ตอนที่ 117 สังหารหมู่

“รีบหนีเร็ว!”

“เขาบ้าไปแล้ว!”

“ความผันผวนของพลังงานที่แผ่จากตัวเขาถึงระดับของผู้บ่มเพาะดวงดาวแล้ว!”

…

กระสุนอากาศพุ่งผ่านอากาศ บินเร็วเท่ากับกระสุนจริงและมีความหนาแน่นเท่ากับเม็ดฝน พลังทำลายล้างสูงมาก

นักวิจัยเหล่านั้นพากันหนีตาย

ทรงพลังดุจเสีย เกรี้ยวกราดดุจหมาป่า

วินาทีที่เฟิงหลินเผยสีที่แท้จริง เขาก็เริ่มเข่นฆ่า

นักวิจัยเหล่านี้ดูเหมือนลูกไก่ แต่จริงๆแล้วทุกคนคือฆาตกรเลือดเย็น ไม่รู้ว่าพวกเขาฆ่ามนุษย์ไปกี่คนแล้ว

เฟิงหลินไม่รู้สึกผิดบาปอะไรกับการฆ่าพวกเขา

หากต้องฆ่าคนชั่วบ้าง บางครั้งพวกเขาก็อาจต้องเลวร้ายยิ่งกว่าเป้าหมาย

“พอแล้ว!”เฟิงหลินลงมือเร็วเกินไป ก่อนแฟรงค์จะตอบสนองทัน เขาก็เห็นคนของบริษัทยาถูกฆ่าทีละคน แฟรงค์โกรธจัด“ยักษ์เขียว ฆ่าเขาซะ!”

ครื่น!

ยักษ์เขียวสูงกว่าสามเมตรกระโดดออกมา ทำให้พื้นสั่นสะเทือน ร่างสูงใหญ่มันขวางตรงหน้าเฟิงหลิน ทำเหมือนโล่รับกระสุนอากาศ

นักวิจัยเหล่านั้นที่โชคดีพอยังรอดรีบคลานหนี พวกเขาอยากอยู่ให้ไกลจากเฟิงหลินที่สุด

“เฟิงหลิน ฉันประเมินแกต่ำไป!”แฟรงค์ผลักทุกคนและเดินออกมา เขามีแว่นไฮเทคตรงตาขวาและกำลังสแกนเฟิงหลิน ในไม่ช้าข้อมูลก็ปรากฏและแฟรงค์ก็อุทานด้วยความตกใจ“สถานะพลังชีวิต45.8 ไม่คิดเลยว่าคนหนุ่มอย่างแกจะมาถึงช่วงกลางแล้ว น่าประทับใจมาก!”

แม้เขาจะชมเชย แต่น้ำเสียงเขาก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร

เครื่องสแกนพลัง!

เฟิงหลินรู้ทันทีและเข้าใจว่ามันคืออุปกรณ์ต่อสู้ระดับสูง ช่วยให้ผู้เข้าสแกนสถานะของฝ่ายตรงข้ามได้ มันสามารถบอกได้ว่าเขาอยู่ในช่วงกลางของอาณาจักรผู้บ่มเพาะระหว่างดวงดาว

ทุกๆก้าวในอาณาจักรผู้บ่มเพาะดวงดาวถือว่าเป็นก้าวใหญ่ พลังชีวิตฐานพวกเขาจะเพิ่มเป็นสิบเท่า

ตัวอย่างเช่น ผู้บ่มเพาะฝึกหัดที่มีสถานะพลังชีวิตเริ่มจาก1 ผู้บ่มเพาะดวงดาวจะเริ่มจาก10 และผู้บ่มเพาะระดับสูงจะเริ่มจากร้อย

ทุกอาณาจักรบ่มเพาะสามารถแบ่งได้เป็นห้าขั้นเล็กๆตามสถานะพลังชีวิต ขั้นต้น กลาง ท้าย สมบูรณ์ และสูงสุด

สำหรับผู้บ่มเพาะดวงดาวที่มีพลังชีวิตต่ำกว่าสามสิบ พวกเขาถือเป็นขั้นต้น หากเป็น30-60 พวกเขาจะถือเป็นขั้นกลาง 60-90ถึงจะเป็นขั้นท้าย

สำหรับผู้บ่มเพาะขั้นท้าย การควบคุมความสามารถพันธุกรรมพวกเขาได้มาถึงจุดอิ่มตัวและสามารถเลือกวิวัฒนาการเป็นยีนขั้นสูงขึ้นได้

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาถึงมาขีดจำกัดของอาณาจักรบ่มเพาะแล้ว

