทศวาโนะมาอย่างยาวนาน โอนิงะชิมะของไคโดเต็มไปด้วยการบูชาความแข็งแกร่งและแตกแยกออกเป็นฝักเป็นฝ่ายภายใน พวกที่ถูกเรียกว่า ดาราเด่น และ ดารานำ พวกมันคนไหนบ้างล่ะที่ไม่มีความทะเยอทะยาน? ส่วนครอบครัวของหลินหลิน พวกมันดูเหมือนจะสามัคคีกัน แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและความกลัวภายใต้การครอบงำของยัยแก่ตัณหากลับนั่น แค่ประกายไฟเพียงนิดเดียวก็สามารถจุดชนวนถังดินปืนที่สะสมมานานหลายทศวรรษนั่นได้แล้ว"

"ที่สำคัญกว่านั้น" เซนต์เจการ์เซีย แซทเทิร์น เทพนักรบแห่งวิทยาศาสตร์และการป้องกันกล่าวเสริม ศีรษะของเขาเชิดขึ้นเล็กน้อยภายใต้หมวกทรงแบน ดวงตาฉายประกายความโหดเหี้ยมราวกับแมวที่กำลังหยอกล้อกับหนู "เราสามารถโยนความวุ่นวายนี้ไปให้ตระกูลแวนทิสรับไปเต็มๆ ได้เลย ไอแซคไม่ได้ภูมิใจหนักหนากับการเป็น 'นายอำเภอ' แห่งอีสท์บลูที่ต้องการใช้สิ่งนั้นเป็นกระดานกระโดดเข้าสู่การเมืองโลกหรอกเหรอ? ในเมื่อเขาสามารถปั่นหัวซากาซุกิเล่นได้ เราก็จะมอบคู่ต่อสู้ที่แตกต่างออกไปให้กับเขา"

"ให้เขาได้ประจักษ์ว่า 'ความพิโรธของพระเจ้า' ที่แท้จริงมันหน้าตาเป็นยังไง"

นิ้วของเซนต์แซทเทิร์นลูบเบาๆ ที่หัวไม้เท้าของเขา ในฐานะเทพนักรบแห่งวิทยาศาสตร์และการป้องกัน เขาชอบที่จะชักนำสิ่งต่างๆ ไปสู่หายนะผ่านการคำนวณที่เข้มงวดที่สุดมากกว่า

อุณหภูมิในห้องโถงดูเหมือนจะลดลงไปอีกสองสามองศา นี่คือห่วงโซ่แห่งแผนการที่ชั่วร้ายอย่างสุดซึ้ง

"ส่งคำสั่งไปหาดองกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้"

เซนต์นาสุจูโร่ออกคำสั่งสุดท้าย : "ไอ้เด็กฟลามิงโก้นั่นไม่ได้กำลังมองหาโอกาสในอีสท์บลูอยู่หรอกเหรอ? บอกมันไปว่านอกจากการทดสอบไอแซคแล้ว เขายังมีภารกิจลับอีกอย่างหนึ่ง ใช้ตัวตน 'โจ๊กเกอร์' ของเขาในโลกใต้ดินเพื่อส่งข้อมูลเท็จไปที่โต๊ะของไคโดและหลินหลิน ข้อมูลที่อ้างว่าตระกูลแวนทิสกำลังแอบกลืนกินทรัพยากรของโลกใหม่ผ่านเส้นทางใต้ดิน และพยายามที่จะลอบสังหารลูกๆ ของสี่จักรพรรดิ"

"โดยเฉพาะไอ้บ้าคลั่งที่ติดเหล้าและมีแต่กล้ามเนื้ออย่างไคโด"

เซนต์เชพเพิร์ด จูปีเตอร์แสยะยิ้มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จิตวิญญาณที่เน่าเปื่อยซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ของเขา : "ตราบใดที่มันรู้สึกว่าแหล่งรายได้ของมันกำลังถูกไอแซคตัดขาด หรือรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของ 'กลุ่มร้อยอสูร' กำลังถูกท้าทายโดยพวกเศรษฐีใหม่จากอีสท์บลู มันจะต้องสังหารอย่างบ้าคลั่งเพื่อกรุยทางกลับมาจากโลกใหม่อย่างแน่นอน ต่อให้เซ็นโงคุจะวางกำลังทหารอย่างหนักหน่วงไปตามเส้นทางเดินเรือ พวกเขาก็หยุดไคโดที่กำลังบ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์ไม่ได้หรอก"

"ปล่อยให้หมากัดกับหมาป่าไป เราจะนั่งอยู่บนบัลลังก์อันสูงส่งของเราในมารีจัวส์แล้วเฝ้าดูพวกมันฉีกทึ้งกันเอง ไม่ว่าฝ่ายไหนจะชนะ รัฐบาลโลกก็คือผู้ชนะในท้ายที่สุด"

