ตอนที่ 522 แต่ละเมนูล้วนเป็นอาหารจานเด็ด! เหล่าผู้นำแทบจะกินจนน้ำตาไหล!

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของผู้ชมจากทั่วทุกมุมโลก เย่ไป๋ได้รังสรรค์เซตอาหารประเทศจีนสุดหรูหราขึ้นมา

ในเวลานี้ เมื่อมุมกล้องค่อย ๆ ซูมเข้าไป ทุกคนต่างก็จ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ อยากรู้ว่าแท้จริงแล้วมันคือเมนูอะไรกันแน่?

"พระเจ้าช่วย! เซตอาหารสุดหรูฉบับประเทศจีนมันคืออะไรกันแน่เนี่ย?"

"นั่นสิ ขนาดมองผ่านหน้าจอยังรู้สึกเย้ายวนใจขนาดนี้ อยากลองชิมดูสักคำจริง ๆ!"

"เหอะ ๆ นายมีสิทธิ์ขนาดนั้นเลยเหรอ? นี่เป็นอาหารที่หัวหน้าวิศวกรเย่ลงมือทำเองเชียวนะ คนที่มีสิทธิ์ได้ลิ้มรสก็มีแค่บรรดาผู้นำระดับสูงเท่านั้นแหละ ระดับอย่างนายยังไม่ถึงขั้นหรอก!"

ขณะนี้ผู้คนต่างกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส อยากจะเห็นว่าเย่ไป๋ทำอะไรออกมากันแน่?

เพียงเห็นว่าเมื่อกล้องแพนผ่านไป บนหน้าจอ ทุกคนก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า นี่คือมื้ออาหารสุดยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยเอกลักษณ์ของประเทศจีนหลากหลายเมนู

หนึ่งในนั้นมีเมนูหมูสามชั้นน้ำแดงที่ดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างมาก ผู้คนต่างพากันสงสัยว่า วัตถุดิบของหมูสามชั้นน้ำแดงจานนี้ได้มาจากไหนกัน?

ต้องรู้ก่อนนะว่าที่นี่ไม่ได้มีการเลี้ยงหมูเลยแม้แต่น้อย ถ้าเป็นอย่างนั้น เนื้อหมูพวกนี้มาจากไหนกันล่ะ?

แม้ว่าในเวลานี้จะมีความสงสัยเช่นนี้เกิดขึ้น และบนหน้าจอช่องคอมเมนต์จะเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามที่ถูกส่งมารัว ๆ ทว่าเย่ไป๋ไม่ได้กำลังดูอยู่ จึงไม่สามารถตอบคำถามแทนทุกคนได้

เมื่อหมูสามชั้นน้ำแดงถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ บรรดาตัวแทนประเทศที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็น้ำลายสอกันเป็นแถว!

เมื่ออาหารจานที่สองถูกตักขึ้นจากกระทะ ก็ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงไปตาม ๆ กันอีกครั้ง

"อะไรนะ! ปลากดเหลืองน้ำแดงงั้นเหรอ?"

ปลากดเหลือง เป็นปลาสายพันธุ์หนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศจีน และการทำแบบน้ำแดงยิ่งทำให้ปลากดเหลืองมีความกรอบนอกนุ่มใน เนื้อปลาหวานฉ่ำ และมีรสชาติที่กลมกล่อมเข้มข้นสุด ๆ

ทันทีที่เมนูปลากดเหลืองน้ำแดงจานนี้ถูกยกขึ้นโต๊ะ ก็ทำให้หัวใจของเหล่าตัวแทนประเทศกระตุกวาบอย่างแรง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าก่อนหน้านี้พวกเขาชื่นชอบการทานอาหารจีนมากแค่ไหน และเมนูปลากดเหลืองน้ำแดงจานนี้ ก็เป็นเมนูที่พวกเขามักจะสั่งทานเป็นประจำเมื่อไปที่ร้านอาหาร

มีเมนูปลาหนึ่งอย่าง เมนูเนื้อหนึ่งอย่าง เรียกได้ว่าเป็นมาตรฐานของมื้ออาหารทั่วไปเลยทีเดียว!

และในตอนนั้นเอง เย่ไป๋ก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะจัดการทำเมนูเด็ดจานต่อไปออกมา

"อะไรนะ! พระกระโดดกำแพง นี่มันล้อเล่นใช่ไหม?"

ตัวแทนประเทศคนหนึ่งร้องอุทานออกมา ก่อนจะรู้สึกตัวในทันทีว่าตัวเองเสียอาการไปหน่อย

ต้องรู้ก่อนนะว่าสิ่งที่เย่ไป๋ทำออกมาคือพระกระโดดกำแพง ไม่ใช่อาหารธรรมดา ๆ ทั่วไป!

เป็นที่ทราบกันดีว่า พระกระโดดกำแพงถือเป็นสุดยอดเมนูอาหารระดับภัตตาคาร และเป็นอาหารจานหลักระดับตำนานที่มักจะถูกเสิร์ฟในงานเลี้ยงรับรองสำคัญ ๆ!

