(ฟรี)บทที่ 345 เธอกำลังวางแผนจะทำเรื่องลามก!
(ฟรี)บทที่ 345 เธอกำลังวางแผนจะทำเรื่องลามก!
แม้ว่าปกติแล้วพวกเธอจะซุกซนและชอบพูดจาลามก แต่สาวน้อยสองคนนี้ก็ค่อนข้างไร้เดียงสา
แต่ไม่ว่าพวกเธอจะไร้เดียงสาขนาดไหน พวกเธอก็เดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อมองไปที่ฉิว ว่านซีในเวลานี้
เมื่อเห็นสายตาของเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอที่จ้องมองเธอ ใบหน้าน่ารักของฉิวว่านซีก็แดงขึ้น
หลินหยวนยิ้มโดยทันทีและพูดว่า “พวกเธอสองคนมองอะไรกัน? ไม่เคยเห็นว่านซีหรือไง?”
“ไม่! ไม่! ฉันแค่รู้สึกว่าผู้จัดการสวยขึ้น!”
“ใช่ๆ! ฉันก็คิดเหมือนกัน ดูเหมือนผู้จัดการจะสวยขึ้นมาก เราเลยอดไม่ได้ที่จะมองดู”
เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอส่ายหัวพร้อมกับพูดแก้ตัวด้วยแก้มที่เปลี่ยนเป็นสีแดง
พวกเธอรู้สึกละอายใจเล็กน้อยที่จะพูดเรื่องนี้
แม้ว่าปกติแล้วพวกเธอจะชอบเล่นมุขสัปดน แต่พวกเธอก็เดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ฉิวว่านซีดูเหมือนจะได้รับการเปลี่ยนแปลง
เธอดูเหมือนจะงดงามและบานสะพรั่งกว่าก่อนหน้านี้
แม้แต่เฉินอวี้ก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตและมองดู
ฉิวว่านซีเคลื่อนไหวได้ไม่สะดวกนัก ดังนั้นอาหารกลางวันของพวกเขาจึงถูกจัดเตรียมโดยเสี่ยวเหลียน เสี่ยวเหอ และเฉินอวี้
หลินหยวนกอดฉิวว่านซีขณะที่พวกเขานั่งอยู่บนโซฟา
เมื่อเห็นสิ่งนี้ เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน
“เธอคิดว่าผู้จัดการมีอะไรเปลี่ยนไปบ้างไหม? เหมือนว่าผู้จัดการจะสวยขึ้น?” เสี่ยวเหลียนถามเสี่ยวเหอ
“ใช่ๆๆ! และเธอเห็นไหมว่าผู้จัดการยังเดินแบบติดขัดแปลกๆด้วย?” เสี่ยวเหอพยักหน้าและถาม
“ทะ...เธอคิดว่าพวกเขา...” เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอชำเลืองมองกันและกัน ในขณะเดียวกันก็หยุดปากและไม่พูดต่อ
“อีกอย่าง ฉันได้ยินมาว่าหลังจากทำเรื่องแบบนั้น ผู้หญิงคนนั้นจะดูเป็นผู้ใหญ่และสวยขึ้น... จากการเปลี่ยนแปลงของผู้จัดการ ดูเหมือนว่าจะเป็นความจริง...” เสี่ยวเหลียนกล่าวและกะพริบตาให้เสี่ยวเหอ
“อืม...” เสี่ยวเหอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจู่ๆก็พูดขึ้นว่า “หรือว่าเธอคิดจะทำแบบนั้นด้วยเหมือนกัน เสี่ยวเหลียน?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวเหอ ใบหน้าของเสี่ยวเหลียนก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที จากนั้นเธอก็โบกมือและพูดว่า: “ไม่ ไม่! ฉัน... ฉันก็แค่คิด...”
จากนั้นเสี่ยวเหลียนก็หันไปหาเสี่ยวเหอ: “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอก็ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวเหลียน ใบหน้าของเสี่ยวเหอก็แดงขึ้นเช่นกัน
สิ่งที่เสี่ยวเหลียนไม่คาดคิดก็คือเสี่ยวเหอหน้าแดงและเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “แน่นอนว่ากับคนอื่นนั้นไม่มีทาง แต่ถ้าเป็นนายน้อยล่ะก็... ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้...”
ดวงตาของเสี่ยวเหลียนเบิกกว้างเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเสี่ยวเหอ
“ใช่แล้ว! ตอนที่เธอหลับเธอมักจะเรียกชื่อนายน้อยในฝัน อย่างที่คาดไว้ เธอกำลังวางแผนจะทำเรื่องลามก!” เสี่ยวเหลียนกล่าวขณะจ้องมองไปที่ดวงตาของเสี่ยวเหอ
“พูดเหมือนกับว่าเธอไม่เคยทำงั้นล่ะ! และเธอไม่เพียงแค่เรียกชื่อนายน้อยบ่อยครั้งในความฝัน เธอยังเล่นกับร่างกายของตัวเองด้วย! ไม่ใช่ว่าเธอก็คิดเหมือนกันหรือไง?” เสี่ยวเหอจ้องเสี่ยวเหลียนกลับ
แก้มของเสี่ยวเหลียนแดงก่ำ แต่เธอก็ยังยอมรับเสียงต่ำ “อืม...”
