บทที่ 2: ราชินีมังกรประเดิมศึกแรก ~ เชือดไก่ให้ลิงดู!

“ราชินีสาวมังกร!” “ระดับเหล็กดำ 3 ดาว!” “ค่าพละกำลัง พลังกาย และความคล่องตัว... ทั้งหมดสูงกว่า 3 แต้ม!”

ซูเฉินจ้องมองราชินีสาวตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึง เธอสูงถึง 240 เซนติเมตร ร่างกายเต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความงดงามและทรงพลังจนเขาแทบคลั่งด้วยความดีใจ

จากสาวหูแมวที่ดูบอบบาง กลับกลายเป็นราชินีมังกรที่ราวกับเทพมารจุติ~ การเปลี่ยนแปลงนี้มันเกินหลักเหตุผลไปไกลแล้ว!

ทว่า... ค่าตอบแทนก็มหาศาลเช่นกัน เพราะเขาต้องใช้สาวหูแมวถึง 32 ตน เพื่อสังเคราะห์เป็นราชินีมังกรเพียงตนเดียว

“รวมร่างต่อไม่ไหวแล้ว ขืนทำต่อคงไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน” “การเฝ้าอาณาเขตยังต้องใช้คน ต่อให้เป็นเศรษฐีที่ดินก็ใช่ว่าจะมีเสบียงเหลือเฟือ”

เขาพยายามสูดลมหายใจลึกเพื่อระงับความอยากรู้อยากเห็นในการสังเคราะห์ต่อ เพราะต่อให้ราชินีมังกรจะเก่งกาจแค่ไหน เธอก็เป็นเพียงคนเดียว พื้นที่กว้างขวางขนาดนี้จะให้แม่ทัพออกโรงคนเดียวคงไม่ไหว

“พลังงานเหลือ 68 แต้ม” “พวกสาวหูแมวพลังต่อสู้แทบเป็นศูนย์ งั้นสังเคราะห์เป็น ‘สาวเสือดาว’ แทนแล้วกัน” “จะได้พี่สาวเสือดาว 17 ตน... กลายเป็นกองพลสาวงามไปเลยแฮะ”

เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว~

วูบ—!

แสงสว่างวาบขึ้นกลางค่ายทหาร ร่างเงาปรากฏขึ้นและหายไปอย่างต่อเนื่อง เพียงครู่เดียว สาวเสือดาว 17 ตนที่มีส่วนสูงถึง 180 เซนติเมตร พร้อมหุ่นสุดเอ็กซ์และกลิ่นอายสัตว์ป่าอันดุดันก็มายืนเรียงรายอยู่เบื้องหน้า

เมื่อจิตวิญญาณหลอมรวมเข้าร่างโดยสมบูรณ์ พวกเธอก็พร้อมรับคำสั่ง

“นายท่าน!”

นำโดยราชินีมังกรและสาวเสือดาวทั้ง 17 ตน พวกเธอคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างพร้อมเพรียง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคารพและเทิดทูนถึงขีดสุด เนื่องจากทหารที่อัญเชิญมาจากอาณาเขตจะมีความจงรักภักดีเต็มเปี่ยม ไม่มีวันทรยศ

“ลุกขึ้นเถอะ เหล่าสาวงามของข้า” ซูเฉินโบกมืออย่างมีจริต

“ขอบพระคุณ นายท่าน!”

ราชินีมังกรยืนขึ้น ความสูง 240 เซนติเมตรของเธอทำให้ซูเฉินดูเหมือนลูกเจี๊ยบตัวน้อยไปถนัดตา

บรู๊วววว!

