บทที่ 7 พลังศรัทธาทะยาน! ความกังขาของถังซานที่มีต่ออวี้เสี่ยวกัง

บทที่ 7 พลังศรัทธาทะยาน! ความกังขาของถังซานที่มีต่ออวี้เสี่ยวกัง

"จอมราชัน... แห่งเผ่าพันธุ์หญ้าเงินคราม?"

ถังซานพึมพำคำเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมา หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งราวกับว่าโลหิตทั้งหมดกำลังพุ่งพล่านขึ้นสู่ศีรษะในชั่วพริบตา

มารดา... ตัวตนที่เป็นดั่งช่องว่างสีขาวในชีวิตของเขา แท้จริงแล้วกลับมีฐานะที่น่าตกตะลึงถึงเพียงนี้หรือ?

คำถามนับไม่ถ้วนผุดขึ้นประดุจน้ำเดือดพล่าน ทะลักขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ เกือบจะพังทลายเหตุผลของเขาจนหมดสิ้น

มารดาของเขาคือจอมราชันแห่งหญ้าเงินครามอย่างนั้นหรือ?

นั่นหมายความว่าอย่างไร? นางเป็นสัตว์วิญญาณที่ทรงพลังยิ่งใหญ่ หรือเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษในร่างมนุษย์?

ตอนนี้นางอยู่ที่ไหน? ยังมีชีวิตอยู่หรือจากไปแล้ว? หากนางยังมีชีวิตอยู่ เหตุใดตลอดหลายปีที่ผ่านมาจึงไม่เคยมาพบหน้าเขาเลย?

หากนางจากไปแล้ว... ผู้ใดกันที่เป็นคนทำร้ายนาง? และเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความเสื่อมโทรมตลอดหลายปีของบิดาเขาหรือไม่?

เขาอ้าปากค้าง ปรารถนาอย่างสุดซึ้งที่จะคว้าตัวผู้อาวุโสลึกลับผู้นี้ที่ดูเหมือนจะล่วงรู้ทุกสรรพสิ่งเอาไว้ แล้วระบายคำถามทั้งหมดเกี่ยวกับมารดาที่สะสมมาตลอดหกปีออกมาให้หมดสิ้น!

ทว่า ในวินาทีที่พยางค์แรกกำลังจะหลุดจากปาก—

【คำเตือน: ตรวจพบความผันผวนทางอารมณ์อย่างรุนแรงในโฮสต์ ขีดจำกัดทางจิตวิญญาณกำลังเข้าใกล้จุดวิกฤต พลังงานโอเวอร์โหลด เพื่อป้องกันความเสียหายต่อทะเลจิตสำนึก โปรแกรมจำลองชีวิตนี้จะถูกยุติการทำงานโดยบังคับ】

【3... 2... 1... กลับคืนสู่โลกความเป็นจริง!】

เสียงแจ้งเตือนของระบบที่เย็นชาและเป็นกลไกนั้นระเบิดขึ้นในมโนสำนึกของเขาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า!

"ไม่! เดี๋ยวก่อน!!"

ถังซานหวีดร้องอย่างเจ็บปวดในใจ จิตสำนึกของเขาพยายามดิ้นรนต่อต้านแรงดึงดูดนั้นอย่างสุดกำลัง

"ข้ายังมีคำถามอีกมากมาย! มารดา! มารดาของข้า—!"

เขายื่นมือออกไป ราวกับพยายามจะไขว่คว้าเงาร่างของฝูสือเยี่ยนที่อยู่เบื้องหน้า เพื่อฉุดรั้งภาพหลอนของความจริงเกี่ยวกับมารดาที่กำลังจะเลือนหายไป

ทว่า พลังของระบบนั้นไม่อาจต้านทานได้

เขารู้สึกเหมือนจิตสำนึกถูกกระชากออกจาก ร่าง นั้นด้วยมือยักษ์ที่มองไม่เห็น ก่อนจะถูกเหวี่ยงลงไปในกระแสน้ำวนที่หมุนคว้างและเต็มไปด้วยสีสันอันหลากหลาย

ร่างของฝูสือเยี่ยน ทัศนียภาพของป่าลึกซิงโต่ว หรือแม้แต่ความเจ็บปวดรุนแรงในร่างกาย ทั้งหมดต่างถอยห่าง พร่ามัว และจมดิ่งสู่ความมืดมิดในที่สุด... หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ บนเนินเขาเล็กๆ

แสงอาทิตย์ยามเช้ายังคงอ่อนโยน หมอกจางยังไม่สลายตัวไปอย่างสมบูรณ์ และหยาดน้ำค้างบนใบหญ้าก็สะท้อนแสงแวววาวดุจคริสตัล

ร่างผอมบางที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนโขดหินกระตุกวูบ ดวงตาที่ปิดสนิทลืมโพลงขึ้นในทันที!

