บทที่ 60 - มหาการทดสอบตะเกียงเทพ? × สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์! √

บทที่ 60 - มหาการทดสอบตะเกียงเทพ? × สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์! √

"แหม~ ต้องเป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย!"

เมื่อเดินตามท่านเจ้าชายโนเอินซือเข้ามาในห้องอาหาร ไอแซคก็เหลือบไปเห็นคนคุ้นเคยคนหนึ่งในทันที—แม่มดสาวเหมยหลินแห่งสมาคมพ่อมดคลั่ง

สำหรับตัวตนที่แท้จริงของเหมยหลิน อันที่จริงก็เดาได้ไม่ยาก เพราะผู้แต่งดั้งเดิมของ "คู่มือวิจัยเทพ" เป็นเพียงพ่อมดที่มีระดับค่อนข้างธรรมดาทั่วไป ต้นฉบับของคนตัวเล็กๆ เช่นนี้ ไม่น่าจะมีโอกาสแพร่กระจายไปทั่วโลกได้

ดังนั้นไอแซคกับแม่มดสาวเหมยหลินที่ต่างก็ครอบครองต้นฉบับคนละส่วนบนล่าง ระยะห่างในโลกแห่งความเป็นจริงจึงไม่ไกลกันนัก หรืออาจจะอยู่ในจักรวรรดิเดียวกันเลยด้วยซ้ำ

และตามข้อมูลที่เขารู้มา พ่อมดคลั่งที่ถูกต้องตามกฎหมายภายในเขตจักรวรรดิก็มีเพียงเขากับองค์หญิงใหญ่เท่านั้น ดังนั้นเรื่องนี้จึงเดาได้ไม่ยาก

ในทางกลับกันก็เช่นเดียวกัน ตัวตนของไอแซคก็เดาได้ไม่ยาก และนามแฝงของเขาในสมาคมพ่อมดคลั่งก็คือนามสกุลของเขาเอง

"หืม? พวกเจ้ารู้จักกันหรือ?" ท่านเจ้าชายโนเอินซือมององค์หญิงใหญ่ที มองไอแซคทีอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง

"อืม เคยเจอกันในสมาคมพ่อมดคลั่งสองครั้ง แต่ในโลกความเป็นจริงนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอกันซึ่งๆ หน้า" องค์หญิงใหญ่ลุกขึ้นยืน สำรวจมองไอแซคขึ้นๆ ลงๆ จากนั้นมุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส ยื่นมือเล็กๆ ขาวผ่องออกมา "ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก ขอแนะนำตัวหน่อยนะ ฟีโล·เหมยหลิน·ไทร์รา เจ้าจะเรียกข้าว่าฟีโลก็ได้"

ไอแซคเลิกคิ้ว ยื่นมือออกไปจับ ตอบกลับว่า "ไอแซค·โซโลมอน"

"เดี๋ยวๆๆ! ไอแซคเจ้า... ก็เป็นพ่อมดคลั่งด้วยหรือ?" ท่านเจ้าชายโนเอินซือถามอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

"อืม ก็แค่โชคดีสำเร็จไปสองสามครั้งน่ะขอรับ"

"ยังจะมาสองสามครั้งอีก..." มุมปากของท่านเจ้าชายโนเอินซือกระตุกเล็กน้อย มองไอแซคที มองฟีโลที เงามืดในใจก็ยิ่งหนักอึ้งมากขึ้น จักรวรรดินี่มันไปก่อเวรก่อกรรมอะไรไว้นะ ถึงได้มีคนเก่งกาจแบบนี้โผล่ออกมาตั้งสองคน...

"พลังเวทมนตร์ในตัวเจ้ามั่นคงขนาดนี้ ผ่านไปกี่ครั้งแล้วล่ะ?" ฟีโลสำรวจมองไอแซคขึ้นๆ ลงๆ แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้นมา

"เพิ่งจะดำเนินการไปครั้งเดียว เดี๋ยวหลังจากนี้พอเข้าที่เข้าทางแล้วก็จะดำเนินการครั้งที่สอง มีอะไรรึเปล่า?"

"ที่เมืองเล็กข้างๆ นี้เมื่อเร็วๆ นี้กำลังจะมีพิธีกรรมหนึ่งจุติลงมา สนใจจะตั้งทีมกันดูไหม?" เหมยหลินลูบคางขาวผ่องของตนเอง พลางเอ่ยปากชวนไอแซค

ท่านเจ้าชายโนเอินซือกับลูกสาวของเขาที่อยู่ข้างๆ สบตากันอย่างประหลาดใจ ถึงกับเอ่ยปากชวนเองเลยหรือ?

"พิธีกรรม? จุติลงมา? ใช่แบบที่พ่อมดหลายคนเข้าไปแข่งขันกัน พอทำเป้าหมายของพิธีกรรมสำเร็จแล้วก็จะได้รับรางวัลแบบนั้นรึเปล่า?" ดวงตาของไอแซคเป็นประกายขึ้นมาในทันที ทิ้งเรื่องพิธีรีตองอะไรไปจนหมดสิ้น เพราะนี่มันคือของดีชัดๆ!