ปัง!
ในห้องครัว เฉินอวี้ที่ได้ยินการสนทนาของเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอใช้มีดหั่นกระดูกเนื้อสัตว์ด้วยเสียงอันดัง
เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอมองไปทันที และพวกเธอพบว่าแก้มของเฉินอวี้ก็แดงเล็กน้อยเช่นกัน
ดูเหมือนว่าเฉินอวี้จะได้ยินการสนทนาของพวกเธอ
ก่อนหน้านี้ เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอจมจ่อมอยู่กับการสนทนาจนพวกเธอลืมไปว่าเฉินอวี้ยังอยู่ข้างๆ
ดังนั้นเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอจึงตัดบทสนทนาอย่างรวดเร็วและตั้งสมาธิไปที่การทำอาหาร
......
จากนั้นพวกเขาก็รับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน
เสร็จแล้วหลินหยวนและฉิวว่านซีก็พักผ่อนด้วยกันครู่หนึ่ง
ไม่นาน หลินเจียนจุนและเมิ่งเยว่หลานก็โทรมาหาหลินหยวน
“หยวนเอ๋อร์ เมื่อวานนี้ลูกบอกให้เราจัดการประชุมสำหรับผู้ถือหุ้นสามัญของหลินกรุ๊ป ตอนนี้ผู้ถือหุ้นบางคนมาถึงแล้วและคนอื่นๆก็กำลังเดินทางมา ลูกจะมาเมื่อไหร่?” เมิ่งเยว่หลานถาม
“โอเคครับ ผมจะรีบไปที่สำนักงานใหญ่ของบริษัท” หลินหยวนตอบกลับ
หลินหยวนวางสายและลูบศีรษะเล็กๆของฉิวว่านซีในอ้อมแขนของเขา “มีบางอย่างที่ต้องจัดการในบริษัท ฉันบอกให้เสี่ยวเหลียน เสี่ยวเหอ และเฉินอวี้อยู่ที่นี่กับเธอ ฉันจะกลับมาคืนนี้”
“อื้อ!” ฉิวว่านซีพยักหน้าอย่างเชื่อฟังและริเริ่มที่จะออกจากอ้อมแขนของหลินหยวน
“เสี่ยวเหลียน เสี่ยวเหอ ฉันต้องไปแล้ว ดูแลว่านซีให้ฉันด้วย” หลินหยวนตะโกนบอกสองสาวที่อยู่บนชั้นสอง
ไม่นาน ทั้งสองสาวก็ลงมา
เหตุผลที่พวกเธอหนีขึ้นไปบนชั้นสองก็เพราะหลินหยวนและฉิวว่านซีหวานกันเกินไป การอยู่ที่นี่ทำให้พวกเธอรู้สึกเหมือนได้กินอาหารสุนัขเป็นจำนวนมาก
ก่อนหน้านี้ฉิวว่านซีไม่ได้ตัวติดกับหลินหยวนขนาดนี้ แต่หลังจากเมื่อวาน ฉิวว่านซีก็กล้าหาญขึ้น
หลินหยวนกอดฉิวว่านซีต่อหน้าพวกเธอ และฉิวว่านซีก็ซุกตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของหลินหยวน
“นายน้อย ในที่สุดคุณก็เต็มใจที่จะจากไป ฉันคิดว่าผู้จัดการและคุณจะอยู่แบบนี้ตลอดไปซะแล้ว” เสี่ยวเหลียนกล่าว
“ใช่ คุณสองคนตัวติดกันเหมือนกาว” เสี่ยวเหอกล่าวสำทับ
ใบหน้าของฉิวว่านซีแดงเล็กน้อยเมื่อเธอได้ยินเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอหยอกล้อ
หลินหยวนให้รางวัลทั้งคู่ด้วยการเขกที่ศีรษะ
“แค่ดูแลว่านซีให้ดีๆก็พอ” หลินหยวนยิ้ม
“ไม่ต้องห่วงนายน้อย เราจะดูแลผู้จัดการเอง!”
“ใช่ๆ!” เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอพยักหน้า
“ลาก่อน... นายน้อย” ฉิวว่านซีโบกมือให้หลินหยวน
“โอเค ว่านซี เจอกันคืนนี้” หลินหยวนเอนตัวลงโดยไม่สนใจเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอที่ด้านข้างและจูบริมฝีปากสีแดงของฉิวว่านซีโดยตรง
เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวใจของเด็กสาวสองคนก็เต้นแรง
พวกเธอหน้าแดงก่ำเหมือนผลแอปเปิ้ลสุก
แก้มสีขาวอมชมพูของฉิวว่านซีก็แดงเล็กน้อยเช่นกัน
จากนั้นหลินหยวนก็ยิ้มและเดินออกไป
เขาขึ้นไปบนแลมโบร์กีนีและขับไปที่สำนักงานใหญ่ของหลินกรุ๊ป
เขามีเป้าหมายสองประการสำหรับการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งนี้
**********