บทที่ 130 งานเลี้ยงน้ำชาตุ๊กตาของอลิซ 23

บทที่ 130 งานเลี้ยงน้ำชาตุ๊กตาของอลิซ 23

ในเวลานี้ ห้องไลฟ์สดหลักของเกมตานี้ก็แทบจะระเบิดแล้วเช่นกัน:

[เชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ยเชี่ย สถานการณ์มันเป็นยังไงกันเนี่ย? เป้าหมายของสาวผมขาวไม่ใช่ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นหรอกเหรอ??]

[บ้าเอ๊ย พีคมาก คดีพลิกช็อกโลกเลย!]

[ที่ผ่านมาสาวผมขาวเอาแต่แสดงละครมาตลอดเลยเหรอ? ดังนั้นเป้าหมายของเธอจึงไม่ใช่ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตอะไรนั่นเลย แต่เป็นเด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้นต่างหาก?]

[แม่เจ้า โคตรจะเจ๋งเลย! ก่อนหน้านี้ฉันถูกเธอหลอกเข้าเต็มเปาเลยจริงๆ หลักๆ เป็นเพราะตอนที่เธอไปหาชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นก่อนหน้านี้ ท่าทางมันดูเหมือนกับนักฆ่าที่หาเหยื่อเจอแล้วจริงๆ นะ...]

[โคตรเจ๋งเลย ทักษะการแสดงนี้ตบพวกหน้าตาอัปลักษณ์ในเครือข่ายดวงดาวพวกนั้นซะยับเยินเลย!]

[แผนการรอบนี้คงพูดได้แค่ว่าสาวผมขาวอยู่บนชั้นบรรยากาศแล้ว ตั้งแต่ตอนแรกสุดที่ผู้เล่นหลายคนออกจากชั้นหนึ่งไป เธอก็เริ่มวางแผนขึ้นมาแล้ว ตอนนั้นในสถานการณ์ที่ยังไม่มีอะไรชัดเจนเลยสักอย่าง สาวผมขาวกลับไปที่ชั้นซึ่งเด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้นอยู่อย่างตรงไปตรงมา

ถ้าตอนนั้นพวกเรารู้ว่าเป้าหมายของสาวผมขาวคือเด็กสาวที่สวมมงกุฎ ก็จะต้องคิดว่าสาวผมขาวอยากจะลงมือจัดการเป้าหมายภารกิจของเกมตานี้ทิ้งตั้งแต่เริ่มเกมแน่ๆ

แต่สาวผมขาวไม่ได้ทำแบบนั้น

หลังจากที่ทำให้เด็กสาวที่สวมมงกุฎเกิดความระแวดระวังขึ้นมาแล้ว เธอกลับรุกเพื่อถอย อาศัยการชักนำด้วยคำพูดอันแยบยล ทำให้เด็กสาวที่สวมมงกุฎเบนความสนใจเรื่องการคาดเดาเป้าหมายภารกิจของสาวผมขาวไปที่ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นแทน

เวลานี้พวกเราอยู่ชั้นหนึ่ง แต่สาวผมขาวอยู่ชั้นห้าแล้ว]

[แต่สาวผมขาวก็ไม่ได้หยุดการคำนวณของตัวเองแค่นั้น เธอรู้ดีว่าผู้เล่นทุกคนในเกมตานี้ล้วนเป็นผู้เล่นหน้าเก่าที่เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และผ่านด่านเกมมาแล้วถึงสี่ตา

ดังนั้น เธอจึงรู้ซึ้งดีว่าเด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้น มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะแค่เชื่อคำบอกใบ้ของเธอแต่เพียงเปลือกนอก ในความเป็นจริงแล้วส่วนลึกภายในใจจะต้องยังคงมีความระแวดระวังในตัวเธออยู่อย่างแน่นอน

ดังนั้นในเวลานี้ สาวผมขาวจึงได้เดินหมากอีกตาหนึ่ง นั่นก็คือการไปทำให้ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นเข้าใจผิด

หลังจากนั้น หรือก็คือเมื่อกี้นี้ ภายใต้การเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากลุงหนวดเคราเฟิ้มที่สวมหมวกทรงสูงเกินจริงที่อยู่ชั้นบน สาวผมขาวยังคงยืนกรานที่จะขึ้นไปหาชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นที่ชั้นบน ซึ่งนี่ก็ยิ่งทำให้เด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้นมั่นใจว่าเป้าหมายภารกิจของสาวผมขาว คือชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคนนั้นจริงๆ

จนกระทั่งมาถึงขั้นตอนนี้ แผนการของสาวผมขาวถึงจะนับว่าหยุดลง]

[ท่านเทพ นั่นนายใช่ไหม?]

