ตอนที่ 132 เทคโนโลยีดวงดาว

กระสวยอวกาศปล่อยรังสีแสงเป็นเส้นสีเงินพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วผ่านความมืดของอวกาศ มันกำลังมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์สีฟ้าด้วยความเร็วสูงสุด

ความเร็วของกระสวยอวกาศนี้เร็วมาก ใช้เวลาเพียงสองถึงสามชั่วโมงจากดาวอังคารถึงโลก เมื่อเปรียบเทียบกับกระสวยอวกาศของฮาร์เล่ย์989 ที่ใช้โดยสารไปดาวอังคารแล้ว กระสวยอวกาศนี้เร็วกว่าสองเท่า

นอกจากนี้ห้องโดยสารก็เสถียรมากไม่มีความรู้สึกไม่สบายเลย

เฟิงหลินนั่งอยู่บนที่นั่ง และประหลาดใจกับเทคโนโลยีของยุคดวงดาวอย่างเงียบ ๆ

ยิ่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพัฒนามากขึ้นเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งสูญเสียความสามารถพิเศษของมนุษย์

นี่เป็นเทคนิคที่อนุญาตให้คนหนึ่งสัมผัสกฎของจักรวาลผ่านทางวัตถุภายนอก แม้ว่าวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจะไม่สามารถเปลี่ยนพื้นฐานของมนุษย์ แต่มันจะไม่ถูกจำกัดด้วยพรสวรรค์ที่มีมาแต่กำเนิด ทรัพยากรและการพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมากพอจะทำให้ศักยภาพของพวกเขาสามารถสั่นคลอนสวรรค์และโลกได้ไม่โดยจำกัดอำนาจ

มนุษย์ในยุคดวงดาวมาถึงจุดสูงสุดของประวัติการณ์ในแง่ของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และทำให้เกิดความมหัศจรรย์ทางวิทยาศาสตร์นับไม่ถ้วน

แต่น่าเศร้าที่ระบบสุริยจักรวาลได้รับการพิจารณาให้เป็นภูมิภาคดาวที่ล้าหลังเท่านั้น เทคโนโลยีสุดยอดอย่างแท้จริงถูกค้นพบในจักรวรรดิดวงดาว

เฟิงหลินเพิ่งได้ยินเรื่องนี้ แต่ไม่เคยเห็นมาก่อน ตัวอย่างเช่นปืนใหญ่หลุมดำ ขีปนาวุธนำทางมิติคลื่น คลื่นสุญญากาศ ...

กระสวยบินนี้ถือว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีเทคโนโลยีขั้นสูงมาก มันไม่ควรเป็นสิ่งที่ระบบสุริยะมี

ยังเหลือเวลาอีกสองชั่วโมงก่อนจะถึงโลก เฟิงหลินเริ่มสำรวจกระสวยบินเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม

กระสวยบินนี้เป็นไพ่ใบสุดท้ายของบริษัทยาไจแอนท์ และมันมีรากฐานที่เหลืออยู่ทั้งหมดของบริษัท แก่นสำคัญของเทคโนโลยีและคุณสมบัติของบริษัทยาควรอยู่ภายใน นี่เป็นขุมสมบัติขนาดใหญ่

และตอนนี้สิ่งเหล่านี้เป็นของเฟิงหลิน!

ในฐานะเจ้าของ เขาไม่ควรประเมินความมั่งคั่งทั้งหมดของเขาหน่อยหรอ?

ด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข เฟิงหลินเริ่มเดินไปรอบๆด้านในกระสวยบิน จ้องมองไปทางซ้ายและขวาเขาเหมือนบ้านนอกเพิ่งเข้าเมืองทุกอย่างดูน่าสนใจและใหม่สำหรับเขา

แม้ว่าอารมณ์ปกติของเขาจะสงบและนิ่ง แต่ตอนนี้เขารู้สึกมึนหัวเล็กน้อยจากขุมทรัพย์ขนาดใหญ่นี้

"ปัญญาประดิษฐ์ ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของกระสวยอวกาศนี่" เฟิงหลินพูด

ซู่ ~

คลื่นแสงลดหลั่นลงมาตรงหน้าเขา เปลี่ยนเป็นภาพเงามนุษย์เสมือนจริงยืนตรงหน้าเฟิงหลิน

ภาพเงานี้เป็นของเด็กสาวทรงเสน่ห์ อกโต รูปร่างเธอเป็นทรง’s’

รูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอมีสัดส่วนลงตัวมาก จมูกของเธอโค้งเหมือนสะพาน เมื่อมองจ้องไปในตาของเธอเหมือนมองสระน้ำลึก เธอเหมือนเวนัส เทพีแห่งความงามจากตำนานกรีกที่ลงมาสู่โลกมนุษย์

ข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวเกี่ยวกับความงามของเธอคือภาพเสมือนจริงนี้เป็นผู้หญิงผมบลอนด์ ตาฟ้า

ปัญญาประดิษฐ์ตรวจพบการแสดงออกที่ไม่พอใจของเฟิงหลินและเริ่มทำการปรับเปลี่ยน

"ขณะนี้จะทำการปรับการฉายภาพเสมือนจริงตามคำร้องขอของกัปตัน!" หญิงสาวผมบลอนด์ตาฟ้ากลายเป็นความงามแบบตะวันออกด้วยผมและดวงตาสีดำ ดวงตาของเธอเหมือนน้ำใสๆและใบหน้าของเธอก็นุ่มนวลเรียบง่ายในชุดจีนสีม่วง ให้ความรู้สึกสง่างามและลึกลับของหญิงสาวชาวตะวันออก

เฟิงหลินพยักหน้า เขาอดไม่ได้ที่จะเห็นด้วยว่ามันดูดีขึ้นมาก

เมื่อสัมผัสถึงความพึงพอใจของเฟิงหลิน สาวงามแบบตะวันออกก็ยิ้ม "ปัญญาประดิษฐ์ปณิธานสวรรค์แอนนาอยู่ที่นี่เพื่อให้บริการท่าน”

เฟิงหลินขมวดคิ้วนี่เป็นความงามแบบตะวันออก แต่ชื่อของเธอคือแอนนา มันดูไม่ตรงกัน

"เป็นไปได้ไหมที่จะเปลี่ยนชื่อ? ฉันต้องการเปลี่ยนทั้งชื่อเธอและกระสวยบิน อะไรคือปณิธานสวรรค์ อะไรคือแอนนา?ในเมื่อนี่คือกระสวยบินของฉัน ตอนนี้เราจะใช้ชื่อตะวันตกได้ยังไง?" คำพูดของเขาดูครอบงำอย่างมาก

"ความปรารถนาของท่านคือคำสั่งของฉัน" ปัญญาประดิษฐ์มีรอยยิ้มเหมือนมนุษย์ "กรุณาออกคำสั่งของท่าน"

ตามที่คาดกระสวยบินที่หายากนี้ ความรู้สึกของปัญญาประดิษฐ์นั้นสูงพอ ไม่ต่างอะไรจากมนุษย์

เฟิงหลินประหลาดใจเงียบๆและทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย

ในเมื่อเขาอยากเดินไปบนเส้นทางของซุนหงอคง ในอากาศ กระสวยบินนี้ก็จะเป็นฐานเขา ในกรณีนั้น ทำไมเขาไม่ตั้งชื่อมันว่า’ภูเขาผลไม้’ละ? “จากวันนี้ไป กระสวยบินนี้จะชื่อภูเขาผลไม้!”

“กำลังยืนยันคำสั่ง!กระสวยบินปณิธานสวรรค์จะเปลี่ยนชื่อเป็นกระสวยบินภูเขาผลไม้ การเปลี่ยนชื่อสำเร็จ!”สาวงามยิ้ม“กำลังรอการเปลี่ยนชื่อของระบบปัญญาประดิษฐ์”

“ชื่อของเธอควรเป็นจื่อเซี่ย!”เฟิงหลินไม่เสียเวลาคิดมาก

“การเปลี่ยนชื่อสำเร็จ!กัปตันเฟิงหลิน จื่อเซี่ย-ปัญญาประดิษฐ์ของกระสวยบินภูเขาผลไม้-อยู่ที่นี่เพื่อให้บริการท่าน”สาวงามยิ้ม คล้ายกับมนุษย์จริงๆมาก

“อืม!”เฟิงหลินพยักหน้าพอใจและสั่ง“พาฉันไปดูโครงสร้างของกระสวยนี่”

“โปรดตามฉันมา”จื่อเซี่ยเริ่มนำทางไปส่วนลึกของกระสวยบิน แนะนำพื้นที่ต่างๆ

ภายในกระสวยบินใหญ่มาก มันแยกเป็นหลายชั้นและส่วน มีห้องทดลอง ห้องบ่มเพาะ ห้องพัก-มีทุกอย่างที่นี่!มันหรูหราและสะดวกสบายมาก