ทันใดนั้น เสียงหมาป่าหอนก็ดังขึ้นและใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ซูเฉินหันไปมอง เห็นดวงตาสีเขียววาวโรจน์นับสิบคู่ปรากฏขึ้นที่ชายเขตทางทิศใต้ มันคือฝูงหมาป่าป่าที่มีขนาดตัวมหึมาราวกับลูกวัว ดูดุร้ายและน่าเกรงขาม

“ฆ่าพวกมันให้หมด” ซูเฉินสั่งการด้วยเสียงเรียบเฉย

อาณาเขตนี้คือรากฐานของเขา ใครที่กล้าย่างกรายเข้ามาต้องตายเท่านั้น! ไม่อย่างนั้นถ้าแท่นบูชาถูกทำลาย เขาคงไม่มีที่ให้ไปนั่งร้องไห้แน่

“โฮก—!”

ราชินีมังกรแผดร้องคำรามจนแผ่นดินสะเทือน เธอแบกดาบยักษ์สีทองดำขนาดเท่าบานประตูแล้วพุ่งทะยานออกไปเพียงไม่กี่ก้าว สาวเสือดาว 4 ตนแยกตัวมาคุ้มกันซูเฉิน ส่วนที่เหลืออีก 13 ตนต่างกู่ร้องและวิ่งตามราชินีไป

ภาพราชินีสาวนำทัพสาวงามขาเรียวพุ่งเข้าใส่ศัตรูทำเอาพื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ เป็นภาพที่ดูแล้วเลือดลมสูบฉีดชะมัด!

บรู๊ววว!

ฝูงหมาป่าเองก็ไม่ใช่กระจอก มันจ้องเขม็งไปที่ราชินีมังกรที่พุ่งเข้ามา ก่อนจะกระโจนเข้าใส่พร้อมกรงเล็บที่คมกริบหมายจะขย้ำใบหน้าของเธอ ทว่าราชินีมังกรกลับไม่แม้แต่จะปรายตามอง ดาบยักษ์ในมือตวัดออกไปในแนวราบทันที!

ตึง! ตึง! ตึง!

หมาป่า 4-5 ตัวแรกถูกแรงปะทะจนกระเด็นกลับไปราวกับโดนรถไฟชน พวกมันกระอักเลือดกลางอากาศ ดิ้นพราดๆ อยู่บนพื้นเพียงครู่เดียวก็แน่นิ่งไป

“เช็ดเข้... โหดขิง!” ซูเฉินถึงกับสบถออกมา

หมาป่ากลายพันธุ์พวกนี้ดูน่ากลัวยิ่งกว่าเสือเสียอีก แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าราชินีมังกร พวกมันกลับเปราะบางไม่ต่างจากกระดาษ

“ฆ่า!”

กองทัพสาวเสือดาวพุ่งเข้าถึงสมรภูมิ พวกเธอแผดเสียงแหลมพร้อมเปิดใช้งานสกิล [กรงเล็บจู่โจม] ประกายกรงเล็บกระดูกวาดผ่านอากาศจนเกิดภาพติดตา

ฉัวะ! ฉัวะ!

หมาป่าตัวแล้วตัวเล่าร้องโหยหวน ร่างถูกคว้านไส้ทะลัก เลือดสดๆ สาดกระจายเต็มพื้น! หมาป่าที่เหลืออีกสองตัวเห็นท่าไม่ดีจึงม้วนหางหมายจะหนี แต่ราชินีมังกรกลับก้าวเพียงก้าวเดียวก็ได้ระยะเจ็ดแปดเมตร เธอเงื้อดาบยักษ์ฟันลงมาจากเหนือหัว จบชีวิตหมาป่าสองตัวนั้นจนกลายเป็นก้อนเนื้อเละๆ ในพริบตา

นี่มันการไล่ฆ่าอยู่ฝ่ายเดียวชัดๆ!

แน่นอนว่าถ้าไม่มีราชินีมังกรและสาวเสือดาวที่สังเคราะห์มา ต่อให้มีสาวหูแมวเป็นร้อยตนก็คงทำได้แค่เป็นอาหารว่างให้พวกหมาป่าพวกนี้เท่านั้น

“นายท่าน จะให้รวบรวมเนื้อหมาป่าไหมคะ?”

