บทที่ 176 แตะพื้น! (ฟรี)

บทที่ 176 แตะพื้น! (ฟรี)

ผู้ชมในห้องสตรีมสดมองเห็นปฏิกิริยาของ ซูมู่่ ต่างพากันคิดว่าเขายอมแพ้แล้ว

"คราวนี้เทพวิสกี้ดวงไม่ดีจริงๆ ใครจะไปคิดว่าผู้ไล่ล่าจะมาถึงตัวเขาโดยตรง แล้วยังไม่ยอมให้มีดสั้นอีก นี่มันเกินคาดไปมาก!"

"โธ่เอ๋ย… นี่จะเป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเทพวิสกี้งั้นหรือ? เพิ่งจะชนะติดกันสี่รอบแท้ๆ ดูท่าทางการท้าทายระดับ S จะเกินกำลังไปหน่อยสำหรับเขา!"

"แต่ถึงจะแพ้ ก็ถือว่าทำได้ดีมากแล้วนะ ในฐานะผู้เข้าแข่งขันระดับ C ต่ำสุดในกลุ่มนี้!"

"ว่าแต่… ถ้าเทพวิสกี้ถูกคัดออก ห้องสตรีมสดของเราจะปิดไปเลยหรือเปล่า? ไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้เลยแฮะ"

"ไม่น่าจะปิดหรอก มุมกล้องอาจจะเปลี่ยนไปหาผู้เข้าแข่งขันคนอื่นแทน"

"แต่ถ้าไม่มีเทพวิสกี้คอยโชว์ทักษะเทพๆ ไลฟ์นี้คงหมดสนุกไปเยอะเลย!"

ขณะที่ผู้ชมกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันไปทั่ว ผู้เชี่ยวชาญจากหลายประเทศทั่วโลกต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ!

"ยอดเยี่ยม! ถ้าเทพวิสกี้ตาย กล้องก็จะเปลี่ยนไปจับภาพผู้เข้าแข่งขันคนอื่น! ในบรรดาห้าร้อยคนที่เหลือ มีผู้แข็งแกร่งจากประเทศเราหลายคน!"

"ถ้าพวกเขาแสดงฝีมือได้ดี อาจได้รับสิทธิ์เป็นแขกรับเชิญประจำห้องสตรีมสด! แบบเดียวกับเทพวิสกี้!"

"ใช่! สิทธิ์เป็นแขกรับเชิญในไลฟ์นี้ มันเป็นขุมทรัพย์ที่สร้างกำไรได้มหาศาล! พวกเราต้องคว้าโอกาสนี้มาให้ได้!"

"หึ! นี่เป็นหลักฐานชัดเจนว่าเทพวิสกี้ก็ไม่ใช่เทพเจ้าที่ไร้พ่าย! การที่เขาพ่ายแพ้ จะช่วยทำลายภาพลักษณ์อันน่าเกรงขามที่เขาสร้างขึ้น!"

"ดูสิ! ตอนนี้เขานั่งนิ่งรอความตายแล้ว บอกฉันทีสิว่าจะมีปาฏิหาริย์อะไรเกิดขึ้นได้อีก? ไม่มีทางหรอก!"

ภายในเครื่องบินลำเลียง พายุหิมะพัดกระหน่ำทะลุพื้นเบื้องล่าง อากาศเย็นยะเยือกเกินกว่าที่คาดคิด นักแข่งทุกคนไม่เพียงต้องรอดจากการตกสู่พื้น แต่ยังต้องเผชิญความโหดร้ายของธรรมชาติ—พายุ ความหนาว และการขาดแคลนอาหาร!

นี่คือบททดสอบการเอาชีวิตรอดที่แท้จริง!

ซูมู่่ หลับตาลงครุ่นคิด "โชคดีที่มีระบบบอกใบ้… ถ้าฉันหมุนตัวกลางอากาศให้ครบสามรอบตอนลงจอด ก็จะได้รับ 'กล่องสมบัติ' เป็นรางวัล"

"หากไม่มีอะไรผิดพลาด ของในนั้นต้องช่วยให้ฉันรอดพ้นค่ำคืนอันหนาวเหน็บนี้ได้แน่!"

เขาค่อยๆ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลงโดยไม่ขยับเขยื้อน ราวกับยอมรับชะตากรรม

ตัวตลก ที่มองดูซูมู่่กำลังร่วงลงสู่เบื้องล่าง แสยะยิ้มพลางส่ายหน้า

"น่าเสียดายจริงๆ เทพวิสกี้… เจ้ายังไม่ได้สู้กับข้าด้วยซ้ำ แต่กลับต้องมาตายซะแล้ว?"

