บทที่ 33 ฉันแค่ดื่มเหล้ากับพวกเธอ

หลินหยวนหันศีรษะไปรอบๆและอธิบายให้เหยียนหรูเยว่ฟังว่า “โทษทีนะ นี่คือทรัพย์สินของตระกูลหลิน พนักงานเพิ่งส่งข้อความแจ้งว่ามีคนมาสร้างปัญหาข้างใน ฉันผ่านมาทางนี้พอดีเลยคิดว่าจะเข้าไปดูซักหน่อย ใช้เวลาไม่เกิน5นาทีหรอก ฉันสัญญาว่าการไปรับคนที่สนามบินของคุณจะไม่ล่าช้าออกไป”

“ไม่เป็นไร” เหยียนหรูเยว่พยักหน้าเพื่อแสดงความเห็นชอบของเธอ

เธอตระหนักว่าเธอเข้าใจเขาผิดไปก่อนหน้านี้

คลับนี้เป็นธุรกิจของตระกูลหลิน มิฉะนั้น มันคงไม่สมเหตุสมผลเลยที่หลินหยวน นายน้อยของตระกูลหลินจะไปที่คลับในเวลากลางวันแสกๆกับเธอในฐานะเพื่อน

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในคลับพวกเขาก็ได้ยินเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากห้อง เสียงดังออกมาจนถึงทางเดิน

“ไอ้เวรนี่! บิดาไม่ได้แตะต้องเธอ!”

[1] นี่คือสำนวนในภาษาจีน โดยทั่วไปคุณใช้คำนี้เพื่ออ้างถึงตัวเองในบุคคลที่สาม ใช้เพื่อทำให้ตัวเองอยู่เหนือใครและแสดงท่าทางหรือบังคับคนอื่น

เสียงนี้มาจากห้องส่วนตัวในคลับ แต่มันดังมากจนคนข้างนอกได้ยิน

ทั้งหลินหยวนและเหยียนหรูเยว่ได้ยินเสียงอย่างชัดเจน

หลินหยวนขมวดคิ้วและเดินไปที่ห้องโดยมีเหยียนหรูเยว่ตามมาอย่างใกล้ชิด

เมื่อเขาเข้าไปในห้องเขาก็เห็นคนกลุ่มใหญ่ล้อมรอบชายสองคนและมีหญิงสาวคู่หนึ่งร้องไห้อยู่ข้างชายทั้งสองที่โดนล้อม

หลินหยวนคุ้นเคยกับหนึ่งในชายที่โดนล้อมเป็นอย่างดี เขาคือหวังเอ้อโก่ว ดังนั้น หลินหยวนจึงสามารถเดาได้ทันทีว่าชายรูปงามที่อยู่ถัดจากเขาคือเย่เฟิง

ชายที่นำฝูงชนจำนวนมากซึ่งล้อมรอบคนทั้งสองอยู่นั้นก็เป็นคนรู้จักของหลินหยวนด้วย

ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลงหวู่ ผู้คุ้มกันของเขา ซึ่งก่อนหน้านี้ได้เป็นสายรายงานการเคลื่อนไหวของเย่เฟิงและภักดีต่อตัวเขามาก

หลงหวู่ที่เผชิญหน้ากับเย่เฟิงในขณะนั้นกล่าวว่า “แขกผู้มีเกียรติ พนักงานหญิงของเราเป็นเพียงผู้ร่วมดื่มเครื่องดื่มของคุณ พวกเขาไม่ขายร่างกาย ดังนั้นคุณจึงไม่สามารถล่วงละเมิดพนักงานของเราได้ ฉันต้องการคำขอโทษจากคุณ”

“พูดบ้าอะไรวะ! ฉันแค่ดื่มแอลกอฮอล์ ฉันไม่ได้แตะต้องพวกเธอเลย!”

“เขาแตะต้องพวกเธอหรือเปล่า” หลงหวู่ถามหญิงสาวสองคนที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆเย่เฟิง

“เขาไม่ใช่แค่จับ... แต่ยังบีบอีกด้วย...” หญิงสาวทั้งสองตอบพร้อมกับสะอื้นไห้เป็นพักๆ

"เป็นไปไม่ได้! พี่เฟิงเป็นน้องเล็กของเจ้านายฉัน เขาจะแตะต้องสาวพวกนี้ในคลับของคุณได้ยังไง” หวังเอ้อโก่วตะโกนเสียงดัง

“คุณเพิ่งสัมผัสเราและตอนนี้ไม่ต้องการที่จะยอมรับมัน!” สาวๆพูดพร้อมกับสะอื้นต่อไป

“ฉันยอมรับว่าคุณเป็นแขกผู้มีเกียรติของคลับเราและยังอุดหนุนบริการที่นี่เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม คลับของเราดำเนินการตามกฎเกณฑ์ที่ตั้งขึ้นอย่างดี คุณมาที่นี่เพื่อสนุกได้แต่คุณไม่ได้รับอนุญาตให้แตะต้องพนักงานของเราโดยไม่ได้รับอนุญาต มิฉะนั้นมันจะไม่ต่างอะไรกับการขืนใจหญิงสาว”

“นอกจากนี้ฉันเคยเห็นคนเลวๆเช่นคุณมามากมายที่ปฏิเสธที่จะยอมรับว่าตนเองได้แตะต้องหญิงสาว ตอนนี้ฉันแค่ขอให้คุณขอโทษและชดใช้ค่าเสียหาย ธุรกิจของเราให้ความสำคัญกับชื่อเสียงของเราเป็นอย่างมาก เราเดินตามทางของเราในการทำธุรกิจและจะไม่มีการผ่อนปรนในเรื่องนี้” หลงหวู่กล่าว

