ตอนที่ 35: นิ่งหรงหรงเปลี่ยนใจ เข้าเรียนที่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว

ตอนที่ 35: นิ่งหรงหรงเปลี่ยนใจ เข้าเรียนที่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว

เนื่องจากอยู่ในช่วงปิดเทอม นักเรียนในโรงเรียนจึงมีน้อยมาก

หลิวไป๋พานิ่งหรงหรงไปหาฉินอวิ๋นโดยตรง เมื่อเห็นว่าเป็นหลิวไป๋มาหา ฉินอวิ๋นก็ต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี

ในตอนนี้ บารมีของหลิวไป๋ในหมู่นักเรียนของโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วนั้นพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด เขาเป็นบุคคลอันดับหนึ่งของโรงเรียนอย่างแท้จริง

แม้แต่อดีตอัจฉริยะอย่างอวี้เทียนเหิง ตอนนี้ก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะไล่ตามเขาไปแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นใด หลังจากท้าประลองกับเขาหลายสิบครั้ง เขาสามารถยืนหยัดรับมือได้เพียงไม่กี่กระบวนท่าในช่วงแรกเท่านั้น แต่ในช่วงหลังเขากลับถูกสังหารในพริบตาทุกครั้งที่ปะทะกัน ไม่ว่าสภาพจิตใจจะดีแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนอยู่ดี

โชคดีที่เขาไม่ได้ท้อแท้หรือสิ้นหวังกับตัวเองตั้งแต่นั้นมา เพราะเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าหลิวไป๋ไม่ใช่อัจฉริยะในระดับเดียวกับเขาเลยแม้แต่น้อย

"หลิวไป๋ วันนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

หลิวไป๋ส่งยิ้มอย่างสุภาพและประสานมือคารวะฉินอวิ๋น "อาจารย์ฉินอวิ๋น ไม่เจอกันนานเลยนะครับ วันนี้ข้ามาก็เพราะอยากจะแนะนำเพื่อนคนหนึ่งให้เข้าเรียนที่โรงเรียนของเราครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาของฉินอวิ๋นก็หันไปมองเด็กสาวผมสีชมพูที่ยืนอยู่ข้างๆ หลิวไป๋โดยอัตโนมัติ หญิงสาวผู้นี้มีบุคลิกที่โดดเด่นและใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติ รอยยิ้มอันอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"โอ้? ถึงขนาดที่หลิวไป๋มาแนะนำด้วยตัวเอง คุณหนูท่านนี้จะต้องมีความสามารถที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน"

"อาจารย์ ท่านชมเกินไปแล้วครับ"

หลิวไป๋ขยับตัวหลบไปด้านข้างและกล่าวแนะนำ

"นี่คือนิ่งหรงหรงครับ นางต้องการเข้าเรียนที่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วของเรา"

นิ่งหรงหรงก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าวด้วยท่วงท่าที่เป็นธรรมชาติ และโค้งคำนับฉินอวิ๋นอย่างงดงามไร้ที่ติตามแบบฉบับของชนชั้นสูง น้ำเสียงของเธอสดใสและไพเราะ

"สวัสดีค่ะอาจารย์ฉินอวิ๋น ข้าน้อยนิ่งหรงหรง หวังว่าจะได้มาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วนะคะ"

"นิ่งหรงหรง?"

ฉินอวิ๋นพยักหน้าเล็กน้อย ในตอนนี้เธอยังไม่ได้เชื่อมโยงชื่อนี้กับสิ่งใดเป็นพิเศษ

เธอยังคงรักษาความเข้มงวดในฐานะอาจารย์ของโรงเรียน เธอส่งยิ้มและกล่าวว่า "ยินดีต้อนรับนะจ๊ะ นักเรียนนิ่งหรงหรง โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วเปิดประตูต้อนรับวิญญาจารย์รุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์เสมอ อย่างไรก็ตาม ตามกฎของโรงเรียน นักเรียนใหม่ทุกคนจะต้องลงทะเบียนข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับวิญญาณยุทธ์และพลังวิญญาณก่อนเข้าเรียน เพื่อจัดเตรียมชั้นเรียนและทรัพยากรที่เหมาะสมให้ ไม่ทราบว่าตอนนี้เจ้าสะดวกที่จะแสดงให้ดูไหมจ๊ะ?"

เนื่องจากนิ่งหรงหรงถูกพามาโดยหลิวไป๋ การที่เธอจะได้เข้าเรียนจึงเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็ยังต้องปฏิบัติตามขั้นตอนมาตรฐานไว้ก่อน

"แน่นอนค่ะ"

นิ่งหรงหรงส่งยิ้มหวาน

เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยกมือขวาขึ้นอย่างสง่างามโดยหงายฝ่ามือขึ้น

"เจ็ดสมบัติเลื่องชื่อคือหอแก้ว!"

ในพริบตา แสงสว่างเจิดจ้าก็เบ่งบานออกมาจากฝ่ามือของเธอ!

