บทที่720: คำเตือนของนอสเวีย

ดาวหุบเหว ใจกลางดวงดาว

“เขาทำอะไรอยู่น่ะ?”

การกระทำของซูเซวียนทำให้นอสเวียขมวดคิ้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า

นั่นมันสสารมืดเชียวนะ! ต่อให้รวยล้นฟ้าแค่ไหนก็เอามาผลาญเล่นแบบนี้ไม่ได้มั้ง?

แน่นอนว่าลึกๆ แล้วเธอแค่อิจฉา

สำหรับนอสเวีย เผ่ามารทั้งสามตัวนั้นเป็นแค่พวกผลาญสสารมืดชัดๆ

ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องยกระดับพลังวิญญาณให้ถึงขั้นร่างวิญญาณระดับ 【เล็ก】 เลยสักนิด

“ไม่ได้การ ขืนปล่อยไว้แบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่”

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาแกะบนศีรษะของนอสเวียก็หดเกร็งเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะส่งข้อความผ่านรอยแยกมิติไปหาซูเซวียน

ทันทีที่เสียงมารอันชั่วร้ายดังก้องขึ้นอีกครั้ง สีหน้าของมนุษย์บนพื้นผิวดาวหุบเหวก็ถอดสี แต่ละคนพากันกุมศีรษะรอรับความทรมานที่กำลังจะมาเยือน

แม้แต่สามคนจากพันธมิตรเผ่ามารหอมก็ยังตื่นตระหนก

ทว่ามุมปากของซูเซวียนกลับยกยิ้มบางๆ

‘ดีมาก... ติดเบ็ดแล้ว’

เป็นไปตามคาด เสียงที่แฝงแววตำหนิของนอสเวียดังขึ้น “นายทำบ้าอะไรเนี่ย? รีบเข้ามาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

รอยแยกมืดสลัวปรากฏขึ้นตรงหน้าซูเซวียนอีกครั้ง

เมื่อก้าวเข้ามาในห้องโถงที่คุ้นเคย นอสเวียก็มีสีหน้าตื่นเต้น หน้าอกอวบอิ่มขาวซีดกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด

“นายบ้าไปแล้วหรือไง!”

“นั่นมันสสารมืดนะ!”

“ถ้านายไม่ต้องการ ก็เอามาให้ฉันสิ!”

ซูเซวียนเอนหลังพิงผนังห้องโถง เกราะวิญญาณเปล่งแสงจางๆ เพื่อสกัดกั้นมลภาวะจากพื้นผิวผนังเนื้อ

“มาทำข้อตกลงกันเถอะ เสี่ยนอส”

“นายเรียกฉันว่าอะไรนะ?”

นอสเวียมีชีวิตมาเนิ่นนาน นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเรียกเธอด้วยชื่อแบบนี้ เขาแกะบนศีรษะเปล่งประกายแสงสีม่วงเข้มออกมา

“เสี่ยวเสีย? หรือเสี่ยวญ่า? ช่างเถอะ ลองฟังเงื่อนไขดูก่อนแล้วกัน” ซูเซวียนชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “ร่วมมือกับฉัน”

นอสเวียไม่คิดว่าซูเซวียนจะเข้าเรื่องตรงๆ แบบนี้ แววตาของเธอจึงเผยความนัยลึกซึ้งออกมา

“แล้วฉันจะได้ประโยชน์อะไร?”

“สสารมืด 5% เธอก็รู้ฝีมือฉันดี” ซูเซวียนลดนิ้วลง

“น้อยไป”

นอสเวียส่ายหน้า

“อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ” ซูเซวียนก้าวไปข้างหน้าสองก้าว หยุดยืนอยู่ตรงหน้านอสเวีย นัยน์ตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีม่วงคู่นั้น ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก

จนปลายจมูกได้กลิ่นคาวเลือดหอมหวานจางๆ

“ฉันขอสัญญาว่า... ถ้าฉันมีพลังมากพอเมื่อไหร่ ฉันจะเตะ ‘เขา’ ท่อนนั้นออกไปจากช่องประตูให้เอง”

คำพูดนี้ทำให้นอสเวียม่านตาหดเกร็ง

‘เขามองเห็นเขาของฉันด้วยเหรอ?’