ส่วนลึกในม่านตาสีดำสนิท ยังคงหลงเหลือร่องรอยของความตกตะลึง ความกังวล และความสับสนที่ฝังรากลึกถึงกระดูก

เขากลับมาแล้ว... เขาก้มมองมือที่บอบบางของตนเองโดยสัญชาตญาณ ไม่มีรอยเลือด ไม่มีบาดแผล และพลังภายในของวิชาเสวียนเทียนยังคงหยุดนิ่งอยู่ที่ระดับหนึ่งอย่างมั่นคง

ทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ทั้งการไล่ล่าอันระทึกขวัญ การหลบหนีและช่วยเหลือที่เฉียดฉิว และการเปิดเผยชาติกำเนิดที่เขย่าโลก ทั้งหมดนั้นราวกับความฝันที่สมจริงและโหดร้ายเกินไป

แต่ถังซานรู้ดีว่ามันไม่ใช่ความฝัน!

เสียงระบบที่เย็นชา รายละเอียดทุกอย่างที่ประสบในโลกจำลอง แรงกดดันจากท่านปู่มังกรและท่านย่าอสรพิษ วงแหวนวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวของฝูสือเยี่ยน (เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ แดง แดง) และมังกรพฤกษาเงินครามที่ทรงอำนาจ โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายเกี่ยวกับ จอมราชันแห่งเผ่าพันธุ์หญ้าเงินคราม... ทั้งหมดถูกจารึกไว้อย่างชัดเจนในส่วนลึกของจิตใจ ไม่อาจลบเลือนได้!

มารดา... จอมราชันแห่งเผ่าพันธุ์หญ้าเงินคราม... ข้อมูลมหาศาลและผลกระทบทางอารมณ์ทำให้หัวใจของถังซานในวัยหกปีบีบรัดจนยากจะหายใจ

เขาลุกพรวดขึ้นจากโขดหิน จนเซเล็กน้อยเพราะความเร่งรีบ

"ระบบ! ระบบ!"

เขาตะโกนเรียกในใจอย่างบ้าคลั่ง น้ำเสียงของเขาสั่นเครือและเร่งร้อนโดยที่เขาเองก็ไม่ทันสังเกต

"จำลองอีกครั้ง! เร็วเข้า! ทำการจำลองชีวิตอีกครั้ง! ข้าต้องการรู้คำตอบ! ข้าต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมารดาของข้า!"

เขาจำได้แม่นว่าระบบเคยระบุว่าจำนวนการจำลองเริ่มต้นที่ได้รับมอบคือ 2 ครั้ง! เขายังเหลือโอกาสอีกหนึ่งครั้ง!

ทว่า สิ่งเดียวที่ตอบกลับมาคือเสียงเครื่องจักรที่ไร้อารมณ์

【แจ้งเตือน: จำนวนการจำลองชีวิตที่เหลืออยู่: 1】

【คำเตือน: บัฟเฟอร์พลังงานไม่เพียงพอ จิตวิญญาณต้องการการพักผ่อน ในการเริ่มการจำลองชีวิตครั้งถัดไป จำเป็นต้องรอให้ช่วงเวลาคูลดาวน์สิ้นสุดลง】

【ช่วงเวลาคูลดาวน์: สามเดือน】

"สามเดือน?!" ถังซานรู้สึกราวกับถูกค้อนหนักฟาดเข้าที่ศีรษะ ใบหน้าซีดเผือดลงในฉับพลัน

สามเดือน! สำหรับเขาผู้ที่เพิ่งได้เห็นความลับอันน่าตกตะลึงและกำลังโหยหาความจริง นี่มันยาวนานราวกับสามศตวรรษ!

ความรู้สึกที่เหมือนเพิ่งแตะขอบของความจริงแต่กลับถูกกระชากกลับมาอย่างบังคับนั้น ราวกับกรงเล็บนับร้อยที่กำลังข่วนอยู่ในหัวใจ ทำให้เขาอยู่ไม่สุขและแทบจะเสียสติ!

เขายืนอยู่บนยอดเขา สายลมยามเช้าที่เย็นเยียบพัดปะทะร่างที่สวมเสื้อผ้าบางเบา ทว่าไม่อาจดับความร้อนรุ่มและความวิตกกังวลในใจได้ เขาเม้มหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ

ภาพเหตุการณ์ที่ประสบในโลกจำลองฉายซ้ำผ่านสมองอย่างรวดเร็ว

• ถ้อยคำดูแคลนของท่านทูตซูหยุนเทาที่เรียกหญ้าเงินครามว่าเป็น วิญญาณยุทธ์ขยะ
• ดวงตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์อันเจ็บปวดของถังฮ่าวผู้เป็นบิดาเมื่อเห็นค้อนสื่อสารฟ้า และคำพูดที่ว่า จงใช้ค้อนในมือซ้ายปกป้องหญ้าในมือขวา
• อาจารย์อวี้เสี่ยวกัง ที่ทฤษฎีดูลึกซึ้งแต่กลับไร้เรี่ยวแรงในสถานการณ์จริง
• และสุดท้าย ชายผู้เป็นยอดฝีมือลึกลับที่ปรากฏตัวดุจเทพลงมาจุติ ผู้ครอบครองพลังเหนือชั้น (วงแหวนวิญญาณ แดง แดง!) และวิญญาณยุทธ์สายพฤกษาที่ทรงพลัง—ฝูสือเยี่ยน!