เจดีย์สมบัติหลากสีสันสูงประมาณหนึ่งฟุตปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตัวเจดีย์โปร่งใสราวกับคริสตัล แบ่งออกเป็นเจ็ดชั้น เปล่งประกายสีสันเจิดจ้าและแสงสว่างอันล้ำค่า มันแผ่กลิ่นอายอันอ่อนโยนและสูงส่ง สะท้อนสภาพแวดล้อมรอบๆ ราวกับความฝัน

"หอแก้วเจ็ดสมบัติ!"

รูม่านตาของฉินอวิ๋นหดเกร็งลงทันที และรอยยิ้มอันอ่อนโยนในตอนแรกของเธอก็ถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงในพริบตา จนเธออดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมา!

ในฐานะอาจารย์ของโรงเรียนวิญญาจารย์ระดับสูงสุดในจักรวรรดิเทียนโต่ว มีหรือที่เธอจะไม่รู้จักการมีอยู่ระดับสูงสุดนี้ ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของโลก!

นี่คือสัญลักษณ์ของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ซึ่งเป็นตัวแทนของสำนักที่ร่ำรวยที่สุดในทวีป และเป็นผู้สืบทอดวิญญาจารย์สายสนับสนุนระดับสูงสุด!

นิ่งหรงหรงคุ้นเคยกับปฏิกิริยาของฉินอวิ๋นเป็นอย่างดี เธอยังคงรักษารอยยิ้มอันสง่างามและกล่าวต่อไปว่า "นิ่งหรงหรง อายุสิบสองปี วิญญาณยุทธ์: หอแก้วเจ็ดสมบัติ วิญญาจารย์สายสนับสนุนระดับ 26 ค่ะ"

ระดับ 26!

เมื่อพิจารณาจากอายุของเธอและความจริงที่ว่ามันคือวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุน ระดับพลังวิญญาณนี้ก็ทำให้เธอกลายเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง!

แม้ว่าเธอจะไม่สามารถเทียบกับระดับสัตว์ประหลาดอย่างหลิวไป๋ได้ แต่เธอก็อยู่ในระดับของอัจฉริยะระดับแนวหน้าอย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังครอบครองวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดอย่างหอแก้วเจ็ดสมบัติอีกด้วย!

ฉินอวิ๋นฟื้นตัวจากความตกตะลึงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดีใจในทันที!

เด็กสาวอัจฉริยะที่มีวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติและพลังวิญญาณระดับ 26 ได้มาขอเข้าเรียนที่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วด้วยตัวเอง!

หลิวไป๋ถึงกับพาเธอมาด้วยตัวเองเลยทีเดียว!

"ดี! ดี! ดี!"

ฉินอวิ๋นกล่าวคำว่า 'ดี' ติดต่อกันถึงสามครั้ง รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป

"นักเรียนนิ่งหรงหรง ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว! ด้วยพรสวรรค์และวิญญาณยุทธ์ของเจ้า เจ้ามีคุณสมบัติครบถ้วนตามมาตรฐานสูงสุดของโรงเรียนเรา! ข้าจะจัดการเรื่องขั้นตอนการลงทะเบียนให้เจ้าทันที และจะจัดเตรียมหอพักและชั้นเรียนที่ดีที่สุดไว้ให้เจ้าด้วย!"

เธอหันไปมองหลิวไป๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วยิ้ม "หลิวไป๋ ครั้งนี้เจ้าได้นำความประหลาดใจครั้งใหญ่มาสู่โรงเรียนของเราจริงๆ!"

หลิวไป๋ยิ้มบางๆ "ตัวหรงหรงเองก็มีพรสวรรค์ที่โดดเด่นอยู่แล้วล่ะครับ ข้าก็แค่บังเอิญไปเจอเธอแล้วก็เลยพามาก็เท่านั้นเอง"

นิ่งหรงหรงเก็บวิญญาณยุทธ์ของเธอและโค้งคำนับฉินอวิ๋นอีกครั้ง "ขอบคุณค่ะอาจารย์ฉินอวิ๋น หวังว่าอาจารย์จะช่วยชี้แนะข้าในอนาคตด้วยนะคะ"

"ด้วยความยินดีจ้ะ ถือเป็นเกียรติของโรงเรียนเราเลยล่ะ"

เห็นได้ชัดว่าท่าทีของฉินอวิ๋นนั้นกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้น

"ข้าจะให้คนไปจัดการเรื่องขั้นตอนต่างๆ ให้ทันที เจ้ากับหลิวไป๋ไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในโรงเรียนก่อนก็แล้วกัน จริงสิ หลิวไป๋ ในฐานะรุ่นพี่ เจ้าควรดูแลนักเรียนใหม่ให้ดีๆ นะ"

"วางใจเถอะครับอาจารย์ฉินอวิ๋น"

หลิวไป๋พยักหน้ารับ

เมื่อมองดูแผ่นหลังของฉินอวิ๋นที่รีบไปจัดการเรื่องเอกสาร นิ่งหรงหรงก็หันไปหาหลิวไป๋ กะพริบตากลมโตแสนสวยของเธอ และส่งยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "เป็นไงล่ะเสี่ยวไป๋? วิญญาณยุทธ์และความแข็งแกร่งของข้า ไม่ทำให้คนที่แนะนำข้ามาต้องขายหน้าใช่ไหมล่ะ?"