เขาแกะท่อนนั้นคือแหล่งกำเนิดความเป็นเทพของนอสเวีย การที่มันติดอยู่ใน 【ประตูโยว】 ทำให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในสภาพอยู่ไม่สู้ตาย

ต่อให้เป็นระดับเทพประธานก็ยังทำอะไรไม่ได้ มีเพียงเจ็ดเทพบรรพกาลเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้

แต่เทพบรรพกาลพวกนั้นมัวแต่ยุ่งอยู่กับการแบ่งกันกลืนกิน 【ผาน】 จะเอาเวลาที่ไหนมาช่วยเธอ

“ขอฉันคิดดูก่อน”

นอสเวียเก็บซ่อนสีหน้าทั้งหมด กลับไปนั่งบนโซฟาเลือดเนื้อ เขาแกะบนศีรษะเปล่งประกายแสงสลัวๆ

ครู่ต่อมา เธอก็เงยหน้าขึ้นพูดว่า

“ฉันร่วมมือกับนายไม่ได้หรอก ความเสี่ยงมันสูงเกินไป”

ซูเซวียนถอนหายใจเบาๆ ดูเหมือนจะต้องใช้ไม้แข็งซะแล้ว ทว่าพอเขาเพิ่งหยิบหอกวิญญาณออกมา ก็ได้ยินนอสเวียพูดขึ้นว่า

“แต่ว่า... พวกเราสามารถร่วมมือกันชั่วคราวได้”

“หมายความว่าไง?” ซูเซวียนไม่เข้าใจ

นอสเวียตบมือเบาๆ ผนังห้องโถงพลันมีเส้นขนหลากสีเส้นเล็กๆ งอกซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ พร้อมกับภาพต่างๆ ที่ฉายชัดขึ้นมา

“อย่างแรก ฉันเดิมพันไปแล้วว่าเขาจะได้อำนาจสิทธิ์ขาด ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปตั้งเยอะ เอาสสารมืดเค่อหลิงมาให้ฉัน 200 แล้วหลังจากนี้ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งอีก”

ในภาพคือฮิลล์ที่กำลังสั่งการกองทัพมนุษย์เชื้อสายมาร เข้าปะทะกับทะเลแมลงสีทอง

ซูเซวียนถึงกับมองเห็นซูเม่ยที่อยู่ด้านหลังทะเลแมลง เพียงแต่สีหน้าของเธอเคร่งเครียดมาก ราวกับกำลังคำนวณอะไรบางอย่างอยู่

“เขาสู้ฉันไม่ได้หรอก 50 เค่อหลิงก็พอแล้ว” ซูเซวียนยิ้ม

ถึงแม้ตอนนี้ฮิลล์จะแข็งแกร่งมาก แต่ถ้าเขาไปถึงจักรวาลชั้นนอกแล้วก็ไม่แน่

“ตกลง แต่ปัญหาที่แท้จริงของนายอยู่ข้างนอกต่างหาก” นอสเวียตบมืออีกครั้ง ภาพพลันเปลี่ยนไป ทว่าคราวนี้มันกลับเลือนลางมาก

ในมิติอันกว้างใหญ่ บอลแสงสีชมพูกำลังไล่ล่าและดึงดูดบอลแสงสีต่างๆ

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?” ซูเซวียนถาม

“หึๆ บอลแสงทุกดวงนั่นคือระดับเทพมาร ครั้งหน้าที่นายไปจักรวาลมืด นายก็จะโดนต้อนรับแบบเดียวกันนั่นแหละ” นอสเวียแสยะยิ้ม ลิ้นสีเขียวตวัดเลียริมฝีปากบน

“ฉันเพิ่งจะถึงระดับ 【ยักษ์】 เองนะ ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย” ซูเซวียนงุนงง เขาเพิ่งจะฆ่าร่างวิญญาณระดับ 【ยักษ์】 ไปแค่ตัวเดียวเองนะ

