บทที่ 7 มาช่วยฉันเช็ดเหงื่อ!

โชคดีที่หลินหยวนซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างช่วยรับเธอแล้ววางเธอพิงกับเก้าอี้ได้อย่างรวดเร็ว

เหยียนหรูเยว่ตื่นตระหนกเมื่อเห็นซ่งซวนเกือบจะล้มลงเนื่องจากความโกรธ เธอคิดว่าแม่ของเธอจะตำหนิเธอเล็กน้อยแล้วเรื่องก็จะคลี่คลาย แต่อาการป่วยของซ่งซวนกลับแย่ลงอย่างกะทันหันจนเธอเป็นลม! แม้ว่าแม่ของเธอจะควบคุมชีวิตของเธอ แต่หลังจากที่พ่อของเธอจากไป แม่ก็เป็นญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิตที่ห่วงใยเธอ

“หมอ! เข้ามาเร็ว!” เหยียนหรูเยว่ตะโกนอย่างกังวล

ทันใดนั้น แพทย์ห้าหรือหกคนก็เข้ามาในห้องด้วยความเร็วสูงและดูเหมือนว่าพวกเขาเตรียมพร้อมอยู่แล้ว

ซ่งซวนเป็นอัมพาตและนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้

“หัวใจล้มเหลว!”

แพทย์รีบดึงเตียงฉุกเฉินออกมาเพื่อเคลื่อนย้ายซ่งซวนขึ้นไป จากนั้นจึงใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจและอุปกรณ์อื่นๆเพื่อช่วยเธอ แต่ทั้งหมดนั้นมีผลเพียงเล็กน้อย

“คนโง่พวกนี้ต้องการฆ่าคนหรือไงกัน” หลินหยวนขมวดคิ้วขณะที่มองดูการกระทำของพวกเขา

เขาผู้มีทักษะทางการแพทย์ระดับพระเจ้าสามารถเห็นได้ว่าแพทย์เหล่านี้คิดว่าซ่งซวนมีอาการหัวใจล้มเหลว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจ อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้ไม่ใช่ภาวะหัวใจล้มเหลวและการใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจจะทำให้อาการรุนแรงขึ้นเท่านั้น

หลินหยวนมาที่ตระกูลเหยียนในวันนี้ ไม่เพียงแต่เพื่อยกเลิกสัญญาการแต่งงานแต่ยังมาพบซ่งซวนด้วย

ซ่งซวนได้สนับสนุนตระกูลเหยียนเพียงลำพังมาเป็นเวลากว่าสิบปี สร้างชื่อเสียงและอำนาจมากมาย แต่ในขณะเดียวกันร่างกายของเธอก็ได้รับความเจ็บป่วยจากโรคภัยไข้เจ็บ

ซ่งซวนปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์และทราบถึงภาวะสุขภาพของเธอ โดยพิจารณาจากความพร้อมของแพทย์หญิงเหล่านี้

ถ้าถามว่าเหตุใดจึงไม่มีหมอที่เป็นผู้ชาย เป็นเพราะว่าซ่งซวนเป็นเช่นเดียวกับเหยียนหรูเยว่ เธอไม่ชอบผู้ชายมากนัก เพียงแต่เธอไม่ได้เกลียดผู้ชายเท่าเหยียนหรูเยว่

หลินหยวนจำได้ว่าซ่งซวนจะป่วยด้วยอาการหัวใจล้มเหลวหลังจากนี้หนึ่งสัปดาห์และหมดสติ สถานการณ์ของเธอแย่ลงเพราะเธอมีอาการช็อกจากโรคหัวใจ ในนวนิยายต้นฉบับ แพทย์ที่มีชื่อเสียงไม่สามารถรักษาเธอได้ แต่ตัวเอกซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเหยียนรักษาเธอด้วยทักษะทางการแพทย์ของเขา

หลินหยวนกำลังวางแผนที่จะสกัดกั้นโอกาสนี้จากตัวเอก

ทักษะทางการแพทย์ระดับพระเจ้าของเขาสูงกว่าตัวเอก หลินหยวนสามารถรักษาซ่งซวนได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม การมอบถ่านให้ท่ามกลางหิมะนั้นมีผลมากกว่าการโรยหน้าเค้ก ดังนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะก้าวไปข้างหน้าในเวลาที่เหมาะสม เขาจะหยุดการปรากฏตัวของเย่ฟาน และเมื่อสถานการณ์เลวร้ายที่สุด เขาจึงค่อยรักษาเธอ

