บทที่ 40 ขายไปคงพอซื้อยางได้ซักเส้น

“ไม่มีแฟน? ฮ่าฮ่า! แฟนของจี้เฉียนดีกว่าแฟนของเธอเยอะ! เขาเป็นนายน้อยของกลุ่มธุรกิจหลักแสนล้าน เขาหล่อกว่าดาราดังทั้งยังอ่อนโยนและมีน้ำใจ! แฟนของเธอไม่สามารถเทียบได้แม่แต่นิ้วเดียวของเขา!” หยูชานชานกล่าว

เดิมทีจี้เฉียนเป็นคนที่ดึงดูดความสนใจ แต่คราวนี้ ดูเหมือนว่าความวุ่นวายที่เกิดขึ้นจะเรียกความสนใจจากผู้คนมากมาย และกลุ่มคนก็รวมตัวกันทันที

จางม่านหลี่สนุกกับการถูกคนอื่นเฝ้ามอง เธอไม่รู้สึกเขินอายเมื่อมีคนชมเธอทั้งยังค่อนข้างภูมิใจ

“ใครกันบ้างจะไม่รู้ว่าเธอ หยูชานชานเป็นคนหลอกลวง? อะไรนะ แฟนหนุ่มเป็นนายน้อยของกลุ่มธุรกิจทหลักแสนล้าน เขาหล่อกว่าดารา อ่อนโยนและน้ำใจ? จิ๊ จิ๊… เธออยากให้ฉันขำตายหรือไง?” จางม่านหลี่จับมือหวางเว่ยและพูดอย่างเย่อหยิ่ง

“โกหก? น่าขัน กบที่ก้นบ่อน้ำไม่เคยเห็นโลก เจอชายแก่ที่มีแค่รถบีเอ็มและเอาออกมาอวด ไม่คิดว่าน่าอายไปหน่อยหรือไง?” หยูชานชานกล่าว

“สาวน้อย คุณกำลังพูดเรื่องอะไร? ฉันรักม่านหลี่จริงๆ มีอะไรผิดปกติกับ BMW? ถ้าฉันรู้ว่า BMW จะถูกดูหมิ่น ฉันคงจะเอาเฟอร์รารีที่ฉันเพิ่งซื้อมาจากบ้านมาแทน” หวางเว่ยเป็นชายวัยกลางคนที่มีพุงใหญ่ เขาภูมิใจในตัวเองที่ประสบความสำเร็จและไม่สามารถทนต่อการเยาะเย้ยของหยูชานชานได้

ในขณะที่หวางเว่ยกำลังพูดอยู่ เขาได้อวด Rolex Water Ghost ที่ข้อมือของเขา ‘โดยไม่ได้ตั้งใจ’

แม้ว่าหวางเว่ยจะไม่หวังอะไร แต่เขาก็ยังต้องการดูว่าเขาจะดึงดูดจี้เฉียนได้หรือไม่

“ใช่ เราคือรักแท้ แค่ยอมรับว่าเธออิจฉา หึ” แม้ว่ามันจะเป็นเพราะเงินของหวางเว่ยจริงๆ แต่จางม่านหลี่จะยอมรับได้อย่างไร

“แล้วแฟนเธอล่ะ? เขาอยู่ที่ไหนกัน? ไม่โผล่หัวมาซักทีมัวแต่คุยโม้อยู่ได้” จางม่านหลี่จงใจมองไปรอบๆและเยาะเย้ย

มีผู้หญิงบางคนที่อิจฉาจี้เฉียนและอดไม่ได้ที่จะพูดถึงเธอ

“เธอแค่แกล้งทำเป็นรอเท่านั้นแหละ เธอไม่มีแฟนอย่างแน่นอน แม้ว่าเธอจะสวย แต่เธอก็มีปัญหา”

“ใช่! แสร้งทำเป็นเย็นชาทั้งวัน ตาแทบจะอยู่เหนือหัว เสแสร้ง! เธอแค่ต้องการขายตัวเองให้ได้ราคาดีเท่านั้นแหละ!”

“ไหนแฟนหนุ่มนายน้อยผู้ร่ำรวยของเธอล่ะ? ฉันไม่เห็นแม้แต่ผมซักเส้น!”

เพราะจี้เฉียนทำให้ผู้หญิงหลายคนอิจฉามากเกินไปและมีผู้หญิงจำนวนมากที่นินทา แม้ว่าหยูซานชานจะพูดจาฉะฉานมาก แต่ก็เป็นการยากที่จะแก้ตัวด้วยปากเพียงปากเดียวในเวลานี้

“เธอ…พวกขี้อิจฉา! กล้าที่จะใส่ร้ายเฉียนเฉียน…” หยูชานชานโกรธและต้องการให้คนเหล่านี้รู้ถึงตัวตนของจี้เฉียนในทันที

แต่จี้เฉียนขัดจังหวะ “ไปกันเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรกับพวกเขาหรอก ไปที่สนามกีฬากันเถอะ”

เมื่อเห็นจี้เฉียนยิ้มและดึงเธอ หยูชานชานไม่ได้พูดอะไรต่อแม้ว่าเธอจะโกรธก็ตาม

“เธอเป็นคนดีเกินไปใช่ไหม? ดูสีหน้าคนพวกนั้นสิ!”

