บทที่ 555 เกมเทพเจ้า: ร้านอาหารอลวน 70
บทที่ 555 เกมเทพเจ้า: ร้านอาหารอลวน 70
บทที่ 555 เกมเทพเจ้า: ร้านอาหารอลวน 70
ส่วนถูหลาน เธอได้เปลี่ยนกลยุทธ์แล้ว
ความเร็วในการฟื้นฟูพลังชีวิตของมังกรนั้นไม่ช้าเลย บวกกับมีวิธีการรักษาที่มากขึ้น เธอจึงไปดักซุ่มอยู่ตามซอกหลืบ แล้วใช้ [ข้าอยากก้าวหน้าเหลือเกิน] ใส่ผู้เล่นที่อยู่ในสถานะกึ่งเข้าทำงานบนท้องถนน
ผู้เล่นในสถานะกึ่งเข้าทำงานเหล่านี้ล้วนหลุดพ้นจากสถานะล่องหนแล้ว และกำลังเดินหาร้านอาหารเพื่อเข้าทำงานอยู่บนท้องถนน
ถึงแม้ถูหลานจะไม่ได้ท่องจำบอร์ดจัดอันดับบันไดสวรรค์อย่างขยันขันแข็งเท่ากับอวี๋สวินเกอ แต่จำนวนผู้แข็งแกร่งที่เธอรู้จักก็ไม่ได้น้อยไปกว่าอวี๋สวินเกอเลย เพราะเธอชอบดูเรื่องซุบซิบในช่องแชตของสนามรบ
เพื่อที่จะตามเผือก เธอมักจะไปค้นหาข้อมูลของอีกฝ่ายในบอร์ดจัดอันดับบันไดสวรรค์อยู่เสมอ
แล้วคนที่ถูกผู้เล่นจับกลุ่มคุยกัน จะเป็นคนอ่อนแอไปได้อย่างไร?
อ้อ ยกเว้นอวี๋สวินเกอก่อนหน้านี้ไปคนหนึ่ง นั่นมันเป็นพวกไร้ชื่อเสียงที่ไปเกาะกระแสของเจ๋อหลานเฟิงถัง
ในระหว่างนั้น ถึงแม้ถูหลานจะตายไปอีก 1 ครั้ง แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เธอก็ขโมยไอคอนสกิลมาได้ถึง 2 อันจริงๆ
เธอยังแบ่งให้อวี๋สวินเกอหนึ่งอันด้วย
อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้เกรงใจจนพูดปฏิเสธออกไป เธอรับมาอย่างสบายใจ
รางวัลสกิลที่เธอได้รับจากการสังหารผู้เล่น สัตว์เลี้ยงก็สามารถได้รับแบบเดียวกัน ถึงแม้เธอจะบอกว่าอยากฝึกฝนถูหลาน แต่ก็คิดอยากจะให้ถูหลานออกมาเกาะดูดสกิลไปด้วย ถูหลานมีของดีก็ย่อมอยากจะแบ่งให้เธอเหมือนกัน
ตอนที่ยัดไอคอนสกิลให้อวี๋สวินเกอ ถูหลานก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและจริงใจ "สกิลนี้เธอต้องรับไว้นะ นี่คือสกิลแห่งโชคชะตาของเธอ เธอต้องชอบมันแน่ๆ!"
อวี๋สวินเกอ: ?
[ความสุขที่มั่นคง] (ระดับ SSS): ตะโกนใส่ท้องฟ้าว่า "ฉันต้องการความสุขที่มั่นคง" ใน 3 วินาทีต่อจากนั้น อัตราความสำเร็จในการใช้สกิลใดๆ ของผู้เล่นจะเพิ่มขึ้นเป็น 95%; เวลาคูลดาวน์ 1 ชั่วโมง
ไม่ได้ระบุว่าการใช้สกิลนี้ต้องสูญเสียมานาไปเท่าไหร่ แต่หลังจากอ่านจบอวี๋สวินเกอก็เข้าใจแล้วว่า สิ่งที่ต้องสูญเสียไปตอนใช้สกิลนี้ก็คือความหน้าด้านนี่เอง
อวี๋สวินเกอถึงกับสงสัยว่าถูหลานคงไม่กล้าใช้เองถึงได้เอายัดเยียดมาให้เธอ
แต่ไม่เป็นไร เธอคิดว่าสกิลนี้ดีมาก!
