(ฟรี)บทที่ 255 พี่สาวอวี้เซียนไม่อยากสนุกกับผมเหรอ?

“ฮึ่ม! ใครคิดถึงเธอกัน? มีแต่ชิงถงที่ตะโกนว่า 'ฉันคิดถึงพี่หลินหยวน' อยู่ตลอดทั้งวัน” เหมยอวี้เซียนโต้เถียงและปฏิเสธ

แต่ในความเป็นจริงเหมยอวี้เซียนคิดถึงหลินหยวนมาก

คืนนั้นเหมยอวี้เซียนได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์

เด็กสาวหลายคนไม่ค่อยนึกถึงเรื่องแบบนี้ก่อนที่จะมีประสบการณ์ โดยเฉพาะหญิงสาวที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง

แต่เหมยอวี้เซียนโตแล้ว แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะยังบริสุทธิ์ เธอก็ย่อมมีความต้องการในเรื่องนั้น

และหลังจากวันนั้นกับหลินหยวน ความปรารถนาของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

เธอคิดถึงหลินหยวนอยู่แทบจะตลอดเวลา

แต่วันนั้นเป็นวันที่ลำบากสำหรับเธอจริงๆ

เหมยอวี้เซียนมีอาการแดงและบวมอย่างรุนแรงที่ส่วนนั้น

หลินหยวนเองก็ไม่มีเวลา เขายุ่งเกินไปกับการทำลายแก๊งชิงซานและช่วยฉิวว่านซีรักษาอาการป่วยของเธอในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่สามารถไปหาเหมยอวี้เซียนได้

เหมยอวี้เซียนคิดถึงหลินหยวนอยู่ทุกคืน

ดังนั้นผู้นำตระกูลเหมยผู้สูงศักดิ์และสง่างามผู้นี้จึงแสดงความไม่พอใจในน้ำเสียงของเธอเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ

หลินหยวนเองก็คิดถึงร่างกายที่ยอดเยี่ยมของเหมยอวี้เซียนอย่างมาก

แน่นอนว่าเขาต้องการลิ้มรสมันอีกครั้ง

เหมยอวี้เซียนยังคงอายเล็กน้อยในขณะนี้

ท้ายที่สุด มันเป็นเพียงแค่คืนเดียวที่เธอได้อยู่กับหลินหยวน

เธอยังไม่กล้ายอมรับมันอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเธอจึงพูดแก้ตัวว่าเป็นกุ้ยชิงถงที่คิดถึงหลินหยวน

แม้ว่าจริงๆแล้วกุ้ยชิงถงก็คิดถึงหลินหยวนมาก

หลินหยวนรู้โดยธรรมชาติว่าเหมยอวี้เซียนยังคงอายอยู่เล็กน้อย

หลินหยวนยิ้มและพูดว่า: “พรุ่งนี้ผมจะไปหาพี่สาวอวี้เซียนเพื่อ 'สนุก' และอีกอย่างผมจะไปคุยบางอย่างเกี่ยวกับตระกูลเฉินด้วย”

หลินหยวนเน้นคำว่า 'สนุก' เป็นพิเศษ

เหมยอวี้เซียนไม่ได้คาดคิดว่าหลินหยวนจะพูดแบบนี้และได้โต้เถียงกับเขาอีกครั้งทันที

“สนุกอะไรกัน!? ฉันแค่อยากให้เธอมาคุยเรื่องธุรกิจ!”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ดูก้าวร้าวของเหมยอวี้เซียน หลินหยวนก็ยิ้มและพูดว่า: “พี่สาวอวี้เซียน คุณไม่อยากสนุกกับผมเหรอ?”

“ถ้าคุณไม่ชอบก็ลืมมันไปเถอะ ช่วงนี้ผมค่อนข้างยุ่ง เดี๋ยวผมค่อยไปวันหลังแทนแล้วกัน”

แม้เหมยอวี้เซียนจะรู้ว่าหลินหยวนแค่หยอกล้อเธอ แต่เธอยังคงกัดฟันและพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลหลังจากหยุดไปหนึ่งหรือสองวินาที: “ฉัน... ฉันชอบมัน... มาหาฉันพรุ่งนี้...”