ราชินีมังกรแบกดาบยักษ์ที่สูงกว่าตัวเธอเดินกลับมาถามซูเฉินอย่างนอบน้อม เลือดศัตรูยังคงหยดจากคมดาบ แต่ใบหน้าอันงดงามของเธอกลับเรียบเฉยไร้ความรู้สึก

“เก็บมาให้หมด” ซูเฉินพยักหน้า

ถึงเนื้อหมาป่าจะรสชาติไม่อร่อย แต่มันก็คือเนื้อ พี่สาวสาวงามกลุ่มนี้ดูท่าทางจะกินจุใช่ย่อย เขาจะปล่อยให้พวกเธอหิวไม่ได้

“รับทราบค่ะ”

ราชินีมังกรตอบรับ เธอหยิบมีดสั้นจากข้างเอวขึ้นมาเริ่มถลกหนังและแล่เนื้ออย่างคล่องแคล่ว สาวเสือดาวคนอื่นๆ ได้แต่จ้องมองด้วยความอิจฉา เพราะอาวุธของพวกเธอยังเป็นแค่กรงเล็บกระดูก ไม่มีเครื่องมือหรูหราแบบนั้น

“เลเวลการรวบรวมระดับ 2 ไม่เลวเลย” ซูเฉินตาเป็นประกาย

ดูเหมือนว่าตั้งแต่ระดับเหล็กดำขึ้นไป ความชำนาญเฉพาะทางจะเลเวลอัปตามไปด้วย ทั้งการปลูกผักเลเวล 3 และการรวบรวมเลเวล 2

“ดูท่ากองพลสาวงามของข้าจะไม่ได้มีดีแค่การต่อสู้ แต่ยังทำงานบ้านงานเรือนได้ด้วย เพอร์เฟกต์!”

เขามองด้วยความพอใจ ก่อนจะเดินกลับไปยังแท่นบูชาโดยมีการคุ้มกันจากสาวเสือดาว 4 ตน

“หืม?”

ทันทีที่เหยียบลงบนแท่นบูชา เขาสังเกตเห็นตัวเลขในช่อง ‘พลังงานอาณาเขต’ เปลี่ยนไปเป็น 16 แต้ม!

“นี่มัน... มาจากการฆ่าหมาป่าพวกนั้นงั้นเหรอ? ตัวละ 1 แต้มสินะ?”

ซูเฉินชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นความดีใจสุดขีด ตอนแรกเขายังกังวลอยู่เลยว่าถ้าพลังงานหมดจะทำยังไงดี ที่ไหนได้ การฆ่ามอนสเตอร์คือการรีฟิลพลังงานนี่เอง! เหมือนมีคนเอาหมอนมาส่งให้ตอนกำลังง่วงนอนพอดีเป๊ะ

เขานั่งลงช้าๆ และเริ่มศึกษาสัญลักษณ์จุดสีแดง 3 จุดที่กะพริบอยู่มุมซ้ายล่างของสายตา เขาแตะไปที่จุดซ้ายสุดทันที

หน้าต่างข้อมูลปรากฏขึ้นเบื้องหน้า:

[ชื่อ: ซูเฉิน]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[สถานะ: ลอร์ด (เจ้าเมือง)]

[ระดับ: ทั่วไป 1 ดาว]

[พรสวรรค์การต่อสู้: โจมตี (ยังไม่เปิดใช้งาน), ป้องกัน (ยังไม่เปิดใช้งาน)...]

