(ฟรี)บทที่ 115 เย่เฟิงพ่ายแพ้อีกครั้ง!

บทที่ 115 เย่เฟิงพ่ายแพ้อีกครั้ง!

อันที่จริงแล้ว ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องรู้จักรุสโซหรือคานต์

ตราบใดที่อยู่ภายใต้ฟ้าสีครามและคนๆนั้นกำลังเฝ้ารอเธอ

แต่ไม่รู้ว่าคนๆนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่

‘คงจะดีถ้าเขาสามารถเป็นเหมือนนักร้องที่ร้องเพลงนี้ด้วยเสียงที่ไพเราะ’

‘อย่างไรก็ตาม แน่นอนว่าไม่ใช่หลินหยวนที่เธอเกลียดจนตาย’

เสียงของหลินหยวนแย่มากและมันเทียบไม่ได้กับนักร้องคนนี้!

แม้เสียงของหลินหยวนเมื่อร้องเพลงนั้นจะแตกต่างจากเสียงพูดของเขา

รวมกับภาพลักษณ์ที่ว่าเขาเป็น ‘นายน้อยของตระกูลหลิน’ และ ‘Big Bad Guy’

เฉียวซีอิงไม่สามารถเชื่อมโยงนักร้องคนนั้นกับหลินหยวนได้เลย

…..

…..

อีกด้านหนึ่ง…

หลินหยวนกำลังตรวจสอบผลการเก็บเกี่ยวของตัวเองในการเดินทางไปสโมสรขี่ม้าครั้งนี้

แม้ว่าหลินหยวนจะเสียคะแนนบางส่วนเพื่อยกระดับการขี่ม้าของเขาไปสู่ระดับพระเจ้า แต่เขาก็บรรลุจุดประสงค์ของเขาด้วยเช่นกัน นั่นคือการซื้ออาคารเหล่านั้นจากถังเป่าเหวิน

แถมยังล่อเสือให้มากินหมาป่าด้วย

เขาได้เสร็จสิ้นขั้นตอนแรกในแผนการของเขาที่จะทำลายกู่ชิงซานและแก๊งชิงซาน

และหลินหยวนยังได้รับเงินเป็นจำนวนมากจากการชนะการแข่งขันทั้งสามรอบ

เงินที่ได้รับนั้นเกือบจะเทียบเท่ากับความมั่งคั่งที่ใช้ไป

ดังนั้นจึงไม่มีการสูญเสีย

การได้มาซึ่งทักษะระดับพระเจ้าของเขาไม่ได้ไร้ประโยชน์

สำหรับการฝึกเหยียนหรูเยว่ในวันนี้ เธอไม่ได้ต่อต้านการติดต่ออย่างใกล้ชิด และมันจะสร้างความประทับใจอันลึกซึ้งให้กับเธอ

น่าแปลกที่ความชื่นชอบของเฉียวซีอิงก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังเป็นลบอยู่ก็ตาม

ยังไม่รวมถึงความรู้สึกที่ลืมไม่ลงที่เขาได้รับจากการหยอกล้อสาวงามอย่างเธอ

‘คราวหน้าฉันต้องลองอีกสักครั้ง...’

วันนี้ความชื่นชอบของสองสาวเพิ่มขึ้นและเขายังมีโอกาสบอกถังเป่าเหวินเกี่ยวกับแก๊งชิงซาน

หลินหยวนได้รับคะแนนโต้กลับอีกสองพันแต้ม

ขณะที่หลินหยวนกำลังจะเปิดแผงระบบเพื่อดูรายละเอียดเพิ่มเติม เขาก็เห็นข้อความบนโทรศัพท์ของเขาจากหลงหวู่

หลินหยวนยิ้มเล็กน้อยหลังจากเห็นมัน

มันเป็นข่าวเกี่ยวกับกู่ชิงซาน เขาจ่ายเงินชดเชยไปแล้วกว่าสิบล้าน

กู่ชิงซานและกลุ่มของเขาได้รับส่วนแบ่งของเนื้อแล้ว ซึ่งปกติพวกเขาจะได้รับทุกๆวันที่ 30 ของเดือน

