เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 20 : สายเลือดวิหคสีชาด

บทที่ 20 : สายเลือดวิหคสีชาด

บทที่ 20 : สายเลือดวิหคสีชาด


บทที่ 20 : สายเลือดวิหคสีชาด

เสียงฝีเท้าของเขาขยับ, จากนั้น​ก็ปรากฏตัวในส่วนลึกของนิกายดาบสังหารวารี….ซึ่งเป็นลานเล็กๆที่ดูลึกลับทันที​

ในไม่ช้า, ด้วยการนำทางโดยระบบ ….เขาก็มาถึงคุกใต้ดิน

ในคุกใต้ดินนี้, มีหญิงสาวหลายสิบคนในช่วงวัประมาณ​ยี่สิบปี….พวกเธอทั้งหมดต่างถูกคุมขัง​อยู่​

ดูจากการแต่งกายแล้ว พวกเธอดูเหมือนจะเป็นหญิงสาว​ธรรมดาจากตระกูลทั่วไป

ในบรรดาหญิง​สาวหลายคน….ในที่สุด​เย่หวู่ชางก็มองเห็นคนที่เขากำลังตามหา

เเละเมื่อเปิดใช้งานดวงตาแห่งโชคชะตา เขาก็มองเห็นโดยตรงถึงคุณ​สมบัติ​ของหญิงสาว​คนนี้

[จ้าวชิงเกอ การประเมิณโชค: สีแดง, คุณสมบัติ : ขั้นสูง, อาณาจักรควบแน่นแกนกลางขั้นที่หนึ่ง, พรสวรรค์: สายเลือดวิหคสีชาด คาดว่าจะตื่นขึ้นมาในอนาคต]

[แนะนำ: หญิงสาวจากตระกูลเล็ก ๆ ที่ถูกผู้นำนิกายดาบสังหารวารีจับตัวมาที่นี่ ซึ่งเขาบังเอิญฝึกฝนเคล็ดวิชาปีศาจและวางแผนที่จะใช้เธอเพื่อฝึกฝน!]

ดวงตาแห่งโชคชะตาได้ให้ข้อมูล​เเก่เขาอย่างสมบูรณ์

ปรากฎว่าผู้นำนิกายดาบสังหารวารีได้ฝึกเคล็ดวิชามารที่ต้องใช้เลือดของหญิงสาวเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา

เเละเพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจ….เขาสามารถกำหนดเป้าหมายได้เฉพาะหญิงสาว​ที่มาจากตระกูลธรรม​ดาเท่านั้น

น่าเสียดาย ก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จในการฝึกฝน…..เขาดันมาถูกเย่หวู่ชางฆ่าตายเสียก่อน

……….

ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว เย่หวู่ชางก็เปิดคุกใต้ดินและกล่าวอย่างใจเย็น

"นิกายดาบสังหารวารีถูกทำลายแล้ว…..ตอนนี้​พวกเจ้าทุกคนเป็นอิสระ ออกไปจากที่นี่ได้เลย!"

เมื่อได้ยินดังนี้, สาวๆหลายคนก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

อย่างไรก็ตามจ้าวชิงเกอ ซึ่งเป็นหนึ่งในหญิงสาวเหล่านี้กลับปรับตัวเข้ากับสถาณการณ์ได้อย่างรวดเร็วและชักจูงให้คนอื่นๆแสดงความขอบคุณ

"ขอบคุณท่านผู้ยิ่งใหญ่​มากที่ช่วยพวกเรา…..พวกเราซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง!"

ในขณะนี้, เธอได้ประทับใจในความเเข็ง​เเก​ร่งและรูปลักษณ์ของเย่หวู่ชางเช่นกัน

ในฐานะผู้ฝึกตน, เเน่นอนว่าเธอรับรู้ได้ถึงความผันผวนของการต่อสู้ข้างนอกได้อย่างชัดเจน……มันชัด​จนเเทบจะเหมือนว่าเธอได้เห็นการต่อสู้​นั้นจริงๆ

เเละเธอไม่เคยคาดหวังเลยว่า….นิกายดาบสังหารวารีอันยิ่งใหญ่จะถูกทำลายล้างในเวลาเพียงหนึ่งวัน