หากสถานะพลังชีวิตเกินกว่า90 นั่นจะถือเป็นขั้นสมบูรณ์

ขั้นนี้ คนจะสามารถควบคุมความสามารถยีนได้อย่างสมบูรณ์และยีนพวกเขาจะสามารถกระตุ้นพลังชีวิตพวกเขาได้ ช่วยให้สถานะพลังชีวิตพวกเขาเพิ่มถึงขั้นที่มีน้อยคนจะบรรลุได้

แต่นี่ไม่ใช่ขั้นสุดท้าย เหนือกว่าขั้นสมบูรณ์ยังมีขั้นสูงสุด

หากพลังชีวิตมาถึง100ที่อาณาจักรผู้บ่มเพาะดวงดาว พวกเขาจะเจอกันขีดจำกัดและจะไร้เทียมทานที่ระดับนั้น

“ผู้จัดการ ฆ่าเขาซะ!”ไอค์คำราม หัวใจเขารู้สึกเหมือนกำลังหลั่งเลือด“นักวิจัยเหล่านี้สิ้นเปลืองทรัพยากรเราไปมาก แต่เขาก็ฆ่าไปหลายคน”

แฟรงค์จ้องศพบนพื้นขณะที่สีหน้าเขากลายเป็นบิดเบี้ยว

คนเหล่านี้แตกต่างจากพวกที่ถูกโยนเข้าลาวา คนเหล่านี้ถือเป็นหัวกะทิอย่างแท้จริง การเสียไปสักคนก็ทำให้หัวใจเขาเจ็บปวดแล้ว

“ยักษ์เขียว ฆ่าเขาซะ!”ดวงตาของแฟรงค์ทอประกายเย็นชา

โฮก!

ยักษ์เขียวคำรามขึ้นฟ้า ระดับเสียงคำรามนี้น่ากลัวมาก พลังเสียงทำให้การไหลของอากาศทั้งหมดปั่นป่วน

วินาทีต่อมา ยักษ์เขียวก็กลายเป็นสัตว์ป่าและวิ่งสี่ขาหาเฟิงหลิน

“อืม?”เฟิงหลินจ้องมันเงียบๆ มันราวกับหลุมดำที่สามารถกลืนวิญญาณของเป้าหมายได้ พลังงานจิตเขาหลั่งไหลออกมา ยิงไปข้างหน้าจากใจกลางระหว่างคิ้ว

ยีนจิตเขามีถึง9จุดแล้ว ทำให้พลังจิตของเฟิงหลินทรงพลังมาก มันเหมือนดาบที่มองไม่เห็น เจาะเข้าไปในจิตใจของยักษ์เขียวตรงๆ

ยักษ์เขียวโหยหวน และมือมันก็กุมหัวแน่นขณะกลิ้งกับพื้น หัวมันรู้จึกปวดราวกับสมองมันกำลังเปลี่ยนเป็นกาว

“เกิดอะไรขึ้น?”แฟรงค์ตกใจ“รีบฆ่าไอเด็กเหลือขอนั่นซะ!”

“ฆ่าคนขาวเหล่านั้นซะ!”เฟิงหลินออกคำสั่ง

สีหน้าของยักษ์เขียวบิดเบี้ยว มันไม่รู้ว่าจะฟังคำสั่งไหน

“รีบฆ่าเขา!”แฟรงค์สั่งต่อ

“ฆ่าพวกมันให้หมด!”เฟิงหลินทำเหมือนกัน

...

ทั้งสองผลักกันออกคำสั่ง ซึ่งเจาะไปในจิตใจของยักษ์เขียว

ยักษ์เขียวไม่รู้ว่าจะฟังใคร หนึ่งคือสัญชาตญาณในการเชื่อฟัง อีกหนึ่งคือคำแนะนำไร้รูปร่างที่ยังดังก้องในหัวมัน ทำให้มันอยากทำตามคำสั่งด้วย

สีหน้ามันบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ดวงตาคล้ายวัวมันแดงก่ำ ความบ้าคลั่งในสายตามันเพิ่มขึ้น ทันใดนั้น มันก็คำรามและแปลงเป็นสัตว์ป่าที่เริ่มทำลายไปทั่ว

ยักษ์เขียวกลิ้งไปมาและกระโดด หมัดขนาดใหญ่ของมันเหมือนค้อนทุบทุกอย่างที่ขวางหน้า พลังน่าสะพรึงกลัวของมันปลดปล่อยมาเต็มที่ ทำให้พื้นสั่นสะเทือนไม่หยุด

นักวิจัยอ่อนแอที่รอดชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้โชคร้ายมาก พวกเขาถูกทุบจนกลายเป็นแผ่นเนื้อ

หลังการฆ่าล้างของเฟิงหลิน ยักษ์เขียวก็เริ่มสืบสาน

“แกทำได้ยังไงกัน?”สีหน้าแฟรงค์น่ากลัวมาก เขาพบว่าเขาสูญเสียการควบคุมยักษ์เขียวไปแล้ว“ฉันฝังชิปในสมองของมัน ทำไมมันถึงฟังคำสั่งของแกแทน?”