หลินหยวนยังได้รับข่าวอื่นอีก

นอกจากการจ่ายเงินแล้ว กู่ชิงซานยังส่งคนมามอบของขวัญที่บริษัทเพื่อเป็นการขอโทษ

“นายน้อยหลิน คนที่กู่ชิงซานส่งมาได้ขอโทษอย่างจริงใจและบอกว่ามันเป็นความเข้าใจผิดทั้งหมด เขาบอกว่ากู่ชิงซานไม่ได้ตั้งใจจะเป็นศัตรูกับคุณจริงๆ” หลงหวู่กล่าว

“ฮ่าๆ เขาขอโทษ?” หลินหยวนยิ้ม

แม้ว่ากู่ชิงซานจะขอโทษและแสดงความอ่อนแอ แต่หลินหยวนก็ยังรู้จักบุคลิกของเขาดี

กู่ชิงซานและเย่เฟิงต่างก็เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น

แต่ต่างจากเย่เฟิง กู่ชิงซานเก่งในเรื่องการอยู่อย่างสงบและแสร้งเผยจุดอ่อนของเขา

สถานะของกู่ชิงซานในฐานะจักรพรรดิใต้ดิน เขาค่อยๆได้มันมาทีละขั้นทีละขั้น

เขาเป็นคนไร้ความปรานี คนที่ทำให้เขาขุ่นเคืองไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้และจะต้องถูกฆ่า

จากความสัมพันธ์ที่เขามีกับเย่เฟิง น้องชายของเขา เขาจะช่วยเย่เฟิงกำจัดหลินหยวนอย่างแน่นอน

“นายน้อย เราจะทำอย่างไรกับแก๊งชิงซาน?” หลงหวู่ถาม

หลินหยวนกล่าวอย่างเรียบเฉย: “มุ่งเป้าไปที่แก๊งชิงซานต่อไป และเราต้องเพิ่มความพยายามของเราในการขัดขวางกิจกรรมทั้งหมดของพวกเขา”

“ได้ครับนายน้อย!” หลงหวู่ตอบกลับ

นับตั้งแต่การกระทำของแก๊งชิงซานถูกจับตามองโดยหลินหยวน หลินหยวนได้ใช้พลังของตระกูลหลินในเขตซีหลิงเพื่อจำกัดแก๊งชิงซาน

ตัวอย่างเช่น เมื่อแก๊งชิงซานทำกิจกรรมตามปกติ กองกำลังของตระกูลหลินก็คอยเฝ้าดูและติดตามพวกเขา

สมาชิกหลายคนของแก๊งชิงซานที่ทำกิจกรรมผิดกฏหมายถูกรายงานทันที

กองกำลังของตระกูลหลินมีมากกว่ากองกำลังของแก๊งชิงซานเสมอ

และกู่ชิงซานก็ไม่กล้าที่จะต่อสู้กับยักษ์ใหญ่อย่างตระกูลหลิน

น่าเสียดายที่เขตซีหลิงไม่อยู่ในขอบเขตอิทธิพลของตระกูลหลิน

มิฉะนั้นหลินหยวนจะไม่จำเป็นต้องวางแผนการกระทำของเขาอย่างระมัดระวังและเพียงแค่พึ่งพาอิทธิพลของครอบครัว

แต่หลังจากที่ถังเป่าเหวินบอกพ่อของเขาเกี่ยวกับความชั่วร้ายของกู่ชิงซาน ผู้นำของตระกูลถังจะโกรธแค้นและกดดันกู่ชิงซานกับแก๊งของเขาอย่างแน่นอน

เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ชีวิตของกู่ชิงซานจะยิ่งน่าสังเวชมากขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากหรี่ตา หลินหยวนรู้สึกว่าถึงเวลาแล้วที่จะหลีกเลี่ยงหมาจนตรอก

หลินหยวนกล่าวทางโทรศัพท์ว่า “คุณยังอยู่ในเขตซีหลิงใช่ไหม? มาที่ร้านเค้กซีหวางภายในครึ่งชั่วโมง ฉันต้องการให้คุณทำอะไรบางอย่าง”

(TL: เปลี่ยนชื่อ ‘ร้านเค้กแห่งความหวัง’ เป็น ‘ร้านเค้กซีหวาง’ แทนนะครับ)

