บทที่ 4 ผมจะเป็นภาระของทีม

บทที่ 4

โม่ฮ่วยเฟิงนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่ติดไฟเพียงเครื่องเดียวที่ชั้นแรก หลังจากที่เขาเห็นคำขอเป็นเพื่อนที่เขาส่งไปนั้นถูกปฏิเสธ มุมปากของเขากระตุก

ขวดโยเกิร์ตในมือของเขาบิดเบี้ยวไปแล้ว เขาขว้างอย่างเฉยเมยและขวดก็โดนเครื่องหมายตรงกลางถังขยะ

“โย่ อารมณ์ไม่ดีเหรอ” ชายหนุ่มผมยุ่งเดินออกมาจากห้องน้ำและมองภาพตรงหน้าเขาด้วยความสงสัย เขาโพล่งคำถามโดยไม่ต้องคิดมาก แล้วเดินโซเซเข้าไปในห้องครัว หยิบน้ำสองขวดจากตู้เย็น วางหนึ่งขวดไว้บนโต๊ะของโม่ฮ่วยเฟิง

โม่ฮ่วยเฟิงบิดฝาเปิด ลูกกระเดือกขยับไปมาในขณะที่เขาดื่ม กลืนน้ำน้ำแข็งสองคำเข้าไป เขารู้สึกหงุดหงิดใจน้อยลงเล็กน้อย

ชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็น Jungler ของทีม Mix battleteam ชื่อเสี่ยวฮ่าวและมองจากหางตาไปที่คอมพิวเตอร์ของกัปตัน ความง่วงนอนของเขาก็หายไปในทันใด

“ว้าว นี่ใคร? ให้ 10/10ไปเลย”

เสี่ยวฮ่าวผิวปากหันหน้าไปทางหน้าจอ เมื่อหันหลังกลับ เขาสังเกตเห็นโม่ฮ่วยเฟิงมองเขาอย่างไร้อารมณ์ เขาตระหนักในทันทีว่ากัปตันของเขาอาจจะกำลังโกรธจัดและมีโอกาสสูงที่ตัวเองจะกลายเป็นกระสอบทรายของกัปตัน

โม่ฮ่วยเฟิงยิ้มเยาะ

“…”

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาบทสนทนานี้ต่อไป

เสี่ยวฮ่าวทอดสายตามองราวกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกรังแก

โม่ฮ่วยเฟิงมองไปที่ข้อมือซ้ายที่บวมเล็กน้อยของเสี่ยวฮ่าวแล้วขมวดคิ้ว “กำเริบอีกแล้วเหรอ”

เสี่ยวฮ่าวถอนหายใจและพยักหน้า

“เมื่อวานซ้อมนานเกินไป พ่นยาแล้วก็ไม่หาย ตื่นเช้ามาเลยปวดนิดๆ”

หลังจากคำพูดเหล่านั้น เขาก็ขมวดคิ้ว ดูหดหู่เล็กน้อย “กัปตัน พูดตามตรง มือผม ไม่น่าจะอยู่ได้นาน”

“อย่ามองโลกในแง่ร้ายเกินไป” โม่ฮ่วยเฟิงพูดเรียบ ๆ

“นักกายภาพบำบัดจะเข้ามาบ่ายนี้ ตรวจก่อนว่าเป็นกล้ามเนื้อล้าหรือบาดเจ็บส่วนอื่นอีก”

“แม้ว่ามันจะเป็นปัญหาของกล้ามเนื้อก็จริง แต่มันก็เกี่ยวข้องกับข้อมือแน่นอน ช่วงที่เข้าร่วม Mix ครั้งแรก ผมเล่นเกมแบบ 5 ต่อ 3 ได้ต่อเนื่องนานกว่าสิบชั่วโมง ตอนนี้ด้วยการจับคู่แบบธรรมดาสำหรับฝึกซ้อม ผมรู้สึกว่ามันเหนื่อยเร็วกว่าเมื่อก่อนมาก”

เสี่ยวฮ่าวจ้องที่ข้อมือของเขาอย่างเงียบ ๆ และยิ้มอย่างขมขื่น

“แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติสำหรับผู้เล่นมืออาชีพที่จะมีเฟสต่ำ แต่สภาพของผมก็ทรุดโทรมเร็วเกินไป เกือบปีแล้วและผมก็มาถึงระดับนี้ เมื่อก่อนผมปฏิเสธที่จะไปตรวจที่โรงพยาบาลเพราะคิดว่าเมื่อได้รับการยืนยันว่าได้รับบาดเจ็บแล้ว คงมีช่วงเวลาที่ยาวนานที่ผมจะไม่สามารถเล่นเกมอาชีพได้ หรือแย่กว่านั้น จะลงแข่งขันไม่ได้อีก แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าสภาพของผม ผมกลายเป็นภาระของทีมไปแล้ว”

ดวงตาของเสี่วฮ่าวมั่นคง

“เมื่อสองปีที่แล้ว Mix กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันชิงแชมป์โลก แต่ด้วยสถานการณ์ของผม ผมจะลากทุกคนลงโคลน”

โม่ฮ่วยเฟิงรู้เท่า ๆ กันในสิ่งที่เสี่ยวฮ่าวเพิ่งพูดถึง

แต่เมื่อรวมถึงผู้เล่นคนเดียวในเลนกลางและตัวสำรอง Mix ประกอบด้วยผู้เล่นตัวจริงหกคนที่อยู่ด้วยกันมานานกว่าสองปีและบรรลุการทำงานเป็นทีมในระดับที่เข้าขากันได้ยอดเยี่ยมแม้แต่มิตรภาพที่พวกเขาแบ่งปันกัน ไม่ว่าจะด้านอาชีพหรือเรื่องส่วนตัว โม่ฮ่วยเฟิงหวังเสมอที่จะต่อสู้เคียงข้างพี่น้องของเขาเพื่อชิงแชมป์ที่จะเกิดขึ้น

แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้...

โม่ฮ่วยเฟิงขมวดคิ้ว ริมฝีปากบางของเขากดเป็นเส้นตรง

"ฉันเข้าใจแล้ว หาเวลาไปตรวจที่โรงพยาบาลก่อน”

เสี่ยวฮ่าวได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและภาระในหัวใจของเขาลดลงครึ่งหนึ่ง