[พละกำลัง: 0.8 | พลังกาย: 0.8 | ความคล่องตัว: 0.9 | จิตวิญญาณ: 1.2]

[แต้มพรสวรรค์: 1 แต้ม]

[คำอธิบาย: ลอร์ดผู้อ่อนแอและธรรมดาสามัญ การอัปเกรดอาณาเขตจะช่วยให้คุณแข็งแกร่งขึ้น]

“ลอร์ดผู้อ่อนแอ...” ซูเฉินหน้ามืดครึ้มกับคำวิจารณ์ของระบบ

แต่สายตาเขาก็ไปสะดุดกับแต้มพรสวรรค์ 1 แต้มนั้น

“พรสวรรค์ด้านการผลิตงั้นเหรอ? หมายังไม่แลเลย ต้องเน้นสายต่อสู้เท่านั้น!” “กองพลสาวงามของข้า แม้ช่วงแรกจะเด่นเรื่องความไว แต่ช่วงหลังต้องเน้นพลังโจมตี... งั้นเลือก ‘โจมตี’!”

ซูเฉินกดอัปเกรดพรสวรรค์ [โจมตี] เป็นเลเวล 1 ทันที

“โอ๊ะ! รู้สึกได้เลยแฮะ!” เขาขยับแขนที่ดูเหมือนจะหนาขึ้นนิดหน่อยและรู้สึกว่าพละกำลังเพิ่มขึ้น ดูเหมือนพรสวรรค์นี้จะส่งผลถึงตัวเขาด้วย

“เลเวลของเราผูกติดกับเลเวลอาณาเขตสินะ” เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะแตะจุดสีแดงที่สอง

ฟิ้ว—!

หน้าต่างแชตโลกเด้งขึ้นมาพร้อมข้อความที่เลื่อนไวอย่างกับติดจรวด

“ฮ่าๆๆ ทหารเริ่มต้นของข้าคือ ‘คนแคระจอมพลัง’ ระดับทั่วไป 2 ดาว แถมยังคราฟต์ของได้ด้วย รวยแน่กู!” “บ้าเอ๊ย! ทำไมข้าได้สไลม์วะ? แถมยังเป็นสีชมพูอีก นอกจากนุ่มนิ่มแล้วมันทำอะไรได้มั่งเนี่ย!” “พี่ชายข้างบนอย่าเพิ่งร้อง ข้าได้ ‘สาวหูแมว’ ไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าอีก มีดีแค่เซ็กซี่อย่างเดียว...” “ไม่อยากจะเชื่อ! ข้าผู้เป็นมังกรทองผู้สูงส่ง กลับต้องมาเป็นคนอ่อนแอ? แถมทหารที่ให้มายังเป็นพวกแฟรี่ดอกไม้ที่เอาแต่โปรยกลีบกุหลาบเนี่ยนะ!” “ข้าคือจักรพรรดิไฮดรา! ต้องรีบเก็บเวลเพื่อคืนร่างเดิมให้ได้!”

ซูเฉินมองข้อความแปลกๆ ในช่องแชตด้วยความอึ้งไปเลย มังกร, ไฮดรา, เทวทูต, ปีศาจ...

ให้ตายเถอะ ไม่ใช่แค่คนสินะ แต่สิ่งมีชีวิตในตำนานพวกนี้ก็ถูกส่งมาด้วย! เขาเริ่มสงสัยแล้วว่า ‘ราชินีมังกรเหล็กดำ 3 ดาว’ ของเขา จะสู้กับมังกรระดับทั่วไปที่ดู ‘อ่อนแอ’ พวกนั้นได้หรือเปล่า

“โชคดีที่มีสูตรโกงการสังเคราะห์~” “ไม่อย่างนั้นต้องไปแข่งกับพวกที่เกิดมาบนกองเงินกองทองพวกนี้ ข้าคงอยู่ไม่ถึงสามวันแน่”

ซูเฉินรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ในขณะที่จุดเริ่มต้นของคนอื่นอาจเป็นเส้นชัยของใครหลายคน แต่จุดเริ่มต้นของซูเฉินนั้น... มันทะลุชั้นบรรยากาศไปแล้ว!

เขาแตะจุดสีแดงที่สาม

“ตลาดซื้อขายข้ามมิติ?” “ใช้ ‘พลังงาน’ เป็นสกุลเงินกลาง หักค่าธรรมเนียม 5% ขายได้ทุกอย่างเลยงั้นเหรอ?”

