บทที่ 1 โลกแห่งสามก๊ก

บทที่ 1 โลกแห่งสามก๊ก

คำนำ: เนื่องจากเป็นการเขียนครั้งแรก สามสิบบทแรกของหนังสือเล่มนี้มีข้อผิดพลาดร้ายแรงอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือการล้อเลียนที่มากเกินไป แม้จะมีการแก้ไขหลายครั้งและตัดฉากล้อเลียนออกไปมากมาย แต่ก็ยังมีบางส่วนที่หลุดรอดสายตาไป ดังนั้น หากมีผู้อ่านใหม่ที่เพิ่งเริ่มอ่านหนังสือเล่มนี้และบังเอิญไม่ชอบการล้อเลียน ขอให้อดทนสักหน่อย เชื่อว่าหลังจากบทที่สามสิบไปแล้ว (อย่างมากก็บทที่ห้าสิบ) ปัญหานี้จะหมดไป หากถึงตอนนั้นแล้วยังรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ไม่น่าอ่าน ผมก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

ค.ศ. 2056

ในยุคนั้น ประเทศจีนเจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งอย่างมาก เทคโนโลยีสมองกลเสมือนจริงแพร่หลายไปทั่ว แต่ก็มาพร้อมกับอัตราการว่างงานที่สูง แม้รัฐบาลจะรับประกันว่าประชาชนทุกคนจะมีรายได้สวัสดิการประจำเดือนที่แน่นอน แต่เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้คนเกิดความเบื่อหน่ายจนก่อเรื่องวุ่นวาย เกมออนไลน์เสมือนจริงจำนวนมากจึงเฟื่องฟู กลายเป็นที่พึ่งทางใจของเหล่าคนหนุ่มสาวที่ว่างงานหรือรอการจ้างงาน

วันหนึ่ง ในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองเฉิงตู ชายร่างผอมคนหนึ่งยืดตัวบิดขี้เกียจ

"เกม 'ตำนานวีรบุรุษสามก๊ก' นี่น่าเบื่อชะมัด อัตราการดรอปอุปกรณ์ผสมสูงเกินไป ตัวแทนจำหน่ายคิดแต่จะกอบโกยเงินเท่านั้น!" ชายคนนั้นบ่นอย่างขุ่นเคือง

เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งฝึกทักษะการผสมอุปกรณ์ในเกมอย่างหนัก จนอุปกรณ์ทั้งตัวแทบจะหายไปหมด ชุดอุปกรณ์ระดับสูงสุดของนักพรตสลายเป็นเถ้าธุลี นั่นหมายความว่าวิทยายุทธ์ของเขาถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งแล้ว แม้จะยังมีอุปกรณ์สำรองอยู่ แต่หนุ่มคนนี้ก็สูญเสียความเชื่อมั่นในเกม "ตำนานวีรบุรุษสามก๊ก" ไปแล้ว

"ช่างมันเถอะ ไม่เล่นเกมห่วยๆ นี่แล้ว ไปดูในเน็ตดีกว่าว่ามีเกมใหม่ออกมาบ้างไหม ถ้าเป็นเกมแนวสามก๊กก็ยิ่งดี"

แนะนำตัวคนโชคร้ายคนนี้สักหน่อย: เจิ้งเชา อายุ 24 ปี หนึ่งในกองทัพคนว่างงาน รูปร่างค่อนข้างผอม (กล้ามเนื้อทั้งหมดอุทิศให้กับเกมไปแล้ว) ไม่มีรถ ไม่มีบ้าน ไม่มีสาวๆ สนใจ เป็นคนไร้ค่าสามประการอย่างแท้จริง ทุกเดือนอาศัยสวัสดิการของรัฐประทังชีวิตไปวันๆ ฝันอยู่เสมอว่าจะได้กลับไปสู่ยุคสามก๊กเพื่อสัมผัสความกล้าหาญอันเด็ดเดี่ยวของเหล่าวีรบุรุษ เล่นเกมสามก๊กมาแล้วทุกเกม แม้แต่เวอร์ชันเล่นคนเดียวก็ยังสามารถเล่นซ้ำได้กว่า 10 ครั้งอย่างไม่เบื่อหน่าย