เมื่อได้ยินเสียงที่นุ่มนวลของเหมยอวี้เซียน หลินหยวนก็มีปฏิกิริยาเล็กน้อยที่ด้านล่างทันที

หลินหยวนหยุดหยอกล้อเธอและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ตกลง พรุ่งนี้ผมจะไปดูแลภรรยาที่ดีของผม”

“ฮึ่ม! เรียกฉันว่าพี่สาวอวี้เซียน!” เหมยอวี้เซียนแย้งอีกครั้งก่อนจะวางสาย

หลินหยวนรู้ดีว่าเหมยอวี้เซียนกำลังคิดอะไรอยู่

หลินหยวนวางแผนที่จะกินหอยนางรมและหอยเชลล์ให้มากขึ้นในคืนนี้แล้วไปที่บ้านของเหมยอวี้เซียนในวันพรุ่งนี้

(T/N: หอยนางรมกับหอยเชลล์น่าจะเป็นยาบำรุงสำหรับผู้ชาย(?) มั้งนะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

หลินหยวนวางโทรศัพท์มือถือของเขาลง

หลังจากวางโทรศัพท์มือถือลง หลินหยวนก็ดูสถานการณ์รอบๆหอพักหญิงในเวลานี้

บนถนนใกล้กับหอพักของจี้เฉียน นอกจากรถโรลส์รอยซ์แฟนธอมของเขาแล้วยังมีรถหรูอีกหลายคัน

เมอร์เซเดส-เบนซ์, บีเอ็มดับเบิลยู, เฟอร์รารี, และอื่นๆ

มีแม้กระทั่งขวดน้ำที่วางอย่างโจ่งแจ้งอยู่บนหลังคารถบางคัน

(T/N: วางขวดน้ำไว้บนหลังคารถ เป็นรหัสลับสำหรับคนจีนบางกลุ่ม คำว่า ‘เหอหว่อสุ่ย’ ที่แปลว่า ‘ดื่มน้ำของฉันสิ’ ออกเสียงใกล้เคียงกับคำว่า ‘เหอหว่อสุ้ย’ ที่แปลว่า ‘นอนกับฉันสิ’ การวางขวดน้ำไว้บนหลังคารถนี้ก็เหมือนเป็นสัญลักษณ์สำหรับใช้เชิญชวนสาวๆมาหลับนอน เพียงแค่สาวๆเดินไปหยิบขวดน้ำที่วางอยู่มาดื่ม ก็เหมือนเป็นการตอบรับคำชวนของเจ้าของรถแล้ว)

หลินหยวนรู้ดีว่าทำไม คุณภาพโดยเฉลี่ยของนักเรียนหญิงที่วิทยาลัยดนตรีเจียงเป่ยนั้นไม่เลวเลย และด้วยสถานะของพวกเธอในฐานะนักเรียน คนเหล่านั้นก็ต้องการสร้างความสัมพันธ์

ในขณะนั้นเอง ป้าจากหอพักของจี้เฉียนก็ออกมาทันที

เธอเริ่มไล่ผู้คนในรถหรูทีละคน

เธอก่นด่าและสาปแช่ง: “ไอพวกเวรเอ้ย! มากันอีกแล้ว! มาแม่งทุกคืน!”

“เห้ยไอคันนั้นอะ! หูหนวกหรือไงวะ!?”

“ออกไป! ออกไปให้หมด! อีกสองนาทีถ้ารถของใครยังอยู่ที่นี่ แม่แกคนนี้จะเรียกทีมรักษาความปลอดภัยมาทุบทิ้งแม่งให้หมด!”

เมื่อเห็นป้าก่นด่าและพ่นคำหยาบใส่เหมือนปืนกล หลินหยวนและเจ้าของรถคนอื่นๆก็ตกตะลึง

เมื่อรู้ว่าเจ้าของรถหรูเหล่านี้มาที่นี่เพื่อสานสัมพันธ์กับสาวๆ ป้าจากหอพักก็ขับไล่ออกไปทีละคน

ใครที่ถอนตัวช้าจะถูกเทเลือดสุนัขใส่

(T/N: เทเลือดสุนัข (สำนวน)หมายถึง ด่าหรือสาปแช่ง)

เมื่อเห็นท่างทางที่ดูก้าวร้าวของป้าคนนี้และภัยคุกคามที่ทีมรักษาความปลอดภัยกำลังมา เมอร์เซเดส-เบนซ์ บีเอ็มดับเบิลยู และเฟอร์รารีที่อยู่รอบๆก็ถอยออกไปอยู่ในระยะสองถึงสามร้อยเมตรอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม โรลส์รอยซ์แฟนธอมของหลินหยวนยังคงนิ่งอยู่