ซูเฉินตาโต นี่มันโคตรสะดวก! แต่สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือการพัฒนาอาณาเขต เพราะตอนนี้มันร้างมาก มีแค่ ‘บ้านสาวหูแมว’ สีชมพูหลังเดียว ดูอนาถาชะมัด เขาต้องการสิ่งก่อสร้างเพิ่ม และมันต้องใช้ ‘แบบแปลน’!

“หาแบบแปลนจากไหนล่ะ?” เขากลับไปเลื่อนดูประวัติการแชต

ไม่นานนัก เขาก็ได้คำตอบจากพี่ชายมังกรฟ้าใจดีคนหนึ่ง [ข้างนอกอาณาเขตมีรังมอนสเตอร์และเขตอันตรายอยู่ ถ้าเคลียร์ได้ก็มีโอกาสดรอปแบบแปลนสิ่งก่อสร้าง!]

“รังมอนสเตอร์... เขตอันตราย...” ซูเฉินลูบคางพลางวางแผน

ตอนนี้ยังวันยันค่ำ เขาต้องออกไปสำรวจ ใครเริ่มก่อนย่อมได้เปรียบ! ถ้าพัฒนาช้า พอไปเจอลอร์ดคนอื่น เขาอาจจะกลายเป็น ‘กล่องเสบียง’ ให้คนอื่นฟาร์มแทน

“นายท่าน รวบรวมเนื้อหมาป่าเสร็จแล้วค่ะ”

ราชินีมังกรเดินกลับมารายงานพร้อมดาบยักษ์คู่ใจ ข้างหลังเธอมีสาวเสือดาวหลายตนแบกห่อเนื้อหมาป่าสดๆ ที่ห่อด้วยใบไม้ใหญ่ตามมา

“เก็บไว้เป็นเสบียงพวกเจ้าสองวัน ที่เหลือเอามาวางตรงหน้าข้า”

เมื่อเห็นกองเนื้อเป็นภูเขาเลากา ซูเฉินก็เกิดไอเดียบรรเจิด “รับทราบค่ะ!”

เนื้อหมาป่ากองพะเนินไม่ต่ำกว่า 300 จิน ถูกวางไว้แทบเท้าซูเฉิน

“หึๆ ถังเงินถังทองแรกของข้ามาถึงแล้ว!”

เขาถูมือไปมาพลางเปิดตลาดซื้อขาย แต่พอจะเช็คราคาเนื้อ เขากลับพบว่าในตลาดไม่มีผลิตภัณฑ์เนื้อเลยแม้แต่เส้นเดียว!

“อาหารขาดแคลนขนาดนี้เลยเหรอ?” เขาแปลกใจแต่ก็เข้าใจได้ทันที

“นั่นสินะ ทหารเริ่มต้นของคนส่วนใหญ่น่าจะอ่อนแอพอๆ กับสาวหูแมวของข้าในช่วงแรก จะไปล่าสัตว์ได้ยังไง...”

เขาหัวเราะในใจ ราวกับขุดเจอเหมืองทอง เขาลองลงขายเนื้อหมาป่า 10 จิน ตั้งราคาที่ 5 จิน ต่อ 1 พลังงาน

พลังงานคือของล้ำค่า ทุกคนเริ่มที่ 100 แต้มเท่ากัน ถ้าใช้หมดต้องไปเสี่ยงตายเอาเอง ทันทีที่เขาลงขาย... พรึ่บ! มันถูกซื้อไปในพริบตา!

“เฮ้ย! นี่พวกแกเป็นผีอดอยากกลับชาติมาเกิดกันรึไง!”

