บทที่ 73 ภายในสิบวัน ทำลายแก๊งชิงซาน!

หลินหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับการแทรกแซงของตระกูลเฉิน

แต่เขาไม่กลัว

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงคิดแผนใหม่

อย่างแรกคือต้องคำนึงถึงข้อเท็จจริงที่ว่าตระกูลเฉินจะเข้ามาแทรกแซงเสมอ

อย่างที่สองคือการคิดหาวิธีที่จะจัดการกับตระกูลเฉินโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้เย่เฟิงออกมาแล้ว

ถ้าเขาดำเนินการกับกู่ชิงซานและกลุ่มของเขา เย่เฟิงจะออกมาช่วยอย่างแน่นอน

ตระกูลเฉินก็จะช่วยเหลือเช่นกัน

ดังนั้นควรคำนึงถึงวิธีการโค่นล้มตระกูลเฉินด้วย

นอกจากนี้ ตระกูลเฉินได้กำหนดให้เขาเป็นศัตรูแล้ว

ดังนั้นหลินหยวนจึงต้องการทำบางสิ่งที่จะส่งผลกระทบต่อตระกูลเฉินอย่างร้ายแรง

ในนวนิยายต้นฉบับ ดูเหมือนว่าตระกูลเฉินจะมีความเกี่ยวข้องกับแก๊งชิงซาน

เมื่อเย่เฟิงเข้าร่วมกับพวกเขาแล้ว ความเชื่อมโยงยิ่งต้องใกล้ชิดกว่าเดิม…

“ต้องเปลี่ยนแผน…”

“ฉันจะให้เวลากู่ชิงซานและกลุ่มของเขาอีกหนึ่งสัปดาห์”

“ไม่เกินสิบวัน ภายในสิบวัน…”

“ฉันจะทำลายแก๊งชิงซาน!”

…

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินหยวนก็กลับบ้านอย่างรวดเร็ว

หลินหยวนยังคงคิดต่อไปแม้จะกลับบ้านแล้ว

ทันใดนั้นก็มีข้อความมาจากวีแชท

มันเป็นของลูกพี่ลูกน้องของเขา หยูชานชาน

“พี่ชาย คืนนี้ว่างหรือเปล่า?”

เมื่อเห็นข้อความของหยูชานชาน หลินหยวนก็ตอบว่า: “มีอะไร?”

หยูชานชาน: “เฉียนเฉียนบอกว่าเธออยากเชิญคุณไปทานอาหารเย็นคืนนี้”

หลินหยวน: “ถ้าจี้เฉียนต้องการเชิญไปทานอาหารค่ำจริงๆ เธอไม่ควรมาถามฉันด้วยตัวเองเหรอ? เธอได้ข้อมูลติดต่อของฉันไปแล้วไม่ใช่หรือไง”

หยูชานชาน: “ฉันแค่อยากช่วยคุณ! ฉันไม่รู้ว่าเธอจะบอกคุณเมื่อไหร่ ฉันก็เลยบอกคุณล่วงหน้าเพื่อให้คุณพร้อม เฉียนเฉียนน่ารักมาก ฉันอยากจะนอนกอดเธอและเล่นกับเธอทุกวันจริงๆ”

“แต่ตอนนี้ฉันไม่มีโอกาสได้กอดเธอมากนัก และหลังจากสำเร็จการศึกษาไปคงจะติดต่อเธอได้ยากขึ้น แต่ถ้าเธอกลายเป็นพี่สะใภ้ของฉัน มันจะต่างออกไป”

“เสี่ยวหยวน คุณต้อง ‘เติมน้ำมัน’ เมื่อถึงเวลาที่สาวๆมึนเมาแล้วอย่าลืมเปิดประตูให้ฉันด้วยนะ ฉันอยากอยู่กับพวกเธอ แน่นอน ฮาเร็มของฉันก็เป็นของคุณเช่นกัน”

(TL: ‘เติมน้ำมัน’ (jiā yóu’) สำนวนภาษาจีน หมายความว่า คุณต้องผลักดันตัวเองให้มากขึ้น)

เมื่อได้ยินคำพูดของหยูชานชาน หลินหยวนก็พูดไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง

ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ดูเหมือนจะวางแผนมานานแล้ว

หลินหยวน: “เธอตั้งใจจะให้ฉันไปหาผู้หญิงมาให้เธอหรือไง? แล้ว’เสี่ยวหยวน(หยวนน้อย)’นี่มันหมายความว่ายังไง?”

“มีรูปฮาเร็มแปดรูปที่เธอให้ฉันดู ฉันจะสุ่มเลือกรูปถ่ายซักสองรูปแล้วส่งให้แม่ของเธอเพื่อดูว่าเธอพอใจกับลูกสะใภ้ของตัวเองหรือไม่”

หยูชานชานร้องขอความเมตตาอย่างรวดเร็ว: “อย่านะลูกพี่ลูกน้อง! ฉันผิด ฉันผิดไปแล้ว! คุณคือพี่ชายของฉัน!”

“เมื่อเร็วๆนี้แม่ของฉันมักจะมองฉันอย่างสงสัยเสมอ ถ้าคุณทำจริงฉันคงโดนตีจนตายแน่”

หลินหยวน: “งั้นต่อจากนี้ไปก็พูดแต่สิ่งที่มีประโยชน์ เข้าใจไหม?”