เซนต์แซทเทิร์นเผยรอยยิ้มอันโหดร้ายที่ดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็นพิเศษภายใต้แสงสลัว ดูเหมือนว่าเขาจะมองเห็นภาพผืนน้ำสีครามของอีสท์บลูถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงด้วยแมกม่า พายุฝนฟ้าคะนอง และเลือดไปเรียบร้อยแล้ว

"ถ้าไอแซคมีความสามารถที่ฝืนลิขิตสวรรค์ได้จริงๆ และสามารถต้านทานการโจมตีอย่างหนักหน่วงของไคโดได้ งั้นก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเขามีประโยชน์ที่ลึกล้ำยิ่งกว่านั้น เราสามารถสูบเลือดทุกหยดของเขาต่อไปในนามของ 'นายอำเภอ' ทำให้เขากลายเป็นโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดและราคาถูกที่สุดของรัฐบาลในอีสท์บลู"

"แต่ถ้าเขาทนไม่ไหวและถูกไคโดบดขยี้จนกลายเป็นพายเนื้อไปพร้อมกับเมืองของเขาล่ะก็ นั่นก็ยิ่งดี กุหลาบแห่งรัตติกาลของอีสท์บลูจะถูกถอนรากถอนโคน ช่วยประหยัดเวลาให้เราไม่ต้องลงมือทำเอง หลังจากนั้น เรายังสามารถอ้างชื่อของ 'การทำสงครามครูเสดต่อต้านโจรสลัดและทวงคืนดินแดนที่สูญเสียไป' เพื่อจัดส่งกองทัพใหญ่ไปยึดอำนาจควบคุมอีสท์บลูคืนมาได้อย่างชอบธรรมอีกด้วย"

เซนต์ วี. นาสุจูโร่ลุกขึ้นยืน เงาของเขาทอดยาวด้วยแสงไฟจากโดม ราวกับว่าเขาตั้งใจที่จะเหยียบย่ำแผนที่โลกทั้งใบเอาไว้ใต้ฝ่าเท้าของเขา

"ความยิ่งใหญ่ของรัฐบาลโลกจะต้องถูกชำระล้างด้วยเลือด ไม่ว่าจะเป็นเลือดของสี่จักรพรรดิหรือเลือดของไอแซคคนนี้ก็ตาม ตราบใดที่ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของท้องทะเลแห่งนี้ยังคงถูกรักษาเอาไว้ ตราบใดที่คทาอายุแปดร้อยปีนี้ยังไม่ร่วงหล่น เราก็ไม่สนใจหรอกว่าจะมีคนตายไปสักกี่คน หรือจะมีเกาะถูกทำลายไปสักกี่เกาะ"

"บนกระดานหมากรุกนี้ ไม่มีใครที่ไม่สามารถถูกแทนที่ได้ ยกเว้นพวกเรา"

ห้าร่างอวตารแห่งอำนาจมองหน้ากัน ความรู้สึกตึงเครียดในอากาศพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในวินาทีนี้ นี่ไม่ใช่แค่การล่าที่พุ่งเป้าไปที่ไอแซคเท่านั้น แต่เป็นการตอบโต้อย่างบ้าคลั่งของรัฐบาลโลกเมื่อเผชิญกับความท้าทายของยุคสมัยใหม่

พวกเขาคือเทพนักรบ ผู้พิทักษ์ของเหล่าทวยเทพ และจะไม่มีวันยอมให้พวกมนุษย์เดินดินมาแตะต้องบัลลังก์อันสูงส่งและทรงอำนาจนั้นได้เป็นอันขาด

"ถ้าอย่างนั้น วาระการประชุมของวันนี้ก็จบลงตรงนี้" เซนต์แซทเทิร์นทอดสายตามองทะเลเมฆที่ลอยพลิ้วไหวอยู่นอกหน้าต่างเป็นครั้งสุดท้าย "ให้ทุกแผนกเตรียมตัวให้พร้อม แจ้ง 'หัวหน้า' ของ CP0 ไปว่า... ถ้าภารกิจนี้ล้มเหลวอีก ก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไป"

"รับทราบ"

เมื่อเจตจำนงของห้าผู้เฒ่าบรรลุฉันทามติ อำนาจสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงราวกับเครื่องจักรสงครามที่ถูกออกแบบมาอย่างแม่นยำ

ในค่ำคืนนี้ คำสั่งลับนับไม่ถ้วนที่โชยกลิ่นคาวเลือดได้ข้ามผ่านกำแพงของเรดไลน์ไป ราวกับใยแมงมุมที่มองไม่เห็น พวกมันแพร่กระจายไปยังมารีนฟอร์ด เดรสโรซ่า และแม้กระทั่งมุมต่างๆ ของโลกอย่างรวดเร็ว...