บทที่ 210 - คำยั่วยวนจากประเทศอินทรีขาว! หลินหลิงกำลังจะโดนขุดหลุมชิงตัว?

บทที่ 210 - คำยั่วยวนจากประเทศอินทรีขาว! หลินหลิงกำลังจะโดนขุดหลุมชิงตัว?

"!"

ไป๋หลี่และสืออวี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ต่างก็ใจสั่นสะท้าน พวกเธอรู้ดีว่าเงื่อนไขที่ประเทศอินทรีขาวเสนอนั้นหรูหราเพียงใด!

ในประเทศอินทรีขาว ตำแหน่งหัวหน้าทีมมีสิทธิ์อำนาจระดับสูงสุด! ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรหรือทีมวิจัย ก็สามารถเรียกใช้ได้ตามใจชอบ! ไม่อย่างนั้นไมค์ในตอนนั้นคงไม่กล้ายโสโอหังขนาดนั้น!

ที่สำคัญที่สุดคือ แม้ว่าประชากรของอินทรีขาวจะมีความหลากหลายจากการอพยพมาจากประเทศต่างๆ แต่ตำแหน่งหัวหน้าทีมอินทรีขาวนั้นกลับสงวนไว้ให้คนที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ของประเทศเท่านั้นเสมอ!

แต่ตอนนี้ เพื่อที่จะดึงตัวหลินหลิง ประเทศอินทรีขาวถึงกับยอมสละตำแหน่งหัวหน้าทีมให้ นับว่าทุ่มสุดตัวจริงๆ! คนร้อยละเก้าสิบเก้าบนดาวน้ำเงินเมื่อเจอเงื่อนไขนี้ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เพราะสิ่งยั่วยวนนี้มันช่างยิ่งใหญ่เกินจะต้านทาน!

"เชี่ยเอ๊ย!"

ไป๋ซานที่อยู่ในศูนย์บัญชาการ เมื่อเห็นภาพนี้ก็ทุบโต๊ะด้วยความโกรธแค้น เขาไม่คิดเลยว่าประเทศอินทรีขาวที่ปกติจะถือตัวสูงส่งจะใช้ไม้ตายนี้! การขุดหลุมชิงตัวคนแบบนี้มันช่างทำกันโต้งๆ เกินไปแล้ว!

แน่นอนว่าไป๋ซานเชื่อว่าหลินหลิงไม่น่าจะโดนล่อลวงไปง่ายๆ แต่ในทุกเรื่องต้องคำนึงถึงกรณีที่เลวร้ายที่สุดไว้เสมอ หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นจริงๆ มันจะไม่ใช่แค่การสูญเสียหัวใจแห่งแอฟริกาสองเม็ดเท่านั้น... เพราะหัวใจแห่งแอฟริกาสิบเม็ดก็ยังเทียบความสำคัญของหลินหลิงไม่ได้!

[พวกอินทรีขาวนี่น่ารังเกียจชะมัด! ทำไมถึงกล้าขุดหลุมชิงตัวกันต่อหน้าแบบนี้!]

[นั่นสิ! สู้ไม่ได้ก็ใช้วิธีซื้อตัวคน หน้าด้านจริงๆ!]

[หลินหลิง อย่าไปเชื่อคำโกหกของพวกมันนะ!]

[เฮ้อ ยากแล้ว... เงื่อนไขแบบนี้ เป็นใครก็คงปฏิเสธไม่ลงจริงๆ นั่นแหละ...]

[อย่าไปนะหลินหลิง! ฉันสัญญาว่าจะไม่ด่านายว่าคนชั่วอีกแล้ว!]

ประชาชนชาวมังกรที่ดูถ่ายทอดสดอยู่ต่างก็ใจหายใจคว่ำ แม้ปกติจะด่าหลินหลิงว่าเป็นไอ้คนชั่ว แต่พวกเขาก็รู้ดีว่ามีเพียงวิธีการเล่นแบบคนชั่วนี้เท่านั้นที่จะช่วยให้ประเทศมังกรที่กำลังฟื้นตัวสามารถเอาชนะมหาอำนาจได้ หากสวรรค์ส่งยอดฝีมือมาให้แล้วโดนอินทรีขาวคาบไปอีกล่ะก็ โอกาสกลับมายิ่งใหญ่คงไม่มีอีกแล้ว!