อวี๋สวินเกอบินวนไปรอบถนนสายอาหารหนึ่งรอบ สายตาไปสะดุดเข้ากับผู้แข็งแกร่ง 500 อันดับแรกที่ยืนเหม่อมองท้องฟ้าอยู่หน้าร้านอาหารคนหนึ่ง
เธอกดใช้สกิลนี้ทันที พร้อมกับเสียงตะโกน "ฉันต้องการความสุขที่มั่นคง!" อวี๋สวินเกอก็ใช้ [ข้าอยากก้าวหน้าเหลือเกิน] ใส่ผู้เล่นคนนั้นติดต่อกันถึงสามครั้ง
เมื่อสกิลสิ้นสุดลง ในมือก็มีไอคอนสกิลเพิ่มขึ้นมาสองอัน
[ยืมแล้วต้องคืน] (ระดับ SSS): เลือกผู้เล่นหนึ่งคน แย่งชิงสกิลที่ผู้เล่นคนนั้นเพิ่งใช้ไปล่าสุดมาเป็นของตัวเองชั่วคราว ระยะเวลาแสดงผล 5 นาที; การใช้งานแต่ละครั้งสูญเสียมานา 200 หน่วย เวลาคูลดาวน์ 3 นาที
[ชุดถังครอบครัว] (ระดับ SSS): หลังจากใช้สกิลนี้ ใน 5 นาทีต่อจากนั้น สกิลโจมตีเดี่ยวทั้งหมดที่คุณใช้ หลังจากโจมตีโดนเป้าหมายแล้วจะทำการคัดลอกแบ่งตัวและกระจายออกไป โจมตีเป้าหมายประเภทเดียวกันที่อยู่ใกล้เป้าหมายหลักที่สุด 100 เป้าหมายด้วยอานุภาพที่เท่าเทียมกัน; การใช้งานแต่ละครั้งสูญเสียมานา 100 หน่วย; เวลาคูลดาวน์ 0.3 ชั่วโมง
ดูจากข้อมูลแล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าล้วนเป็นสกิลที่ผ่านการดัดแปลงและปรับปรุงมาแล้วทั้งสิ้น
คือความสุข! นี่มันรสชาติของความสุขชัดๆ!
หางตาของอวี๋สวินเกอถึงกับมีน้ำตาแห่งความยินดีปริ่มออกมา เธอพูดกับถูหลานและ B8017913 ด้วยความตื่นเต้น "มันมั่นคงมากจริงๆ!!!"
ถูหลาน: "ฉันบอกแล้วไงว่าเธอต้องชอบอันนี้!"
B8017913: "อืม……"
เห็นได้ชัดว่า สองคนนี้แอบไปคุยส่วนตัวกันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!
ช่วงเวลาหยุดนิ่งของการคัดคนรั้งท้ายออกรอบที่ห้า
อวี๋สวินเกอมองลงไปยังร้านอาหารในถนนสายอาหาร เมื่อมองกวาดตาไป พนักงานในร้านอาหารแต่ละแห่งล้วนเต็มจำนวน แต่เธอกลับต้องเข้าทำงานก่อนเวลา 12:29 น.