"ว่าไง? มีอะไรจะฝากถึงทุกคนก่อนไหม? พวกเราชอบฟังคำสั่งเสียของพวกโชคร้ายก่อนตายนะ ฮ่าๆๆ!"

เสียงหัวเราะของตัวตลกดังก้อง และทันใดนั้นก็มีเสียงเยาะเย้ยตามมาจากศัตรูของซูมู่่ที่รอคอยจะเห็นเขาพ่ายแพ้

"ฮ่าๆ เทพวิสกี้ที่ว่ากันว่าเก่งนักเก่งหนา… นี่ก็ตายง่ายๆ แค่นี้?"

"ถ้าเทพวิสกี้รอดจากการตกลงไป ฉันจะคว้านท้องตัวเองเดี๋ยวนี้เลย!"

"ข้าหวังว่าเขาจะรอดนะ จะได้กระทืบให้หายแค้น!"

แต่ซูมู่่ไม่ได้สนใจเสียงเหล่านั้น เพราะในชั่วพริบตาเดียว ประตูใต้พื้นก็เปิดออก!

พรึ่บ!

เก้าอี้ของเขาร่วงจากเครื่องบิน!

หลายพันเมตรเหนือพื้นดิน… พายุหิมะโหมกระหน่ำ!

สายลมเย็นเฉียบเสียดแทงผิวกายดุจใบมีด ความหนาวจัดทำให้ร่างกายของเขาแข็งทื่อ ความกดอากาศทำให้ลมหายใจติดขัด ตาของเขาแทบลืมไม่ขึ้น มีเพียงเสียงลมคำรามอยู่ข้างหู!

"เริ่มได้!"

"ก่อนถึงพื้น ต้องหมุนเก้าอี้ให้ครบสามรอบ!"

"เมื่อฉันแตะพื้นและได้ของรางวัล นั่นล่ะ… เวลาของฉันจะเริ่มขึ้น!"

"พวกที่ตกลงมาพร้อมกันต้องเจอสภาพแย่กว่าฉันแน่! ฉันจะเลือกสังหารพวกมันทีละคน!"

ซูมู่่กัดฟัน ฝืนใช้แรงทั้งหมดควบคุมทิศทางของเก้าอี้ ท่ามกลางสายลมอันรุนแรง เก้าอี้เริ่มหมุนวนช้าๆ—หนึ่งรอบ… สองรอบ… สามรอบ!

กล้องสตรีมสดจับภาพเขาอย่างใกล้ชิด ผู้ชมทั่วโลกต่างมองจังหวะที่ซูมู่่หมุนตัวกลางอากาศด้วยความตื่นตะลึง!

"เขาทำอะไร? ทำไมต้องหมุนเก้าอี้?"

"น้ำตาจะไหล… เทพวิสกี้ยังไม่ยอมแพ้! ที่แท้ก่อนหน้านี้ที่เขานั่งนิ่งๆ คือกำลังเตรียมตัว!"

"นี่แหละ! ช่องว่างระหว่างพวกเราและเทพ! คนธรรมดาคงยอมแพ้ไปแล้ว แต่เทพวิสกี้ยังสู้ต่อ!"

"พวกคุณรู้ไหมว่าการเป็นแขกรับเชิญสตรีมสดของเกมซ่อนแอบนี้ มันต้องมีอะไรพิเศษ! นี่แหละเหตุผลที่เขาได้รับเลือก!"

"มีใครอธิบายได้ไหม? เขาหมุนเพื่อให้ลอยตัวได้นานขึ้นงั้นหรือ?!"

เหล่าผู้เชี่ยวชาญทั่วโลกจ้องหน้าจอด้วยความเครียด

"เขาจะลอยไปไกลแค่ไหน?"

"ไม่มีอาวุธแบบนี้ ต่อให้รอดจากการตกลงมา ก็คงต้องตายอยู่ดี!"

"เดี๋ยวก่อน! เขาหยุดหมุนแล้ว? นี่มัน…?"

"ดูลักษณะใบหน้าและร่างกายของเขาสิ! ไม่ใช่ท่าทางของคนสิ้นหวัง… แต่มันคือความมั่นใจ! เขาพบทางรอดแล้วงั้นหรือ?!"

สิบวินาทีแห่งการร่วงหล่น…

กล้องจับภาพซูมู่่ดิ่งลงสู่กองหิมะขาวโพลน—

ร่างของเขาพร้อมกับเก้าอี้ ถูกหิมะกลืนหายไปในพริบตา!