บทที่ 75 คุณรู้จักเพลง 'Blue Danube' หรือเปล่า?

หลินหยวนยังจำได้

ครั้งสุดท้ายที่งานนิทรรศการดนตรี จี้เฉียนต้องการแกล้งเขาเพื่อดูว่าเขาจะตอบสนองอย่างไร

การทำเช่นนี้ควรเป็นเรื่องง่ายสำหรับจี้เฉียน เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

อย่างไรก็ตาม หลินหยวนทำให้เธอประหลาดใจอย่างมาก

ความต้านทานต่อการล่อลวงของหลินหยวนนั้นสูงมาก และเธอก็ไม่ประสบความสำเร็จในวันนั้น

ดังนั้น วันนี้เธอจึงเริ่มหยอกล้อเขาอีกครั้ง

นอกจากขอบคุณและเลี้ยงอาหารค่ำเขาแล้ว การหยอกล้อเขาเป็นหนึ่งในเป้าหมายของเธอด้วย

นี่แสดงถึงความไม่เต็มใจของจี้เฉียนที่จะยอมรับความพ่ายแพ้

นี่คือสิ่งที่เธอใส่ใจ

เธอจะไม่หยุดจนกว่าเธอจะเอาคืนที่หลินหยวนเล่นกับอารมณ์ของเธอได้…

หลังจากค้นพบความตั้งใจของจี้เฉียน หลินหยวนก็สามารถเข้าใจพฤติกรรมของจี้เฉียนได้แล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่เธอจงใจแต่งตัวสวยและทำทีสนใจเขาอยู่เสมอ

หลินหยวนยอมรับว่าแผนของจี้เฉียนดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับความงามอันสมบูรณ์แบบของเธอ

แต่แล้ว ไม่ว่าเธอจะสมบูรณ์แบบแค่ไหน เธอก็ยังเป็นเด็กสาวที่ไม่เคยแม้แต่จะตกหลุมรัก

เธอกับวายร้ายคนนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน

ถ้าเธอรู้เรื่องนี้ เธอคงไม่กล้าแม้แต่จะหยอกล้อเขาด้วยซ้ำ

ในระหว่างมื้ออาหาร จี้เฉียนได้หยอกล้อหลินหยวนเล็กน้อย

แน่นอนว่าไม่ใช่ด้วยท่าทางที่ดูเจ้าชู้

เธอมองหลินหยวนเป็นบางครั้งแล้วเบือนหน้าหนีออกไปอย่างเขินอาย

เมื่อหยูชานชานตักอาหารให้หลินหยวน เธอก็ทำให้เขาเช่นกัน

ในฐานะวายร้าย หลินหยวนยิ้มให้กับการแสดงของจี้เฉียนเล็กน้อย

หลินหยวนไม่สนใจ

มันคงน่าอายเกินไปที่วายร้ายเลเวลสูงอย่างเขาจะถูกหลอกโดยกลอุบายเด็กๆของจี้เฉียน

จี้เฉียนต้องการหยอกล้อเขาด้วยสิ่งง่ายๆ

ฝันไปเถอะ

หากจี้เฉียนใช้ความคิดริเริ่มและก้าวร้าวมากขึ้นอีกเล็กน้อย ด้วยความสมบูรณ์แบบ 100 คะแนนเต็มของเธอ ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ที่จะหยอกล้อเขา

อย่างไรก็ตาม หลินหยวนเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิงที่เขาจะถูกล่อลวง ถ้าเขาไม่เป็นคนงับเหยื่อเสียเอง

ในที่สุดจี้เฉียนก็ตระหนักว่าหลินหยวนไม่ได้รับผลกระทบจากการหยอกล้อเล็กๆน้อยๆของเธอ เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย

เธอไม่ได้ภูมิใจในเสน่ห์ของเธอมากนัก แต่เธอรู้ดีว่ามันส่งผลต่อผู้อื่นอย่างไร

ตราบเท่าที่เธอยิ้ม ผู้ชายเกือบทุกคนจะตกหลุมรักมัน

แต่วันนี้ เธอรู้สึกว่าเธอได้ลองใช้ทริคเล็กๆน้อยๆทุกอย่างกับหลินหยวนแล้ว

แต่หลินหยวนยังคงมั่นคงเหมือนภูเขาไท่ซาน

[TL: เขาไท่ซานได้รับการกล่าวขานว่าเป็นภูเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาห้าเขาที่ยิ่งใหญ่ในภาคกลางของจีน]

ดังนั้นจี้เฉียนจึงรู้สึกไม่พอใจมากยิ่งขึ้น

เธอและหลินหยวนกำลังต่อสู้กันอย่างลับๆ

หยูชานชานไม่ได้สังเกตสิ่งนี้และกำลังกินอย่างสนุกสนาน

“เอ๊ะ ทำไมกินช้ากันจังล่ะ?” หยูชานชานกล่าวด้วยปากที่เต็มไปด้วยอาหารของเธอ

“เงียบน่า ยัยเสี่ยวฟ่านถง” หลินหยวนและจี้เฉียนพูดพร้อมกัน

[TL: ฟ่านถง = ถังข้าว = คนไม่เอาไหน]

