บทที่ 310 วิธีจับกุมหลินฮ่าว

“เขาเป็นใครกันแน่?”

หลี่มู่ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะรับแขก โต๊ะทั้งตัวกลายเป็นเศษผงในทันที

เฟิงเทียนฉียิ้มในใจ

ยิ่งโกรธยิ่งดี

เขาเองก็อยากจะฆ่าหลินฮ่าวเช่นกัน แต่เมื่อคำนึงถึงสถานะของหลินฮ่าวในปัจจุบัน และข้างกายหลินฮ่าวอาจมีคนจากเผ่าห้วงมิติอยู่ จึงไม่ได้ลงมือ

“คนผู้นี้เดิมทีเป็นคนของดาวสุ่ยหยูของข้า ต่อมาได้เข้าร่วมกองทัพองครักษ์ดารา เขาชื่อหลินฮ่าว”

ในที่สุดเฟิงเทียนฉีก็เอ่ยชื่อของหลินฮ่าวออกมา

“เจ้าพูดว่าใครนะ!!!”

รูม่านตาของหลี่มู่เบิกกว้างในทันที เสียงคำรามดังก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่ เส้นเลือดทั่วร่างปูดโปน พลังปราณในร่างกายไม่สามารถควบคุมได้ในชั่วพริบตา ความหนาวเย็นยะเยือกราวกับจะแช่แข็งห้องโถงทั้งหลัง

ผู้เฒ่าที่อยู่ด้านหลังจินจื่อจิ้น คิ้วเรียวยาวขมวดเข้าหากันทันที เขาโบกมือคราหนึ่ง ปราณเหมันต์ในห้องโถงก็สลายไปในทันที

“ผู้นำตระกูลเฟิง พอจะส่งกลิ่นอายของหลินฮ่าวผู้นี้มาให้ข้าได้หรือไม่”

เมื่อรู้ตัวว่าตนเสียกิริยา หลี่มู่ก็บังคับตัวเองให้สงบลง

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้สึกว่าหลินฮ่าวคนนี้อาจจะไม่ใช่คนเดียวกัน

“แน่นอน ไม่มีปัญหา”

เฟิงเทียนฉีรีบส่งกลิ่นอายของหลินฮ่าวให้หลี่มู่ทันที

ความหนาวเย็นที่หลี่มู่ปล่อยออกมาเมื่อครู่ แฝงไปด้วยพลังเยือกแข็งขั้วโลก ทำให้เฟิงเทียนฉีมีความรู้สึกอยากจะคุกเข่าลง

“นี่คือแก่นแท้หรือ?”

ในดวงตาของเฟิงเทียนฉีเต็มไปด้วยความปรารถนา

“เป็นหลินฮ่าวจริงๆ ด้วย!”

เมื่อได้รับกลิ่นอายจากเฟิงเทียนฉี ก็พบว่าเป็นหลินฮ่าวที่ตนกำลังตามหาอยู่จริงๆ

เขาบังคับตัวเองให้สงบลง ไม่ให้แสดงอาการตื่นเต้นจนเกินไป

“คนผู้นี้ ตามที่เจ้าพูด เป็นเพียงขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ จะสังหารผู้พิทักษ์ของลูกชายข้าได้อย่างไร?”

คิ้วของหลี่มู่คลายออก ถ้าหลินฮ่าวสามารถสังหารผู้พิทักษ์ของลูกชายตนเองได้จริงๆ เช่นนั้นหลินฮ่าวก็น่าจะเป็นคนที่ควบคุมผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งนับล้านคนนั้น

ในตอนนี้เขายังไม่อยากให้ใครรู้

“ไม่ๆ หลินฮ่าวคนนี้โชคดี ได้รับการยอมรับจากคนของเผ่าห้วงมิติ และคนของเผ่าห้วงมิติก็อยู่ข้างกายเขา ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ดาวสุ่ยหยู เขาเป็นเพียงขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ก็เคยสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งขั้นกลางมาแล้วคนหนึ่ง”

เฟิงเทียนฉีรีบกล่าว

เหตุผลที่เขามาหาหลี่มู่ ก็เพื่อต้องการยืมมือหลี่มู่กำจัดหลินฮ่าว

แม้ว่าเขาจะเป็นคนตระกูลเฟิงบนดาวเทียนสือ แต่ก็เป็นเพียงสายรอง สถานะต่ำต้อย เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีคนช่วยเขาลงมือ

“ได้รับการยอมรับจากเผ่าห้วงมิติ?”

