บทที่ 23 : ทะลวงระดับอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 23 : ทะลวงระดับอย่างบ้าคลั่ง

ในวันหนึ่ง

ออร่าอันทรงพลังก็ได้ปะทุขึ้นมาในตระกูล​เย่

ฝูงชนทั้งตระกูล​ต่างตกใจกับปรากฏการณ์​นี้อย่างมาก

เเต่ทันใดนั้น, เย่หวู่ชางก็โบกมือเพื่อเปิดใช้งานค่ายกลรวบรวมวิญญาณระดับเก้าเเละปกปิดออร่านี้โดยตรง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ผู้อาวุโสหลายคนก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัยว่า

"ท่านผู้นำ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นหรือ?"

เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดล้วนแต่เป็นคนวงใน, เย่หวู่ชางจึงไม่ปิดบังและเเจ้งพวกเขาโดย

"นี่คงเป็นการตื่นขึ้นของสายเลือดวิหคสีชาดของชิงเกอ!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา, เหล่าผู้อาวุโสต่างก็ตกตะลึง​อีกครั้ง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่คาดหวังว่าฮูหยินรองจะครอบครองสายเลือดวิหคสีชาดจริงๆ

วิหคสีชาดนั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โบราณ……มีข่าวลือว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งสามารถเผาเเม้เเต่สวรรค์ได้ด้วยเปลวไฟเพียงดวงเดียว

ใครก็ตามที่มีเกี่ยวข้องกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โบราณ​เช่นนี้…..ย่อมเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้​อย่างแน่นอน

เเละเมื่อคิดว่าตระกูลเย่จะมีอัจฉริยะที่ทรงพลังเพิ่มขึ้น​อีกคน….พวกเขาต่างก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน, ความชื่นชมของพวกเขาที่มีต่อเย่หวู่ชางก็มาถึงจุดสูงสุด

ฮูหยินคนแรกเคยเป็นนักบุญตามพรสวรรค์​ของเธอ…..และตอนนี้ฮูหยินคนที่สองก็ได้ปลุกสายเลือดวิหคสีชาด

ความสำเร็จในอนาคตของพวกเธอนั้นไร้ขีดจำกัด

ท่านผู้นำตระกูล, ท่านไม่เพียงแต่มีความแข็งแกร่งเท่านั้น….แต่ความสามารถในการเลือกภรรยาของท่านยังยอดเยี่ยมมากที่สุดในโลกอีกด้วย!

เย่หวู่ชางได้พาพวกเขาไปที่ภูเขาด้านหลังโดยตรง….รอให้จ้าวชิงเกอปลุกสายเลือดของเธอให้เสร็จสิ้น

เเละเมื่อพวกเขามาถึง, เย่ว์รู่ชวงก็รออยู่ที่นั่นแล้ว

เธอยังคงอุ้มเด็กสองคนไว้ในอ้อมแขน, คนหนึ่งคือเย่จือเฟิงและอีกคนคือเย่จื้อหลัน

ข้างๆเธอเย่จื้อซินที่อายุน้อยกว่าสี่ขวบเเละกำลังจับมือเย่จือหลานพร้อมยืนอยู่ด้านข้างอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเห็นสิ่งนี้, เย่หวู่ชางก็รีบเดินไปข้างหน้า อุ้มเด็กคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขนของเขา แล้วลูบหัวเย่จื้อซินเพื่อชมเชย

คำชมของพ่อทำให้หมั่นโถวตัวน้อยพอใจมาก….เเละด้วยมรดกอันสมบูรณ์แบบจากใบหน้าที่สวยงามของเย่ว์รู่ชวง, จึงส่งผลให้บุตรของนางมีรอยยิ้มที่งดงามและดูน่าเอ็นดูอย่างยิ่ง

หลังจากผ่านไปครึ่งวัน

ในที่สุดเสียงร้องของสัตว์​ศักดิ์​สิทธ์​โบราณ​ก็ดังขึ้นในหูของทุกคน

เสียงร้องของวิหค​สีชาดที่ลุกโชนขึ้นไปบนท้องฟ้า

หลังจาก​นั้น, พวกเขาก็เห็นร่างสง่างามที่แต่งกายด้วยอาภรณ์สีแดงเพลิงสะดุดตา

ด้วยรูปร่างที่ร้อนแรงควบคู่ไปกับการคลอดบุตรเมื่อเร็วๆนี้….มันได้ส่งผลเรือนร่างของเธอก็สง่างามเป็นอย่างมาก

ที่หว่างคิ้วของเธอ สามารถ​มองเห็นเครื่องหมายของวิหคสีชาดได้จางๆ

จ้าวชิงเกอผู้ปลุกสายเลือดวิหคสีชาด ไม่เพียงแต่ทะลวงเข้าสู่อาณาจักรควบแน่นแกนกลางโดยตรงเท่านั้น……แต่ยังเพิ่มความงดงามให้กับรูปลักษณ์ของเธออีกขั้นหนึ่งด้วย

ก่อนหน้านี้รูปลักษณ์​ของเธอด้อยกว่าเย่ว์รู่ชวงอยู่เล็กน้อย….เเต่ยามนี้พวกเธอแต่ละคนมีจุดแข็งของตัวเอง, เป็นความงดงามที่แตกต่างกัน

………

"ท่านพี่!"