[1] การมอบถ่านให้ท่ามกลางหิมะนั้นมีผลมากกว่าการโรยหน้าเค้ก หมายถึงการให้ความช่วยเหลือในยามยากให้ผลมากกว่าการช่วยเล็กน้อยตามสถานการณ์

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดหวังว่าทฤษฎีผีเสื้อขยับปีกในนิยายจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

[2] ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก หมายถึงเหตุการณ์เพียงเล็กน้อยเหตุการณ์หนึ่งสามารถส่งผลกระทบอันซับซ้อนหรือสร้างปรากฎการณ์ใหญ่อีกอย่างขึ้นมาได้

การยกเลิกสัญญาการแต่งงานทำให้เกิดคำพูดที่ดื้อรั้นและก้าวร้าวของเหยียนหรูเยว่ซึ่งกระตุ้นให้ซ่งซวนล้มป่วยก่อนที่ควรจะเป็น

‘ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องรักษาเธอแล้ว’

หลินหยวนมีความประทับใจที่ดีต่อซ่งซวน เธอเฉลียวฉลาดและตอบแทนน้ำใจของผู้อื่นเป็นอย่างดี การช่วยเหลือเธอเป็นผลดีกับตัวเขา

แม้ว่าหลินหยวนจะคิดอะไรมากมายอยู่ในใจ แต่เวลาพึ่งผ่านไปไม่นานหลังจากที่แพทย์เริ่มรักษาเธอ

ในขณะนั้น เหยียนหรูเยว่มองดูซ่งซวนที่หมดสติและกำลังร้องไห้อย่างเงียบๆ หมอทั้งห้าคนยืนนิ่งอย่างหมดหนทาง

การรักษาโรคนั้นไม่อาจทำได้โดยพลการ บุคคลที่รักษาจะต้องรับผิดชอบหากทำให้เกิดการสูญเสีย ไม่มีแพทย์คนใดที่สามารถรับผิดชอบได้หากซ่งซวนเป็นอะไรขึ้นมา

“พวกคุณทุกคนถอยออกไป! พวกคุณกำลังจะฆ่าป้าซ่งโดยใช้เครื่องกระตุ้นหัวใจอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าและปิดกั้นการไหลเวียนของอากาศ!”

หลินหยวนตะโกนไล่แพทย์หญิงและเหยียนหรูเยว่ออกไปเพื่อที่จะช่วยซ่งซวน พวกเขาเห็นหลินหยวนหยิบผ้าชิ้นหนึ่งออกจากเอวของเขาแล้วคลี่ออก

ผ้าชิ้นนั้นเต็มไปด้วยเข็มเงินเรียงเป็นแถว

หลินหยวนสอดเข็มเงินสิบเข็มระหว่างนิ้วมือทั้งสองข้างของเขาราวกับผีเสื้อดึงน้ำหวานจากดอกไม้ เขาปักลงไปบนจุดฝังเข็มที่สำคัญบนหัวของซ่งซวน

หลอดเลือดแดงหลายร้อยเส้นมาบรรจบกันที่จุดไป่ฮุย จุดเฟิงฉี…

หลินหยวนปักเข็มเงินทั้งหมดสิบเข็มในมือของเขาภายในไม่กี่วินาที เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อซ่งซวนไม่มีอันตรายถึงชีวิตอีกต่อไป แม้ว่าวันนี้เขาจะมาเพื่อยุติการหมั้นแต่โชคดีที่เขาพกเข็มเงินติดตัวไปด้วย

ผู้ครอบครองทักษะทางการแพทย์ระดับพระเจ้าจำเป็นต้องพกเข็มเงินติดตัวไปด้วย สำหรับหลินหยวนแล้วเข็มเงินเหล่านี้ไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตผู้คนเท่านั้นแต่ยังฆ่าพวกเขาได้อีกด้วย

หลินหยวนรู้ว่าเขากำลังช่วยซ่งซวนแต่คนอื่นไม่ทราบ พวกเขาเห็นเพียงว่าหลินหยวนฝังเข็มเงินจำนวนมากลงบนหัวของซ่งซวน