ป้าจากหอพักไม่รู้ว่าทำไมโรลส์รอยซ์แฟนธอมคันนี้ถึงยังคงนิ่งเฉย

หลังจากไล่รถคันอื่นออกไป เธอก็เดินไปหาหลินหยวน

เมื่อเปิดหน้าต่างรถ ก่อนที่ป้าจากหอพักจะได้พูด หลินหยวนก็กล่าวว่า “คุณป้า ผมมาที่นี่เพื่อรอใครบางคนจริงๆ”

หลินหยวนอธิบายอย่างสบายๆและไม่ได้ตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมเธอ ท้ายที่สุด เขากำลังรอคนอยู่จริงๆและเขาไม่ได้สนใจว่าป้าคนนี้จะก้าวร้าวขนาดไหน

แต่สิ่งที่หลินหยวนไม่คาดคิดคือ คุณป้าคนนี้หยุดอยู่ครู่หนึ่ง และใบหน้าที่มีรอยย่นของเธอก็ดูเปล่งประกายเล็กน้อย

หลังจากได้ยินคำพูดของหลินหยวน คุณป้าจากหอพักก็พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “หนุ่มน้อย เธอแตกต่างจากเจ้าของรถพุงพลุ้ยพวกนั้น ป้าเชื่อว่าเธอมาเพื่อรอใครบางคนจริงๆ ฝากเบอร์โทรป้าไว้สิ เดี๋ยวป้าติดต่อไป”

“เอ่อ...”

เมื่อมองใบหน้าที่มีรอยย่นของป้าจากหอพักในตอนนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส หลินหยวนก็พูดไม่ออกเล็กน้อย

เป็นเรื่องจริงที่ว่าบางครั้งใบหน้าก็มีค่ามากกว่าเงิน เมื่อเห็นท่าทางของป้าจากหอพักราวกับพยายามจะกินคน หลินหยวนก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อฝืนแสดงรอยยิ้มออกมา

“คุณป้า วันนี้ผมไม่ได้เอาปากกากับกระดาษมาด้วย พรุ่งนี้เดี๋ยวผมมาแล้วค่อยเขียนหมายเลขโทรศัพท์ให้”

“ไม่เป็นไร! ฉันมี! เดี๋ยวฉันขอตัวไปเอามันแปปนึง!”

หลังจากที่ป้าจากหอพักพูดจบ เธอก็รีบไปที่ห้องพักของเธอทันที

หลินหยวนพูดไม่ออกเมื่อเห็นร่างกายแก่ๆที่วิ่งอย่างรวดเร็ว

เมื่อเทียบกับหลินหยวนที่พูดไม่ออกแล้ว เจ้าของรถคันอื่นๆที่ถูกไล่ออกไปกลับเป็นใบ้ไปเลย

พวกเขายิ่งตกตะลึงเมื่อเห็นปฏิกิริยาของคุณป้าคนนี้

แต่ในแง่ของรถและรูปลักษณ์แล้วพวกเขาเทียบกับหลินหยวนไม่ได้เลย พวกเขาทำได้เพียงยอมรับมันอย่างตรงไปตรงมา

โรลส์รอยซ์แฟนธอมของหลินหยวนกลายเป็นภาพที่สวยงามที่สุดเพียงหนึ่งเดียวภายในหอพักหญิง

ไม่ต้องพูดถึงว่าเด็กผู้หญิงหลายคนจากวิทยาลัยดนตรีเจียงเป่ยก็เข้ามาคุยกับหลินหยวนด้วย

ผู้หญิงเหล่านี้ถือว่าดูดีทีเดียวและท่าทางของพวกเธอก็ไม่แย่เช่นกัน แต่หลินหยวนได้เห็นผู้หญิงที่สวยงามมามากเกินไปและไม่สนใจพวกเธอจริงๆ

เมื่อเทียบกับการตอบรับสาวๆเหล่านี้แล้ว หลินหยวนกังวลเกี่ยวกับวิธีการปฏิเสธป้าจากหอพักอย่างแนบเนียนมากกว่า

โชคดีที่จี้เฉียนและหยูชานชานออกมาก่อนที่หลินหยวนจะคิดเสร็จ

**********