ซูเฉินตกใจ เขาลงขายอีก 9 จิน แต่คราวนี้ปรับราคาเป็น 3 จิน ต่อ 1 พลังงาน คราวนี้ยอดเดินช้าลงหน่อย ใช้เวลาเกือบสิบนาทีกว่าจะหมด

“ดูเหมือน 3 จิน ต่อ 1 พลังงาน จะเป็นราคากลางที่พวกนั้นรับได้สินะ”

เมื่อเข้าใจตลาดแล้ว เขาจึงเก็บเนื้อไว้หนึ่งในสามส่วนเป็นเสบียง ที่เหลืออีก 200 จิน เขาเหมาลงขายในราคาเดิมทันที และมันก็ถูกกวาดเรียบโดยเหล่าลอร์ดที่หิวโหย

หลังหักค่าธรรมเนียม 5% เขาได้รับพลังงานมา 65 แต้ม รวมกับของเก่าที่มี 16 แต้ม ตอนนี้เขามีพลังงานรวมถึง 81 แต้ม!

ซูเฉินเดินกลับไปยังบ้านสาวหูแมวด้วยความมาดมั่น มีเงินก็ต้องใช้!

เขาจ่าย 8 แต้มรวดเดียว อัญเชิญสาวหูแมวผู้น่ารักออกมา 80 ตน แล้วจัดการสังเคราะห์พวกเธอทั้งหมดให้กลายเป็นสาวเสือดาวสุดเอ็กซ์ 20 ตนโดยไม่กะพริบตา!

“จะออกไปสำรวจข้างนอก ที่บ้านก็ต้องมีคนเก่งเฝ้าไว้”

เขาเลือกสาวเสือดาว 8 ตนจาก 20 ตนมาสังเคราะห์ต่อยอดทันที แสงวาบติดต่อกันหลายครั้ง และแล้ว ‘ราชินีมังกร’ สูง 240 เซนติเมตรพร้อมดาบยักษ์สีทองดำก็ปรากฏตัวขึ้นอีกตน!

สรุปตอนนี้เขามี: ราชินีมังกร 2 ตน และสาวเสือดาวอีก 29 ตน!

“เฮร่า เจ้าพาพวกสาวเสือดาว 9 ตนเฝ้าอาณาเขตให้ดี” ซูเฉินตั้งชื่อให้ราชินีมังกรตัวใหม่เสร็จสรรพ

“รับบัญชา นายท่าน!” ราชินีเฮร่าคุกเข่ารับคำ เสียงของเธอหนักแน่นและทรงพลัง

ซูเฉินพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะพาราชินีมังกรอีกตนและสาวเสือดาวที่เหลือ 20 ตน มุ่งหน้าไปทางทิศใต้—ทิศเดียวกับที่ฝูงหมาป่าปรากฏตัวออกมา เขาเดาว่าที่นั่นต้องมี ‘รังหมาป่า’ แน่นอน

เส้นทางในป่าเดินลำบากพอตัว กิ่งไม้และใบไม้แห้งหนาทึบจนท่วมข้อเท้า แต่ซูเฉินไม่บ่นสักคำ เขายังคงระแวดระวัง ราชินีมังกรเดินนำหน้า ดาบยักษ์ของเธอทำหน้าที่เหมือนรถแทรกเตอร์มนุษย์ที่คอยถางทาง รอบๆ มีสาวเสือดาวกระจายตัวคอยระวังภัย

“เสียดายที่พวกพี่สาวพวกนี้สติปัญญาดูจะยังไม่ค่อยสูงนัก” “ไม่อย่างนั้นข้าคงปล่อยให้พวกเธอออกไปฟาร์มเองได้ ไม่ต้องถ่อมาเองแบบนี้หรอก”

หลังเดินไปได้ครึ่งชั่วโมง เสียงหมาป่าก็หอนขึ้นอีกครั้ง ซูเฉินใจชื้น... มีรังหมาป่าจริงๆ ด้วย!

บรู๊วววว—!