“คุณกำลังทำอะไรอยู่!” เหยียนหรูเยว่ตะโกนก่อนที่จะปิดปากของเธอขณะสะอื้นไห้เป็นพักๆ

“ฉันกำลังรักษาอาการเจ็บป่วยและช่วยชีวิตผู้คน ดังนั้นเงียบก่อน” หลินหยวนกล่าวอย่างเฉยเมย

เหยียนหรูเยว่โกรธมากและเกือบจะเป็นลมด้วยความโกรธเมื่อเห็นหลินหยวนแทงเข็มบนหัวของซ่งซวน เธอสงสัยว่าหลินหยวนเป็นบ้าเนื่องจากการยกเลิกสัญญาหมั้น

แพทย์หญิงทั้งห้านิ่งอึ้งและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน

แพทย์และเหยียนหรูเยว่กำลังเตรียมที่จะไล่หลินหยวนที่ ‘ผิดปกติ’ ออกไป อย่างไรก็ตามพวกเธอค้นพบว่าซ่งซวนที่ไม่ขยับเขยื้อนเป็นเวลานานมีการกระตุกสองสามครั้งและนิ้วของเธอก็ขยับ ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็ค่อยๆเปิดขึ้นอย่างแผ่วเบา!

“ฟัง…เสี่ยวหยวน…” ซ่งซวนพูดเสียงเบาราวกับยุงตัวเล็กๆ

แม้ว่าซ่งซวนจะขยับตัวไม่ได้ก่อนหน้านี้แต่เธอก็ยังรับรู้การเคลื่อนไหวจากภายนอก เธอรู้สึกดีขึ้นทันทีเมื่อเข็มเงินของหลินหยวนฝังลงไปบนหัวของเธอ เธอรู้เกี่ยวกับทักษะทางการแพทย์ของการฝังเข็ม ดังนั้นทันทีที่เธอพูดได้ ประโยคแรกที่พูดก็คือให้ทุกคนฟังหลินหยวน

ทุกคนตะลึงเมื่อเห็นซ่งซวนตื่นขึ้น เหยียนหรูเยว่ยิ่งตกใจเมื่อได้ยินซ่งซวนพูดว่าทุกคนควรฟังหลินหยวน เธอค่อนข้างฉลาดและตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมหลินหยวนถึงบอกว่าเขากำลังรักษาโรคและช่วยชีวิตแม่ของเธอ

หลินหยวนไม่สนใจความตกใจของคนรอบข้าง เขารีบสอดเข็มเงินเข้าไปอีกอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นซ่งซวนตื่นขึ้น

“พวกคุณออกไปซะ คนยิ่งมากยิ่งเป็นการรบกวน” หลินหยวนกล่าวอย่างแผ่วเบา

“นี่…” แพทย์ลังเลเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยวน

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงสิ่งที่ซ่งซวนพูดก่อนหน้านี้และเห็นว่าภายใต้การดูแลของหลินหยวนใบหน้าของซ่งซวนก็ค่อยๆมีเลือดฝาดและลมหายใจของเธอก็คงที่พวกเธอจึงถอยกลับอย่างเชื่อฟัง

มีเพียงเหยียนหรูเยว่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆและมองไปที่ซ่งซวนด้วยท่าทางกังวล

หลินหยวนสังเกตเห็นและไม่ได้พูดอะไรกับเธอ เขายังคงฝังเข็มต่อไป หลังจากผ่านไปห้านาทีเข็มเงินก็เต็มศีรษะ หลัง และแขนของซ่งซวน ส่วนทางหลินหยวนก็เหงื่อออกมากเช่นกัน

แม้ว่าการฝังเข็มจะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีแต่หลินหยวนได้ใช้ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาอย่างมาก

หลินหยวนสั่งเธออย่างตรงไปตรงมาโดยไม่มีความสุภาพใดๆ “มาช่วยฉันเช็ดเหงื่อ มิฉะนั้นมันจะส่งผลต่อการรักษาของฉัน”

ในห้องมีเพียงสามคน หากคุณตัดหลินหยวนที่กำลังรักษาและซ่งซวนที่กำลังรับการรักษา จึงเหลือเพียงเหยียนหรูเยว่เท่านั้น เธอเข้าใจโดยธรรมชาติว่าหลินหยวนสั่งใคร เธอรู้สึกไม่ดีเล็กน้อยและกัดริมฝีปากสีแดงของเธอ

**********