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

"จำลองเมืองสามก๊ก" - เกมออนไลน์เสมือนจริงล่าสุดที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างรัฐบาลจีนและบริษัทโอดิน ควบคุมทั้งกระบวนการโดยสมองกลอัจฉริยะ "ฉานหลาน" สัมผัสประสบการณ์จริงผ่านประสาทสัมผัส ฉากอันงดงามราวกับมหากาพย์ โลกแห่งสามก๊กที่เต็มไปด้วยปริศนารอคุณมาค้นหา! สนามรบแห่งสามก๊กที่เต็มไปด้วยเสียงอาวุธกระทบกัน การต่อสู้เชิงกลยุทธ์ของเหล่าปราชญ์ บุตรีและบุตราแห่งสามก๊กผู้เต็มเปี่ยมด้วยความกล้าหาญและอ่อนโยน ดินแดนลึกลับและสวยงามรอคุณมาสัมผัส!

ประเภทเกม: การบริหารจัดการและการผจญภัย ผู้เล่นสามารถเลือกโหมดผจญภัยแบบคลาสสิก หรือโหมดการสร้างอาณาเขตเป็นหลักก็ได้

"โหมดการสร้าง? น่าสนใจนี่" เจิ้งเชารู้สึกสนใจขึ้นมา

เวลาในเกมเทียบกับเวลาจริงเป็น 2:1 นั่นคือ เวลาในเกม 2 วันเท่ากับเวลาจริง 1 วัน อุปกรณ์การเล่น: หมวกเกม แคปซูลเสมือนจริง และแคปซูลเสมือนจริงระดับสูง

"ฮ่าๆ ดูน่าสนใจดี เอาเกมนี้แหละ!"

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

เจิ้งเชารีบสั่งซื้อแคปซูลเสมือนจริงทางออนไลน์ แล้วก็รอให้อุปกรณ์ส่งมาถึง อีก 3 วันจะเริ่มเปิดให้ทดสอบสาธารณะแล้ว เขาไม่อยากพลาดโอกาสได้ลิ้มรสชาติแรก

สองโหมด เจิ้งเชาตัดสินใจเลือกโหมดการบริหารจัดการอย่างรวดเร็ว โหมดการผจญภัยส่วนตัวนั้นเล่นจนเบื่อแล้ว และคาดว่าการเป็นเจ้าเมืองน่าจะมี "อนาคต" ที่สดใสกว่าโหมดผจญภัยแน่นอน

ใน "จำลองเมืองสามก๊ก" ระดับของเมืองแบ่งเป็น 5 ประเภท ได้แก่ หมู่บ้าน ตำบล เมือง เมืองหลวง และนครหลวง โดยหมู่บ้านและตำบลแบ่งเป็นระดับ 1-3 เมืองและเมืองหลวงแบ่งเป็นระดับ 1-4 ส่วนนครหลวงแบ่งเป็นระดับ 1-5 จากการตั้งค่า หากพัฒนาไปได้ดี ในที่สุดเจ้าเมืองก็อาจสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์ได้ แต่พอดูเงื่อนไขการสร้างเมือง เจิ้งเชาก็ตกตะลึง "เป็นไปได้ยังไง?"

ทุกครั้งที่ยกระดับเมือง นอกจากจะต้องเพิ่มจำนวนและยกระดับอาคารแล้ว ยังต้องมีจำนวนและระดับของหมู่บ้านในสังกัด รวมถึงจำนวนประชากรตามที่กำหนดด้วย

ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ของสามก๊ก เจิ้งเชาย่อมรู้ประวัติศาสตร์สามก๊กเป็นอย่างดี ตัวเลขประชากรทั่วประเทศในสมัยจักรพรรดิฮั่นซุ่นตี้มีทั้งหมด 49,150,000 คน เพิ่มขึ้นเป็น 56,480,000 คนในสมัยจักรพรรดิฮั่นฮวนตี้ แต่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นจนถึงยุคสามก๊ก เกิดสงครามติดต่อกันหลายปี ทำให้ประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว จนถึงปลายยุคสามก๊ก ประชากรของเว่ยมีเพียง 4,430,000 คน ของซกมี 940,000 คน และของอู๋มี 2,300,000 คน แม้ในช่วงต้นราชวงศ์จิ้น ประชากรจะเพิ่มขึ้นเป็น 16,160,000 คน แต่ก็ยังห่างไกลจากจำนวนประชากรในสมัยตอนปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกมาก และประชากรส่วนใหญ่ก็กระจุกตัวอยู่ในเมืองใหญ่บางเมืองเท่านั้น มีเพียงสิบมณฑลเท่านั้นที่มีประชากรเกินหนึ่งล้านคน ได้แก่ เมืองลั่วหยาง เมืองหรูหนาน เมืองเฉินกั๋ว เมืองโป๋ไห่ เมืองหนานหยาง เมืองผิงหยวน เมืองฉางซา เมืองยวี่จาง เมืองป้าจวิน และเมืองหย่งชาง ที่สำคัญคือ นี่เป็นระดับมณฑล ไม่ใช่เมือง! แม้แต่มณฑลเจียวโจวและมณฑลปิ่งโจวทั้งมณฑลก็ยังมีประชากรไม่ถึงหนึ่งล้านคน เมื่อพิจารณาจากข้อมูลเหล่านี้ การสร้างนครหลวงจึงดูเหมือนเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้เลย

"ฉันไม่เชื่อหรอก ถ้าสมองกลอัจฉริยะตั้งเงื่อนไขแบบนี้ แต่ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ ก็แสดงว่าสมองกลไม่ใช่มนุษย์แล้วล่ะ (แต่ความจริงมันก็ไม่ใช่มนุษย์อยู่แล้วนี่นา) เอาเถอะ ฉันจะมุ่งมั่นเดินบนเส้นทางการพัฒนา ส่วนปัญหาเรื่องประชากรน่ะเหรอ? คงต้องเปลี่ยนนโยบายวางแผนครอบครัวในเกมซะแล้ว..."

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

ผู้เล่นที่เลือกเป็นผู้ปกครองจะได้รับการจัดสรรหมู่บ้านระดับ 1 แห่งหนึ่งโดยสุ่มเมื่อเข้าสู่เกม และจะได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน รับผิดชอบการพัฒนา ก่อสร้าง และความปลอดภัยของหมู่บ้าน เมื่อเมืองยกระดับ อาณาเขตก็จะขยายตามไปด้วย โดยหมู่บ้านระดับ 1 จะมีพื้นที่รัศมี 5 ตารางกิโลเมตร เมืองสามารถถูกโจมตีได้จากฝ่ายศัตรู กองกำลังป่า หรือกองกำลังของผู้เล่นอื่น หากเมืองถูกโจมตีแตก จะลดระดับลงหนึ่งขั้น ถ้าอยู่ในระดับต่ำสุด (หมู่บ้านระดับ 1) ก็จะถูกลบออกจากแผนที่ของจงหยวนทันที ดังนั้นกำลังทหารและการสร้างพันธมิตรจึงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกเมือง

การมาถึงของแคปซูลเสมือนจริงทำให้เจิ้งเชาต้องหยุดการศึกษาเกมไว้ชั่วคราว มองดูอุปกรณ์ที่ทำให้เขาแทบจะใช้เงินเก็บทั้งหมดไป ดวงตาของเจิ้งเชาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับ อีก 3 วัน อุปกรณ์นี้จะพาเขาไปผจญภัยในโลกสามก๊ก ภายในแคปซูลเสมือนจริง ผู้เล่นสามารถนอนราบได้ และเมื่อเริ่มเกม แคปซูลจะปิดโดยอัตโนมัติและปล่อยของเหลวบำรุงร่างกายเพื่อซึมซับผู้เล่น ช่วยเติมพลังงานและสารอาหารเล็กน้อย ไม่เพียงแต่รับประกันว่าผู้เล่นจะสามารถต่อสู้ในเกมได้เป็นเวลานาน แต่ยังช่วยปรับปรุงสภาพผิวอีกด้วย

มองดู "สินค้าชั้นสูง" นี้ เจิ้งเชายิ้มกว้างด้วยความดีใจ โดยไม่ได้เตรียมใจเลยว่าในเดือนต่อไปเขาจะต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทุกวัน

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

3 วันต่อมา

เข้าสู่เกม ทันใดนั้นทุกอย่างก็มืดลง ภาพเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ปรากฏขึ้นตรงหน้าทีละฉาก "การสาบานเป็นพี่น้องในสวนท้อ" "กบฏโจรโพกผ้าเหลือง" "สามทัพรบกับลู่ปู่" "ศึกกวนตู๋" "ศึกผาแดง" "น้ำท่วมทัพเจ็ดกอง" "จับเมิ่งฮั่วเจ็ดครั้ง"... เจิ้งเชาที่เพิ่งเข้าเกมถูกภาพเหล่านี้ทำให้ตะลึงงัน ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ แม้จะเป็นเพียงภาพสั้นๆ ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็สามารถถ่ายทอดภาพลักษณ์ของวีรบุรุษสามก๊กได้อย่างมีชีวิตชีวา หลังจากผ่านไปสักพัก เจิ้งเชาจึงพบว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในวังที่หรูหราและสง่างามแห่งหนึ่งแล้ว มีหญิงสาวรูปร่างงดงามยืนอยู่ตรงหน้าเขา

"ยินดีต้อนรับสู่โลกสามก๊ก ฉันคือผู้นำทาง ฉันจะช่วยคุณในการตั้งค่าตัวละครและทดสอบคุณสมบัติ"

"นางฟ้าเหรอ?" เจิ้งเชาขอสาบานในนามของบุรุษเพศว่า สาวงามคนนี้สวยกว่าดาราดังๆ ในทีวีหลายเท่านัก โดยเฉพาะบุคลิกที่เหมือนกล้วยไม้ในหุบเขาอันเงียบสงบนั้น ช่างทำให้ผู้คนรู้สึกสบายตาสบายใจยิ่งนัก

งามดั่งดอกท้อ ใบหน้าดุจดอกบัว ดวงตาคู่งามราวกับสายน้ำฤดูใบไม้ร่วงเปล่งประกายความมั่นใจและเสน่ห์อันอ่อนหวาน ริมฝีปากสีชมพูเผยอเล็กน้อยราวกับกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง รูปร่างอ้อนแอ้นแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์ ผิวพรรณนุ่มนวลเปล่งปลั่งราวกับแพรไหม ผสมผสานกับบุคลิกที่แฝงไว้ด้วยความเย้ายวนใจ ความงามที่ทำให้ผู้คนหลงใหลนี้ยังซ่อนความเย้ายวนไว้เล็กน้อย ยิ้มก่อนจะพูด ช่างชวนให้หลงใหลเสียจริง เป็นสาวงามที่เกิดมาเพื่อเป็นนางในฝันอย่างแท้จริง

"ตอนนี้กำลังเข้าสู่ขั้นตอนการยืนยันตัวตน โปรดรอสักครู่..."

เสียงหวานๆ ดึงเจิ้งเชาออกจากภวังค์

"การยืนยัน DNA เสร็จสมบูรณ์"

"การล็อคม่านตาเสร็จสมบูรณ์"

"กรุณาตั้งชื่อในเกมของคุณ"

"เจิ้งอาหนิว" คนที่เคยเห็นเจิ้งเชาต่างบอกว่าเขาหน้าตาคล้ายกับนักร้องคนหนึ่งเมื่อหลายสิบปีก่อนมาก ถ้าเกิดเร็วกว่านี้สักหลายสิบปี เขาคงได้ไปออกรายการเลียนแบบคนดังแน่ๆ

"ตั้งชื่อสำเร็จ ต้องการปรับแต่งรูปลักษณ์หรือไม่ สามารถปรับเพิ่มลดได้ 30%"

"ลด 30%" เจิ้งเชามักคิดว่าตัวเองหล่อมาก ใครไม่เชื่อก็ไปดูหน้าตาของอาหนิวได้

"ปรับแต่งรูปลักษณ์สำเร็จ กรุณาเลือกโหมดการเล่น"

"โหมดการบริหารจัดการ"

"เลือกโหมดสำเร็จ กรุณาเลือกอาชีพหลักของคุณ เมื่อเลือกแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้"

