บทที่ 350 บันทึกท้ายเรื่อง จากผู้แต่ง

ตลอดเวลามีคนถามฉันว่า ทำไมถึงคิดโครงเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ ฉันคิดว่า น่าจะเป็นเพราะตลอดสองปีที่ผ่านมา ฉันได้พบปู่ในความฝันอยู่เสมอ ฉันเป็นเด็กที่ถูกทิ้งให้ปู่ย่าดูแล เติบโตมากับปู่ย่า และในความทรงจำของฉัน ปู่เหมือนจะทำได้ทุกอย่าง ปู่วาดรูปเป็น ระบายภาพคนสวมหมวกทหาร ใส่ชุดทหาร หมวกมีดาวห้าแฉกที่เปล่งประกาย ส่วนฉากหลังเป็นทิวทัศน์ของเส้าซาน ในมุมมองภาพกว้าง ทุกวันนี้ยังมีคนพูดถึงอย่างชื่นชม

ปู่เป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งหมู่บ้าน งานมงคลบ้านไหนก็จะได้ยินคำอวยพรเสียงดังของปู่ฝ่ากลบเสียงประทัด และเมื่อมีงานศพ ปู่ก็เป็นคนพาหมู่ญาติเดินเวียนไหว้ธูปด้วยเสียงสะอื้นผสมบทสวด เสียงนั้นเหมือนถูกเรียบเรียงไว้ล่วงหน้าไพเราะคล้ายบทกลอน ประโยคสมดุลกัน ทุกรอบสัมผัสครบ และทุกคำไปถึงใจคนฟัง

ปู่เคยเป็นครูอยู่ไม่กี่ปี ตอนฉันยังเด็ก บางช่วงที่งานไร่ไม่มาก ปู่จะเปิดหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาสอนฉันอ่าน สอนฉันเขียน…ต่อมาฉันโตขึ้น เวลาปิดเทอมหรือเทศกาลกลับไปบ้าน ปู่จะหยิบหนังสือขึ้นมาถามฉันว่า คำนี้อ่านอย่างไร สุภาษิตนี้หมายถึงอะไร และยังคุยเรื่องสามก๊กกับฉัน ปู่สอนให้ฉันรู้ว่า คนเราควรเรียนรู้ไปจนแก่

ฉันชอบดูปู่สานตอก ผิวไม้ไผ่สีเขียวอ่อนถูกปลายนิ้วที่เหี่ยวย่นพลิกไปมา จนกลายเป็นไม้กวาด ตะกร้า กระบุง หรือฝัด…หลังจากปู่จากไป ของเหล่านี้ไม่มีชิ้นใหม่อีกเลย และค่อยๆ แก่ไปพร้อมกาลเวลา

ปู่รักการแต่งตัว โดยเฉพาะช่วงที่ไร่นาไม่ยุ่ง เขาจะขัดรองเท้าผ้าใบสีขาวที่เป็นแฟชั่นยุคของเขาอยู่ซ้ำๆ ขัดเสร็จก็หยิบขึ้นมาดูแล้วดูอีก ก่อนเก็บเข้าที่อย่างตั้งใจ ช่วงเทศกาลหรือไปเยี่ยมบ้านคนอื่นถึงจะนำออกมาใส่ เดินแล้วดูมีพลังมากขึ้น

ปู่ชอบงิ้ว โรงงิ้วหรือเพลงงิ้วยิ่งช่วงพลบค่ำ ปู่จะยกม้านั่งใบเล็กๆ ออกมานั่งตรงขั้นบันได แล้วขับร้องไปเรื่อยๆ ตอนเด็ก ฉันรู้สึกว่าเนื้อร้องฟังยากเหลือเกิน แต่วันที่ปู่เสีย วงงิ้วที่เชิญมาหน้าบ้านร้องทั้งวัน ฉันฟังเพลงที่ทั้งคุ้นและทั้งไกล จู่ๆ ก็รู้สึกว่างเปล่าขึ้นในใจ