“ยากมากหรือไง?”เฟิงหลินหัวเราะเสียงเย็น“แกคิดจริงๆว่าฉันจะไม่มีมาตรการเตรียมไว้เมื่อฉันทำยายักษ์เขียว?ยักษ์เขียวไม่ใช่แค่เครื่องจักรสังหาร มันมีชีวิต!”

“การควบคุมจิต!”แฟรงค์เข้าใจทันที“ฉันควรคิดถึงเรื่องนี้แต่แรก ในเมื่อแกปลุกยีนจิต มันก็ไม่ควรยากเกินสำหรับแกที่จะเรียนรู้การสะกดจิต”

ไอค์ผู้อยู่ข้างๆเห็นแจ้ง“ในอดีต แกก็ใช้มันกลับฉันด้วยสินะ?”

เขาพลันนึกถึงความรู้สึกดีๆที่เขามีต่อเฟิงหลินก่อนหน้า ทุกอย่างแปลกมาก

เฟิงหลินหัวเราะเสียงเย็น“แกยังไม่ถือว่าโง่!”

“แก..”สีหน้าของไอค์น่าเกลียด

ปัง!

เฟิงหลินกระทืบเท้าอย่างแรง ถีบตัวขึ้นอากาศ พุ่งใส่แฟรงค์

เขาสะบัดมือ มือหนึ่งเป็นหยาง อีกมือเป็นหยิน ทั้งหยินและหยางรวมกัน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไร้ขอบเขต

ระลิกคลื่นไร้รูปร่างแผ่ออกไป

แฟรงค์และไอค์ได้รับผล ถูกชักจูงด้วยการเปลี่ยนแปลงของท่ามือนับไม่ถ้วน จิตสำนึกพวกเขาเริ่มดำดิ่ง

รอยประทับกระจกหยินหยาง

เฟิงหลินลงมือทันที อยากถือไพ่เหนือกว่า

เพื่อปราบกลุ่มโจม มันต้องเด็ดหัวหัวหน้า!”

ตราบเท่าที่เขาจัดการแฟรงค์ได้ ศึกนี้ก็จะจบ เฟิงหลินไม่อยากเสียเวลา

เปลือกตาของไอค์เริ่มหนัก เขากำลังจะหลับ

“ตื่น!”แฟรงค์คำราม แสงสาดออกจากตาเขาขณะที่เขาตื่นจากอาการมึนงงและรีบทิ้งระยะห่างระหว่างเขากับเฟิงหลิน

เมื่อเห็นแบบนี้ เฟิงหลินก็รู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่แปลกใจเกินไป

ยีนจิตเป็นแค่ยีนพื้นฐาน แม้เขาจะเสริมมันถึง9จุด มันก็ไม่อาจสะกดจิตผู้บ่มเพาะดวงดาวที่ปลุกยีนแรกเริ่มได้

เนื่องจากการเดิมพันล้มเหลว เฟิงหลินจึงเปลี่ยนเทคนิค ทั้งสองมือเขากลายเป็นไร้กระดูก คล้ายกับงูตัวใหญ่ที่ฉกใส่แฟรงค์ อยากจับเขา

รอยประทับเชือกบ่วงเทพ!

แขนเขาพันกันเป็นเกลียมปม มันรู้สึกแม้กระทั่งเทพในตำนานก็ยังถูกจับได้ กระบวนท่านี้ทำให้เป้าหมายถูกพันธนาการ

“ปัง!’

ลำแสงสีขาวสว่างวูบ

“อะไรกัน?”เฟิงหลินพบว่ามีปีกสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏบนหลังของแฟรงค์ ขนบนปีกแหลมดุจมีดและแข็งเหมือนเหล็กเย็น พวกมันห่อหุ้มแฟรงค์ไว้เป็นการปกป้อง

เฟิงหลินคว้าเข้ากับปีกนั่นขณะเกิดประกายไฟ

แต่ด้วยการกระพือปีก พลังมหาศาลก็ผลักเฟิงหลินออกไป

หวืด หวืด

ปีกกระพืออย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดพายุขนาดเล็ก แฟรงค์ลอยขึ้น จ้องมองเฟิงหลินด้วยสายตาเด็ดเดี่ยว ดวงตาเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวเงินและไม่มีอารมณ์ใดบนหน้า เขาเหมือนฑูตจากสวรรค์ เหยียดมองมายังโลกมนุษย์