การปะทะกันของข้อมูลทั้งหมดทำให้หัวใจของถังซานในวัยหกปีพันกันยุ่งเหยิงราวกับปอที่แตกกระจาย

"วิญญาณยุทธ์คู่... ค้อนสื่อสารฟ้า... จักรพรรดิเงินคราม..."

เขาพึมพำคำเหล่านี้ สายตาเบนไปยังร้านช่างตีเหล็กทรุดโทรมที่ตีนเขาซึ่งมีควันไฟกำลังลอยขึ้น

ท่านพ่อ... ท่านปกปิดเรื่องราวไว้มากมายเพียงใดกันแน่?

มารดา... ยังมีชีวิตอยู่จริงหรือไม่? สิ่งที่ฝูสือเยี่ยนกล่าว เป็นความจริงหรือ?

แม้การเป็นศิษย์และช่วงเวลาที่ใช้ร่วมกับอวี้เสี่ยวกังในโลกจำลองจะเป็นเพียงประสบการณ์ของ อนาคต แต่ความรู้สึกที่เคยหลงเชื่อทฤษฎีแต่กลับผิดหวังในภาคปฏิบัติยังคงฝังแน่นอยู่จริง

ในขณะนี้ ณ โลกความเป็นจริงที่เขายังไม่ได้พบอวี้เสี่ยวกัง เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยได้ถูกหว่านลงไปล่วงหน้าแล้ว

ทฤษฎีของบุคคลที่อาจจะกลายเป็นอาจารย์ของเขาในอนาคต... ทฤษฎีที่บอกว่าหญ้าเงินครามคือวิญญาณยุทธ์ขยะและควรพัฒนาไปในทางพิษและการควบคุมนั้น... ถูกต้องจริงหรือ?

จะเกิดอะไรขึ้นหากหญ้าเงินครามของเขามีสายเลือดที่เรียกว่า จักรพรรดิ อย่างที่คนผู้นั้นบอกไว้?

การจำลองชีวิตครั้งแรกไม่เพียงทำให้เขาได้เห็นเศษเสี้ยวของอนาคตล่วงหน้า แต่ยังขว้างหินก้อนใหญ่ลงในวัยเด็กที่ดูสงบสุขของเขาจนเพียงพอที่จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ปริศนาอันยิ่งใหญ่ ความกระหายในความจริง และการทรมานจากการต้องรอคอยอีกสามเดือน ทำให้เช้าวันนั้นบนยอดเขาแห่งหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงันราวกับช่วงเวลาก่อนพายุจะก่อตัว

ในขณะเดียวกัน ฝูสือเยี่ยน ต้นเหตุของเรื่องราวทั้งหมด กำลังนั่งมองอินเทอร์เฟซของ 【ระบบรังสรรค์ความจริงจากความลวง】 ในบ้านที่ทรุดโทรมของเขาด้วยความพึงพอใจ เฝ้าดูตัวเลขที่เพิ่งขยับจาก 【พลังศรัทธา: 100】 ไปเป็น 【พลังศรัทธา: 101】 อย่างยากลำบาก

การเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยนี้พิสูจน์ว่าก้าวแรกของเขาสำเร็จแล้ว ถังซานได้ก่อเกิด การรับรู้ ขั้นต้นขึ้นมา

ทว่า ในขณะที่เขากำลังเตรียมจะหลับตาพักผ่อนและเฝ้ารอโอกาสในการจำลองครั้งต่อไป—

เหตุการณ์ไม่คาดฝันพลันบังเกิด!

ตัวเลข 【พลังศรัทธา: 101】 สั่นสะเทือนรุนแรง ราวกับมีคนทิ้งก้อนน้ำแข็งลงในน้ำมันเดือด!

มันไม่ใช่การค่อยๆ ไต่ระดับ แต่ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการบางอย่าง แล้วเริ่มทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งจนน่าตกตะลึง!

【พลังศรัทธา: 180! 190! 200!】

ตัวเลขเหล่านั้นดูเหมือนจะสูญเสียการควบคุม มันกะพริบและพุ่งทะยานด้วยความเร็วที่ฝูสือเยี่ยนไม่เคยคาดคิด และไม่เคยกล้าจินตนาการมาก่อน!

【280! 290! 300! 380! 390!】

มันพุ่งทะลุหนึ่งพัน! 【1000! 1300! 1500! 1800!】

【3000! 3500! 3800! 3900—!】