[เยี่ยมๆๆ โคตรจะเยี่ยมเลย! ฉันแค่รู้สึกได้ลางๆ ว่าจังหวะนี้สาวผมขาวดูเหมือนจะโคตรเจ๋ง พอได้อ่านบทวิเคราะห์ของตัวท็อปคอมเมนต์บน ถึงเพิ่งจะพบว่าจังหวะนี้แฝงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เอาไว้มากมายขนาดนี้!]

[คอมเมนต์บนคือเทพแห่งการวิเคราะห์ โคตรจะเจ๋งเลย]

[มิน่าล่ะถึงบอกว่าสาวผมขาวอยู่บนชั้นบรรยากาศ นี่มันเป็นเกมแห่งการบดขยี้ชัดๆ โดนตกแล้วโดนตกแล้ว ฉันไปกดติดตามสักหน่อยดีกว่า!]

[ก่อนหน้านี้ในห้องไลฟ์สดมีแต่คนเอาแต่อวยสาวผมขาวคนนี้ ฉันยังคิดอยู่เลยว่าพวกเขากำลังโม้เหม็นกันมั่วๆ ตอนนี้ถึงเพิ่งจะพบว่าผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะโคตรเจ๋งจริงๆ นะ...]

[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า กดติดตามเทพเยว่ไม่มีขาดทุน เทพเยว่จะพาพวกนายเดินบนเส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบเอง~]

[กดติดตามแล้ว กดติดตามแล้วจริงๆ นี่มันม้ามืดชัดๆ เลย!]

[ม้าขาวต่างหากล่ะ]

……

ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตสะกดข่มความรู้สึกตื่นตระหนกภายในใจลง เขาคลายลมหายใจเข้าลึก รู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางสู้คนที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้หลังจากที่รู้แล้วว่าเป้าหมายของสาวผมขาวไม่ใช่เขา แต่เป็นเด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้น เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ขมวดคิ้วจ้องมองสาวผมขาวที่อยู่ตรงหน้า

"ตอนนี้เด็กสาวสวมมงกุฎคนนั้นจะต้องเชื่อแล้วแน่ๆ ว่าเป้าหมายของคุณก็คือฉัน ถ้าอย่างนั้นคุณจะปล่อยฉันไปได้หรือยัง?"

ลั่วเยว่เจี้ยน: ?

หมายความว่ายังไง? เดี๋ยวก่อน สมองของเธอเริ่มจะตามไม่ทันแล้ว...

ที่บอกว่า "คุณจะปล่อยฉันไปได้หรือยัง" คืออะไร? ระหว่างพวกเขามีเนื้อเรื่องอะไรข้ามไปหรือเปล่า?

เมื่อกี้ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตเพิ่งจะเปิดโปงแผนการเล็กๆ ของเธอไม่ใช่หรือไง ทำไมจู่ๆ ถึงเริ่มแสดงความอ่อนแอออกมาซะแล้วล่ะ...?

ลั่วเยว่เจี้ยนตกอยู่ในห้วงความคิด ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจคิดว่าหรือว่าชายที่ติดเข็มกลัดมรกตอยากจะอาศัยการแสดงความอ่อนแอ เพื่อทำให้เธอลดความระแวดระวังลง?

มีความเป็นไปได้สูงมาก

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป้าหมายของชายที่ติดเข็มกลัดมรกตคือใครกันแน่ ถ้าเกิดตัวละครที่เขาอยากจะฆ่าก็คือแกรนด์ดัชเชสล่ะ?

ต่อให้ไม่ใช่ ก่อนหน้านี้การกระทำที่ตัวเองหลอกใช้เขา โดยแสร้งทำเป็นว่าเป้าหมายของตัวเองก็คือเขา จนเป็นเหตุให้ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตต้องสิ้นเปลืองไอเทมไปหนึ่งชิ้น ก็ยากจะรับประกันได้ว่าอีกฝ่ายจะไม่โกรธแค้นเธอ!