หยูซานชาน: “เข้าใจแล้ว!”

“ว่าแต่คืนนี้คุณว่างหรือเปล่า”

หลังจากเห็นข้อความนี้ หลินหยวนก็ตอบกลับ

แน่นอนว่าหลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง จี้เฉียนก็ส่งข้อความมา

หลินหยวนรู้ว่าเนื่องจากเธอมีข้อมูลติดต่อของเขา จี้เฉียนจะเชิญเขาเป็นการส่วนตัวอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุด มื้อนี้เป็นมื้อขอบคุณ และจี้เฉียนเป็นคนมีหลักการและสุภาพ

สิ่งที่น่าประหลาดใจคือข้อความของจี้เฉียน

“ชานชานบอกคุณว่าฉันอยากชวนคุณไปทานอาหารเย็นใช่ไหม? (ยิ้ม)” จี้เฉียนกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

[TL: 微笑 (ยิ้ม) เหมือนเวลาคนไทยส่งอีโมจิปิดท้ายข้อความนั่นแหละ คนจีนใช้คำนี้ปิดท้ายแทนการแสดงรอยยิ้ม]

แน่นอนว่าเธอสมควรที่จะเป็นเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบ

หลังจากคิดอย่างรอบคอบ

หลินหยวนตอบว่า: “เธอเพิ่งบอกฉันเมื่อไม่นานมานี้”

จี้เฉียน: “งั้นคืนนี้คุณว่างไหม? (ยิ้ม)”

หลินหยวน: “แน่นอนว่ามีเวลาสำหรับคนสวยอย่างคุณอยู่แล้ว (หัวเราะ)”

[TL: 滑稽 (หัวเราะ)]

แน่นอนว่าข้อความปิดท้ายดังกล่าวยังหมายถึงการหยอกล้อ

หลินหยวนพบว่าจี้เฉียนเป็นคนที่เพียบพร้อมทุกอย่างและชอบแสดงออกด้วยรอยยิ้ม

จี้เฉียนตอบว่า “ดีที่คุณมีเวลา งั้นเจอกันเย็นนี้(ยิ้ม) หลังจากที่ฉันจองแล้วฉันจะส่งสถานที่ให้คุณ(ยิ้ม)”

มองไปที่ข้อความที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

หลินหยวนรู้สึกอยู่เสมอว่าจี้เฉียนกำลังหยอกล้อเขา…

…

เขาเพิ่งนัดหมายกับจี้เฉียน

จากนั้นเขาก็ได้รับข้อความอื่น

วันนี้เขาค่อนข้างยุ่ง

ข้อความนี้ถูกส่งมาจากคนรู้จักเช่นเดียวกัน

เหยียนหรูเยว่: “คุณ… คืนนี้คุณมีเวลาไหม”

เหยียนหรูเยว่ระมัดระวังและอึดอัดใจเป็นเวลานานก่อนที่จะส่งข้อความนี้ไปยังหลินหยวน

แต่หลินหยวนที่เห็นข้อความนี้ตอบโดยตรงว่า “ฉันขอโทษ ฉันมีนัดแล้ว”

เมื่อเห็นคำตอบของหลินหยวน เหยียนหรูเยว่ก็ผิดหวังเล็กน้อย

เป็นไปได้ไหมที่หลินหยวนยังติดใจเรื่องที่เธอเคยมีทัศนคติที่ไม่ดีต่อเขา?

เหยียนหรูเยว่คิดว่าทัศนคติของหลินหยวนที่มีต่อเธอนั้นเย็นชามากเมื่อเร็วๆนี้

เธอรู้สึกว่าอาจเป็นเพราะหลินหยวนไม่พอใจกับทัศนคติที่ไม่แยแสของเธอก่อนหน้านี้

ดังนั้นเขาจึงปฏิบัติต่อเธอ แบบเดียวกับที่เธอเคยปฏิบัติต่อเขามาก่อน

หลินหยวนบอกว่าเขามีนัดแล้ว แต่ในความเห็นของเธอ มันเป็นเพียงข้อแก้ตัว

แต่เหยียนหรูเยว่ยังไม่ยอมแพ้และถามต่อไปว่า “แล้วบ่ายพรุ่งนี้ล่ะ? หรือคืนพรุ่งนี้?”

หลินหยวน: “เกิดอะไรขึ้น? มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

เหยียนหรูเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและบอกว่า “ฉันอยากจะขอบคุณสำหรับการดูแลแม่ของฉัน ฉันอยากเชิญคุณไปรับประทานอาหารร่วมกัน และมีบางอย่าง… ฉันมีบางอย่างจะบอกคุณ”

หลินหยวน: “อืม ฉันจะบอกคุณถ้าฉันมีเวลา ฉันจะดูว่าพรุ่งนี้บ่ายหรือเย็นมีธุระหรือไม่”

เหยียนหรูเยว่: “ตกลง!”

เมื่อปิดการแชท เหยียนหรูเยว่มองไปที่เพดาน

เธอต้องการเชิญหลินหยวนไปทานอาหารเย็นเพื่อขอบคุณเขา แต่ก็มีความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ในตัวเธอ

มีบางอย่างที่เธอต้องการบอกหลินหยวน

เธอรู้สึกว่าหลินหยวนลึกลับมาก เหยียนหรูเยว่ไม่ได้ตระหนักเลยว่าเธอกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเขาอย่างมากในตอนนี้

**********