บทที่ 260: หมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำหวนคืนสู่ฮัวเซี่ย!

เฉินโหยวมีสีหน้าไร้ความรู้สึก

เขาจ้องมองตัวอักษรขนาดใหญ่ที่ส่องประกายสีทองบนม่านแสง โดยเฉพาะตัวเลข "10000 เหรียญทอง"

ในใจพลันเกิดความรู้สึกพิลึกพิลั่นขึ้นมาในทันที

ตัวเองเกือบจะถูกเทพสวรรค์ประเทศเหอฆ่าตาย แถมยังสร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่ในโลกความเป็นจริง

แกไม่แสดงน้ำใจก็แล้วไปเถอะ แต่ตอนนี้แกอยากจะทำ "การตัดสิน" นี้ ผลสุดท้ายกลับให้ฉันต้องเสียเงินเนี่ยนะ?

นี่มันเหตุผลบ้าอะไรกัน?

ก็เหมือนกับว่าตัวเองอุตส่าห์ทำภารกิจสำเร็จอย่างยากลำบาก แต่ตอนรับรางวัลกลับพบว่าต้องใช้เงินตัวเองซื้อรางวัล!

หรือว่า...

เฉินโหยวหันไปมองฮิลล์

"ฮิลล์ เธอตอบฉันมาตามตรงนะ เธอเป็นพ่อค้าคนกลางใช่ไหม? เงินก้อนนี้เธอหักเปอร์เซ็นต์ไปเท่าไหร่?"

รอยยิ้มบนใบหน้าของฮิลล์ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนจะเดาได้อยู่แล้วว่าเฉินโหยวต้องพูดแบบนี้

เธอค้อมตัวลงเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลเช่นเดิม

"สมาชิกจื้อจุนผู้ทรงเกียรติ ทุกการตัดสินใจของคุณ ล้วนเป็นการปูทางให้กับอารยธรรมที่คุณเป็นตัวแทนค่ะ"

"หยวนเจี้ยไม่เคยแทรกแซงการตัดสินใจภายในของอารยธรรมใด และจะไม่แสวงหาผลกำไรจากสิ่งนี้ด้วยค่ะ"

"การเปิดรับเกียรติยศที่เป็นของคุณแต่เพียงผู้เดียวนี้ ตัวมันเองก็ถือเป็นทางเลือกหนึ่งค่ะ"

"ส่วนเรื่องของราคาที่ต้องจ่าย..."

"เกียรติยศ ไม่เคยเป็นของราคาถูกอยู่แล้วค่ะ"

เฉินโหยวฟังแล้วหางตาก็กระตุกขึ้นมาอีกครั้ง

เอาเรื่องแฮะ พูดซะจนหาข้อติไม่ได้เลย

เงินก้อนนี้ยังไงก็ต้องจ่ายอย่างแน่นอน

ที่เขาถามแบบนี้ ก็แค่หลอกถามดูว่าเบื้องหลังยังมีหลุมพรางอะไรซ่อนอยู่อีกหรือเปล่า

"เอาเถอะ"

เฉินโหยวไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก

‘ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าแกจะให้รางวัลอะไรกับฉัน!’

เขาคิดเช่นนี้ในใจ พลางกดปุ่มยืนยันบนม่านแสงนั้น

วูบ—

【เหรียญทอง -10000】

ในขณะเดียวกัน ม่านแสงสีทองตรงหน้าเขาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ตัวอักษรทั้งหมดบนนั้นกลายเป็นจุดแสงสีทองในพริบตา ราวกับทรายดาราที่ถูกสาดกระจาย สว่างไสวเจิดจ้า

จากนั้น จุดแสงเหล่านี้ก็ไม่ได้สลายไป แต่กลับเริ่มรวมตัว หมุนวน และก่อตัวขึ้นใหม่ตามเส้นทางอันลึกลับซับซ้อน!

แสงสว่างทั่วทั้งห้องโถงหอจื้อจุน ราวกับถูกพลังขุมนี้ดึงดูดจนมืดสลัวลง

มีเพียงกลุ่มจุดแสงที่หมุนวนอยู่ตรงหน้าเฉินโหยวเท่านั้น ที่ยิ่งมายิ่งสว่าง ยิ่งมายิ่งร้อนแรง

ความรู้สึกหนักอึ้งและน่าเกรงขามอย่างบอกไม่ถูก แผ่ซ่านออกมาจากใจกลางกลุ่มแสง

นั่นไม่ใช่แค่คลื่นพลังงานธรรมดา แต่เป็นบางสิ่งที่... ใกล้เคียงกับ "แนวคิด" ในตัวมันเองมากกว่า

มันคือตะกอนแห่งประวัติศาสตร์ คือชีพจรแห่งอารยธรรม คือการรวมตัวของเจตจำนงของประชาชนนับพันล้านคน

