(ฟรี)บทที่ 279 แม่ไม่สบายหรือเปล่า?
(ฟรี)บทที่ 279 แม่ไม่สบายหรือเปล่า?
*ถ้าตอนไหนค่อนข้างสั้นกว่าปกติจะเปิดเป็นตอนฟรี*
**********
แม้ว่าหลินหยวนและเหมยอวี้เซียนกำลังทำอะไรบางอย่างกันอยู่ พวกเขาก็ยังคงให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของกุ้ยชิงถง
เมื่อเห็นกุ้ยชิงถงหันศีรษะของเธอมา หลินหยวนก็หดมือกลับและทำท่าทางราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหมยอวี้เซียนเองก็ยังคงปรุงซุปอย่างจริงจัง
มีเพียงบรรยากาศที่ดูอึดอัดเล็กน้อย
ผ้ากันเปื้อนของเหมยอวี้เซียนตอนนี้ยุ่งเหยิงมาก
ผมของหลินหยวนเองก็ยุ่งเล็กน้อยเช่นกัน
แต่กุ้ยชิงถงไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้
เธอเห็นเพียงว่าหลินหยวนและเหมยอวี้เซียนร่วมมือกันอย่างกลมกลืน
กุ้ยชิงถงแสดงรอยยิ้มอันแสนหวานและน่ารักให้ทั้งสองคน
หลินหยวนเองก็ตอบด้วยรอยยิ้มที่สดใส
เช่นเดียวกับเหมยอวี้เซียน
ทั้งสามคนยิ้มอย่างมีความสุข
กุ้ยชิงถงหันศีรษะและกลับไปดูทีวี
และเหมยอวี้เซียนก็จ้องไปที่หลินหยวนอีกครั้ง
เป็นเรื่องดีที่มีเตาในครัวและตู้เก็บของกั้นไว้ ไม่เช่นนั้นกุ้ยชิงถงคงจะเห็นสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ด้านล่าง
แม้ว่าภายนอกจะดูโอเค แต่จริงๆแล้วพวกเขากำลังทำอะไรบางอย่างใต้เตาซึ่งเธอมองไม่เห็น
ถุงน่องสีดำของเหมยอวี้เซียนถูกดึงลงมาครึ่งหนึ่งและถูกฉีกด้วยฝีมือของหลินหยวน
เหมยอวี้เซียนจะไม่โกรธได้อย่างไร?
หลังจากที่กุ้ยชิงถงหันศีรษะกลับไปดูทีวี เหมยอวี้เซียนก็พบว่าหลินหยวนเริ่มรังแกเธออีกครั้ง
ฉากที่ไม่บริสุทธิ์อย่างมากจึงเกิดขึ้นในคฤหาสน์ของเหมยอวี้เซียนในเวลานี้
ขณะที่กุ้ยชิงถงดูทีวี หลินหยวนและเหมยอวี้เซียนก็กำลังเร่าร้อนต่อกัน
ทุกครั้งที่กุ้ยชิงถงหันศีรษะมามอง พวกเขาก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เธอยิ้มให้พวกเขาและพวกเขาก็ยิ้มตอบเช่นกัน
หลินหยวนช่วยเธอทำซุป ล้างผัก และอื่นๆ
ขณะที่เหมยอวี้เซียนโน้มตัวลงเพื่อล้างผัก หลินหยวนก็เดินเข้ามาข้างหลังเธอ
รับรู้ถึงความรู้สึกเดียวกับที่หลินหยวนมอบให้เธอในวันนั้นและความแข็งแกร่งของเขา เหมยอวี้เซียนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
แม้แต่ในเวลานี้ที่กุ้ยชิงถงหันศีรษะมามองดูพวกเขา หลินหยวนก็ยังคงหน้าด้านและทำสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์กับเธอ
หลินหยวนยืนอยู่ที่นั่นอย่างไร้ยางอาย พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองด้านบนราวกับกำลังหยิบบางอย่างจากตู้เหนือศีรษะของเธอ
หลินหยวนยิ้มและแสร้งทำเป็นถามว่า: “พี่สาวอวี้เซียน ไม่ใช่ว่าคุณมีหอยเป๋าฮื้อกับปลาแห้งอยู่ที่บ้านหรอกหรอ? ทำไมผมถึงหามันไม่เจอ?”
เหมยอวี้เซียนหายใจถี่ขึ้นหลังจากที่เธอได้ยินคำพูดไร้ยางอายของหลินหยวน
แม้จะอยู่ภายใต้การจ้องมองของกุ้ยชิงถง หลินหยวนก็ยังไม่หยุดสิ่งที่ทำ เหมยอวี้เซียนทำได้เพียงกัดฟันด้วยความโกรธ
ใบหน้าของเธอแดงก่ำ
“พี่หลินหยวน คุณกำลังมองหาปลาแห้งอยู่หรอ? ฉันเหมือนจะวางมันไว้ที่ไหนซักที่ ถ้าแม่จำไม่ได้เดี๋ยวฉันไปหาให้เอง” กุ้ยชิงถงไม่รู้ว่าหลินหยวนเพียงพูดมันขึ้นมาเป็นขอแก้ตัว
ขณะพูด กุ้ยชิงถงก็เตรียมที่จะลุกขึ้นแล้ว
เมื่อเห็นกุ้ยชิงถงกำลังจะลุกขึ้นยืน เหมยอวี้เซียนก็รีบพูดอย่างรวดเร็ว: “ชิงถง ไม่เป็นไร แม่จำได้ว่าลูกวางมันไว้ที่ไหน ดูทีวีต่อไปแล้วเดี๋ยวแม่หยิบให้เสี่ยวหยวนเอง!”
หลินหยวนยิ้มและพูดว่า “ชิงถง คุณสามารถดูทีวีต่อได้ พี่สาวอวี้เซียนจะไม่รู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ที่ไหน? ใช่ไหมพี่สาวอวี้เซียน?”
เมื่อได้ยินคำพูดแฝงความหมายของหลินหยวน เหมยอวี้เซียนก็รู้สึกอับอายและโกรธในเวลาเดียวกัน เธอกำลังจะระเบิดออกมาจริงๆ
แต่เมื่อเห็นว่ากุ้ยชิงถงยังคงดูอยู่ เหมยอวี้เซียนก็ทำได้เพียงพยักหน้าและพูดว่า: “ใช่ เหมือนที่เสี่ยวหยวนบอก แม่รู้อย่างแน่นอนว่ามันอยู่ที่ไหน”
เมื่อรู้สึกว่าน้ำเสียงของเหมยอวี้เซียนดูเหมือนจะแปลกไปเล็กน้อย กุ้ยชิงถงก็ถามอย่างสงสัย: “แม่ ทำไมเสียงของแม่ฟังดูแปลกๆ? แม่ไม่สบายหรือเปล่า? แม่สามารถให้พี่หลินหยวนรักษาได้นะ! ทักษะทางการแพทย์ของเขายอดเยี่ยมมาก!”
**********