เธอมองเย่หวู่ชางด้วยความรัก ความกตัญญู และความเสน่หาในดวงตาโดยไม่ปิดบัง

ถ้าไม่ใช่เพราะเย่หวู่ชาง บางทีเธอคงไม่มีวันปลุกสายเลือดนี้ขึ้นมาได้

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เย่หวู่ชางก็ยิ้มและพูดว่า

"ยามนี้เจ้าได้เป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆ เเล้วเช่นกัน….เจ้าไม่จำเป็นต้องอิจฉาพี่หญิงรู่ชวงต่อไปอีกเเล้วนะ"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้….จ้าวชิงเกอก็หุบยิ้มทันที​

แม้ว่าเธอจะไม่เคยพูดเรื่องนี้ แต่ทั้งเย่หวู่ชางและเย่ว์รู่ชวงต่างก็รู้ว่าเธอใส่ใจมากกับความไร้พรสวรรค์ของเธอ

หากแต่ยามนี้เธอปลุกสายเลือดวิหคสีชาดขึ้นมาได้แล้ว….เธอจึงมีความหวังที่จะสามารถ​อัญเชิญหรือแปลงร่างเป็นวิหคสีชาดเพื่อต่อสู้, อีกทั้งความเข้าใจในการใช้พลังธาตุไฟและทักษะการต่อสู้ของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ในอนาคต, เธอจะไม่มีปัญหาในการไล่ตามเย่วู่ชางและเย่ว์รู่ชวงให้ทัน….หรือแม้กระทั่งไปถึงระดับเดียวกันได้

เมื่อเห็นเช่นนี้, เย่ว์รู่ชวงก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่เย่วู่ชาง

จากนั้นจึงมอบเด็กในอ้อมกอดให้เขา และพาจ้าวชิงเกอออกไปพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว

เมื่อเห็นดังนี้เย่หวู่ชางก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อมีลูกถึงสี่คน, เขาก็ทั้งเจ็บปวดและมีความสุขในเวลาเดียวกัน

เมื่อมองดูลูกคนโตและบุตรคนที่สองที่อยู่ตรงหน้า​ด้วยท่าทางที่ไร้เดียงสาเเละน่าเอ็นดูนี้….เย่หวู่ชางก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เย่ว์รู่ชวงนั้นเก่งในทุกด้าน…..เสียอย่างเดี​ยวคือเธอเข้มงวดกับบุตรมากเกินไป

สำหรับบุตรสาวโต เธอปฏิบัติต่อลูกให้เป็นผู้หญิงที่ประณีตเเละละเอียดอ่อนในการฝึกฝน…..ปลูกฝังมารยาท, พฤติกรรม, และคำพูดของบุตร​สาวมาตั้งแต่เล็กๆ

และบุตรคนที่สองในฐานะบุตรชายคนโต…..เขาได้รับการปฏิบัติเสมือนเป็นผู้นำตระกูลในอนาคตเช่นเดียวกัน

สิ่งนี้จึงทำให้พวกเขาดูโตเกินกว่าวัยที่ควร

เย่หวู่ชางพยายามพูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน….แต่เย่ว์รู่ชวงก็บอกปัดเขาในทันที

เเละเขาเองก็รู้ด้วยว่าตระกูลเกือบทั้งหมดในโลกนิรันดร์ได้ปลูกฝังผู้สืบทอดและบุตรสายตรงในลักษณะนี้

ดังนั้นเมื่อใดก็ที่เขามีเวลา…เขาก็จะพาเด็กๆออกไปสนุกสนานตามลำพัง

สิ่งนี้ทำให้เด็กน้อยทั้งสองผูกพันกับเขามาก….เเละเฉพาะต่อหน้าเย่หวู่ชางเท่านั้นที่พวกเขาสามารถปลดปล่อยนิสัยเด็กๆของพวกเขาออกมาได้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้, เขาก็อดไม่ได้ที่จะลูบหัวเล็กๆของลูกๆด้วยความรัก

……..