เฉินโหยวรู้สึกได้ว่าพลังงานนี้แตกต่างออกไปมาก จึงรีบเปิดใช้งานเนตรหยั่งรู้

กลุ่มแสงสีทองนั้นไม่ใช่แค่แสงธรรมดาอีกต่อไป

เขามองเห็นมังกรยักษ์สีทองขดตัวคดเคี้ยว ระหว่างเกล็ดมังกรที่เปิดและปิด คือขุนเขาและแม่น้ำ คือควันไฟจากบ้านเรือนในเมือง

เขายังได้ยินเสียงร้องคร่ำครวญ มองเห็นดอกซากุระนับไม่ถ้วนร่วงโรยในชั่วพริบตา กลายเป็นเถ้าถ่านปลิวว่อน

และเถ้าถ่านเหล่านั้น กำลังถูกมังกรทองอ้าปากกลืนกิน กลายเป็นแสงจางๆ บนเกล็ดของมันเอง

ยิ่งใหญ่และอ้างว้าง

ในที่สุด แสงสว่างก็หดตัวลง

ปรากฏการณ์ประหลาดทั้งหมดหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา

หอจื้อจุนกลับคืนสู่ความหรูหราอลังการและความเงียบสงบดังเดิม ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

มีเพียงม่านแสงที่ก่อตัวขึ้นใหม่ตรงหน้าเฉินโหยวเท่านั้น ที่เป็นเครื่องยืนยันว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้คือเรื่องจริง

พื้นหลังของม่านแสง ไม่ใช่สีทองจืดชืดอีกต่อไป แต่กลายเป็นภาพวาดหมึกจีนหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำ

เบื้องหน้าม้วนภาพ มีตัวอักษรจ้วนโบราณอันหนักแน่นลอยอยู่สองบรรทัด

【การตัดสินอารยธรรมเสร็จสิ้น】

【คุณได้รับวัตถุประหลาดแห่งอารยธรรมระดับยูนิค——【ฮัวเซี่ย·ภาพหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำ】!】

ลมหายใจของเฉินโหยวถี่ขึ้นเล็กน้อยอย่างบอกไม่ถูก

สายตาของเขาจับจ้องไปที่คำว่า "ระดับยูนิค" และ "วัตถุประหลาดแห่งอารยธรรม" อย่างไม่วางตา

ในระบบหยวนเจี้ย อะไรก็ตามที่มีคำว่า "ระดับยูนิค" ล้วนเป็นของที่ฝืนลิขิตฟ้าทั้งสิ้น

และหมวดหมู่ "วัตถุประหลาดแห่งอารยธรรม" นี้ เขายิ่งไม่เคยได้ยินมาก่อน

นี่มันเหนือขอบเขตของอุปกรณ์ ไอเท็ม และสกิลไปแล้ว

เขาไม่ลังเลอีกต่อไป ใช้นิ้วแตะเบาๆ บนม่านแสง

วูบ—

ม้วนภาพวาดหมึกจีนหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำนั้น ราวกับมีชีวิตขึ้นมา

ม้วนภาพค่อยๆ คลี่ออก ขุนเขาสูงตระหง่าน แม่น้ำไหลเชี่ยวกราก ภาพฉากต่างๆ ไหลเวียนราวกับแสงและเงา

ท้ายที่สุดก็กลายเป็นลำแสงสีทองเข้มข้น พุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของเฉินโหยวอย่างรวดเร็ว

ไม่มีความรู้สึกถูกกระแทกอย่างที่คิด กลับเหมือนกระแสน้ำอุ่นๆ ที่หลอมรวมเข้าสู่กระเป๋ามิติของเขา

เฉินโหยวรีบเปิดหน้าต่างระบบ และเปิดกระเป๋า

ม้วนคัมภีร์โบราณม้วนหนึ่งกำลังลอยนิ่งอยู่ในช่องเก็บของ เปล่งประกายแสงจางๆ ราวกับอัดแน่นไปด้วยน้ำหนักของโลกทั้งใบ

นิ้วของเขาแตะลงบนม้วนคัมภีร์ในอากาศ

วินาทีต่อมา หน้าต่างสถานะโดยละเอียดก็เด้งขึ้นมา

【ฮัวเซี่ย·ภาพหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำ (ขั้นที่หนึ่ง)】

【ประเภท: วัตถุประหลาดแห่งอารยธรรม (ระดับยูนิค)】

【ผูกมัดอาณาเขต: ไป๋อวี้จิง】

【เอฟเฟกต์เมื่อเปิดใช้งาน:】

【1. พรชะตากรรมประเทศ: ค่าชะตากรรมของอารยธรรมที่อาณาเขตสังกัด +300 จุด】

【2. การสั่นพ้องของชีพจรปฐพี: ภายในขอบเขตอาณาเขต ประสิทธิภาพการบ่มเพาะและการหยั่งรู้ของสมาชิกอารยธรรมทั้งหมดเพิ่มขึ้น 50%】

【หมายเหตุ: ขุนเขาและแม่น้ำแตกสลาย ชะตากรรมประเทศร่วงโรย เมื่อดินแดนที่สูญหายหวนคืนสู่แผนที่ ม้วนภาพนี้อาจแสดงบารมีที่แท้จริงออกมา】

จิตใจของเฉินโหยวสั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้ง

เขาอ่านค่าสถานะสองข้อนั้นทีละคำทีละประโยค หัวใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้

ค่าชะตากรรมของอารยธรรม 300 จุด!