แม้จะเลือกโหมดการบริหารจัดการ แต่ก็ยังจำเป็นต้องเลือกอาชีพหลักหนึ่งอาชีพ

ตรงหน้าปรากฏตัวเลือกหลายอย่าง: แม่ทัพผู้กล้า วีรบุรุษ ที่ปรึกษาทางการทหาร นักพรต โจร มือสังหาร นักธนู แม่ทัพผู้กล้า? คงไม่ใช่ว่าข้าผู้เป็นเจ้าเมืองในอนาคตจะต้องออกรบด้วยตัวเองหรอกนะ? โจรกับมือสังหารยิ่งไม่เหมาะ เจ้าเมืองเลือกอาชีพแบบนี้มันไม่เข้ากับภาพลักษณ์อันสง่างามของข้าเลย นักธนูก็ไม่เลวนะ ยืนยิงธนูอยู่ไกลๆ แต่การถือธนูคันโตๆ ก็ไม่ได้แสดงถึงความสง่างามของข้าเท่าไหร่ คนไม่รู้อาจคิดว่าข้าเป็นคนฆ่าหมูในชาติก่อน วีรบุรุษกับที่ปรึกษาทางการทหารล้วนเป็นอาชีพที่ต้องนำทัพ ต่างกันตรงที่ที่ปรึกษาทางการทหารจะมีทักษะสนับสนุนมากกว่า แต่เมื่อข้าสร้างนครหลวงและมีทหารนับร้อยล้านแล้ว จะไปนำทัพเองได้อย่างไร? นักพรต เน้นการโจมตีเป็นหลัก เหมือนกับนักธนูตรงที่ยืนอยู่ไกลๆ แต่ภาพลักษณ์ดูดีกว่ามาก ดูมีความรู้ความสามารถ ถือคทา ดูมีระดับ อีกอย่าง ตอนเล่นเกมสามก๊กออนไลน์ก่อนหน้านี้ก็ชอบเล่นเป็นนักพรตอยู่แล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้นก็ตัดสินใจทันที

"เลือกนักพรต!"

"เลือกอาชีพสำเร็จ ตอนนี้จะทำการทดสอบคุณสมบัติเพื่อกำหนดค่าความสามารถของคุณ กรุณาเข้าประตูหมายเลข 1-8 ทางด้านซ้ายตามลำดับ" เสียงของนางฟ้าช่างหวานจนชวนให้เลี่ยน

"ด้วยพรสวรรค์ของข้า คงไม่ใช่เรื่องยากที่จะได้คะแนนเต็มสินะ!" เจิ้งเชามั่นใจเต็มเปี่ยม ก้าวเข้าไปในห้องหมายเลข 1

"ช่วยด้วย... อ๊าก!!" เจิ้งเชาตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน

"ขออภัย นี่เป็นวิธีทดสอบที่กำหนดโดยสมองกลอัจฉริยะ คุณต้อง 'อยู่ร่วมกัน' กับหมาป่าสีเขียวระดับ 5 ในห้องเล็กๆ นี้เป็นเวลา 5 นาทีโดยไม่มีอาวุธใดๆ แน่นอนว่าถ้าคุณสามารถเอาชนะมันได้ภายใน 5 นาที คุณก็สามารถออกมาก่อนได้ กรุณาพยายามแสดงความสามารถในการต่อสู้ของคุณให้เต็มที่นะคะ!" เสียงที่เคยหวานหูกลับแฝงไปด้วยความเย็นชาเล็กน้อย

5 นาทีผ่านไป ประตูเปิดออก เจิ้งเชาค่อยๆ คลานออกมาจากห้องอย่างยากลำบาก

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนพลังการต่อสู้ของคุณคือ 1 คะแนนเต็ม 10 แย่มาก" ให้ 1 คะแนนเพราะยังสามารถคลานออกมาได้

"โอ๊ย... อ๊าก..."

"ตอนนี้กรุณาเข้าห้องหมายเลข 2" นางฟ้าดูเหมือนจะไม่มีความเมตตาเลย ไม่มีท่าทีจะให้เจิ้งเชาได้พักเลยแม้แต่น้อย เจิ้งเชาผู้น่าสงสารจึงต้องเชื่อฟังและมุ่งหน้าเข้าประตูหมายเลข 2 อย่างไม่ย่อท้อ "ฟ้าจะประทานภารกิจยิ่งใหญ่ให้แก่ข้า ย่อมต้อง..."