อีกทั้งส่วนผสมที่ต้องใช้ในเมนูพระกระโดดกำแพงนั้นมีหลากหลายชนิด ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่จะหามาเตรียมไว้ได้อย่างง่ายดายเลย

ถ้าอย่างนั้นเย่ไป๋ทำมันออกมาได้อย่างไรกันล่ะ?

ในเวลานี้ผู้คนกำลังนับจำนวนอาหารว่ามีถึงสามเมนูแล้ว ต่อไปจะมีอาหารเลิศรสอะไรอีกนะ?

หลังจากนั้นก็มีอาหารอีกจานเสร็จสมบูรณ์ แน่นอนว่าอาหารจานนี้เป็นประเภทสัตว์ปีกอย่างไก่หรือเป็ด

ทว่าเมื่อสังเกตดูให้ดี จะเห็นว่ามันถูกครอบเอาไว้ด้วยจานใบใหญ่ ทำให้ไม่มีใครรู้เลยว่าข้างในนั้นคืออะไรกันแน่?

จากนั้น ทันทีที่จานที่ครอบอยู่ถูกเปิดออก โฉมหน้าที่แท้จริงของมันจึงปรากฏให้เห็น...

"พระเจ้าช่วย ที่แท้ก็ไก่สับจานยักษ์เหรอเนี่ย?!"

ใช่แล้ว ในเวลานี้ไก่ตัวใหญ่ทั้งตัวที่ถูกทำให้สุกด้วยวิธีการต้มแบบไร้เครื่องปรุง ได้ถูกนำมาสับแบ่งเป็นชิ้น ๆ แล้วนำมาจัดเรียงประกอบต่อกันใหม่อีกครั้ง

บริเวณโดยรอบมีถ้วยน้ำจิ้มขนาดใหญ่วางอยู่ แค่ดมกลิ่นก็รู้ได้ทันทีว่าน้ำจิ้มถ้วยนี้ต้องเป็นสูตรต้นตำรับอย่างแน่นอน!

เพียงแค่อาหารไม่กี่เมนูนี้ถูกยกมาเสิร์ฟ กลุ่มตัวแทนจากประเทศต่าง ๆ ก็รู้สึกอยากอาหารจนน้ำลายสอจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้วในใจ

"พระเจ้า หอมเกินไปแล้ว! มันหอมมากจริง ๆ ถ้าไม่มีใครบอก ฉันคงคิดว่าตัวเองกำลังอยู่ในโรงแรมระดับห้าดาว แทนที่จะเป็นบนดาวฝูอวิ้นนะเนี่ย!"

"นั่นสิ ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน แต่ทำไมคุณเย่ถึงยังไม่ประกาศให้เริ่มทานอาหารอีกล่ะ?"

ตัวแทนประเทศหลายคนต่างก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย

ตามหลักเหตุผลแล้ว เมื่อมีอาหารรสเลิศอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ คุณเย่ก็ไม่น่าจะทำอย่างอื่นออกมาอีกแล้วไม่ใช่หรือ?

แต่ทำไมดูเหมือนว่า... เขายังคงทำอาหารต่อไปอีกล่ะ!

ใช่แล้ว เย่ไป๋ยังคงทำอาหารอยู่ แต่สำหรับเมนูนี้ เขาตัดสินใจที่จะทำเป็นยำผักสด

ผู้คนมักจะชอบทานผักแบบผัดน้ำมันหรือต้มน้ำเปล่า การได้ทานแบบยำเย็นเพื่อเปลี่ยนรสชาติบ้างเป็นครั้งคราวก็ถือเป็นเรื่องที่ดีไม่เลว

หลังจากนั้นไม่นาน เมนูยำผักสดก็ถูกยกมาเสิร์ฟที่โต๊ะทันที!

"ทุกท่านลองดูสิครับ เมนูยำผักสดจานนี้เป็นการนำผักสดหลากหลายชนิด มาคลุกเคล้าเข้าด้วยกันเป็นยำเย็น มันมีชื่อเรียกว่า ระเบิดวิตามิน ครับ!"

อะไรนะ! ระเบิดวิตามิน งั้นเหรอ?

ทันใดนั้น เมื่อทุกคนได้ยินชื่อนี้ต่างก็พากันขบคิดอย่างละเอียด ราวกับว่าสามารถสัมผัสได้ถึงสารอาหารและวิตามินอันเข้มข้นที่อัดแน่นอยู่ในยำผักสดสีเขียวจานนี้ ซึ่งพุ่งทะลุออกมากระทบหน้าจนทำให้รู้สึกสดชื่นสบายใจ

"คุณเย่ครับ พวกเราเริ่มทานกันได้หรือยังครับ?"

ตัวแทนประเทศคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนแรงเล็กน้อย และทันทีที่เขาอ้าปากพูด น้ำลายก็ไหลยืดออกมาเป็นสาย ซึ่งนั่นก็เรียกเสียงหัวเราะครืนใหญ่จากช่องคอมเมนต์ในทันที

"เริ่มทานได้เลยครับ ทุกคนทานกันให้เต็มที่เลยนะ!"

เย่ไป๋กล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

ในเวลานี้ เขามองดูท่าทีของทุกคน แล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจอยู่ลึก ๆ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ท่าทีของตัวแทนประเทศเหล่านี้เป็นเครื่องยืนยันได้ว่า บนดาวฝูอวิ้นแห่งนี้ ผู้คนสามารถมีชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบายได้จริง ๆ

อย่างเช่นมื้ออาหารที่อยู่ตรงหน้านี้ ต่อให้อยู่บนโลกมนุษย์ ก็ยังต้องไปทานที่ภัตตาคารหรูระดับไฮเอนด์เท่านั้นถึงจะได้ทาน

แต่ตอนนี้เมื่ออยู่บนดาวฝูอวิ้น เย่ไป๋กลับสามารถทำมันออกมาได้อย่างง่ายดาย

"ทุกคนลองชิมหมูสามชั้นน้ำแดงจานนี้สิ มันสุดยอดมากเลยนะ แล้วผมก็สงสัยจริง ๆ ว่าเนื้อหมูพวกนี้มันมาจากไหนกันแน่?"

"หมูสามชั้นน้ำแดงจะไปนับเป็นอะไรได้ รีบมากินไก่ต้มสับนี่เร็ว น้ำจิ้มนี่มันเด็ดดวงสุด ๆ ไปเลย!"

"เหอะ ๆ! พวกนายกินของดี ๆ กันไม่เป็นเลยนะ มีพระกระโดดกำแพงอยู่ตรงหน้าแต่ดันไปกินอย่างอื่น น่าขำชะมัด..."

ตอนนี้บรรดาตัวแทนประเทศต่างก็เริ่มกระบวนการขิงใส่และดูแคลนรสนิยมของกันและกัน ซึ่งนั่นทำให้ผู้ชมที่กำลังดูอยู่พากันน้ำลายสอไปตาม ๆ กัน

ต้องเข้าใจก่อนว่าช่วงเวลานี้บนโลกมนุษย์ได้เข้าสู่ช่วงดึกสงัดแล้ว และทุกคนต่างก็เริ่มรู้สึกหิวท้องกันบ้างแล้ว

ตอนนี้เมื่อเห็นว่าในการถ่ายทอดสดกำลังฉายช่วงเวลาของอาหารเลิศรส ผู้คนจะทนไหวได้อย่างไรกันล่ะ?

ในชั่วพริบตา ไม่รู้ว่ามีผู้คนจำนวนมากเท่าไหร่ที่พากันเริ่มกดสั่งอาหารเดลิเวอรี!

หลังจากทานอาหารเสร็จ ตัวแทนประเทศหลายคนต่างก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้พลางลูบหน้าท้องของตัวเองด้วยความอิ่มหนำสำราญ

"เฮ้อ คุณเย่ มื้อนี้ทานได้ถูกใจมากจริง ๆ ครับ ขอบคุณที่คุณมอบอาหารมื้ออร่อยแบบนี้ให้กับพวกเรานะครับ!"

ตัวแทนประเทศคนหนึ่งกล่าวขอบคุณด้วยความจริงใจอย่างยิ่ง

เย่ไป๋โบกมือไปมาเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องเกรงใจถึงขนาดนั้น อันที่จริงการที่เขาทำแบบนี้ก็มีจุดประสงค์ของตัวเองซ่อนอยู่เช่นกัน

ด้วยวิธีการโปรโมตเช่นนี้ ทั่วทุกประเทศบนโลกจะได้รับรู้ว่า ดาวฝูอวิ้นนั้นสามารถบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยืนได้อย่างแท้จริง และบนพื้นฐานนี้ ผู้คนยังสามารถมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ยอดเยี่ยมและแสนสบายได้อีกด้วย

แต่เย่ไป๋ก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งเช่นกันว่า ชีวิตที่สุขสบายนั้นไม่ได้ครอบคลุมเพียงแค่เรื่องกิน แท้จริงแล้ว การกิน ดื่ม เที่ยว เล่น หรือปัจจัยสี่อย่างเสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย และการเดินทาง ล้วนเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในการใช้ชีวิต!

และลำดับต่อไปก็คือการนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่มเสียก่อน ส่วนในวันรุ่งขึ้น เขาถึงจะเริ่มต้นกิจกรรมในขั้นตอนต่อไป

เพื่อทำให้ตัวแทนประเทศเหล่านี้รับประกันได้ว่า เมื่อพวกเขาอยู่บนดาวฝูอวิ้นดวงนี้แล้ว จะต้องเพลิดเพลินจนไม่อยากกลับไปโลกมนุษย์อย่างแน่นอน!