เเถมยังถูกทำลายชายหนุ่มที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะคนนี้

ผู้เชี่ยวชาญที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น……เมื่อตกอยู่ในเงื้อมมือเขาก็เปรียบเสมือนไก่ที่อยู่ในปากสุนัข

ถูกฆ่าอย่างง่ายดายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

ฉากที่เย่หวู่ชางตัดศีรษะผู้นำนิกายดาบสังหารวารีเเละคนอื่นๆนั้นยังฝังลึกอยู่ในใจของเธออยู่เลย

เธอรู้ดีกว่าใครก็ตามที่ถูกจับมาที่นี่…..จะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องสังเวยเพื่อฝึกเคล็ดวิชามาร, ชะตากรรมของเธอสามารถจินตนาการได้ไม่ยาก

อย่างไรก็ตาม, โชคชะตากลับเล่นตลก…..เมื่อจู่ๆร่างที่ไม่มีใครเทียบได้ก็ปรากฏตัวขึ้นมาเเละช่วยเหลือเธอ

……….

ณ ขณะนี้​

เย่หวู่ชางเหลือบมองจ้าวชิงเกอและพยักหน้าน้อยๆ

ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา​หรือพรสวรรค์…..เธอก็โดดเด่นมาก

ดูจากรูปร่างหน้าตา….เธอก็คงจะได้คะแนน 92 คะแนน​

แน่นอนว่าที่ยังคงเป็นเช่นนี้….เพราะมันคือก่อนที่เธอจะสามารถ​ปลุกสายเลือดวิหคสีชาดของเธอขึ้นมาได้

หากสายเลือด​ของเธอตื่นขึ้นมา….รูปร่างหน้าตาของเธอคงจะยกระดับขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

เเละหลังจากอ่านคุณสมบัติ​ของจ้าวชิงเกอแล้ว…..เย่หวู่ชางก็มีความคิดที่จะรับเธอเป็นภรรยา​รอง

อย่างไรก็ตาม, เขาไม่ได้พูดออกมาในตอนนี้

เขาไม่เคยบังคับใคร…..เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือหัวใจที่ยินดีตอบรับ

เเต่เมื่อเห็นเย่หวู่ชางจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา….ใบหน้าของจ้าวชิงเกอก็แดงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกเขินอาย

จนกระทั่งตกเย็นเย่หวู่ชางและจ้าวชิงเกอก็ส่งเด็กสาวหลายคนลงมาจากภูเขา

และสมาชิกตระกูลเย่ที่ได้รับหมายก็ถูกเรียกให้เข้ามาที่นี่

แม้ว่าพวกเขาจะตกใจที่ได้เห็นสภาพทรุดโทรมของนิกายดาบสังหารวารีและร่างกายของผู้​ฝึกตนหลายคนที่ตกตายลง…..เเต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับข้อเท็จจริงนี้

ในยามนี้ความตกใจในใจของพวกเขาได้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว

พวกเขาไม่เคยคาดหวังเลยว่าผู้นำตระกูล​ลึกลับคนนี้จะมีพลังที่น่ากลัวเช่นนี้ได้

คนคนเดียวทรงพลังมากกว่า​นิกายทั้งนิกาย…..สิ่งนี้น่าสะพรึงกลัว​อย่างมาก

เเละด้วยการล่มสลายของนิกายดาบสังหารวารี, ทรัพยากรทั้งหมดของพวกเขาจึงตกเป็นของตระกูลเย่โดยธรรมชาติ

ด้วยทรัพยากรมากมายเเบบนี้ เย่เหว่ยหวู่จึงมีความมั่นใจอย่างเต็มที่ในการฟื้นฟูความแข็งแกร่งของตระกูลเย่ให้กลับมารุ่งเรืองเหมือนดังในอดีตภายในสามปี

และเขายังรู้ด้วยว่าถ้าเย่หวู่ชางยังอยู่…..คงจะมีกองกำลังไม่เกินสองกองกำลังในราชวงศ์ต้าเซี่ยที่จะกล้าเผชิญ​หน้ากับตระกูลเย่

เพราะหากไม่มีผู้ฝึกตนในอาณาจักรพระราชวังสีม่วง…..กองกำลังใดจะเทียบได้กับตระกูลเย่ในตอนนี้กัน?

