บทที่ 5 - ปัญหาเรื่องเงิน

บทที่ 5 - ปัญหาเรื่องเงิน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ดังนั้นหลังจากนั้นจ้าวเย่าก็กลับมาที่บ้าน เขากำชับให้มัทฉะเฝ้าบ้านให้ดี จากนั้นก็ไปทำเรื่องขอวีซ่าเดินทางเข้าฮ่องกงและมาเก๊ารวมถึงจองตั๋วเครื่องบิน โชคดีที่เขาเคยไปเที่ยวมาเก๊ามาก่อนและเคยทำวีซ่าไว้แล้ว การทำเรื่องขอใหม่ตอนนี้จึงเสร็จสิ้นภายในวันเดียว ทำให้เขาได้ขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่มาเก๊าในคืนนี้ทันที

เวลาสามทุ่มตรงของวันนั้น เครื่องบินที่จ้าวเย่าโดยสารมาก็ลงจอดที่มาเก๊าอย่างตรงเวลา เมื่อเดินออกจากสนามบินและมองดูแสงสียามค่ำคืนของมาเก๊า จ้าวเย่าก็พ่นลมหายใจออกมายาวๆ แววตาของเขามีร่องรอยของความประหม่าแฝงอยู่เล็กน้อย

การพนันอาจจะเป็นวิธีหาเงินที่รวดเร็วที่สุดที่เหมาะกับพลังหยุดเวลา และสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในการเล่นการพนันในประเทศจีนโดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกคาสิโนโกงก็คงหนีไม่พ้นมาเก๊า ในเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสีเสียงแห่งนี้ ทุกๆ วันและทุกๆ เดือนจะมีทั้งคนที่หมดเนื้อหมดตัวและคนที่หอบเงินกลับบ้านไปหลายล้านหรือหลายสิบล้าน

สิ่งสำคัญที่สุดคือชื่อเสียงของคาสิโนที่นี่เชื่อถือได้ จ้าวเย่าจึงไม่ต้องกังวลว่าคาสิโนจะเล่นตุกติกหากเขาชนะเงินมาได้บ้าง

“จะรุ่งหรือจะร่วง ก็ขึ้นอยู่กับครั้งนี้แหละ”

จ้าวเย่านั่งรถบัสรับส่งของคาสิโนจากสนามบินมุ่งหน้าตรงไปยังคาสิโนแกรนด์ลิสบัว ในฐานะโรงแรมคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในมาเก๊า ทันทีที่มาถึงแกรนด์ลิสบัวเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความมั่งคั่งที่แผ่ซ่านออกมา ไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง สิ่งอำนวยความสะดวก หรือการบริการ ล้วนแล้วแต่หรูหราอลังการขั้นสุด

ทันทีที่ก้าวลงจากรถและเดินเข้าไปในโถงคาสิโน เขาก็เห็นผู้คนเดินขวักไขว่ เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยโต๊ะพนันและนักพนันที่เบียดเสียดกันอย่างเนืองแน่น

ความปรารถนา ความบ้าคลั่ง ความเจ็บปวด ความสิ้นหวัง รวมถึงความมั่งคั่งและหญิงสาวสวย ทุกสิ่งทุกอย่างผสมปนเปกันจนแผ่ซ่านเสน่ห์อันเย้ายวนที่อาจถึงตายได้

คาสิโนทุกแห่งในมาเก๊าใช้เงินดอลลาร์ฮ่องกงในการแลกชิป

เนื่องจากฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีนัก ตลอดสี่ปีในมหาวิทยาลัยจ้าวเย่าจึงใช้ชีวิตอย่างประหยัดมัธยัสถ์มาตลอด ทั้งยังต้องทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินอยู่เสมอ

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาสี่ปีที่ต้องไปแจกใบปลิว เป็นพนักงานต้อนรับ เป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อ ร้านชานม และยังต้องไปเป็นเด็กฝึกงานตำแหน่งโปรแกรมเมอร์ในบริษัทช่วงปีสามและปีสี่ จ้าวเย่าก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความความรู้สึกหลากหลาย

ทำงานพาร์ทไทม์ตอนเรียนมหาวิทยาลัยสี่ปี บวกกับทำงานประจำอีกหนึ่งปี ในที่สุดจ้าวเย่าก็พอจะมีเงินเก็บกับเขาบ้าง

แต่ในคาสิโน เงินจำนวนนี้กลับถูกแลกเป็นชิปมูลค่าหนึ่งแสนดอลลาร์ฮ่องกงในพริบตา

นั่นหมายความว่าหากชิปหนึ่งแสนนี้หมดเกลี้ยง เงินเก็บที่เขาสั่งสมมาหลายปีก็จะมลายหายวับไปกับตา

ดังนั้นในตอนนี้จ้าวเย่าจึงระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้ลงพนันในทันที แต่เลือกที่จะเดินสำรวจดูรอบๆ โถงคาสิโนก่อนหนึ่งรอบ

โถงแห่งนี้เป็นพื้นที่สำหรับนักพนันทั่วไป เกมยอดฮิตก็คือบาคาร่า แทบจะทุกวินาทีเขาจะได้ยินเสียงตะโกนด้วยความตื่นเต้นหรือความโกรธเกรี้ยวของผู้คน

เมื่อมองดูชิปมูลค่าหลักพันหลักหมื่นที่ถูกได้และเสียสลับกันไป ชิปบนโต๊ะพนันแต่ละโต๊ะนั้นมีมูลค่ามากกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของเขาหลายเท่า หลายสิบเท่า หรืออาจจะหลายร้อยเท่า จ้าวเย่ารู้สึกเหมือนเงินมันไร้ค่าไปเลย เงินเดือนที่เขาต้องหามาทั้งชีวิตอาจจะเท่ากับเงินที่คนอื่นได้เสียกันในตาเดียวเท่านั้น

แต่นั่นมันอดีตไปแล้ว ตอนนี้จ้าวเย่าผู้ครอบครองพลังหยุดเวลากลับรู้สึกเหมือนปลาได้น้ำเมื่ออยู่ในคาสิโนแห่งนี้

ท่ามกลางพื้นที่ที่ทุกอย่างหยุดนิ่ง จ้าวเย่าเปิดดูไพ่บนโต๊ะพนันอย่างสบายใจ เขามองดูไพ่สองดอกจิกบนโต๊ะ ยิ้มบางๆ แล้ววางมันกลับคืนที่เดิม

ในช่วงสามวันที่ผ่านมา จ้าวเย่าตระเวนไปตามคาสิโนใหญ่ๆ ทั่วมาเก๊า ด้วยพลังหยุดเวลาทำให้เขาได้มากกว่าเสีย ทุกครั้งที่ชนะได้เงินหลักแสนเขาก็จะเปลี่ยนโต๊ะ และถ้าชนะได้หลักล้านเขาก็จะเปลี่ยนคาสิโน เวลาสองวันผ่านไป เขากอบโกยเงินเข้ากระเป๋าไปได้ถึงสิบสามล้านกว่าหยวน

จนกระทั่งรุ่งเช้าของวันที่สาม จ้าวเย่าในสภาพอิดโรยกำลังนั่งอยู่ในโถงพักผู้โดยสารของสนามบิน เขามองดูตัวเลขยอดเงินคงเหลือในบัญชีธนาคารบนหน้าจอมือถือพลางเผยรอยยิ้มแห่งความสุขออกมา

[จบแล้ว]