บทที่ 156 : มุ่งหน้าต่างแดน ล้างแค้นศัตรู! (ฟรี)

บทที่ 156 : มุ่งหน้าต่างแดน ล้างแค้นศัตรู! (ฟรี)

ศาสตร์แห่งการสนทนา เสน่ห์ของถ้อยคำหรือ?

เสียงฮือฮาดังก้องไปทั่วทั้งห้องเรียน

"โอย... ฉันว่าหลังจากนี้คงต้องหาตำราปรัชญามาอ่านเพิ่มแล้วล่ะ! ต่อให้ฉันได้รางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันคณิตศาสตร์นานาชาติ แต่พอมาเจอเทพวิสกี้ ฉันก็ยังเป็นแค่เด็กน้อยอยู่ดี!"

"เทพวิสกี้กำลังสอนให้เรารู้จักใช้สมองให้มากขึ้น ฝึกฝนสติปัญญา และเสริมสร้างบารมีให้กับตัวเอง!"

"ใช่! ลองดูดี ๆ สิ! ตอนที่เทพวิสกี้ปีนขึ้นไปบนภูเขาไฟฟูจิ—ความมั่นใจของเขาคือสิ่งสำคัญที่สุด!"

"หากเขาไม่สามารถคงความสงบนิ่งท่ามกลางศัตรูนับพันได้ เขาคงไม่มีวันไปถึงยอดเขาได้แน่!"

"แม้แต่นักบินขับไล่ที่กำลังควบคุมเครื่องบินรบยังต้องยอมถอย เพราะพวกเขาหวั่นเกรงในความแน่วแน่ของเทพวิสกี้!"

นักเรียนทุกคนเริ่มอภิปรายกันอย่างตื่นเต้นและได้รับแรงบันดาลใจอย่างมหาศาล

"การได้ฟังเทพวิสกี้บรรยายแค่สองชั่วโมง คุ้มค่ากับการเรียนรู้ของฉันไปอีกหลายปี!"

"ฉันต้องไปฝึกฝนบุคลิกของตัวเองให้มากขึ้น! จะปล่อยให้พลังจิตใจของฉันอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้!"

"ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าพลังแห่งความมั่นใจ! เทพวิสกี้คืออาจารย์ที่แท้จริงของฉัน!"

นักเรียนทุกคนมองไปที่ซูมู่ (เทพวิสกี้) ด้วยสายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส

ซูมู่เห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงได้ตื่นเต้นกันขนาดนี้ แต่ก็ดีแล้วล่ะ—แค่พยักหน้าก็พอแล้ว

จบคาบเรียน แต่เสียงเรียกร้องยังดังไม่หยุด!

หลังจากบรรยายและชักแม่น้ำทั้งห้ามาสองชั่วโมงจนแทบจะลอยได้ ซูมู่สูดหายใจลึกก่อนจะส่งสัญญาณให้ซูหย่าที่ยืนอยู่ด้านหลังเตรียมตัว เขากำลังจะกล่าวสุนทรพจน์ปิดท้าย

"เอาล่ะ นักเรียนทุกคน เวลามักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ คาบเรียนของเราจบลงเพียงเท่านี้ เชิญนักเรียนที่ขึ้นมาบนเวทีกลับไปนั่งที่ได้เลย ข้าจะกล่าวสรุปเป็นครั้งสุดท้าย"

ทันทีที่เขาพูดจบ ห้องเรียนทั้งห้องก็เงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงตะโกนของนักเรียนและอาจารย์จะดังขึ้นพร้อมกัน

"เทพวิสกี้ อย่าเพิ่งไป! พวกเรายังฟังไม่จุใจเลย!"

"แค่สองชั่วโมงเอง! ได้โปรดสอนต่ออีกสักสี่ชั่วโมงเถอะ!"

"ยังมีอีกตั้งสี่คำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ! ฉันรอวิเคราะห์กลยุทธ์หมาป่าปะทะซ่อนแอบอยู่นะ!"

"ใช่! ฉันยังจดโน้ตไม่ครบเลย!"

"เราขอถวายฎีกาเป็นหมื่นชื่อ ขอให้เทพวิสกี้เป็นอาจารย์ของเราตลอดไป!"