เสียงหอนรับกันเป็นทอดๆ ดูเหมือนฝูงหมาป่าจะรับรู้ถึงกลิ่นของผู้บุกรุกแล้ว สาวเสือดาว 4 ตนรีบกรูเข้ามาล้อมคุ้มกันซูเฉินไว้ตรงกลางทันที

“ฆ่าสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ซะ!”

ราชินีมังกรคำรามกร้าวพุ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่าที่เริ่มทะลักออกมาจากป่า ฝูงนี้มีขนาดใหญ่กว่าเดิมนับได้กว่า 30 ตัว และในหมู่พวกมัน มีตัวหนึ่งที่ดูบึกบึนผิดปกติยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง—นั่นคือ ‘จ่าฝูง’!

“ฆ่า!”

สาวเสือดาว 16 ตนไร้ซึ่งความกลัว ดวงตางามอาบไปด้วยสีแดงก่ำ พวกเธอพุ่งตามราชินีเข้าปะทะกับฝูงหมาป่าทันที! ไม่มีการเจรจา ทั้งสองฝ่ายเข้าห้ำหั่นกันในพริบตา!

“จึ๊ๆ องค์ราชินีเนี่ย... โหดขิงๆ เลยแฮะ”

ซูเฉินมองดูราชินีมังกรที่เหมือนเสือหลุดเข้าไปในฝูงแกะ ดาบยักษ์ตวัดผ่านร่างหมาป่าจนเลือดสาดกระจาย พวกหมาป่าแค่โดนเฉี่ยวก็ปางตาย โดนจังๆ ก็ม้วยมรณา เสียงหอนกลายเป็นเสียงร้องโหยหวนทันที

เมื่อเหล่าสาวเสือดาวเปิดใช้งาน [กรงเล็บจู่โจม] สมรภูมิก็กลายเป็นการนองเลือดที่งดงามแต่สยดสยอง หมาป่าพวกนี้ดูแล้วน่าจะอยู่ระดับทั่วไป 2 ดาว แต่น่าเสียดายที่พวกมันดันมาเจอกับราชินีมังกรและสาวเสือดาวที่แข็งแกร่งกว่าหลายเท่า

“โฮก—!”

ทันใดนั้น จ่าฝูงหมาป่าก็กระโจนขึ้นสูง กรงเล็บของมันมีแสงสีขาวจางๆ เคลือบอยู่ เป้าหมายคือลำคอของราชินีมังกร!

นี่มัน... สัญลักษณ์ของระดับ ‘เหล็กดำ’! พลังเหนือธรรมชาติ! หัวใจซูเฉินกระตุกวูบ เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับเหล็กดำ สิ่งมีชีวิตนั้นจะก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมทันที ถ้าเขาต้องเสียราชินีมังกรไปที่นี่ เขาคงใจสลายแน่ๆ

แต่ปรากฏว่าเขากังวลเกินไป... ช่องว่างระหว่าง ‘เหล็กดำ 1 ดาว’ กับ ‘เหล็กดำ 3 ดาว’ มันกว้างกว่าที่เขาคิด

[ตะปบสังหาร!] [กรงเล็บจู่โจม!]

ราชินีมังกรเองก็มีสกิลพวกนี้เช่นกัน! เธอออกตัวทีหลังแต่ถึงก่อน ดาบยักษ์สีทองดำในมือราวกับสายฟ้าสีดำฟาดเปรี้ยงเข้าใส่กะโหลกของจ่าฝูงหมาป่าอย่างจัง!

กร๊อบ!

ซูเฉินได้ยินเสียงกระดูกแตกอย่างชัดเจน ร่างมหึมาของจ่าฝูงหมาป่ากระเด็นหวือ เลือดไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด ดิ้นพราดๆ สองทีก็กลายเป็นศพ

“ท่าเดียว... ฆ่าจ่าฝูงระดับเหล็กดำได้ในท่าเดียว?”

ซูเฉินยืนอึ้ง... นี่สินะ พลังที่แท้จริงของ ‘เหล็กดำ 3 ดาว’!