วิธีที่ปลอดภัยที่สุดในตอนนี้ก็คือ เธอต้องได้รับสัญลักษณ์ตำแหน่งแบบโปร่งใสผ่านลำแสงสีแดงเสียก่อน จากนั้นเมื่อมีร้านอาหารแห่งไหนถูกผู้ตรวจสอบกวาดล้าง ก็ให้รีบมุ่งหน้าไปที่นั่นเป็นคนแรก
มิฉะนั้นหากรอจนได้ยินประกาศว่าร้านอาหารถูกกวาดล้าง แล้วค่อยเข้าไปเก็บสัญลักษณ์ตำแหน่งในลำแสงสีแดงก็คงสายเกินไปแล้ว
แต่นั่นก็หมายความว่า เธอจะต้องเอาชีวิตรอดในสถานะกึ่งเข้าทำงานไปจนกว่าจะเข้าทำงานสำเร็จ
และสถานะกึ่งเข้าทำงาน ไม่เพียงหมายความว่าเธอจะสูญเสียสถานะล่องหนเท่านั้น แต่ยังหมายความว่าทั้งพนักงานและผู้เล่นไร้สังกัดล้วนสามารถโจมตีเธอได้ เธอจะต้องระวังทั้งพนักงานและระวังผู้เล่นไร้สังกัดที่มองไม่เห็นด้วย
แน่นอน ยิ่งต้องระวังผู้เล่นที่อยู่ในสถานะเดียวกับเธอด้วย
แต่ตำแหน่งนี้เธอจำเป็นต้องเข้าทำงานให้ได้ แถมหลังจากนี้ เธอก็จะออกจากร้านอาหารเพื่อกลายเป็นผู้เล่นไร้สังกัดอีกครั้ง
หากจะบอกว่าในตอนแรกเธอแค่เสียดายไอคอนสกิลของตัวเอง จึงคิดจะใช้สถานะผู้เล่นไร้สังกัดเพื่อข้ามกล่องสุ่มเซอร์ไพรส์ มาตอนนี้เธอกลับเสียดายผลประโยชน์มหาศาลที่สถานะผู้เล่นไร้สังกัดนำมาให้เสียมากกว่า
เธอเหมือนจะเข้าใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วว่า จุดผลประโยชน์ที่แท้จริงของเกมนี้สำหรับเธออยู่ที่ไหน มันอยู่ในโลกของ [ผู้เล่นไร้สังกัด] นี่เอง
ไม่รู้ว่าปีศาจตนไหนเป็นคนออกแบบเกมนี้ เธอรู้สึกขอบคุณอีกฝ่ายจากใจจริง!
ถ้าเธอเลือกที่จะอยู่ในร้านอาหารเพื่อสุ่มกล่องสุ่มเซอร์ไพรส์ ต่อให้เธอสามารถหลบหลีกได้สำเร็จทุกครั้ง ผลประโยชน์ที่เธอได้รับก็คงไม่ยิ่งใหญ่เท่าตอนนี้ และเมื่อถึงวันที่สาม เธอรังแต่จะยิ่งเผชิญกับความยากลำบากมากขึ้นเรื่อยๆ
การอยู่ในร้านอาหาร ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็แค่ทำให้ตัวเองตายน้อยลงไปสักไม่กี่ครั้งเท่านั้น
แต่การเดินออกจากร้านอาหาร กลับทำให้เธอได้รับความมั่นใจที่จะอยู่รอดในวันที่สามได้ยาวนานขึ้น
อวี๋สวินเกอกระซิบเสียงเบาอย่างกะทันหัน "กระต่ายหมายเลข 3 พูดถูก"
ถูหลานและ B8017913: "หา?"
อวี๋สวินเกอรีบเปลี่ยนคำพูดทันที "ฉันหมายถึง ถูกแค่นิดเดียวเท่านั้น"
"ฉันถูกมากกว่า!"
"เพียงแต่ในสถานการณ์พิเศษ การเผชิญหน้ากับความยากลำบากย่อมได้รับผลประโยชน์มากกว่าการเก็บตัวอย่างปลอดภัย"
"มันถูกแค่นิดเดียวนิดเดียวจริงๆ ฉันถูก 99% มันถูก 1%!"
ถูหลานกระแอมในลำคอ กดเสียงให้ต่ำลง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแบบนักจัดรายการวิทยุ "คุณหนูเธอรู้ผิดหรือยัง?"