หลังจาก​นั้น….เขาก็ใช้เวลาครึ่งเดือนในการดูแลภรรยาและบุตรอย่างเหมาะสม

ในท้ายที่สุด หลังจากที่คำวิงวอนขอความเมตตาของเย่ว์รู่ชวงและจ้าวชิงเกอไร้ผล….พวกนางก็ตัดสินใจ​ขับไล่เขาออกมาฝึกตนด้วยความโกรธ

เขายังได้ยินด้วยซ้ำว่าทั้งสองสาวกำลังพิจารณาที่จะรับภรรยาเพิ่มให้กับเย่หวู่ชาง

แต่เย่หวู่ชางก็ปฏิเสธมันทั้งหมด….เขาไม่มีวันสนใจผู้หญิงธรรมดา

เมื่อกลับไปที่สถานที่ฝึกตนเเละมองดูคะแนนโชคลาภที่เหลืออีก 700,000 คะแนน

เขาก็ตัดสินใจปรับปรุงศักยภาพของตนเอง

ในบรรดาทักษะการต่อสู้ที่ระบบตอบแทนในครั้งนี้, มีหนังสือเกี่ยวกับทักษะการใช้ดาบและหนังสือเกี่ยวกับทักษะการฝึกร่างกาย

ไม่จำเป็นต้องลังเล เขาใช้คะแนนโชคลาภ 100,000 คะแนนยกระดับพวกมันขึ้นสู่ระดับสูงสุดโดยตรง

เเละหลังจากการปรับปรุงทักษะ​เเล้ว…..ความเข้าใจต่อเจตนาดาบของเขาก็ก้าวเข้าสู่ระดับใหม่

โดยไม่เสียเวลา, เขาใช้คะแนนโชคลาภที่เหลือเพื่อปรับปรุงฐานการฝึกตนของเขาเอง

[ใช้คะแนนโชคลาภ 80,000 คะแนน ฐานการฝึกตนของโฮสด์ได้ทะลวงไปสู่ขั้นที่ห้าของอาณาจักรปราการสวรรค์!]

[ใช้คะแนนโชคลาภ 100,000 คะแนน ฐานการฝึกตนของโฮสด์ได้ทะลวงไปสู่ขั้นที่หกของอาณาจักรปราการสวรรค์!]

[การใช้คะแนนโชคลาภ 150,000 คะแนน ฐานการฝึกตนของโฮสต์​ได้ก้าวไปสู่ขั้นที่เจ็ดของอาณาจักรปราการสวรรค์!]

[ใช้คะแนนโชคลาภ 250,000 คะแนน การฝึกตนของโฮสด์ได้ทะลวงไปสู่ขั้นที่แปดของอาณาจักรปราการสวรรค์!]

ในชั่วพริบตา, การฝึกตนของเขารุดไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว…..ทำให้พลังการต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่า​ตัว​

ในขณะนี้, เขารู้สึกว่าแม้จะเป็นผู้เชี่ยวชาญในอาณาจักรพระราชวังสีม่วง….เขาก็มีพลังพอที่จะประมือได้

เเละหลังจากการใช้คะแนนในครานี้…. เขาก็เหลือคะแนนโชคลาภติดตัวเพียง 20,000 คะแนนเท่านั้น

ดังนั้น, หากเขาต้องการที่จะก้าวหน้าต่อไป…..เขาจะต้องสะสมคะแนนโชคลาภอีกครั้ง

โชคดีที่หลังสู้รบปรบมือกันอีกครึ่งเดือน….ภรรยา​ทั้งสองของเขาก็ตั้งครรภ์อีกครั้ง

คราวนี้เป็นเย่ว์รู่ชวงที่ตั้งครรภ์ก่อน ตามมาด้วยจ้าวชิงเกอ

อย่างไรก็ตามวันครบกำหนดคลอดกลับไม่ห่างกันจนเกินไป

ในช่วงเวลานี้, เย่หวู่ชางไม่ได้ออกจากตระกูลเย่ไปใหน

แต่ข่าวเกี่ยวกับตำนานของเขาก็ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งราชวงศ์ต้าเซี่ย และแม้แต่ราชวงศ์ก็รู้ว่าผู้ฝึกดาบอัจฉริยะได้ปรากฏตัวในราชวงศ์ต้าเซี่ยแล้ว

เวลาเริ่มผ่านไปอย่างช้าๆ….จากนั้นสามเดือนก็ผ่านไป

ในช่วงเวลานี้, เย่หวู่ชางใช้เวลาเกือบทั้งวันไปกับการเฝ้าดูการเติบโตของเด็กๆเท่านั้น​

หากแต่การมาถึงของกลุ่มคนกลุ่ม​หนึ่งก็ได้ขัดขวางความสงบสุขนี้

การมาถึงของกลุ่มคน​จากเมืองโบราณชางหยวน

………………………