(ฟรี)บทที่ 130 จี้เฉียนที่เขินอาย

บัตรสมาชิกระดับไดมอนต์!

และเครื่องแต่งกายเหล่านั้นก็บ่งบอกได้เลยว่าเขาไม่เพียงแค่หล่อแต่ยังรวยด้วย

ถ้าเขาเต็มใจพาพวกเธอไปที่ห้องส่วนตัวพวกเธอคงยินดีเป็นอย่างยิ่ง!

แต่พวกเธอสามารถดูได้เพียงภายนอกเท่านั้น

หลังจากเข้าไปในห้องส่วนตัว หลินหยวนและจี้เฉียนไม่ได้ทำเหมือนที่พวกเขาคิด

ห้องส่วนตัวในสโมสรต่อสู้มีไว้สำหรับสมาชิกระดับสูงสุดและห้องเหล่านี้กว้างขวางมาก

อย่าว่าแต่คนสองคน ประมาณยี่สิบคนก็สามารถต่อสู้กันข้างในได้

จี้เฉียนยิ้มและเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเธอแล้วพูดว่า: “เหตุผลที่นายน้อยหลินต้องการมาที่ห้องส่วนตัวไม่ใช่เพราะถูกโยนลงพื้นหลายครั้งและกลัวมันจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของคุณใช่ไหม?”

จี้เฉียนคิดว่าเหตุผลที่หลินหยวนต้องการมาที่ห้องส่วนตัวอาจเป็นเพราะเขาถูกเธอโยนลงกับพื้นเสมอและเขารู้สึกอับอาย

หลินหยวนส่ายหัวและยิ้ม: “เหตุผลหลักคือมีคนดูมากขึ้นเรื่อยๆและไม่สะดวกที่จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย ฉันโอเคแต่คุณจี้คงไม่ชอบถูกมองหรอกใช่ไหม?”

จี้เฉียนยิ้มและพูดว่า “แม้ว่าฉันจะไม่ชอบแต่พวกเขาก็แค่มอง เช่นเดียวกับนายน้อยหลิน ฉันสบายดี”

ทั้งคู่ไม่ชอบถูกคนอื่นมองแต่ทั้งคู่ยืนยันว่ามันไม่สำคัญ

จี้เฉียนมองไปที่หลินหยวนด้วยรอยยิ้มโดยยังคงคิดว่าหลินหยวนกลัวที่จะถูกโยนมากเกินไปและภาพลักษณ์ของเขาจะเสียหาย

หลินหยวนสามารถมองผ่านความคิดของจี้เฉียน

หลินหยวนมองจี้เฉียน เขายิ้มทันทีและพูดว่า: “จริงหรอคุณจี้?”

เมื่อฟังสิ่งที่หลินหยวนพูดและคิดถึงความหมาย เมื่อเห็นการจ้องมองแปลกๆของหลินหยวน จี้เฉียนก็มองลงไปทันที

ด้วยการจ้องมองของหลินหยวน ใบหน้าที่สวยงามของจี้เฉียนก็เปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที

ใต้เสื้อยืดสีขาวของเธอมีชั้นสีเทาอ่อนปรากฏขึ้นเพราะเหงื่อออกมากเกินไป

การต่อสู้ถือได้ว่าเป็นกีฬาที่ต้องออกแรง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่ทักษะการต่อสู้ของหลินหยวนพัฒนาขึ้น จี้เฉียนก็ต้องพยายามมากขึ้น ทำให้เธอเหงื่อออก

ในการต่อสู้ คุณต้องเกร็งกล้ามเนื้อทำให้เกิดความร้อนในร่างกาย คุณต้องควบคุมการหายใจเพื่อไม่ให้เหงื่อออกมากเกินไป

แต่หลังจากเข้ามาในห้องส่วนตัว ร่างกายของเธอก็ผ่อนคลายและเหงื่อของเธอก็เริ่มหยดลงมา

เดิมทีเธอมาที่สโมสรต่อสู้เพื่อออกกำลังกายขั้นพื้นฐานและฝึกยิงปืนจากนั้นก็กลับบ้าน