หลี่มู่ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ทำให้เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ซับซ้อนขึ้นมาเล็กน้อย

สิบปีมานี้เขาไม่ได้ลงมือกับหลินฮ่าวเลย หนึ่งคือหลินฮ่าวไม่ได้มาลาดตระเวนที่ชายแดน สองคือยังไม่แน่ใจว่าหลินฮ่าวเป็นผู้อยู่เบื้องหลังหรือไม่

เพราะการควบคุมผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งนับล้านคน เรื่องนี้พูดออกไปก็ดูจะเหลวไหลไปหน่อย

แต่ถ้าหลินฮ่าวใช้แค่นิ้วทะลวงมิติสังหารลูกชายของตนเอง นั่นก็ไม่ตรงกับที่ตนคาดเดาไว้

“ถูกต้อง เรื่องนี้ คนบนดาวสุ่ยหยูของข้า เรียกได้ว่ารู้กันทุกคน”

เฟิงเทียนฉีรีบกล่าว

ในตอนนี้หลี่มู่กลับเริ่มครุ่นคิด

“ท่านผู้นำตระกูลหลี่ หากอยากรู้ความจริง ก็จับตัวหลินฮ่าวคนนั้นมา สอบถามดูก็จะรู้เอง”

เมื่อเห็นหลี่มู่เงียบไป เฟิงเทียนฉีกลัวว่าเขาจะไม่เชื่อตนเอง จึงเสนอขึ้นมาโดยตรง

“เจ้าไม่รู้ ตอนนี้สถานการณ์ชายแดนตึงเครียด อยากจะจับตัวหลินฮ่าวไม่ใช่เรื่องง่าย”

ตอนนี้หลินฮ่าวอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ จะจับได้อย่างไร?

"ท่านผู้นำตระกูลหลี่ ข้ายังพอรู้จักดาวพิทักษ์ที่ห้าอยู่บ้าง เมื่อร้อยปีก่อนสองเผ่าของเราหยุดรบกัน ก็ได้ให้คำมั่นสัญญาว่ากองทัพองครักษ์ดาราจะไม่เหยียบย่างเข้าไปในดาวจื่อผิง แต่หลินห่าวกลับอยู่บนดาวจื่อผิงมาเป็นร้อยปี เราสามารถใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง ให้หลงหยูซานส่งตัวหลินห่าวออกมาโดยตรง"

เฟิงเทียนฉียิ้มอย่างเฉยเมย

เขาก่อนมาก็ได้คิดแผนการรับมือไว้แล้ว เขารู้สึกว่าการจับกุมหลินฮ่าวครั้งนี้ เรียกได้ว่าสำเร็จเก้าในสิบส่วน

หลงหยูซานจะยอมแตกหักกับดาวจื่อหลานเพื่อผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งหรือ?

เห็นได้ชัดว่าไม่

"หืม?"

ดวงตาของหลี่มู่เป็นประกายขึ้นมาทันที ก่อนหน้านี้เพราะเรื่องของลูกชาย ทำให้จิตใจสับสนวุ่นวาย ไม่นึกว่าจะคิดวิธีนี้ออก

“ผู้นำตระกูลเฟิง ช่างเป็นคนฉลาดจริงๆ...”

ใบหน้าของหลี่มู่ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาทันที

ใช้วิธีนี้ สามารถทำให้หลินฮ่าวยอมจำนนได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ

เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ไม่เพียงแต่จะสืบหาสาเหตุการตายของลูกชายตนเองได้ ยังสามารถรู้ได้ว่าผู้ฝึกตนขอบเขตประจักษ์แจ้งนับล้านคนนั้นเกี่ยวข้องกับหลินฮ่าวหรือไม่

หากไม่มีความเกี่ยวข้อง ก็จะเหลือเพียงหยูโม่เสวียเท่านั้น

“ท่านผู้นำตระกูลหลี่ ชมเกินไปแล้ว...”

เฟิงเทียนฉี เดิมทีอยากจะถ่อมตัวสักหน่อย

ในตอนนั้นเอง ที่ลานทิศตะวันตกของตระกูลหลี่ ก็มีเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นมา

คลื่นกระแทกอันทรงพลังทำลายลานทิศตะวันตกจนราบเป็นหน้ากลองในพริบตา

“เกิดอะไรขึ้น?”

จินจื่อจิ้นใช้สัมผัสเทวะกวาดมอง จากนั้นก็มองไปยังหลี่มู่

ตระกูลหลี่เป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในดาวจื่อหลาน หรือว่ายังมีคนกล้าบุกโจมตีตระกูลหลี่ในตอนกลางวันแสกๆ?

“โอ้ ไม่เป็นไร...”