"เป็นยังไงบ้างหลินหลิง?"

เดวิด เดย์ สังเกตเห็นสีหน้าของไป๋หลี่และสืออวี่ แววตาของเขาก็ฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมา เงื่อนไขที่เขาเสนอนั้นไม่มีที่ไหนบนดาวน้ำเงินจะให้ได้มากกว่านี้อีกแล้ว! นี่คือความมั่งคั่งของประเทศอินทรีขาว!

ส่วนตำแหน่งหัวหน้าทีมน่ะเหรอ ให้เขาก็ให้ได้ แต่ก็นั่นแหละ มันเป็นเพียงแผนการที่จะรีดไถยุทธวิธีของหลินหลิงออกมาให้หมดเท่านั้น เมื่อเขาคายความรู้ในสมองออกมาจนหมดแล้ว เขาก็จะไม่มีค่าอะไรอีกต่อไป! คนนอกน่ะเหรอจะมาเป็นหัวหน้าทีมอินทรีขาว? ฝันไปเถอะ!

"เงื่อนไขที่คุณเสนอมามันก็น่าสนใจดีนะ..."

หลังจากเงียบไปนาน ในที่สุดเสียงของหลินหลิงก็ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา คำพูดนี้ทำให้หัวใจของชาวมังกรทุกคนดิ่งวูบทันที หรือว่าเขาจะต้านทานสิ่งล่อใจไม่ไหวจริงๆ?

"ฮ่าๆๆ! ฉันรู้อยู่แล้วว่านายเป็นคนฉลาด และจะเลือกสิ่งที่ถูกต้องแน่นอน!"

ในทางกลับกัน เดวิด เดย์ หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตราบใดที่หลินหลิงยอมจำนน หัวใจแห่งแอฟริกาสองเม็ดนี้ก็ยังเป็นของอินทรีขาวอยู่ดี!

"ยินดีต้อนรับสู่ประภาคารแห่งอารยธรรม..."

ในขณะที่เดวิด เดย์ กำลังจะเปิดฉลอง ประโยคถัดมาของหลินหลิงกลับทำให้เขาตัวแข็งค้างไปทันที

"แต่... ฉันขอปฏิเสธ!"

หลินหลิงยิ้มที่มุมปากขณะมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงนั่น ล้อเล่นหรือไง! กว่าจะประคับประคองประเทศมังกรให้ขึ้นมาติดอันดับท็อปยี่สิบได้แทบตาย จะให้เขาไปเป็นคนขายชาติงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้!

จริงอยู่ที่อินทรีขาวมีทรัพยากรล้นเหลือ ในคลังมีของดีมากมาย... แต่แล้วไงล่ะ? เพื่อนบ้านสะสมอาหาร ฉันสะสมปืน เพื่อนบ้านนั่นแหละคือคลังเสบียงของฉัน! ถึงพวกมันจะมีของดีแค่ไหน สุดท้ายมันก็ต้องกลายเป็นของเขาอยู่ดี!

ประเทศอินทรีขาวที่ใกล้จะพังพินาศ ต่อให้เสนอตำแหน่งหัวหน้าทีมมา มันจะมีความหมายอะไร!

"หลินหลิง!" ไป๋หลี่และสืออวี่ที่ลุ้นระทึกอยู่ข้างๆ มีสีหน้าตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเธอเคยกลัวว่าเขาจะทิ้งพวกเธอไปเพราะทนสิ่งยั่วยวนไม่ไหว แต่ตอนนี้ดูเหมือนอุดมการณ์ของเขาจะสูงส่งกว่าที่จินตนาการไว้มาก!

"เชี่ยเอ๊ย! นายหลอกฉันเหรอ?!"

เดวิด เดย์ เริ่มรู้สึกตัว ความรู้สึกดีใจหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความโกรธและความไม่เข้าใจ ไอ้หมอนี่มันโง่หรือเปล่า? เงื่อนไขที่หรูหราขนาดนี้ไม่น่าจะมีใครต้านทานได้ แต่ไอ้คนชั่วหลินหลิงคนนี้กลับปฏิเสธ!