เธอไม่ได้วางแผนที่จะฝึกกับหลินหยวนที่นี่ นั่นคือเหตุผลที่เธอสวมเสื้อยืดสีขาวบางๆกับเสื้อกล้ามชั้นในสีเทาเท่านั้น

หลังจากฝึกกับหลินหยวน ร่างกายของเธอก็เหงื่อออกมากและเสื้อยืดสีขาวของเธอก็เปียกไปหมด

มันเผยให้เห็นเสื้อกล้ามชั้นในสีเทาของเธอและส่วนนูนเล็กน้อย

อันที่จริงนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เนื่องจากเสื้อกล้ามชั้นในนั้นกว้างกว่าเสื้อชั้นในทั่วไปและสามารถสวมใส่ได้ตามปกติ

ผู้หญิงหลายคนไปยิมหรือคลับเพื่อออกกำลังกายและสวมเพียงเสื้อกล้ามกีฬาเท่านั้น

แต่จี้เฉียนค่อนข้างอนุรักษ์นิยม เธอไม่ชอบอวดหรือเปิดเผยและค่อนข้างเข้มงวดกับการแต่งกายของเธอ

อย่างไม่คาดคิด เธอเกือบจะเปิดเผยตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจในวันนี้

สำหรับสาวๆหลายคน การเผยผิวส่วนนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่จี้เฉียนยังคงหน้าแดง

สิ่งนี้ได้เปิดเผยอะไรมากมายเทียบกับการแต่งกายตามปกติของเธอ

“ขอบ...ขอบคุณ...” ในที่สุดจี้เฉียนก็เข้าใจและรู้ว่าทำไมหลินหยวนแนะนำให้มาที่ห้องส่วนตัวและบอกว่าเขาไม่สนใจที่จะถูกจ้องมอง

เธอไม่คาดคิดว่าหลินหยวนไม่รู้สึกละอายที่จะถูกโยนทิ้งลงพื้นแต่สังเกตเห็นว่าผิวของเธอจะเปิดเผยเล็กน้อยแทน

【ติ๊ง! ความชื่นชอบของจี้เฉียน +2! รางวัล 1,000 คะแนนโต้กลับ!】

หลังจากตระหนักถึงความตั้งใจที่ดีของหลินหยวน ในขณะที่จี้เฉียนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย ความชื่นชอบของเธอต่อหลินหยวนก็เพิ่มขึ้นตามธรรมชาติ

แม้ว่าตอนนี้เธอจะอายมากที่หลินหยวนมอง แต่หลินหยวนก็ให้ความรู้สึกที่ดีกับเธอ

เมื่อเทียบกับการที่คนข้างนอกอาจจะได้เห็น จะดีกว่าถ้าหลินหยวนเห็นเพียงคนเดียว

และการกระทำอย่างระมัดระวังของหลินหยวนก็เพิ่มความชื่นชอบของเธอที่มีต่อเขา

เมื่อได้ยินแจ้งเตือนของระบบ หลินหยวนก็มีความสุขมาก

เมื่อเทียบกับนางเอกหลักเหยียนหรูเยว่ จี้เฉียนดูเหมือนจะให้คะแนนโต้กลับมากกว่า ยกเว้นการที่ไม่มีรางวัลจากทางเลือกของระบบ

แม้ว่าจะเป็นการยากที่จะเพิ่มความชื่นชอบ แต่ทุกครั้งที่ทำได้เขาจะได้รับคะแนนโต้กลับมากมาย

จะบอกว่าหลินหยวนไม่สนใจผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบอย่างจี้เฉียนก็คงเป็นไปไม่ได้

เพียงแค่ได้มองใบหน้าที่สมบูรณ์เช่นนี้ทุกวันก็เป็นความพึงพอใจอย่างนึงแล้ว

หลินหยวนมองไปที่จี้เฉียนที่ต่างจากปกติทำให้จี้เฉียนรู้สึกอายและก้มศีรษะลง

เมื่อได้กลิ่นเหงื่อที่หยดลงมา หลินหยวนก็เตรียมที่จะหยอกล้อจี้เฉียนเล็กน้อย

จี้เฉียนเงยหน้าขึ้น

“ขอบคุณ...” เธอหน้าแดงและขอบคุณหลินหยวนอย่างจริงจัง

เมื่อเห็นผิวสีแดงของจี้เฉียนรวมกับใบหน้าที่สวยงามและสมบูรณ์แบบนั้นหลินหยวนก็ตกตะลึง

เขาไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นผู้หญิงสวย หลินหยวนได้เจอผู้หญิงที่สวยงามมาหลายคน

เหยียนหรูเยว่ ฉิวว่านซี เฉียวซีอิง และกุ้ยชิงถงซึ่งอายุยังน้อย

แต่ละคนก็สวยไม่แพ้กัน

แต่ฉากตรงหน้าก็ยังสวยงามและน่าทึ่งสำหรับเขาเกินไป

ปกติแล้วใบหน้าของจี้เฉียนมักจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เรียบง่ายที่ทั้งสวยงามและสง่างาม มันให้ความรู้สึกราวกับพบเจอเทพธิดา

เป็นรูปลักษณ์ที่งดงามราวกับนางฟ้าที่ลงมายังโลก ทำให้ผู้คนไม่สามารถทนดูหมิ่นเหยียดหยามได้แม้แต่น้อย

แต่ในเวลานี้ใบหน้าสวยทั้งหน้าของจี้เฉียนเป็นสีแดงเหมือนเด็กสาวที่เพิ่งจับมือหรือจูบกับแฟนของเธอเป็นครั้งแรก

แม้ว่ามันจะไม่มีออร่าที่ราวกับเทพธิดาเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังมีความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกสมจริงมากขึ้น

ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาตินี้ไม่ได้ส่งผลต่อรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบ เพียงให้เสน่ห์ที่แตกต่างออกไป

และมีร่องรอยของความเขินอายบนใบหน้างดงามขาวผ่องราวกับกระเบื้องเคลือบของเธอ

ทำให้ผู้คนมีความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้อยู่ในใจ

ตรงกันข้ามกับใบหน้าสีแดง ส่วนอื่นๆของร่างกายเธอมีสีขาวใสดุจคริสตัล

หลินหยวนพบกับผู้หญิงมากมายแต่เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่มีผิวสวยเท่ากับจี้เฉียน

มันเหมือนกับการที่หนี่วาปั้นดินเหนียวสีเหลืองด้วยความวิจิตรบรรจงที่สุดเข้าด้วยกันเพื่อทำให้เป็นสีขาวที่นุ่มนวลและโปร่งใส

(TL: เจ้าแม่หนี่วา(Nuwa) เทพีผู้ให้กำเนิดสรรพสิ่งตามประมวลเรื่องปรัมปราจีน มีชื่อเสียงจากการรังสรรค์มนุษยชาติและซ่อมแซมท้องฟ้า)

ในเวลานี้ผิวหยกขาวมีเหงื่อออกเล็กน้อยและมันก็ดูนุ่มนวลอย่างน่าอัศจรรย์

ทำให้ผู้คนรู้สึกอยากจะขบกัดมัน

ผู้หญิงที่สวมเสื้อผ้ารัดกุมปกคลุมไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบแดงก่ำและผิวหยกขาวใสราวกับคริสตัลเป็นเหมือนผลงานศิลปะ

ต่อให้หลินหยวนเป็นผู้หญิงเขาก็คงจะหลงเสน่ห์และถูกทำให้มึนงง

เมื่อเห็นดวงตาที่ลุกไหม้เล็กน้อยของหลินหยวนจับจ้องมาที่เธอ จี้เฉียนรู้สึกไม่สบายใจมาก

ผู้ชายคนอื่นไม่กล้ามองเธอแบบนี้

ส่วนเล็กๆในใจเธอทำเป็นมองไม่เห็นมัน

อย่างไรก็ตาม ดวงตาของหลินหยวนราวกับจะทะลุผ่านผิวขาวหยกของเธอทำให้รู้สึกถึงความร้อนเล็กน้อย

และตอนนี้เธอก็ไม่เหมือนเดิม...

**********