“ตัวที่นายฆ่าไปคือไพ่ตายของจักรวาล 【ขุย】 แถมยังเป็นทายาทของ 【ผาน】 อีก มันก็เลยไปกระตุ้นคำสั่งไล่ล่าสังหารแห่งเทพบรรพกาลเข้าให้น่ะสิ”

นอสเวียเอ่ยต่อ

“ตอนนี้บริเวณใกล้ๆ 【ประตูโยว】 เต็มไปด้วยร่างวิญญาณระดับ 【เหนือยักษ์】 หมดแล้ว ถ้านายโผล่ไปเมื่อไหร่ ก็จะโดนรุมทึ้งกลืนกินทันที!”

“เพราะงั้น สสารมืดแม้แต่ 1 เค่อหลิง นายก็ไม่มีทางหามาได้หรอก”

ซูเซวียนเงียบไป

ถึงแม้นอสเวียจะพูดจาเกินจริงไปบ้าง แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายนั้นจริงๆ

ก่อนที่เขาจะกลับมาจากจักรวาลมืด ก็มีร่องรอยของร่างวิญญาณระดับ 【เหนือยักษ์】 ปรากฏขึ้นจากหลายทิศทาง

ช่องว่างพลังระหว่างระดับ 【เหนือยักษ์】 กับระดับ 【ยักษ์】 นั้นห่างชั้นกันมาก

ถ้าให้เปรียบเทียบ ก็เหมือนช้างยักษ์โตเต็มวัยกับหนูแกสบี้บนดาวบลูสตาร์ ต่อให้มีอาวุธวิญญาณคู่กาย ก็ยากที่จะสังหารพวกมันได้

ยิ่งไปกว่านั้น ฟังจากความหมายของนอสเวียแล้ว เขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับการถูกรุมโจมตีอีกต่างหาก

“แต่นายยังมีโอกาสนะ” นอสเวียลุกขึ้น เผชิญหน้ากับซูเซวียนอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้ ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายคุมเกม

“ด้วยระดับพลังวิญญาณของนายในตอนนี้ ถ้าสามารถไปถึงระดับทะเลดาราขั้น 3 ได้ ครั้งหน้าที่เข้าไปในจักรวาลมืด นายก็จะกลายเป็นระดับ 【เหนือยักษ์】 เหมือนกัน”

“ถ้านายทำได้ภายในหนึ่งเดือน ฉันก็จะยอมร่วมมือกับนาย”

ซูเซวียนหันหลังเดินกลับไปที่รอยแยกมิติ

......

หลังจากส่งซูเซวียนกลับไปแล้ว นอสเวียก็กลายสภาพเป็นแอ่งเลือดอีกครั้ง หลอมรวมเข้ากับห้องโถง ทิ้งไว้เพียงเสียงพึมพำ

“หนึ่งเดือนไปถึงระดับทะเลดาราขั้น 3... เป็นไปไม่ได้หรอก”

“เทพแมลง... คำเตือนของแก ฉันถ่ายทอดให้แล้วนะ แต่ตำแหน่งสมบัติลับนั่น บอกเขาไม่ได้หรอก”

“หึ ต่อให้เป็นระดับทะเลดาราขั้น 3 แล้วไง ก็ยังไม่ได้ 【อำนาจสิทธิ์ขาด】 และกลายเป็นเทพไม่ได้อยู่ดี”

“【อำนาจสิทธิ์ขาด】... ต้องเป็นของฉันเท่านั้น”

......