“ไอ้ระยำเอ้ย!” เย่เฟิงโกรธมากและในที่สุดก็โพล่งคำด่าออกมา ในเวลาเดียวกันเขาก็ทุบโต๊ะด้วยมือข้างหนึ่ง

เกิดเสียงดังขึ้นและโต๊ะก็แยกเป็นสองส่วนท่ามกลางความตกใจของทุกคน

หลงหวู่ หวังเอ้อโก่ว และคนอื่นๆหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมาเมื่อเห็นฉากนี้

ดวงตาของหลินหยวนก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

ฉากใหม่นี้ทำให้เขารับรู้ถึงความแข็งแกร่งของราชาทหารรับจ้าง

แม้ว่าหวังเอ้อโก่วจะมีอาการเหงื่อตกเมื่อเห็นฉากนี้แต่เขาก็รู้สึกกลัวมากกว่าเมื่อเห็นหลินหยวนผู้ลึกลับ เขายืนขึ้นโดยตรงเพื่อดำเนินละครต่อ

เขาพุ่งเข้าหาหญิงสาว จับผมของเธอแล้วตบหน้าเธอ

“พี่เฟิงเป็นแขกผู้มีเกียรติของฉัน เขาจะสัมผัสผู้หญิงที่ด้อยกว่าแบบพวกเธอได้ยังไง? อย่ามาใส่ร้ายพี่เฟิงของฉัน! เชี่ยเอ้ย!...” หวังเอ้อโก่วสบถด่าใส่เธอ

“เฮ้! เฮ้! คุณยังปกติดีอยู่รึเปล่า? กล้าดียังไงมาทุบตีคนต่อหน้าเรา?” หลงหวู่โบกมือและกลุ่มคนก็ล้อมทั้งสองไว้และพร้อมที่จะจัดการ

“ถ้าฉันสัมผัสเธอฉันจะยอมรับมันอย่างแน่นอน แต่ถ้าบิดาคนนี้บอกว่าไม่ได้แตะต้องเธอก็แสดงว่าไม่ได้แตะต้อง ดังนั้น นังบ้า อย่าคิดที่จะใส่ร้ายฉัน!”

“นอกจากนี้ พวกแกต้องการโจมตีฉันงั้นเหรอ? ลองเข้ามาดูสิ!” เย่เฟิงตะโกน

“เหอะ! วอนหาที่ตายซะแล้ว!” หลงหวู่เยาะเย้ยและโบกมือให้ผู้คนโจมตีพวกเขาทันที

แต่ในขณะนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

“ทุกคนฟังคำพูดของฉันก่อน อย่าพึ่งโจมตีพวกเขา! ฉันขอสั่งห้ามไม่ให้พวกคุณโจมตีเขา!”

เย่เฟิงได้ยินเสียงเล็ดลอดออกมาจากประตูห้อง ทุกคนหันศีรษะไปรอบๆและหลีกทางให้หลินหยวนเมื่อจำเขาได้

เย่เฟิงเห็นชายรูปงามกำลังเดินเข้ามาหาเขา ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังติดตามชายผู้นี้อยู่ข้างหลัง เย่เฟิงถูกดึงดูดโดยผู้หญิงคนนั้นทันที

สวยมาก! เธอเป็นสาวงามที่ไม่มีใครเทียบได้!

นี่เป็นความประทับใจครั้งแรกของเขาที่มีต่อเธอ

เธอเข้ามาพร้อมกับคิ้วที่ขมวดเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอสวยงามพอที่จะทำให้ผู้ชมทั้งห้องตาพร่า เธอเป็นผู้หญิงที่มีความงามที่ไม่มีใครเทียบได้ หากมีผู้หญิงที่เขาอยากจะแตะต้องก็ต้องเป็นผู้หญิงที่งดงามเช่นนี้

เย่เฟิงเพ่งความสนใจไปที่เหยียนหรูเยว่

ในนิยาย เย่เฟิงเป็นคนที่มีความใคร่มาก

ดังนั้น เมื่อเขาเห็นความงามอันมากล้นของเหยียนหรูเยว่ เขาก็ตัดสินใจเกือบจะในทันทีว่าเหยียนหรูเยว่ควรเป็นของเขา โดยกำหนดให้เธอเป็นเหยื่อของเขาแล้ว

ในสภาพเมามาย เขาจ้องไปที่เหยียนหรูเยว่อย่างไร้ยางอายด้วยดวงตาที่ร้อนรุ่มของเขา

เหยียนหรูเยว่สังเกตเห็นการจ้องมองของเขาและเธอก็มองกลับมาที่เย่เฟิงด้วยความรังเกียจ เธอไม่ได้ปิดบังความเกลียดชังและความไม่พอใจในสายตาของเธอ

เธอเกลียดวิธีที่เย่เฟิงมองเธอและเธอยังเกลียดคนเมามาก

เธอไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะขยะแขยงผู้ชายคนนึงมากขนาดนี้ แม้ว่าเขาจะหล่อ แต่เธอได้มีความประทับใจที่เลวร้ายต่อเย่เฟิงจากการกระทำของเขาและเกลียดเขาเกือบจะในทันที

【ติ๊ง! นางเอกเหยียนหรูเยว่รู้สึกขยะแขยงอย่างมากต่อเย่เฟิง! คะแนนโต้กลับ +100!】

หลินหยวนเผยรอยยิ้มเล็กๆเมื่อได้ยินการแจ้งเตือนของระบบ

******