เขาไม่หวั่นไหวเลยสักนิดเหรอ? ประเทศมังกรมันมีดีอะไรถึงทำให้นายปฏิเสธคำเชิญของประเทศที่ยิ่งใหญ่อย่างอินทรีขาวได้! เดวิด เดย์ คิดไม่ตก และผู้ชมจากประเทศต่างๆ ที่ดูอยู่ก็คิดไม่ตกเช่นกัน

"ทำไมฉันต้องกระโดดลงไปในเรือที่กำลังจะล่มด้วยล่ะ?" หลินหลิงตอบกลับอย่างเย็นชา

การจะทำให้ประเทศมังกรหลุดพ้นจากการโดนรุมล้อมได้ วิธีเดียวคือต้องกำจัดหัวโจกให้ได้ก่อน... นั่นก็คือประเทศอินทรีขาว! เมื่อจัดการตัวหัวหน้าได้ พวกลิ่วล้อก็จะสลายตัวไปเอง

[พูดได้ดี! มันต้องจัดการพวกมันให้สิ้นซาก!]

[หลินหลิง ตราบใดที่นายจัดการอินทรีขาวได้ ฉันยอมเป็นไม้ลอยน้ำให้นายเอง!]

[ฉันด้วย! มาเลย ใช้ฉันให้เต็มที่!]

[ในเมื่อพวกนายจะเป็นไม้ลอยน้ำ งั้นฉันยอมเป็นรูปครอบครัวให้เอง!]

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ประชาชนชาวมังกรต่างก็เดือดพล่านด้วยความฮึกเหิม เป็นคนชั่วแล้วไง? ถ้าจัดการอินทรีขาวได้ก็คือคนชั่วที่เป็นวีรบุรุษ! เพื่อการนี้พวกเขายอมเป็นแม้กระทั่งไม้ลอยน้ำให้หลินหลิง! นี่คือสิ่งล่อใจที่ยิ่งใหญ่จนบรรพบุรุษต้องยอมบันทึกไว้ในวงศ์ตระกูลหน้าใหม่เลยทีเดียว!

"นายมันโอหังเกินไปแล้ว!" เดวิด เดย์ โกรธจัด ไม่ใช่แค่เขา แม้แต่ผู้ชมที่ดูอยู่ต่างก็สูดหายใจเข้าลึกๆ คำพูดของหลินหลิงคือการประกาศสงครามอย่างชัดเจน! เขาไม่กลัวการแก้แค้นจากอินทรีขาวเลยหรือไง?!

"หัวใจแห่งแอฟริกานายก็ดูไปแล้ว เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วล่ะ" หลินหลิงปรายตามองเวลาที่มุมซ้ายบนของประตู จากนั้นก็ดึงปืน G18 ออกจากเอวอย่างใจเย็น "ได้เวลาส่งนายไปหาเพื่อนร่วมทีมแล้ว!"

จัดการงานนี้เสร็จ เขายังต้องไปดักรอที่จุดถอนตัวอีก! เวลามีน้อย แต่งานเยอะ! ไม่มีเวลามาเสียกับตรงนี้แล้ว!

"นายคิดว่านายจะฝ่าออกไปได้งั้นเหรอ?" เมื่อเห็นดังนั้น เดวิด เดย์ ก็เลิกแสร้งทำเป็นดี เขาแค่นหัวเราะออกมา ห้องวีไอพีโรงอาบน้ำเก่าน่ะป้องกันง่ายก็จริง แต่การจะออกไปก็มีทางเดียวเหมือนกัน ตราบใดที่เซทและเควินคุมทางเดินไว้ หลินหลิงก็ต้องติดแหง็กอยู่ที่นี่จนหมดเวลา! อย่างมากก็ตายไปด้วยกัน! ถึงจะตายเขาก็ขอฝากรอยแผลไว้บนตัวไอ้คนชั่วคนนี้สักหน่อย!

"โอ้ งั้นเหรอ?" หลินหลิงยิ้มเหมือนเห็นเรื่องตลก จากนั้นเขาก็หันไปมองช่องโหว่บนกำแพง แววตาเจ้าเล่ห์ฉายวาบขึ้นมา "นายคิดจริงๆ เหรอว่าห้องนี้มีทางออกแค่ทางเดียว?"

(จบแล้ว)