บทที่ 181  อาการบาดเจ็บจากความหนาวเย็น? ซูมู่มองไปที่เตาย่าง (ฟรี)

บทที่ 181  อาการบาดเจ็บจากความหนาวเย็น? ซูมู่มองไปที่เตาย่าง (ฟรี)

ควรช่วยไหม?

นี่เป็นตัวเลือกที่ทั้งมีข้อดีและข้อเสีย!

หากช่วย ชายปริศนาอาจนำภัยมาสู่เขา แต่หากไม่ช่วย เขาก็จะพลาดโอกาสได้ "เครื่องมือชั้นดี" ไป

ปัญหาคือ—ศัตรูที่ตามล่ามา ฆ่าไม่ได้!

ระบบเตือนชัดเจนแล้ว หากเขาฆ่าศัตรูพวกนั้น เครื่องบินลาดตระเวนบนฟ้าจะมาถล่มเขาทันที!

แค่มีปืนลูกซองสองลำกล้องในมือ ซูมู่ไม่มีทางต่อกรกับเครื่องบินได้แน่นอน

ถ้าระวังตัวหน่อย คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง?

การมี "เครื่องมือ" ติดตัวไปด้วยในภารกิจระดับ S ถือเป็นเรื่องจำเป็น

จากที่ระบบบอกมา คน ๆ นี้ไม่น่าจะเป็นผู้ท้าทายระดับ S ถ้าอย่างน้อยเป็นระดับ A ก็สามารถใช้งานได้เต็มที่

และที่สำคัญ—ในภารกิจนี้ ผู้ท้าทายที่ต่ำกว่าระดับ S แพ้ก็ไม่มีบทลงโทษ!

พูดง่าย ๆ นี่คือ เครื่องมือที่สมบูรณ์แบบ!

เดิมพันกันสักครั้ง!

—☆—

“ปากถ้ำหมีดำแห่งนี้ซ่อนเร้นได้อย่างดี อีกทั้งหิมะที่ตกหนักช่วยปิดบังร่องรอย เว้นแต่จะเดินมาเหยียบปากถ้ำ ไม่อย่างนั้นไม่มีทางหาเจอ”

ซูมู่สะพายปืนออกจากถ้ำ มองออกไปข้างนอก—

ท่ามกลางพายุหิมะที่โหมกระหน่ำในยามราตรี ทัศนวิสัยต่ำจนน่ากลัว

เขาเดินออกไปวนรอบ ๆ แต่ ก็ไม่พบเครื่องมือที่ระบบบอก

หรือว่า... เขาจะต้องออกไปไกลกว่านี้?

แต่หากเสี่ยงเดินออกไปไกล ผลตอบแทนไม่คุ้มกับความเสี่ยงแน่

ตัดใจถอนตัว—ปล่อยโอกาสนี้ไปดีกว่า!

ทว่า...

ขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับ จู่ ๆ หิมะใต้เท้าก็สั่นไหว!

มือข้างหนึ่งพุ่งพรวดขึ้นจากหิมะ คว้าเข้าที่ขาของซูมู่!

"???"

ยังไม่ทันที่เขาจะดึงปืนออกมากระแทก มือปริศนาก็ปล่อยไปเอง

จากนั้น—เสียงแหบแห้งดังขึ้นจากใต้หิมะ

“...วิสกี้ ใช่ไหม?”

ซูมู่ชะงัก—ชื่อที่ถูกเรียก คือ โค้ดเนมของเขาในเกม!

“ฉันจำหน้าแกได้นะ... ฉันมีบางอย่างที่แกต้องการ...ช่วยฉันที...”

จากนั้น คนใต้หิมะก็ยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก และวางก้อนหินสีขาวลงข้าง ๆ เท้าของซูมู่

แล้วหมดสติไปทันที

ซูมู่: "???"

...นี่น่ะเหรอ เครื่องมือที่ตามหา?

ที่แท้ก็ถูกฉันเหยียบไว้ตลอดเวลาเนี่ยนะ?!

เขาใช้ปืนเขี่ยร่างหญิงสาวสองสามครั้ง เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าเธอสลบไปจริง ๆ

จากนั้น เก็บก้อนหินสีขาวเข้ากระเป๋า แล้วอุ้มเธอกลับเข้าถ้ำ

ทันทีที่มือของเขาสัมผัสตัวเธอ—

"เย็นเฉียบ!"

ร่างกายของเธอ... แทบไม่มีไออุ่นเหลือเลย!

“โว้ว... นี่เธอคิดจะตายจริง ๆ เหรอ? ใส่ชุดรัดรูปสีขาวท่ามกลางพายุหิมะแบบนี้?”