B8017913: "รู้แค่นิดหน่อย"
อวี๋สวินเกอ: "……"
12:00 น. หลังจากที่การคัดคนรั้งท้ายออกรอบที่ห้าสิ้นสุดลง อวี๋สวินเกอก็เข้าไปในลำแสงเพื่อเริ่มพิธีเข้าทำงานทันที ถูหลานถูกเธอจับยัดกลับเข้าไปในมิติแล้ว
ครั้งนี้เธอไม่ได้ใช้ปะการังสีขาว ตอนที่ลักพาตัวลิ้นจี่เวลามันกระชั้นชิด ยอมให้เกิดความผิดพลาดไม่ได้ แต่ตอนนี้เธอยังพอมีเวลาเหลือเฟือ แถมการเข้าทำงานก็ไม่ใช่ขั้นตอนที่ยากที่สุดด้วย
3 วินาทีต่อมา อวี๋สวินเกอก็แบกสัญลักษณ์ตำแหน่งแบบกึ่งโปร่งใสที่เพิ่งได้มาใหม่เริ่มหลบหนีไปตามถนนสายอาหาร พร้อมกับรอฟังประกาศกวาดล้างร้านอาหารของผู้ตรวจสอบไปด้วย
ตอนที่อวี๋สวินเกอเดินผ่านนักชิมที่มีรูปร่างเหมือนแพนเค้กแผ่นบางคนหนึ่ง เธอก็ถือวิสาสะแบกอีกฝ่ายขึ้นหลัง แถมยังใช้เอ็นสัตว์มัดอีกฝ่ายไว้บนหลังตัวเองเพื่อใช้เป็นโล่กำบังด้วย
B8017913: "เธอไม่ได้บอกว่าอยากเป็นผู้เล่นระดับซูเปอร์สตาร์หรอกเหรอ? ทำแบบนี้มันจะดูน่าเกลียดไปหน่อยไหม"
อวี๋สวินเกอ: "มันก็ไม่ได้เป็นสีเขียวสักหน่อยนี่"
B8017913: "แต่โลกอื่นเขามีเต่าสีขาวนะ"
อวี๋สวินเกอชะงักไปนิดหนึ่ง: "……เต่าแล้วมันทำไม อายุยืนไม่ได้หรือไง? ความหมายออกจะดีนะ"
B8017913: "เธอพอใจก็ดีแล้ว ถ้าเจอเผ่าจักรกลคนอื่น ได้โปรดอย่าเปิดเผยหมายเลขของฉันเด็ดขาด"
อวี๋สวินเกอบินหลบสกิลสายหนึ่ง แล้วถามขึ้น: "มีเผ่าจักรกลเยอะแยะขนาดนี้ นายไม่ได้ยินเลยเหรอว่าพวกเขากำลังคุยอะไรกันน่ะ?"
B8017913: "ได้ยินแล้ว ล้วนเป็นเรื่องน่าเบื่อทั้งนั้น……เดี๋ยวนะ"
อวี๋สวินเกอ: "นายอย่ามาทำแบบนี้นะ……ทำแบบนี้ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย"
B8017913: "พวกเขากำลังพูดว่า ขบวนพ่อค้าซีรีส์ Y ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเส้นทางกะทันหัน จะมุ่งหน้ามาที่นี่"
อวี๋สวินเกอ: "อีกนานไหมกว่าจะถึง?"
B8017913: "ไม่รู้สิ ถ้าใกล้จะถึงแล้วฉันจะบอกเธอก็แล้วกัน"
อวี๋สวินเกอไม่ได้ซักไซ้ต่อ เพราะมีประกาศมาแล้ว พนักงานของร้านอาหารหมายเลข 2091 ถูกปรับลดแล้ว
อวี๋สวินเกอที่กำลังบินด้วยความเร็วสูงถึงกับต้องหักเลี้ยวอย่างกะทันหัน วาดเป็นเส้นโค้งบนท้องถนน แล้วกลับรถบินมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เพิ่งจากมา
ผู้เล่นในสถานะกึ่งเข้าทำงานเกือบพันคนบนถนนสายอาหารล้วนทำแบบเดียวกัน
ชั่วขณะนั้น บนถนนสายอาหาร ก็ราวกับมีอาหารปลาตกลงไปในบ่อปลาอย่างกะทันหัน ปลาที่หิวโซทั้งหมดต่างพากันมุ่งหน้าไปรวมตัวกันที่จุดเดียว
……
"ชีฮวา คุณหนูเธอรู้ผิดแล้ว"
"ชีฮวา คุณหนูเธอรู้ผิดแล้ว"
"ชีฮวา คุณหนูเธอรู้ผิดแล้ว"
"รู้ 1% แล้วล่ะ"
"ว้าว! แบบนี้ก็เหลืออีกไม่ไกลแล้วสิที่จะร้องไห้กอดขาชีฮวาเพื่อขอให้เธอยกโทษให้ตัวเองน่ะ!"
ชีฮวา: "……"