อารยธรรมเสียงกระซิบจากห้วงลึกอะไรนั่น ไม่รู้ว่าต่อสู้ดิ้นรนในหยวนเจี้ยมานานแค่ไหน รวมแล้วก็มีแค่ 300 จุดเท่านั้น!

แต่ตอนนี้ เพียงแค่เปิดใช้งานไอเท็มชิ้นนี้ ก็สามารถเพิ่มได้โดยตรงถึง 300 จุด!

นี่มันเป็นตัวเลขที่น่ากลัวขนาดไหนกัน!

และยังมี...

ประสิทธิภาพการบ่มเพาะและการหยั่งรู้ เพิ่มขึ้น 50%!

นี่ไม่ใช่บัฟชั่วคราว ไม่ใช่โอสถที่มีเวลาจำกัด แต่เป็นออร่าอาณาเขตแบบถาวรที่ครอบคลุมทั่วทั้งอาณาเขต!

นี่หมายความว่ายังไง?

หมายความว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไป๋อวี้จิงจะกลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบ่มเพาะอย่างแท้จริง!

"นี่มันมีค่ามากกว่าหนึ่งหมื่นเหรียญทองซะอีก..."

เฉินโหยวพึมพำกับตัวเอง

"ของชิ้นนี้ มันคือสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ชัดๆ!"

เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เลือกกดใช้งานทันที

【แจ้งเตือนจากระบบ: คุณต้องการเปิดใช้งานวัตถุประหลาดแห่งอารยธรรม 【ฮัวเซี่ย·ภาพหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำ】 ให้กับอาณาเขต 【ไป๋อวี้จิง】 หรือไม่?】

"ยืนยัน!"

เมื่อเขายืนยันความตั้งใจ ม้วนคัมภีร์โบราณในกระเป๋าก็หายวับไปในพริบตา

...

ไป๋อวี้จิง ห้องโถงกิลด์

ภายในสิ่งปลูกสร้างอันยิ่งใหญ่ที่ผสมผสานกลิ่นอายเซียนแบบคลาสสิกเข้ากับสุนทรียศาสตร์ของฮัวเซี่ย กำลังมีสมาชิกหน่วยเกล็ดมังกรสองสามคนนั่งสมาธิอยู่

จู่ๆ ทั่วทั้งห้องโถงกิลด์ก็สั่นสะเทือนเบาๆ

ทุกคนลืมตาขึ้นพร้อมกัน บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าหวาดระแวงและสงสัย

"เกิดอะไรขึ้น? แผ่นดินไหวเหรอ?"

"ไม่ใช่สิ หรือว่าเกิดอะไรขึ้นในหยวนเจี้ย?"

วินาทีต่อมา พวกเขาก็ได้เห็นฉากที่จะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต

ทางทิศเหนือของห้องโถง บนกำแพงคริสตัลขนาดยักษ์ที่เดิมทีเรียบเนียนราวกับกระจกและสลักลวดลายเมฆาอันซับซ้อนเอาไว้ จู่ๆ ก็มีเส้นแสงสีทองปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า

เส้นแสงเหล่านี้ราวกับพู่กันที่มองไม่เห็น เคลื่อนไหวและวาดลวดลายบนกำแพงด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

เริ่มจากเทือกเขาคุนหลุนอันสูงตระหง่าน ตามด้วยแม่น้ำแยงซีที่ไหลเชี่ยวกราก

ความยิ่งใหญ่ของเขาไท่ซาน ความกว้างใหญ่ของแม่น้ำฮวงโห ความงดงามของกุ้ยหลิน น้ำค้างแข็งแห่งแดนเหนือ...

ม้วนภาพวาดหมึกจีนหมื่นลี้ขุนเขาและแม่น้ำอันงดงามตระการตา ถูก "วาด" ลงบนกำแพงทีละเส้นทีละสาย จากความว่างเปล่า ท่ามกลางสายตาของทุกคน

บนม้วนภาพ เมฆหมอกลอยล่อง แม่น้ำไหลเชี่ยวกราก ราวกับมีชีวิต!

กลิ่นอายอันหนักแน่น อ้างว้าง และเก่าแก่ที่ยากจะอธิบาย แผ่ซ่านออกมาจากม้วนภาพ เติมเต็มทั่วทั้งห้องโถงในชั่วพริบตา