เสียงอ้อนวอนดังกระหึ่มจนแทบจะทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

ซูมู่เลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะเพิ่มระดับเสียงขยายเพื่อให้ทุกคนได้ยินชัดเจน

"ทุกคน ข้าก็อยากจะอยู่ต่อเช่นกัน แต่ตอนนี้สถานการณ์มันไม่เอื้ออำนวยเสียแล้ว"

"อย่างที่พวกเจ้ารู้ ข้ามีศัตรูอยู่ทั่วโลก ถึงขนาดว่าหลายประเทศยังคงหมายหัวข้าเอาไว้ ถ้าข้ายังอยู่ที่นี่ต่อไป เกรงว่ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยคงกลายเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดในโลกแน่!"

"หลังจากจบคาบเรียนนี้ ข้าจะออกเดินทางไปต่างแดน เพื่อล้างบัญชีแค้นให้จบสิ้นเสียที!"

ข่าวใหญ่สะเทือนโลก! เทพวิสกี้ออกเดินทางเพื่อล้างแค้น!

เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นทั่วห้องเรียน

"บ้าไปแล้ว! เทพวิสกี้จะไปล้างแค้นด้วยตัวเองอย่างนั้นหรือ?! เขาคิดจะกำจัดศัตรูทั้งหมดเลยงั้นรึ?! นั่นมันหมายถึงผู้คนเป็นล้านเลยนะ!"

"ไม่ใช่แค่ล้านเดียว! ตอนนี้ชาวญี่ปุ่นแทบทั้งประเทศต่างก็เคียดแค้นเทพวิสกี้ นอกจากแฟนคลับของเขาแล้ว ทุกคนต่างก็อยากเห็นเขาตาย!"

"เขาจะไปที่ไหนก่อนกัน? อเมริกาหรือญี่ปุ่น? ข้าว่าภัยพิบัติครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นบนโลกใบนี้แล้ว!"

"ไม่มีทางที่ศัตรูของเขาจะยอมเจรจาด้วยแน่ ๆ ครั้งนี้ต้องมีการนองเลือดเกิดขึ้นแน่นอน!"

"ข้าอยากเห็นสีหน้าของพวกอเมริกันหลังจากที่พวกเขารู้ว่าเทพวิสกี้กำลังจะมาถึง!"

ทั่วโลกสั่นสะเทือน! ศัตรูของเทพวิสกี้เร่งเตรียมรับมือ!

หลังจากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ทุกฝ่ายที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเทพวิสกี้ต่างก็เกิดปฏิกิริยาอย่างรุนแรง

"ใครให้มันกล้ามาขู่เราถึงที่?! แทนที่เราจะไปกำจัดมันก่อน กลับกลายเป็นว่ามันคิดจะเล่นงานเราซะเอง! จัดการมันให้เร็วที่สุด!"

"ส่งสายลับไปจีนเดี๋ยวนี้! เราต้องตามรอยมันให้ได้ และกำจัดมันทันทีที่มันออกนอกพรมแดน!"

"เวรเอ๊ย! เทพวิสกี้กล้าออกจากจีนงั้นรึ?! ข้ารอวันนี้มานานแล้ว! เจ้าสารเลว ฆ่าพี่ชายข้าไป ข้าจะต้องลากคอมันมาชำระแค้นให้ได้!"

"ไอ้พวกระดับ F อย่างมัน คิดว่าจะมาสู้กับพวกเราได้รึ?! บอกให้มันมาที่ญี่ปุ่น! พวกเรามีนักรบเหนือมนุษย์มากพอจะบดขยี้มันให้เป็นผุยผง!"

ฝ่ายที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับซูมู่ต่างก็กระหายจะได้เห็นเลือดของเขาเปรอะเปื้อนพื้นดิน

ทว่าฝ่ายที่กำลังวิตกกังวล กลับเป็นประเทศมหาอำนาจที่กลัวว่าเทพวิสกี้จะมาก่อความวุ่นวายในอาณาเขตของตนเอง

"ให้ตายเถอะ! ถ้ามันมาถึงประเทศเราแล้วก่อเรื่องระเบิดภูเขาไฟหรืออะไรขึ้นมา เราจะทำยังไง?! เราต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้มันเข้าประเทศ!"

"มันต้องมีวิธีบางอย่างแน่ ๆ ที่ทำให้มันมั่นใจขนาดนี้! รีบเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัยที่ชายแดน! ห้ามมันเข้ามาเด็ดขาด!"

"หรือว่า...เราควรจะลองเจรจาสงบศึกกับมันดี? เราไม่ได้มีความแค้นอะไรกับมันมากมาย แค่แพ้สงครามให้มันเท่านั้นเอง! จัดแถลงข่าว เชิญมันมาเป็นแขกของเราสิ!"

โลกทั้งใบต้องสั่นสะเทือนอีกครั้ง เพราะการตัดสินใจของซูมู่!