ลั่วเยว่เจี้ยนรู้สึกว่าตัวเธอเหมือนจะเข้าใจแล้ว ได้เลย ภายในใจของเธอแอบพยักหน้ารับ สมกับที่เป็นผู้เล่นหน้าเก่า ความคิดช่างคดเคี้ยวซับซ้อนจริงๆ คุ้มค่าให้เธอเรียนรู้เป็นอย่างยิ่ง

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ลั่วเยว่เจี้ยนคิดว่า ถ้าอย่างนั้นเธอก็มีความจำเป็นที่จะต้องให้ความร่วมมือกับอีกฝ่ายสักหน่อยแล้ว

เธอช้อนตาขึ้น พลางกล่าวอย่างเป็นมิตรว่า "ได้สิ"

ลั่วเยว่เจี้ยนคิดว่าสีหน้าของตัวเองในตอนนี้ต่อให้ไม่พูดว่าอ่อนโยนมากแค่ไหน อย่างน้อยก็น่าจะเรียกได้ว่าสงบสุขและเป็นมิตร

ทว่าในสายตาของชายที่ติดเข็มกลัดมรกต สีหน้าของลั่วเยว่เจี้ยนกลับทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวและวิตกกังวลเป็นอย่างมาก

เห็นเพียงว่าเธอเลิกคิ้วขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม แววตาสงบนิ่งทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน นั่นคือท่าทีของการควบคุมและมองลงมาจากเบื้องบน

คำว่า "ได้สิ" ที่แฝงไปด้วยน้ำเสียงแห่งความหยอกเย้าเพียงประโยคเดียว ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตถึงขั้นสามารถสัมผัสได้ถึงเจตนาการไล่ล่าที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในใจของลั่วเยว่เจี้ยนจากประโยคนี้ได้อย่างชัดเจน

เขาสะดุ้งเฮือกไปทั้งตัว จู่ๆ ก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือเขาไม่รู้เลยสักนิดว่าแท้จริงแล้วสาวผมขาวที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นคนยังไงกันแน่

ถ้าเกิดว่าสาวผมขาวเป็นพวกฆาตกรเลือดเย็นที่คลุ้มคลั่ง และเกมตาก่อนๆ ก็ล้วนแต่พึ่งพาการฆ่าผู้เล่นทุกคนทิ้ง เพื่อผ่านด่านด้วยกลไกการันตีล่ะ เขาจะทำยังไงดี?

ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยว่า หากมีความจำเป็น สาวผมขาวก็พร้อมที่จะฆ่าเขาในทันที

ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตแทบจะตัวสั่นเทา ภายในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว

สายตาของเขาเริ่มเปลี่ยนจากความหวาดผวาเป็นความมุ่งมั่น ไม่ได้การแล้ว เขาจะมาตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด! เขาจะต้องพิสูจน์ให้สาวผมขาวเห็นว่าตัวเองยังมีประโยชน์อยู่

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "ฉันสามารถช่วยคุณได้นะ"

ลั่วเยว่เจี้ยนยังคงคิดว่าชายที่ติดเข็มกลัดมรกตกำลังพยายามทำให้เธอลดความระแวดระวังลง ภายในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันเล็กน้อย พลางคิดว่าผู้เล่นหน้าเก่าพวกนี้ก็มักจะระมัดระวังตัวแบบนี้แหละ การจะฆ่าไก่อ่อนอย่างเธอสักคนยังต้องปูทางอะไรมากมายขนาดนี้เลย

เธอคิดว่าตัวเองเข้าใจแล้ว สายตาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความหมายอันลึกซึ้งเป็นอย่างมาก "ตกลง ฉันจะรอให้นายช่วยฉันนะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ความคิดภายในใจของชายที่ติดเข็มกลัดมรกตก็ยิ่งมุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิม เขาพยักหน้ารับ "ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนได้ไหม?"

"ตามสบายเลย"

เมื่อได้ยินคำพูดของลั่วเยว่เจี้ยน ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตก็สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วเตรียมตัวจะลงไปชั้นล่าง

ภายในใจของเขากระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก กลัวว่าจู่ๆ ลั่วเยว่เจี้ยนจะเปลี่ยนใจ และไม่คิดจะไว้ชีวิตเขาแล้ว

ทว่าจนกระทั่งเขาเดินลงบันไดไปแล้ว ลั่วเยว่เจี้ยนก็ไม่ได้ลงมือจู่โจมอย่างกะทันหัน ซึ่งนี่ก็ทำให้เขาทั้งคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรู้สึกเบาใจขึ้นมาไม่น้อย

จนกระทั่งถึงเวลานี้ ชายที่ติดเข็มกลัดมรกตถึงเพิ่งจะตระหนักได้ว่าแผ่นหลังของตัวเองนั้นเย็นเฉียบไปหมด นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบเสียแล้ว

เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนๆ ออกมา ภายในใจกลับเริ่มคิดคำนวณขึ้นมาแล้วว่าหลังจากนี้ควรจะทำอย่างไรต่อไปดี