บทที่ 38 ดอกไม้งามประจำโรงเรียน

เซินหลันเซ่อพูดอีกครั้ง “นายท่านคิดจะติดต่อกับจี้เฉียนอย่างไร?”

หลินหยวนปรับชุดทักซิโด้ของเขาแล้วพูดว่า “ฉันไม่ต้องการความคิดริเริ่มในการติดต่อเธอ จะมีใครบางคนขอให้ฉันพบจี้เฉียนเร็วๆนี้”

“ฮะ?” เซินหลันเซ่องงงวย

หลินหยวนไม่ได้อธิบายอะไรมาก

เขาพูดว่า: “เซินหลันเซ่อ ใช้เงินอีก 200 ล้านแลกคะแนนโต้กลับ บวกกับก่อนหน้า รวม 3,000 คะแนนโต้กลับ ทั้งหมดเพิ่มลงบนค่าเสน่ห์”

“รับทราบนายท่าน”

หลังจากจัดการคะแนนโต้กลับเสร็จแล้วหลินหยวนก็เปิดแผงคุณสมบัติ

【โฮสต์: หลิน หยวน】

【คะแนนโต้กลับ: 0】

【ทรัพย์สินรวม: 7 พันล้าน】

【ค่าสถานะ:】

【ความแข็งแกร่ง:150 ความเร็ว:110 ปฏิกิริยา:110 เสน่ห์:200 ร่างกาย:150】

【ทักษะ:】

【ทักษะทางการแพทย์:ระดับพระเจ้า เปียโน:ระดับสูง การเล่นหุ้น:ระดับสูง ทักษะรถยนต์:ระดับกลาง ไวโอลิน:ระดับกลาง การประดิษฐ์ตัวอักษร:ระดับกลาง …】

【แผงความชื่นชอบ:】

【เหยียนหรูเยว่:20, ฉิวว่านซี:60, เฉียวซีอิง:-10】

【แผงความภักดี:】

【หวังเอ้อโก่ว:90】

จากการโอนมา 3 พันล้านของเมิ่งเยว่หลาน หลินหยวนใช้เงิน 1 พันล้านสำหรับคะแนนโต้กลับ

เขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้อีกสองพันล้านที่เหลือ

เพราะเขายังต้องการเงินทุนไปทำอย่างอื่น

หลังจากเพิ่มแต้มให้กับค่าเสน่ห์แล้วหลินหยวนก็มองเข้าไปในกระจก

หลินหยวนผงะไปครู่หนึ่งเมื่อเขาเห็นตัวเองในกระจก

หล่อมาก

นี่ยังเป็นเขาอยู่หรือเปล่า?

แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยแต่นี่คือใบหน้าของเขา

ตอนนี้เขาดูหล่อขึ้นสองเท่าจากเมื่อก่อน

เป็นคนหล่อที่ยังคงต้องเหลียวมองแม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางฝูงชน

ไม่เพียงแต่หล่อเท่านั้น หลินหยวนยังพบว่ายิ่งเขามองตัวเองมากเท่าไหร่เขาก็รู้สึกถึงเสน่ห์มากขึ้นเท่านั้น!

“นายท่าน... คุณส่องกระจกมาห้านาทีแล้ว... ดูเหมือนว่าโทรศัพท์ของคุณจะดังขึ้น...”

หลินหยวนไม่ตอบสนองจนกระทั่งเซินหลันเซ่อเตือน

“WDMD!”

(TL: คำแสลงภาษาจีน หรือภาษาไทยคือ ไอเจ็ทแม่นั่นเอง)

เขาหล่อเกินไปจนหลงเสน่ห์ตัวเอง!

ฉันทนไม่ได้ที่จะละสายตาจากใบหน้าของฉัน

ค่าเสน่ห์ 200 นี้น่ากลัวเกินไปไหม?

หลังจากสัมผัสใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา หลินหยวนก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

“ฮัลโหล? ลูกพี่ลูกน้อง? วันนี้มีนิทรรศการดนตรีในโรงเรียนของเรา คุณสนใจที่จะมาไหม? มีผู้หญิงสวยหลายคนเลยนะ!” หยูชานชานกล่าว

หยูชานชานเป็นลูกพี่ลูกน้องของหลินหยวน แม่ของหยูชานชานมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเมิ่งเยว่หลาน ดังนั้นหลินหยวนและหยูชานชานจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

แต่หยูชานชานนั้นค่อนข้างแปลก เธอดื้อรั้นและไม่ชอบผู้ชายที่หล่อเหลา เธอชอบผู้หญิงสวยและเธอคบแต่กับผู้หญิงสวยเหล่านั้น

“มีอะไรจะพูดก็พูดมาตรงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงสวยเหล่านั้นเธอคงไม่โทรหาลูกพี่ลูกน้องของเธอหรอกใช่ไหม?” หลินหยวนกล่าวเบาๆ

