(ฟรี)บทที่ 331 ความใกล้ชิด

แม้เธอจะรู้ว่าเป็นหลินหยวนที่กอดเธอ แต่แก้มสีขาวอมชมพูของฉิวว่านซียังคงแดงระเรื่อและหัวใจของเธอก็เต้นรัว

นั่นก็เพราะว่าที่นี่ยังคงเป็นสระว่ายน้ำ ซึ่งมีเสี่ยวเหลียน เสี่ยวเหอ เจียงโหรว และเฉินอวี้อยู่ด้วย

พวกเขาจะทำแบบนี้กันในที่สาธารณะได้อย่างไร?

ฉิวว่านซีตั้งใจจะแกะมือของหลินหยวนออก

แต่หลินหยวนยิ้มทันทีและพูดว่า: “เกิดอะไรขึ้น? เธอไม่ชอบที่ฉันกอดเธอแบบนี้เหรอ?”

“ไม่…มันไม่ใช่อย่างนั้น…” ฉิวว่านซีส่ายหัวอย่างรวดเร็วและมือเล็กๆของเธอก็หยุดขยับ

เธอมองไปที่หลินหยวนด้วยแก้มสีแดงก่ำเหล่านั้น

ฉิวว่านซีไม่ได้เกลียดการสัมผัสทางกายกับหลินหยวน

อันที่จริงเธอชอบมันมาก

แต่เธอสวมเพียงชุดว่ายน้ำเท่านั้นและมีคนมากมายอยู่รอบๆ

ฉิวว่านซียังคงอายเล็กน้อยที่จะถูกหลินหยวนกอดในที่สาธารณะเช่นนี้

แต่หญิงสาวคนอื่นไม่แปลกใจ

ท้ายที่สุด ทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าหลินหยวนและฉิวว่านซีมีความสัมพันธ์กัน

แน่นอนว่าฉิวว่านซีก็รู้เช่นกัน แต่เธอยังคงเขินอายอยู่เล็กน้อย

รู้สึกถึงร่างกายที่แข็งทื่อเพราะความเขินอายของฉิวว่านซี หลินหยวนก็ปล่อยมือและเพียงแค่จับไหล่ของเธอ

จากนั้นหลินหยวนก็พูดว่า: “ว่านซี ว่ายน้ำด้วยกันไหม?”

“อืม...ฉันว่ายน้ำไม่เป็น...” ฉิวว่านซีส่ายหัวและบอกว่าเธอว่ายน้ำไม่เป็น ก่อนหน้านี้เธอเพียงแค่เล่นกับเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอในน้ำ

“ไม่เป็นไร ฉันจะสอนเธอเอง” หลินหยวนยิ้ม

“อา...โอเค!” ฉิวว่านซีตกลงทันที

จากนั้นหลินหยวนก็บอกให้ฉิวว่านซีพยายามลอยตัวบนน้ำ ในขณะที่เขาพยุงหน้าท้องและทรวงอกของเธอพร้อมกับสอนว่าเธอควรทำอย่างไร

“มือของเธอควรเป็นแบบนี้... เท้าของเธอก็เช่นกัน...” หลินหยวนยังคงสอนเธอต่อไป

“แบบนี้หรอ...? โอเค...” ฉิวว่านซีเชื่อฟังมากและเพลิดเพลินกับความใส่ใจของหลินหยวน

เธอกำลังถูกสอนว่ายน้ำ ดังนั้นจึงมีการสัมผัสทางกายเป็นจำนวนมาก

หลินหยวนและฉิวว่านซีคุ้นเคยกับสิ่งนี้มานานแล้ว ดังนั้นฉิวว่านซีจึงไม่คิดว่ามันแปลกอะไร

อย่างไรก็ตาม หญิงสาวอีกสี่คนที่อยู่รอบตัวพวกเขารู้สึกตกตะลึง

นี่มันมากเกินไปหรือเปล่า?

เมื่อมองดูคู่รักที่อยู่ตรงหน้า พวกเธอก็เริ่มที่จะได้รับอาหารสุนัขจำนวนมากอีกครั้ง

(T/N: 狗粮 = อาหารสุนัข = ยามคู่รักทำตัวหวานชื่นใส่กัน เสมือนเขากำลังแจกอาหารสุนัขให้คนโสดทั้งหลายได้กินกันจนจุกอกตายได้)

เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอทำได้เพียงหันหน้าหนีและสาดน้ำใส่กันเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

แต่เจียงโหรวรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่เห็นหลินหยวนและฉิวว่านซีใกล้ชิดกันมาก

เธอรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

หลินหยวนสอนฉิวว่านซีมาระยะหนึ่งแล้ว

จากนั้นเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอที่เล่นกันก็มาหาพวกเขาและสาดน้ำใส่

“ขอโทษนะคะผู้จัดการร้าน!”

“ขอโทษค่ะนายน้อย!”

เสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอไม่ได้รู้สึกเขินอายเลย แต่กลับมองทั้งสองด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

หลินหยวนและฉิวว่านซีมองและยิ้มให้กัน

จากนั้นพวกเขาก็วักน้ำหนึ่งกำมือแล้วสาดไปทางเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอ

ไม่นาน สระว่ายน้ำทั้งหมดก็กลายเป็นความวุ่นวาย

มีการต่อสู้กันด้วยน้ำในทุกๆที่

แม้แต่เฉินอวี้ก็มีส่วนร่วม

พวกเขาทั้งหมดมีส่วนร่วมในสงครามครั้งนี้

และเจียงโหรวก็ยิ้มอยู่ข้างๆ เธอเฝ้าดูและมองตามหลินหยวนราวกับเงา

หลินหยวนกอดฉิวว่านซีเป็นครั้งคราว

เจียงโหรวอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างไม่เต็มใจเมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว

เธอรู้ว่าหลินหยวนและฉิวว่านซีมีความสัมพันธ์กัน แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะอิจฉา

นั่นเป็นเพราะเธอเองก็ชอบหลินหยวน

หลินหยวนจูบเธอตอนที่อยู่ในโรงพยาบาลและเธอก็ไม่เคยลืมมันตั้งแต่นั้นมา

ดังนั้นเธอจึงพูดว่า “ฉันเหนื่อยนิดหน่อย พวกคุณสามารถเล่นกันต่อได้”

เจียงโหรวที่รู้สึกซับซ้อนในใจออกไปจากสระว่ายน้ำเป็นคนแรก

**********