ซูเซวียนจ่ายสสารมืดไปเกือบ 300 เค่อหลิง ทำให้หมอกสีเทาที่ปกคลุมพื้นผิวดาวหุบเหวมาตลอดทั้งปีค่อยๆ สลายไป

สสารมลทินพวกนี้เป็นสิ่งที่นอสเวียปล่อยออกมา แน่นอนว่าเธอสามารถเก็บมันกลับไปได้

ซูเซวียนมองดูพรสวรรค์ดาวคู่ในห้วงจิต ตอนนี้มันกำลังโคจรรอบก้อนสสารมืดก้อนหนึ่ง

‘ยังเหลืออีกประมาณ 1000 เค่อ’

สสารมืดพวกนี้ เขาวางแผนจะเก็บไว้ใช้ตอนเลื่อนขั้นครั้งหน้า เพื่อดูว่าจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในห้วงสมุทรแห่งคุณสมบัติได้มากกว่านี้หรือไม่

สำหรับคำพูดของนอสเวีย เขาก็ไม่ได้ปักใจเชื่อทั้งหมด

จุดยืนของไอ้แก่เลอะเลือนนี่ก็ยังไม่แน่ชัด ความสัมพันธ์ระหว่างมันกับฮิลเดอร์ก็ไม่ธรรมดา

การร่วมมือชั่วคราวก็เพื่อรวบรวมพลังศรัทธาให้เร็วขึ้นเท่านั้น

ตัดกลับมาที่หอคอยเหวมาร

หานเยียนหลิงดูดซับสสารมืดเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน ทั่วทั้งร่างดูเปล่งปลั่งขึ้น กลิ่นอายก็โดดเด่นยิ่งกว่าเดิม

เห็นได้ชัดว่าพลังร่างวิญญาณของเธอได้ก้าวข้ามขีดจำกัดระดับสิ่งมีชีวิตของตัวเองไปมากแล้ว

หากเข้าไปในจักรวาลมืด ก็สามารถไปถึงระดับ 【กลาง】 ได้สบายๆ

ขนาดตอนที่เขาเข้าไปในจักรวาลมืดครั้งแรก ยังเป็นแค่ระดับ 【เล็ก】 เท่านั้นเอง

เมื่อได้รับคำชมจากซูเซวียน หานเยียนหลิงก็รู้สึกเบิกบานใจ

เมื่อเห็นทุกคนมารวมตัวกันพร้อมหน้า ซูเซวียนก็ประกาศเสียงดังว่า

“ภายในสามวัน ฉันจะอพยพมนุษย์บนดาวหุบเหวทั้งหมดมาที่หอคอยเหวมาร แล้วก็เตรียมแผนการกลับสู่จักรวาลชั้นนอกด้วย”

ซีถงเริ่มคำนวณความเป็นไปได้บนหน้าต่างสถานะทันที

จากนั้นก็แสดงตัวชี้วัดสีแดงเข้มสองรายการขึ้นมา

【ติ๊ง! พลังงานของหอคอยเหวมารไม่เพียงพอที่จะสนับสนุนการเดินทางออกจากดาวหุบเหว】

【ติ๊ง! คาดว่าจะถึงจักรวาลชั้นในภายใน 10 วัน อาหารจะถูกบริโภคหมดภายใน 3 วัน】

ดูจากผลการคำนวณของซีถงแล้ว แผนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย!

“ซูเซวียน ฉันขอแนะนำให้พัฒนาต่อไปอีกสักระยะ ความเข้มข้นของสสารมลทินกำลังค่อยๆ ลดลง” เสียงแนะนำของจิตวิญญาณแห่งนาวาดังมาจากเครื่องประดับโลหะที่คอเสื้อของหานเยียนหลิง

การตัดสินใจนี้ หานเยียนหลิงกับลอร์นาก็ไม่ค่อยเข้าใจนักเช่นกัน

“ขอเวลาพวกเราอีกหน่อยเถอะ” พวกซือหลัวเนี่ยทั้งสามคนถึงกับตบหน้าอกรับประกัน

ฉงอ้าวเทียนไม่ได้พูดอะไร มันรู้ดีว่าเป็นเพราะทางฝั่งราชินีแมลงกำลังเผชิญกับความกดดันอย่างหนัก

หมอกนอกหอคอยเหวมารค่อยๆ จางลง ซูเซวียนมองไปยังแหล่งกำเนิดแสงสว่างสิบดวงที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นแล้วเอ่ยว่า

“ได้เวลาเก็บเกี่ยวแล้ว...”