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนสติปัญญาของคุณคือ 10 คะแนนเต็ม 10 ยอดเยี่ยม"

"ปริศนาปัญหาเชาวน์แบบนี้ จะไม่ได้คะแนนเต็มได้ยังไงกัน ฮ่าๆ" เจิ้งเชาลืมความทุกข์ทรมานก่อนหน้านี้ไปหมดแล้ว

จากนั้นก็ทำการทดสอบอีก 6 รายการที่เหลือ

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนการตอบสนองของคุณคือ 4 คะแนนเต็ม 10 แย่"

เจิ้งเชากัดฟันถอนลูกธนูออกจากขา แม้ว่าความรู้สึกเจ็บปวดจะถูกปรับให้ต่ำสุดแล้ว แต่ความรู้สึกของลูกธนูที่ปักอยู่ในเนื้อที่ 50% ก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีแน่นอน

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนการบัญชาการของคุณคือ 5 คะแนนเต็ม 10 แย่"

เจิ้งเชาที่เพิ่งหลุดพ้นจากการต่อสู้งงงันไปเลย ทำไมทหารเหมือนกัน สู้ไปสู้มาตัวเองเหลือแค่หนึ่งในสี่เท่านั้น

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนจิตใจของคุณคือ 10 คะแนนเต็ม 10 ยอดเยี่ยม"

"ยังมีหนังโป๊ให้ดูด้วยเหรอ?"

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนพละกำลังของคุณคือ 6 คะแนนเต็ม 10 ปานกลาง"

พละกำลัง ให้เจิ้งเชาหมุนโม่หินนี่นา

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนเสน่ห์ของคุณคือ 9 คะแนนเต็ม 10 ดีมาก"

"น่าเสียดายจริงๆ อีกนิดเดียวเท่านั้น ชาวบ้านคนสุดท้ายก็จะถูกข้าโน้มน้าวให้เป็นโจรภูเขาแล้ว ฮ่า วิถีแห่งสวรรค์ เติมส่วนที่ขาดและลดส่วนที่เกิน..." อาชญากรผู้ชักจูงอันชั่วร้าย

"จากการแสดงออกของคุณ คะแนนโชคของคุณคือ 10 คะแนนเต็ม 10 ยอดเยี่ยม ต่อไปในเกมเมื่อคุณเลเวลอัพ คุณจะไม่สามารถเพิ่มคะแนนโชคได้อีก นี่จะเป็นค่าโชคสุดท้ายของคุณ"

การทดสอบโชคคือให้ผู้เล่นหาของมีค่าในห้องที่เต็มไปด้วยสิ่งของ ด้วยสัญชาตญาณของนักพรต สิ่งแรกที่เจิ้งเชาคว้ามาคือคทา และบังเอิญว่ามันคือสิ่งที่ถูกต้อง

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

ชื่อ: เจิ้งอาหนิว

อาชีพหลัก: นักพรต

อาชีพรอง: ไม่มี

พลังการต่อสู้: 1

สติปัญญา: 10

การตอบสนอง: 4

การบัญชาการ: 5

จิตใจ: 10

พละกำลัง: 6

เสน่ห์: 9

โชค: 10

"การทดสอบคุณสมบัติเสร็จสิ้นแล้ว คุณต้องการเข้าสู่เกมเลยหรือไม่? ถ้าคุณไม่พอใจกับผลการทดสอบ คุณสามารถทำการทดสอบใหม่ได้"

"อ๊ะ ไม่ล่ะ ฉันจะเข้าเกมเลย!" เจิ้งเชาไม่มีความกล้าที่จะทนทุกข์ทรมานอีกครั้ง แม้นางฟ้าจะสวยงาม แต่การต้องเสียเลือดเนื้อเพื่อแลกกับการชื่นชมความงามนั้น ดูเหมือนจะไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

ทุกอย่างมืดลงตรงหน้า ในชั่วพริบตาต่อมา อาหนิวก็มาอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งแล้ว

(จบบทที่ 1)