หลี่มู่กลับไม่ใส่ใจ การระเบิดเช่นนี้ ในสิบปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

เขาคุ้นเคยกับมันมานานแล้ว

การระเบิดนั้น แน่นอนว่าเป็นร่างแยกของหลินฮ่าวระเบิดตัวเอง

ช่วงเวลานี้ ตระกูลหลี่ก็กำลังศึกษาร่างแยกของหลินฮ่าวอยู่เช่นกัน

แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ

“ไม่เป็นไรจริงๆ หรือ?”

จินจื่อจิ้นมีสีหน้าสงสัย ลานบ้านเจ้าถูกระเบิด แต่เจ้ากลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย!

“ฮ่าๆ เมื่อสิบปีก่อน มีเผ่าพันธุ์ต่างดาวไม่ทราบฝ่ายกลุ่มหนึ่งลอบสังหารผู้ฝึกตนดาวจื่อหลานของข้า ถูกพวกเราจับได้ ช่วงเวลานี้กำลังถูกทรมานอย่างหนัก”

หลี่มู่กล่าวอย่างเฉยเมย

“ทรมาน? แค่ค้นหาวิญญาณก็พอแล้วไม่ใช่หรือ?”

จินจื่อจิ้นไม่เข้าใจ เจ้าบอกว่าทรมาน ถ้าเป็นการถอนวิญญาณหลอมดวงจิต เขาก็พอจะเข้าใจได้

ทำไมต้องทรมาน?

“นายน้อยจิน พูดไปก็น่าแปลก ความทรงจำของพวกเขาดูเหมือนจะถูกผนึกไว้ แม้แต่เซียนทัณฑ์สวรรค์ก็ไม่สามารถตรวจสอบได้”

หลี่มู่ไม่ได้ปิดบัง เพราะมีคนรู้เรื่องนี้ไม่น้อย และก็ปิดบังไม่ได้

“ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?”

จินจื่อจิ้นเกิดความสนใจขึ้นมาทันที “พอจะพาข้าไปดูได้หรือไม่?”

“นายน้อยจินอยากจะดู ย่อมไม่มีปัญหา”

หลี่มู่พูดจบ ก็สั่งให้คนรับใช้นำร่างแยกคนหนึ่งมาทันที

พลังปราณในร่างของร่างแยกถูกผนึกไว้ วิญญาณก่อกำเนิดก็อ่อนแออย่างมาก

ใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัว ทำให้คนรู้สึกขนลุก

“นี่... ทำไมถึงไม่มีกลิ่นอายเลย?”

จินจื่อจิ้นอุทานด้วยความประหลาดใจ

ไม่เพียงแต่เขา แม้แต่ผู้เฒ่าและฉู่ไป๋ที่อยู่ด้านหลังเขาก็ตะลึงงันไปเช่นกัน

“นี่ก็เป็นจุดที่น่าแปลกของเขา พวกเราตรวจสอบมาสิบปีแล้ว ก็ยังไม่พบว่าเขาซ่อนกลิ่นอายได้อย่างไร”

อันที่จริงหลี่มู่สามารถยืนยันได้แล้วว่าคนเหล่านี้ไม่ใช่คนอย่างแน่นอน เพราะเขาได้ส่งมอบคนเหล่านี้ให้เซียนเก้าทัณฑ์สวรรค์ตรวจสอบแล้ว

ก็ยังไม่พบสิ่งใดที่ใช้ซ่อนกลิ่นอาย

“ท่านผู้นำตระกูลหลี่ คนแบบนี้มีเยอะหรือไม่?”

เฟิงเทียนฉีที่อยู่ข้างๆ กล่าวขึ้นมาทันที

ในตอนนี้ความตกตะลึงในใจของเขาราวกับคลื่นลมในมหาสมุทร

"'คน' เช่นนี้ เขาย่อมไม่แปลกใจ ตอนที่อยู่บนดาวสุ่ยหยู ก็มี 'คน' เช่นนี้นับล้านล้อมสังหารฝ่ายพันธมิตร"

เหมือนกันเป๊ะ

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจจริงๆ คือ ‘คน’ ผู้นี้ยังเป็นถึงขอบเขตประจักษ์แจ้ง!

“มีไม่น้อย” หลี่มู่มองไปยังเฟิงเทียนฉีทันที “หรือว่าผู้นำตระกูลเฟิงเคยเห็นคนเหล่านี้?”

"เคยเห็น เมื่อร้อยกว่าปีก่อน พวกเขาก็เคยสกัดกั้นคนของดาวสุ่ยหยู มีจำนวนหลายล้านคน แต่ข้าไม่สามารถยืนยันได้ว่าพวกเขาเป็นกลุ่มเดียวกันหรือไม่ เพราะตอนนั้นคนเหล่านั้นยังอยู่แค่ขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์"