จี้เฉียนยิ้มให้หยูชานชาน

การเลี้ยงดูและการศึกษาในครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เธอไม่แยแสกับหลายสิ่งหลายอย่าง

แต่เมื่อเธอโกรธจริงๆ ผลที่ตามมาก็เกินกว่าที่ใครจะรับไหว

“ไม่รู้ว่าลูกพี่ลูกน้องจะมาถึงเมื่อไหร่”

แม้ว่าเธอจะดูเซ็งๆ แต่หยูชานชานยังคงเตรียมที่จะเข้าสู่สนามกีฬากับจี้เฉียน

เมื่อเห็นหยูชานชานและจี้เฉียนกำลังเตรียมที่จะจากไป จางม่านหลี่ยิ่งภาคภูมิใจมากขึ้น “โอ้ ตอนนี้แฟนจอมปลอมไม่มา เธอก็จะไปแล้วเหรอ? น่าขำจริงๆ!”

“จะหนีไปแบบนี้งั้นหรือไง?”

“ฉันบอกว่าไงแล้วว่าเธอมันขี้โม้ นายน้อยสุดร่ำรวยแถมยังหล่อกว่าดารา? เธอคิดว่าตัวเองคือแมรี่ซูในนิยายหรือไง!”

เมื่อเห็นการประชดประชันของคนเหล่านี้ มีผู้ชายบางคนที่ต้องการเป็นวีรบุรุษช่วยสามงาม

อย่างไรก็ตาม ปากของผู้หญิงที่เหมือนมะนาวเหล่านี้มีพิษมากเกินไปและไม่มีใครกล้าเข้ามา

แต่ในขณะนั้นเอง จู่ๆก็มีเสียงอุทานดังขึ้น และผู้คนที่พลุกพล่านก็หลีกทางไป

“ว้าว! นั่นมันรถรุ่นอะไรกัน? ไม่เท่เกินไปหน่อยเหรอ!”

“ว้าว! มันคือปากานีซอนด้าซินกุ! รถที่มีเพียงห้าคันในโลก! มีคนในเมืองเจียงเป่ยที่มีรถหรูคันนี้อยู่ด้วย!”

“พระเจ้า! รถคันนี้ราคาไม่ต่ำกว่า 40-50 ล้าน! ฉันไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงรถคันนี้!”

คนเดินผ่านไปมาอุทาน

เมื่อได้ยินคำอุทานของคนเหล่านี้ หยูชานชานก็มีความสดใสอยู่บนดวงตาและหยุดจี้เฉียนจากการจากไปอย่างรวดเร็ว

“ลูกพี่ลูกน้อง! มันต้องเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน!” หยูชานชานอุทาน

แต่จี้เฉียนยังคงยิ้มจางๆอย่างสงบ

เมื่อต้องเผชิญกับรถหรูอย่างปากานี ทุกคนจึงเริ่มที่จะหลีกทาง และจัตุรัสที่มีผู้คนพลุกพล่านก็เปิดทางให้รถผ่านไปได้โดยตรง

อย่างง่ายดาย รถปากานีเคลื่อนตัวไปที่ประตูของจัตุรัส

ทุกคนอยากรู้มากว่าใครเป็นเจ้าของปากานีคันนี้และหน้าตาเป็นอย่างไร

“มันไม่ใช่แค่เงินไม่เท่าไรหรือไง? มันก็แค่พวกขี้อวด!” มีคนพูดอย่างฉุนเฉียว

“คุณก็แค่อิจฉาล่ะสิ เงินไม่เท่าไหร่? ปากานีราคา 50 ล้านเป็นเพียงเงินไม่เท่าไหร่? คุณขายตัวพอซื้อยางรถคันนี้ได้ไหม?” มีคนหัวเราะ

“ฉัน…” คนๆนั้นที่พึ่งแสดงความอิจฉาอย่างมาก พูดไม่ออกทันที

“บางทีเขาอาจเป็นพวกคนแก่หรือไม่ก็ขี้เหร่นั่นแหละ!” บางคนที่ขี้อิจฉาอย่างมากยังสามารถโจมตีต่อได้

สายตาของจางม่านหลี่เริ่มมีความสงสัยเมื่อเธอได้ยินการสนทนาจากผู้คนรอบตัวเธอและรู้ว่าปากานีคันนี้มีมูลค่ากว่าห้าสิบล้าน

เมื่อมองไปที่หวางเว่ยข้างๆ มีร่องรอยของความรังเกียจในดวงตาของเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะเงินของหวางเว่ย เธอจะมองคนน่าเกลียดขนาดนี้ได้อย่างไร?

ถ้าเพียงแต่เธอสามารถเข้าหาเจ้าของปากานีได้… จางม่านหลี่คิดเกี่ยวกับมัน

เมื่อทุกคนยังคงตกตะลึงกับการปรากฏตัวอย่างโอ่อ่า

ประตูรถปากานีเปิดขึ้นอย่างช้าๆราวกับกางปีกออก

ทุกคนจ้องไปที่ประตูอย่างใกล้ชิด

คนส่วนใหญ่คิดว่ามันจะเป็นชายวัยกลางคนหรือคนแก่ที่น่าเกลียดเดินออกมา

แต่ที่น่าแปลกใจคือ กลับกลายเป็นหนุ่มหล่อที่เดินลงมา!

“พระเจ้า! หล่อมาก!!!”

“หล่อสุดยอด!”

“ว้าว! หล่อสุดๆเลย!”

ช่วงเวลาที่หลินหยวนเดินลงมา หญิงสาวนับไม่ถ้วนที่อยู่ที่นั่นถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ ดวงตาของพวกเธอเต็มไปด้วยหัวใจสีชมพู

*****