หลิวไป๋ยิ้มและส่ายหน้า "มันยิ่งกว่าไม่ขายหน้าซะอีกนะเนี่ย มันแทบจะเอาทองมาแปะหน้าข้าเลยต่างหาก หอแก้วเจ็ดสมบัติ วิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของโลกวันนี้อาจารย์ฉินอวิ๋นคงจะดีใจจนเนื้อเต้นแน่ๆ"

"ฮิฮิ แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ"

นิ่งหรงหรงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้น เมื่อทั้งสองคนเดินออกไป เธอก็มองไปรอบๆ อาคารเรียนและสภาพแวดล้อมที่ดูสง่างามและโอ่อ่าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"นี่คือโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วงั้นเหรอ? ดูดีจังเลยแฮะ!"

"ไปกันเถอะ ระหว่างที่กำลังจัดการเรื่องขั้นตอน ข้าจะพาท่านไปทัวร์ก่อนก็แล้วกัน"

ขณะที่พูด หลิวไป๋ก็นำทางเจ้าหญิงน้อยแห่งสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติไปยังบริเวณที่มีทัศนียภาพงดงามที่สุดในโรงเรียน

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันอยู่ในใจ ด้วยคำพูดเหล่านี้ของเขา ไม่เพียงแต่เขาจะทำให้นิ่งหรงหรงรอดพ้นจากขุมนรกที่เรียกว่าเชร็คได้เท่านั้น แต่เขายังลักพาตัวเธอมาเข้าโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วได้อย่างง่ายดายอีกด้วย

หากไม่มีนิ่งหรงหรง เชร็คก็คงไม่สามารถสร้างทีมได้อย่างสมบูรณ์แบบ หากขาดการสนับสนุนจากนิ่งหรงหรง พลังการต่อสู้ของพวกเขาก็จะลดลงไปอย่างน้อยหนึ่งระดับ

ว่าแต่ ผ่านไปหกปีแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้ถังซานน้อยจะเป็นยังไงบ้างนะ

เขายังจำเหตุการณ์ในป่าล่าสัตว์วิญญาณตอนที่เขาต้องถอยหนีเพราะระแวงอาวุธลับของถังซานน้อยได้ดี

หากพวกเขาได้เจอกันอีกครั้งในตอนนี้ หลิวไป๋มั่นใจเต็มร้อยว่าเขาสามารถอัดไอ้เด็กเปรตนั่นจนขี้แตกขี้แตนได้แน่ถ้าอัดจนขี้ไม่แตก ก็คงเป็นเพราะไอ้เด็กนั่นเพิ่งจะไปขี้มาก็เท่านั้นแหละ!

ในช่วงเวลานี้ อาวุธลับของไอ้เด็กเปรตนั่นอย่างมากก็คงเป็นแค่เข็มหนวดมังกร ซึ่งไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขาเลยแม้แต่น้อย หากไม่มีบ่อน้ำพุร้อนเย็นขั้วคู่ ไอ้เด็กเปรตนั่นก็ลืมเรื่องการสร้างอาวุธลับระดับสูงๆ ไปตลอดชีวิตได้เลย

ด้วยของธรรมดาๆ พวกนั้น เขาไม่สามารถแม้แต่จะเจาะทะลวงการป้องกันของเขาได้ด้วยซ้ำ!

แค่ดูเกราะปราณยุทธ์ก็รู้แล้ว

หลังจากพาเธอทัวร์เสร็จ นิ่งหรงหรงก็ยืนกรานที่จะเลี้ยงอาหารค่ำหลิวไป๋ หลิวไป๋ไม่อาจปฏิเสธได้จึงตกลง

ในใจของเขา เขายังคงครุ่นคิดหาวิธีที่จะแนะนำเธอให้ตู๋กูเยี่ยนและเยี่ยหลิงหลิงรู้จัก

การสนับสนุนจากหอแก้วเจ็ดสมบัติของนิ่งหรงหรงคือการเพิ่มเปอร์เซ็นต์ที่ทรงพลัง หากมันวิวัฒนาการเป็นหอแก้วเก้าสมบัติและคุณภาพของมันได้รับการยกระดับให้ดียิ่งขึ้นไปอีก การเพิ่มพลังนั้นจะยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นอย่างแน่นอน!

หากเธอและพี่สาวหลิงหลิงทำงานร่วมกัน ผลลัพธ์ของการสนับสนุนนั้นจุ๊ๆแม้แต่วิญญาณพรหมยุทธ์ก็ยังสามารถต่อสู้ข้ามระดับกับราชทินนามโต้วหลัวได้เลยล่ะ!