(TL: 希望(ซีหวาง) = ความหวัง)

“ได้ครับนายน้อย!” หลงหวู่ซื่อสัตย์และเชื่อฟังอย่างยิ่ง เขาวางสายและไม่พูดอะไรไร้สาระ

หลินหยวนขับรถไปที่ร้านเค้กซีหวางและไม่นานก็มาถึงประตูร้าน

เพราะต้องใช้เวลาประมาณ 20 นาทีสำหรับหลงหวู่เพื่อกลับจากเขตซีหลิง หลินหยวนจึงวางแผนที่จะเข้าไปข้างในร้านเพื่อนั่งรอเขา

แต่ทันทีที่หลินหยวนลงจากรถ เขาเห็นเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอกำลังด่าใครซักคนอีกครั้ง

คนที่พวกเขากำลังขับไล่นั้นช่างคุ้นเคยอย่างยิ่ง

“ไป! ออกไป! คุณต้องการข้อมูลติดต่อของผู้จัดการร้านของเรา? คุณคู่ควรหรือไง!”

“ใช่แล้ว! ผู้จัดการมีไว้สำหรับนายน้อยเท่านั้น ไม่ใช่คุณ! คุณมันน่าขยะแขยง! ร้านเราจะไม่ขายเค้กให้คุณแล้ว!”

หลินหยวนเห็นว่าเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอที่ยิ้มแย้มอยู่เสมอตอนนี้กำลังดุด่าอย่างโกรธเคือง

และคนๆนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเย่เฟิง

ฉิวว่านซีที่ยืนอยู่ข้างหลังสองสาวมองเย่เฟิงด้วยความรังเกียจ

มีเพียงหลินหยวนในหัวใจของเธอ และเธอจะไม่สร้างความบันเทิงให้ใครก็ตามที่สนใจเธอ

เย่เฟิงมีใบหน้าที่น่าเกลียดในเวลานี้ หลังจากที่เขารู้ว่าแผนของกู่ชิงซานไม่ได้ผล เขาก็ออกมาเดินเล่นเพื่อบรรเทาอารมณ์ของเขา เขาหดหู่มากเพราะหลินหยวน

เดิมทีเขาต้องการไปที่ไชน่าเวิร์ลเทรดเซนเตอร์เพื่อซื้ออะไรซักอย่างและผ่อนคลาย แต่เขาก็มาโผล่ที่ร้านเค้กซีหวางอย่างไม่รู้ตัว

จากนั้นเย่เฟิงก็เห็นผู้จัดการร้านเค้กและเริ่มเข้าหาเธอ

ทันทีที่เห็นฉิวว่านซี เย่เฟิงก็หลงรักเธอ

แม้ว่าจะแต่งตัวอย่างเรียบง่ายแต่เย่เฟิงก็พบว่าเธอมีเสน่ห์มาก

เขาต้องการเริ่มบทสนทนาในทันทีและแสดงเจตนาที่จะซื้อเค้ก

แต่ฉิวว่านซีไม่สนใจเขา

เย่เฟิงจีบเธออย่างชัดเจน ดังนั้นเสี่ยวเหลียนและเสี่ยวเหอจึงก้าวเข้ามาช่วยเธอ

ดวงตาของเย่เฟิงเย็นชาและต้องการจัดการกับหญิงสาวทั้งสองคน

อย่างไรก็ตาม มีชายชุดดำจำนวนมากล้อมรอบเขาในทันที

‘คนพวกนี้ไม่ธรรมดา!’

เมื่อเห็นชายชุดดำที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเหล่านี้ซึ่งอาจมีอาวุธร้อนอยู่ในตัว เย่เฟิงไม่สามารถแม้แต่จะขยับมือของเขาได้

ไชน่าเวิร์ลเทรดเซนเตอร์เป็นที่นิยมอย่างมาก ด้วยจำนวนคนที่เยอะทำให้มีพนักงานรักษาความปลอดภัยเป็นจำนวนมาก ถ้าเขากล้าก่อเรื่อง แม้ว่าเขาจะป้องกันตัวได้แต่มันก็อาจจะมีจุดจบที่เลวร้ายรอเขาอยู่

เย่เฟิงทำได้เพียงเตรียมจากไปอย่างหดหู่

**********