“ลูกพี่ลูกน้อง! หมายความว่าไงกัน ลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ชอบสาวสวยหรอ? ฉันชอบเป็นเพื่อนกับผู้หญิงที่สวย และผู้หญิงที่สวยก็ชอบฉันด้วย สาวสวยกับสาวสวยเกิดมาเพื่อคู่กัน สัตว์ประหลาดที่น่าเกลียดจะถูกขับไล่เสมอ…”

“เธอหมายถึงลูกพี่ลูกน้องของเธอน่าเกลียดหรือไง”

“ไม่ไม่! ลูกพี่ลูกน้อง คุณหล่อที่สุด! ถ้าเราไม่ใช่ญาติกัน ฉันคงจะมีปัญหากับรสนิยมทางเพศของฉันถ้า…” หยูซานชานยกยอ

หลินหยวน: “พอแล้ว จะพูดความจริงออกมาหรือจะให้ฉันจะบอกแม่ของเธอว่าตอนนี้เธอมีฮาเร็มสิบสามคนแล้ว”

“เอ๊ะ อย่านะลูกพี่ลูกน้อง! ฉันบอกแล้วไงว่าฮาเร็มของฉันต้อนรับคุณเสมอมา!” หยูชานชานกังวล

“ฉันไม่รู้จริงๆว่ามีอะไรดีเกี่ยวกับแม่สาวสกุลเหยียนคนนั้น ลูกพี่ลูกน้องของฉันช่างน่าหลงใหล…”

หลินหยวน: “จะพูดหรือไม่พูด”

หยูชานชาน: “ก็ได้ๆ ฉันจะไม่พูดไม่ดีเกี่ยวกับเธอแล้ว ที่จริงฉันขอให้คุณมาช่วยฉัน!”

“เพื่อนสนิทของฉันคือดอกไม้ประจำโรงเรียนของเรา สาวๆอิจฉาเธอกันมาก บางคนบอกว่าเพื่อนสนิทของฉันหน้าตาดีแต่มีปัญหาบางอย่าง เธอจึงไม่มีแฟน”

“คุณก็รู้ลูกพี่ลูกน้อง ในฐานะสามี… อ่า ไม่ใช่ๆ ในฐานะเพื่อนที่ดี แน่นอนว่าฉันทนไม่ได้ ฉันเพิ่งสวนกลับไปและบอกว่าภรรยาของฉัน… อ่า ไม่สิ เพื่อนสาวของฉันไม่เพียงแต่มีแฟน แต่แฟนของเธอยังรักเธอมากและเขาดีกว่าแฟนของคนอื่นเป็นล้านเท่า”

“แฟนคนนี้มีพื้นฐานมาจากคุณ ลูกพี่ลูกน้องที่ยอดเยี่ยมของฉัน ฉันบอกพวกเธอไปแล้วว่าจะพาคุณไปดูนิทรรศการดนตรีวันนี้”

“ลูกพี่ลูกน้องช่วยภรรยาของฉันหน่อยได้ไหม อา!มันเจ็บนะ จี้เฉียนอย่าตีฉันสิ ฉันกำลังหาคนมาช่วยเธอนะ!”

“ตกลง”

“เพื่อนของฉันสวยมากจริงๆนะ... เอ๊ะ! ลูกพี่ลูกน้องคุณตกลงหรอ!” หยูชานชานเตรียมคำพูดมากมายเพื่อโน้มน้าวหลินหยวน

เธอไม่คิดว่าหลินหยวนจะบอกว่าเขาเห็นด้วยอย่างตรงไปตรงมา

“อืม ถ้าเป็นคืนนี้ก็คงไม่เป็นไร แต่เธอจะไม่พูดอะไรซักหน่อยหรอหลังจากที่ฉันช่วยเธอขนาดนี้น่ะ”

“มันจะเป็นงั้นได้ยังไง? ลูกพี่ลูกน้อง ภรรยาของฉันจากนี้ไปจะเป็นภรรยาของคุณ! เพื่อนดอกไม้ประจำโรงเรียนของฉันก็มอบให้คุณด้วย… เฮ้! เฉียนเฉียน หยุด หยุด ฉันผิดไปแล้ว! ฉันจะเลี้ยงอาหารเย็นคุณหลังจากเรื่องนี้ ลูกพี่ลูกน้อง!”

หลังจากวางสาย หลินหยวนก็เห็นว่าหยูชานชานได้ส่งเวลาและสถานที่ให้เขา

นี่คือเหตุผลที่หลินหยวนกล่าวว่ามีจะมีคนริเริ่มที่จะพาเขาไปหาจี้เฉียน

แม้ว่าหยูชานชานในนิยายจะเป็นคนช่างพูดแต่เธอก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับหญิงสาวหลายคน แม้แต่จี้เฉียนก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอ

ในนวนิยาย หยูชานชานก็ถามหลินหยวนเช่นกัน แต่หลินหยวนดั้งเดิมไม่มีเวลาว่างเพราะต้องคอยเป็นสุนัขไล่ตามเหยียนหรูเยว่ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจึงปฏิเสธ

*****