ถูกทั้งสองคนบอกว่าไม่เอาไหน หยูชานชานก็ไม่กล้าพูดและก้มศีรษะเพื่อกินและดื่มต่อไป

มื้ออาหารจบลงอย่างสมบูรณ์หลังจากการหยอกล้อไม่หยุดของจี้เฉียน

ทั้งสามคนเดินออกจากร้านอาหาร

หลินหยวนยังไม่ทันได้พูดอะไร

จี้เฉียนยิ้มและหยิบตั๋วขึ้นมาสามใบ

“วันนี้นักร้องชื่อดัง หลี่เฟยเฟย กำลังจัดคอนเสิร์ตที่เจียงเป่ย ฉันมีตั๋วสามใบพอดี สนใจไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันไหม?” จี้เฉียนถามด้วยรอยยิ้ม

“ว้าว! หลี่เฟยเฟยคนนั้นน่ะหรอ? และเธอยังได้ตั๋วมาสามใบ เธอยอดเยี่ยมที่สุด! ฉันไปแน่นอน” เมื่อได้ยินคำพูดของจี้เฉียน หยูชานชานก็กระโดดขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“แล้วนายน้อยหลินล่ะ?” จี้เฉียนยิ้ม

นี่เป็นหนึ่งในแผนของเธอ

จี้เฉียนและหลินหยวนมีความคล้ายคลึงกันมาก พวกเขาเป็นคนที่มีแผนการที่สมบูรณ์แบบและรอบคอบ พวกเขามักเหลือทางรอดให้ตัวเองเสมอ

การไปดูคอนเสิร์ตก็เหมือนกับการได้พักผ่อนหลังจากถูกหยอกล้อ

หลินหยวนเข้าใจเจตนาของจี้เฉียน

หลังอาหารเย็นคงจะดีถ้าได้ไปดูคอนเสิร์ต

ยังไงตั๋วก็อยู่ตรงหน้าแล้ว เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไป

เขาไม่เชื่อว่าจี้เฉียนสามารถเอาชนะเขาได้

“ฉันก็จะไปด้วย” หลินหยวนพยักหน้า

วันนี้หลินหยวนขับรถโรลรอยซ์แฟนท่อม เขาจึงสามารถพาสองสาวไปยังสถานที่จัดคอนเสิร์ตที่ เจียงเป่ยวอเตอร์คิวบ์ได้

[TL: Water Cube(ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง) อารมณ์ประมาณสวนน้ำขนาดใหญ่]

หลี่เฟยเฟยเป็นดาราดังอันดับต้นๆในขณะนี้

เธอเป็นที่นิยมอย่างมาก

หลินหยวนและหญิงสาวทั้งสองมาถึงที่ทางเข้าเจียงเป่ยวอเตอร์คิวบ์ซึ่งเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ต พวกเขาเห็นผู้คนจำนวนมาก

“ว้าวว คนเยอะมาก! ฉันตื่นเต้นสุดๆเลยที่จะได้เห็นดาราดัง ฉันจะไปซื้ออาหารก่อนเพื่อกินและระงับความตื่นเต้นของฉัน” หยูชานชานกล่าว

หลังจากพูดจบเธอก็วิ่งไปที่แผงขายอาหารข้างๆเพื่อซื้ออาหาร

ปล่อยให้หลินหยวนและจี้เฉียนรอเธอ

คอนเสิร์ตยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ หลินหยวนและจี้เฉียนจึงไม่รีบร้อน

“นายน้อยหลิน คุณช่วยถือกระเป๋าฉันหน่อยได้ไหม?” จี้เฉียนถามขณะที่เธอถอดกระเป๋าใบเล็กๆข้างตัวเธอออก

“ได้สิ” หลินหยวนไม่มีข้อโต้แย้งอะไร

จี้เฉียนเอนตัวขึ้นทันทีและยื่นกระเป๋าในมือให้หลินหยวน

เหตุผลที่หลินหยวนช่วยถือกระเป๋าเป็นเพราะจี้เฉียนดูเหมือนกำลังจะมัดผมที่ยาวถึงเอวของเธอ

เพราะมีคนจำนวนมากเกินไปที่นี่และคงไม่สะดวกที่จะปล่อยผมของเธอไว้แบบนี้

หลังจากรับกระเป๋าแล้ว จี้เฉียนซึ่งยืนอยู่ใกล้กับหลินหยวนมากก็ไม่ได้ขยับตัวออกไป แต่เอาสายรัดขึ้นมา

“นายน้อยหลิน คุณรู้จักเพลง ‘Blue Danube’ หรือเปล่า?” จี้เฉียนถามทันทีขณะที่เตรียมจะมัดผม

หลินหยวนตอบโดยไม่รู้ตัว: “The Blue Daube เป็นเพลงที่แต่งโดยนักแต่งเพลงชาวออสเตรียที่มีชื่อเสียงด้านดนตรีคลาสสิก และได้รับการขนานนามโดยคนรุ่นหลังว่าเป็น ‘ราชาแห่งวอลทซ์’ แนวเพลงของโยฮันน์ สเตราส์…”

ขณะที่พูด หลินหยวนมองไปที่จี้เฉียนซึ่งอยู่ใกล้กับเขา ท้ายที่สุด มันจะไม่สุภาพถ้าไม่มองคนที่คุณกำลังพูดด้วย

แต่ด้วยการหันสายตาไปมอง หลินหยวนก็ถูกทำให้ตกตะลึง

***********