ปู่เป็นชาวไร่ทั้งชีวิต ฟ้ายังไม่สว่าง ไก่เพิ่งขัน เขาก็หาบจอบลงนาทันที ทำงานจนเหงื่อท่วมก้มหน้าก้มหลัง แต่ขากลับยังหอบสายบัวหนึ่งกำ กระจับหนึ่งกระบุง หรือหอยเชอรี่เต็มกะละมังกลับมาให้พวกเรา…ภายหลังฐานะดีขึ้น แต่ปู่ก็ยังลงไร่นาอยู่เสมอ กระทั่งก่อนเสียหนึ่งวัน ฉันก็ยังเห็นปู่ไปตัดหญ้าเลี้ยงปลาในยามดึก ปู่ที่แสนดีแบบนี้ จากเราไปด้วยโรคภัย ตอนนั้นท่านอายุ 78 ปี

ฉันมักจะนึกถึงภาพปู่สวมชุดขาว นั่งรับลมใต้ต้นไม้หน้าบ้าน มือส่ายพัดใบตาลพลางมองพวกเราไล่จับเล่นกัน ปู่ใช้ชีวิตอย่างแสนเหน็ดเหนื่อย พ่อของปู่เสียตั้งแต่ยังเล็ก พี่ชายก็จากไปก่อนวัยอันควร น้องชายอีกสามคนยังไม่ได้สร้างครอบครัว ลูกชายสี่คนยังเล็ก ปู่ต้องพยุงทั้งครอบครัวด้วยตัวคนเดียว เดินอยู่ข้างหน้า รับทุกลมพายุ ไม่มีวันไหนได้ปล่อยวาง…ทั้งชีวิตปู่เป็นเสาหลักของคนอื่นเสมอ

ฉันมักคิดว่า ทำไมเราจึงมีความอดทนให้ทารกได้ไม่รู้จบ แต่กลับไม่สามารถดูแลผู้สูงอายุได้ดีนัก ต่อมา ฉันได้เห็นคำตอบหนึ่ง— เพราะผู้สูงอายุ “ไม่มีแม่” แล้ว

หากผู้สูงอายุทุกคนมีแม่ที่ยังหนุ่มอยู่ก็คงจะดี เมื่อรอยย่นปรากฏบนหน้าผาก ยังมีคนเรียกเขาว่า “อิงเป่า” เมื่อเดินลำบาก ยังได้อ้อนขอไข่ต้มในน้ำเชื่อมจาก “แม่” เหมือนในเรื่องของฉัน เด็กชายอายุเจ็ดสิบแปด ก็ยังมีอ้อมแขนอุ่นของพ่อแม่คอยรอ ไม่กี่วันก่อน ฉันฝันเห็นปู่อีกครั้ง

ปู่ยังคงสวมชุดขาว นั่งอยู่หน้าบ้าน โบกพัดเบาๆ มองลูกชายของฉันหัวเราะวิ่งเล่น เรียกพวกเขาว่า “เด็กๆ”

สิงหาคม ปี 2025 · บันทึกไว้

ติดตามผลงานของผู้แปลใน Thai Novel ได้ดังนี้ค่ะ

ทั้งครอบครัวข้าทะลุมิติมาพร้อมพลังวิเศษ

https://www.thai-novel.com/%e0%b9%82%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%81/%e0%b8%97%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%a7%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%97%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%a1%e0%b8%b4%e0%b8%95/?_j=1769522551713

จิ่วฮุ่ย....ข้าผู้นี้แสนสามัญ

https://www.thai-novel.com/%e0%b9%82%e0%b8%a3%e0%b9%81%e0%b8%a1%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%81/%e0%b8%88%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%ae%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%a2-%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%9c%e0%b8%b9%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b9%81%e0%b8%aa%e0%b8%99%e0%b8%aa/?_j=1769522551713

ลูกหลานกตัญญูทั้งหลาย จงคุกเข่าลง ฉันคือย่าทวดของพวกนาย

https://www.thai-novel.com/%e0%b8%84%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b9%89/%e0%b8%a5%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%99%e0%b8%81%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%8d%e0%b8%8d%e0%b8%b9%e0%b8%97%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%ab%e0%b8%a5%e0%b8%b2%e0%b8%a2-%e0%b8%88/?_j=1769522551713

เริ่มต้นทะลุมิติมาเป็นรูปสลักเทพ ฉันถูกยกให้เป็นเทพหญิงในปีทุพภิกขภัย

https://www.thai-novel.com/%e0%b8%99%e0%b8%b4%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%a2/%e0%b9%81%e0%b8%9f%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%b2%e0%b8%8b%e0%b8%b5/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b8%95%e0%b9%89%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b0%e0%b8%a5%e0%b8%b8%e0%b8%a1%e0%b8%b4%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99/?_j=1769746080388