พิธีกรรมโดยทั่วไปแบ่งเป็นสองประเภท ประเภทที่ต้องจัดเตรียมด้วยตนเองคือพิธีกรรมปกติ พิธีกรรมประเภทนี้แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถจัดเตรียมได้ ขอเพียงวัสดุและตำแหน่งการวางถูกต้องก็จะมีผล ยังมีพิธีกรรมอีกประเภทหนึ่งที่ไม่ปกติ เรียกว่า "พิธีกรรมมายา"!

ที่มาของมันมาจากตำนานที่พ่อมดผู้แข็งแกร่งบางคนครอบครองอยู่ นั่นคือพิธีกรรมอันน่าอัศจรรย์ที่ถือกำเนิดขึ้นจากการที่พวกเขาสะท้อนเรื่องราวมายาที่ตนเองแต่งขึ้นไปยังโลกแห่งความเป็นจริง

ตำนานที่แตกต่างกันก็จะให้กำเนิดพิธีกรรมมายาที่แตกต่างกัน ผลเก็บเกี่ยวจากพิธีกรรมมายาที่แตกต่างกันก็ย่อมแตกต่างกันไปด้วย บางครั้งก็สามารถเก็บเกี่ยวอุปกรณ์เวทมนตร์ได้ บางครั้งก็สามารถเก็บเกี่ยวพลังพิทักษ์ได้ บางครั้งก็ได้รับอสูรรับใช้ หรือแม้กระทั่งพิธีกรรมมายาระดับสูงบางอย่างก็สามารถได้รับ 【ตำนาน】 ได้!

เป็นทางเลือกอันดับหนึ่งในการยกระดับพลัง!

"ใช่ และยังเป็นการทดสอบตะเกียงเทพ ระดับหนึ่งด้วย เป็นไง สนใจไหม?"

"สนใจ! แน่นอนว่าต้องสนใจ แต่ว่าตั้งทีม... หรือว่าจะเป็น... มหาการทดสอบตะเกียงเทพ... แบบเจ็ดต่อเจ็ด?" ไอแซคถามอย่างสงสัยใคร่รู้

การทดสอบตะเกียงเทพ กฎกติกาคล้ายคลึงกับสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงเตรียมการของพิธีกรรม ผู้เข้าร่วมจะอัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาคนละหนึ่งตน จากนั้นก็ต่อสู้กันในพื้นที่ที่กำหนดไว้ คู่ที่อยู่รอดเป็นคู่สุดท้ายคือผู้ชนะ

ที่แตกต่างคือ รางวัลใหญ่สุดท้ายของสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์คือความปรารถนา แต่รางวัลใหญ่ของตะเกียงเทพ กลับเป็นอสูรรับใช้ อสูรรับใช้ที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง!

และมหาการทดสอบตะเกียงเทพ ก็คล้ายกับสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหญ่ เป็นการต่อสู้แบบเจ็ดต่อเจ็ด และก็มีเพียงแบบนี้เท่านั้นที่ต้องตั้งทีม มิฉะนั้นแบบแรกก็คือการต่อสู้แบบตะลุมบอน ไม่มีทางที่จะมีการตั้งทีมล่วงหน้าได้เลย

"ถูกต้อง และยังเป็นระดับหนึ่งด้วย ดังนั้นไม่ต้องกังวล จริงสิ นอกจากเจ้าแล้ว พวกเรายังมีเพื่อนร่วมทีมอีกคนหนึ่ง เดี๋ยวจะพาเจ้าไปพบ เป็นแม่มดสาวล่ะนะ แข็งแกร่งมาก" ฟีโลกล่าวอย่างมั่นใจ

พ่อมดคลั่งสองคน แม่มดสาวอีกหนึ่งคน เธอนึกไม่ออกเลยว่าจะแพ้ได้อย่างไร!

แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยแน่ใจในพลังของไอแซค แต่เธอก็ชัดเจนในพลังของตนเอง คนที่กล้าเจรจากับเทพนอกรีต ในมือถ้าไม่มีฝีมืออยู่บ้างก็คงเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยพลังต่อสู้ก็ต้องเต็มพิกัด เพราะในมือมีของดีที่เจรจามาจากเทพนอกรีต

"คุยกันเสร็จหรือยัง? ถ้าพวกเจ้าสองคนคุยกันเสร็จแล้ว ก็มานั่งลงกินข้าวก่อนเถอะ"

ในขณะที่ไอแซคกับฟีโลกำลังพูดคุยกันอยู่ ท่านเจ้าชายโนเอินซือกับพี่รองเหลยหมิงตุ้นก็นั่งลงเรียบร้อยแล้ว พลางมองดูพวกเขา พลางกินสเต็กเนื้อตรงหน้า