……..

หลังจาก​นั้น​

บนเนินเขาเล็กๆเย่หวู่ชางและจ้าวชิงเกอกำลังยือยู่​ด้วยกัน

หลังจากใช้เวลาร่วมกันมาทั้งวัน, ทั้งสองก็สนิทกันมากขึ้น

“น้องจ้าว, ยามนี้เจ้าเป็นอิสระแล้ว……ข้าสงสัยว่าเจ้ามีแผนการในอนาคต​อย่างไร” เย่หวู่ชางเอ่ยถามตรงๆ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้….การแสดงออกของจ้าวชิงเกอก็หม่นหมองลง

“ข้าจะมีแผนอะไรได้, แม้ว่าข้าจะกลับไปหาตระกูลจ้าว ข้าก็คงหนีไม่พ้นชะตากรรมที่ต้องแต่งงานกับคนอื่นๆโดยตระกูล…. ยิ่งไปกว่านั้นเนื่องจากเหตุการณ์นี้คู่สมรสของข้าก็คงจะไม่ดีเช่นกัน”

ข้อความนี้มิใช่เรื่องโกหก, เพราะแม้ว่านี่จะเป็นโลกนิรันดร์ แต่ชื่อเสียงของหญิงสาวก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน

เมื่อได้ยินสิ่งนี้เย่หวู่ชางก็เงียบไปครู่หนึ่งและไม่ปิดบังความคิดของเขาอีกต่อไป

“ชิงเกอ…..ข้าอยากจะรับเจ้าเป็นภรรยา​รอง, เจ้าจะเต็มใจหรือไม่?”

เย่หวู่ชางไม่ใช่คนโง่, จากการเห็นสายตาที่อีกฝ่ายจ้องมองมา เขาก็มองเห็นความเสน่หาในดวงตาของเธอเช่นกัน

ดังนั้น, โดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่ยอมให้หญิงสาวพูดก่อนในเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะพูดด้วยตัวเอง

เเละทันทีที่เขาพูดจบ จ้าวชิงเกอก็ตัวสั่นไปทั้งตัว…..จากนั้นใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะเขินอาย, แต่ก็เห็นได้ว่าเธอมีความสุขมาก

"ข้าเต็มใจ!"

แน่นอนว่าจ้าวชิงเกอตกลง

เเละเธอรู้ว่าเย่หวู่ชางมีภรรยาเเล้ว

ด้วยความแข็งแกร่งเเละพรสวรรค์ของอีกฝ่าย….เธอจึงไม่คัดค้านที่จะเป็นภรรยา​รอง

ความจริง​ที่เธอไม่กล้าสารภาพความรู้สึกของเธอกับเย่หวู่ชาง, เพราะเธอกลัวว่าจะถูกหัวเราะเยาะที่ประเมินตัวเองสูงเกินไป

ตอนนี้เมื่อเย่หวู่ชางเป็นฝ่ายเอ่ยปาก…..เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

เเละเมื่อได้ยินคำตอบของเธอ เย่หวู่ชางก็ยิ้มเบาๆ…แล้วจับมือเล็กๆของเธอไว้

“หากเจ้าเต็มใจ โปรดไปพักอยู่ที่ตระกูลเย่สักพัก, แล้วเมื่อทุกอย่าง​ลงตัว….ข้าจะพาเจ้าไปที่ตระกูลจ้าว เพื่อส่งเทียบเชิญอย่างเป็นทางการ”

"แม้ว่าเจ้าจะเป็นภรรยา​รอง, แต่สิ่งที่ข้าเย่หวู่ชางมอบให้ในฐานะภรรยา​รอง…..ย่อมไม่ขาดมืออย่างแน่นอน!"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้จ้าวชิงเกอก็รู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก

ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น….ก่อนจะจูบเย่หวู่ชางบนแก้มอย่างกล้าหาญ จากนั้นก็รีบวิ่งหนีไป

เมื่อเห็นสิ่งนี้, เย่หวู่ชางก็อดไม่ได้ที่จะสัมผัสแก้มของเขาเบาๆแล้วฉีกยิ้มออกมา

………………………

จบบทที่ บทที่ 20 : สายเลือดวิหคสีชาด

คัดลอกลิงก์แล้ว