“โชคดีที่ฉันใส่เสื้อนักสืบมานะเนี่ย ไม่งั้นแค่เดินออกมาหาเธอก็คงแข็งตายไปแล้ว”

“เอาเถอะ...ช่วยชีวิตไว้ก่อน แต่หนี้บุญคุณนี้ เธอต้องตอบแทนอย่างสาสมแน่!”

ซูมู่อุ้มเธอกลับถ้ำ แล้วปกปิดร่องรอยที่พื้นหิมะเพื่อไม่ให้ศัตรูตามเจอ

ไม่นานนัก—

ในอีกด้านหนึ่ง

นักล่าคนหนึ่งในชุดรัดกุมสีขาวสะอาด แบกปืนสไนเปอร์พลังงานสูง มาถึงพื้นที่นี้

เขาสำรวจร่องรอยหิมะอยู่ครู่หนึ่ง แต่ ไม่พบพิรุธใด ๆ

จากนั้นก็หันหลัง วิ่งไปในทิศทางตรงข้ามกับถ้ำ

ภารกิจช่วยติดเครื่องมือ—สำเร็จโดยสมบูรณ์!

—☆—

ในถ้ำ ซูมู่ขมวดคิ้วขณะมองหญิงสาวที่บาดเจ็บจากความหนาวจัด

ปัญหาคือ—เขาไม่มีอุปกรณ์รักษาใด ๆ!

ยาที่ใช้รักษาอาการบาดเจ็บจากความหนาวเย็น—ไม่มีติดตัวเลย

เขาทำได้เพียงให้ความอบอุ่นเท่าที่เป็นไปได้

“ดีล่ะ... ขอใช้ขนหมีดำมาทำเสื้อโค้ทให้เธอสักตัว”

“เอาเสื้อคลุมขนหมีพันตัวเธอไว้ จากนั้น... วางเธอไว้บนเตาย่าง!”

“ตรงนั้นเป็นจุดที่อบอุ่นที่สุดในถ้ำ”

“แค่ปรับระดับความสูงของเตาย่างให้เหมาะสม เธอก็น่าจะรับไออุ่นได้โดยไม่ไหม้เกรียม”

—ไม่นานนัก—

ซูมู่จัดการ ถอดหนังหมี คลุมตัวหญิงสาว วางเธอลงบนเตาย่าง และปรับระดับสูงต่ำให้เหมาะสม

"สมบูรณ์แบบ!"

“บาดเจ็บจากความหนาว? แค่เอามาย่างไฟก็พอแล้ว!”

“อ้อ... เดี๋ยวก่อน ต้องถอดเสื้อของเธอออกก่อนด้วย—ไม่งั้นไหม้หมดพอดี”

“พออุณหภูมิร่างกายกลับมาเป็นปกติ ฉันก็เอาเธอลงมา เธอไม่มีทางรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น”

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ซูมู่หยิบก้อนหินสีขาวที่หญิงสาวให้มาขึ้นมาดู

ทันใดนั้น—ระบบแจ้งเตือนดังขึ้น!

【ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับ "ศิลาลงทัณฑ์ – พลัง"!】

【ขณะครอบครองไอเทมนี้ พลังของคุณจะถูกปลดปล่อยบางส่วน พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 10 หน่วย!】

"ศิลาลงทัณฑ์—พลัง?"

นี่มันของอะไรกัน?!

หรือว่านี่คือไอเทมพิเศษของผู้ท้าทายในเกมนี้?

ถ้าหากมีมากกว่านี้ พลังที่ถูกผนึกของฉันก็จะถูกปลดปล่อยออกมาเรื่อย ๆ!

สายตาของซูมู่เปล่งประกาย—

นี่คือของดี!

—☆—

ขณะเดียวกัน ภาพจากกล้องไลฟ์สตรีมในเกมก็หันมาที่เขาแทนที่ต้นไม้ปีศาจ

และสิ่งที่ผู้ชมทุกคนเห็น ไม่ใช่ก้อนหินสีขาว

แต่คือ—

หญิงสาวที่ถูกคลุมด้วยหนังหมี นอนอยู่บนเตาย่าง!!

“วิสกี้!! แกกำลังทำอะไร?! ย่างคนเหรอ?!?”

“เมื่อฉันพิมพ์ ??? หมายความว่า—หรือฉันมีปัญหา หรือไม่ก็แกมีปัญหา!”

“...รักษาอาการบาดเจ็บจากความหนาวด้วยเตาย่าง?!? อัจฉริยะจริง ๆ !!!”