เมื่อเห็นว่าพวกเขาตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ท่านเจ้าชายโนเอินซือก็โบกมีดกับส้อมในมือ

"ขออภัยขอรับ พอดีเมื่อครู่ตื่นเต้นไปหน่อย ล่วงเกินท่านแล้ว" ในตอนนี้ ไอแซคที่สงบลงแล้วถึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่านี่มันอยู่ในจวนเจ้าชายโนเอินซือ รีบก้มหัวขอโทษท่านเจ้าชายโนเอินซือในทันที

ขุนนางนั้นให้ความสำคัญกับพิธีรีตองอย่างยิ่ง ขุนนางที่ยิ่งเก่าแก่ก็ยิ่งให้ความสำคัญ เพราะในโลกนี้ แม้แต่พิธีรีตอง ก็สามารถมีการดำรงอยู่ของพลังได้!

แม้ว่าไอแซคจะยังไม่เคยเห็น แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางให้เขามีใจเคารพยำเกรง

ทว่า เกินความคาดหมายของเขา ท่านเจ้าชายโนเอินซือกลับไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจอะไรเพราะเรื่องนี้ ตรงกันข้ามกลับโบกมีดกับส้อมในมืออย่างสบายๆ ยิ่งขึ้น กล่าวอย่างจนใจอยู่บ้าง "ไม่เป็นไร พ่อมดคลั่งน่ะ ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ ข้าเริ่มจะชินแล้วล่ะ"

พูดพลาง ก็เหลือบมองฟีโลที่นั่งก้นจ้ำเบ้ากลับลงไปบนเก้าอี้อย่างไม่สำรวมกิริยาความเป็นสตรี ง่วนอยู่กับการกินสเต็กเนื้อคำโต สีหน้าบนใบหน้าก็ยิ่งจนใจมากขึ้นไปอีก

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไอแซคก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รู้สึกมีอารมณ์ร่วมอยู่บ้าง

แน่นอนว่า เป็นอารมณ์ร่วมกับองค์หญิงใหญ่ฟีโล เพราะหลังจากที่เขาเป็นพ่อมดแล้ว ไกอาก็มักจะใช้สายตาแบบนี้มองเขาอยู่บ่อยๆ

ไอแซคมองดูที่นั่งในปัจจุบัน พลางกะพริบตาปริบๆ งุนงงเล็กน้อย นี่... ควรจะนั่งตรงไหนดี?

ความลังเลของไอแซคไม่ใช่เป็นเพราะโต๊ะอาหารมันเล็ก อันที่จริงโต๊ะอาหารไม่ได้เล็กเลยแม้แต่น้อย โต๊ะอาหารที่ทอดยาวนี้หากนั่งเรียงกันก็น่าจะนั่งได้หลายสิบคน

ที่เขาล้งเลก็เพราะว่า ท่านเจ้าชายโนเอินซือในฐานะเจ้าของจวนเจ้าชายและในขณะเดียวกันก็เป็นผู้ที่มีสถานะและอาวุโสสูงสุดในบรรดาผู้คน การนั่งในตำแหน่งประธานก็ไม่มีปัญหาอะไร และการที่ไอแซคและคนอื่นๆ นั่งอยู่สองฝั่งก็ไม่มีปัญหาอะไร

ที่มีปัญหาก็คือ พี่รองเหลยหมิงตุ้นกับองค์หญิงใหญ่ฟีโลนั่งอยู่ฝั่งเดียวกัน ฝั่งตรงข้ามของฟีโลคือคู่หมั้นของเขา เช่นนั้นคำถามก็คือ ตอนนี้เขาควรจะนั่งฝั่งไหนถึงจะเหมาะสม?

"ฮ่า ๆ~ นั่งตามสบายเถอะ อย่าไปสนใจเรื่องพวกนี้เลย" ฟีโลมองปราดเดียวก็รู้ว่าไอแซคกำลังคิดอะไรอยู่ ก็เลยหัวเราะออกมาโดยตรงพลางดึงเก้าอี้ข้าง ๆ ตัวออกมา ตบเบาะนั่งเบา ๆ "อยู่ที่นี่ไม่ต้องเกรงใจ ลุงเรนเขาสบาย ๆ มาก ข้ามาที่นี่บ่อย ๆ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไอแซคมองฟีโลที่กินจนปากมันแผล็บ แล้วก็หันไปมองท่านเจ้าชายโนเอินซือที่มีสีหน้าจนใจเต็มใบหน้า เขารู้สึกว่าองค์หญิงใหญ่อาจจะเข้าใจลำดับบางอย่างผิดไป...

แต่เรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว นั่งตามสบายได้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยก็ดีกว่ายืนค้างอยู่เฉยๆ และก็...

สเต็กเนื้อพวกนี้ดูน่าอร่อยมากเลย!

"ฉีก!"

สีหน้าของทุกคนแข็งทื่อไปในบัดดล

[จบแล้ว]