และในห้องอุปกรณ์ เฟิงหลินยังเห็นปืน ระเบิด ปืนใหญ่และกระสุนทุกประเภท

เฟิงหลินยังไม่คุ้นชินกับพวกมัน เห็นได้ชัดว่าอาวุธเหล่านี้ถือเป็นอาวุธชั้นสูงของจักรวรรดิดวงดาวและไม่ใช่อาวุธชั้นต่ำในระบบสุริยะ

ในความเป็นจริง เขายังเป็นเครื่องจักรสามตัวที่ขนาดเท่ามนุษย์ พวกมันทำจากโลหะและแผ่ด้วยความงามของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

“ประกอบ”เฟิงหลินกดปุ่มทำงาน

เครื่องจักรเหล่านี้ปล่อยไอน้ำออกมาและบินมาทางเฟิงหลินขณะประกอบกันอย่างรวดเร็ว อึดใจต่อมา ชุดจักรกลคล้ายไอรอนแมนก็ปรากฏ

เฟิงหลินก้าวไปข้างหน้า ศึกษาพวกมันด้วยความสนใจ

จักรกลถือเป็นของหายากมาก นี่คือครั้งแรกที่เขาได้ใช้มัน

เขาเริ่มทดสอบการทำงานของมัน นิ้วเขาเคาะบนเหล็กและก็เริ่มออกแรง

เกิดเสียงดังเอี๊ยด

เสียงโลหะผสมที่เกิดขีดจำกัดมันสะท้อนออกมาขณะเกิดรอยนิ้วชัดเจนบนนั้น

งั้นนี่ก็ลำบากแล้ว..

เฟิงหลินดึงมือออกมาเงียบๆ รู้สึกท้อแท้

เปราะบางมาก

พวกมันทำจากโลหะที่ไม่แข็งพอ?

ทำไมชุดจักรกลถึงแตกแม้ฉันจะไม่ใช่พลังเต็มที่?

เฟิงหลินซึมเศร้า

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสวมชุดจักรกล แต่ก็พบว่าความแข็งของชุดด้อยมาก ดังนั้น...

จริงๆแล้วมีชุดจักรกลหลายเกรด ชุดจักรกลพวกนี้ถือเป็นเกรดต่ำ สำหรับผู้บ่มเพาะดวงดาวอื่น มันอาจเป็นประโยชน์ แต่สำหรับเฟิงหลิน มันไม่มีประโยชน์เลย

ชุดจักรกลไม่แข็งเท่าเนื้อเขา หากเขาสวมมัน มันก็เหมือนกับการสวมชุดเหล็กที่ไร้ประโยชน์ น้ำหนักมันอาจกลายเป็นภาระแทน

ด้วยความประหลาดใจ เฟิงหลินพบโดยไม่ตระหนักว่าพื้นฐานบ่มเพาะเขาถือว่าสูงมากแล้ว

ทรัพยากรบ่มเพาะที่คนอื่นคิดว่าล้ำค่ากลับไม่มีผลต่อเขา

ฉันแกร่งเกินไป!

เฟิงหลินชมตัวเอง เขาแข็งแกร่งเร็วเกินไป ในไม่ช้า เขาคงไม่รู้จักตัวเอง

ชายหนุ่มผู้หนีจากตระกูลกลับหายไปแล้ว แทนที่ด้วยชายฉกรรจ์

เฟิงหลินระงับความเศร้าและยังคงดูของภายในกระสวยต่อ

มีของทุกประเภท จากเมล็ดพืชไปจนถึงไข่สัตว์ที่ปฏิสนธิ มีของแปลกประหลาดมากมาย ในระบบ ยังมีบันทึกความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ระดับพื้นฐานทั้งหมด

เฟิงหลินยังพบข้อมูลการเอาชีวิตรอดในป่า

“นี่คืออะไร?สอนคนให้รู้จักแบร์ กิลล์?แม้กระทั่งแบร์ กิลล์ก็ไม่อาจอยู่รอดบนดาวเคราะห์รกร้างได้หรอกมั้ง?”เฟิงหลินมีสีหน้าแปลกๆ ความรู้ทั้งหมดนี้ไว้เพื่ออะไร?

หลังจากนั้น เขาก็มาถึงคลัง ในนั้น เขาเห็นหุ่นยนต์ทรงกลมกว่าหมื่นที่ซ้อนกันพร้อมมีเครื่องหมาย

“หุ่นงานโมเดลเฮอคิวลิส-198!”

เฟิงหลินดูเหมือนจะฉุกคิดได้ เขาสำรวจกระสวยบินภูเขาผลไม้ด้วยความตกใจ

นี่อาจเป็นกระสวยบินแบบอาณานิคม?