ตอนที่ 51: เหยาเหยาหนีออกมาก่อน! (ฟรี)
ตอนที่ 51: เหยาเหยาหนีออกมาก่อน! (ฟรี)
ตอนที่ 51: เหยาเหยาหนีออกมาก่อน! (ฟรี)
เหยาเหยาทำภารกิจเสร็จแล้วรีบมุ่งหน้ามาที่ปราสาท และทันทีที่ไปถึง เธอก็เห็นซูมู่ที่ยืนรอเธออยู่ข้างใน
ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ... ซูมู่ยังยิ้มแล้วโบกมือเรียกเธออีก!
ภาพตรงหน้าทำให้เหยาเหยารู้สึกซาบซึ้งจนแทบร้องไห้
เทพวิสกี้ช่างเป็นคนดีอะไรแบบนี้!
เขากลัวว่าเธอจะหากันไม่เจอ เลยยอมรออยู่ในปราสาทให้!
บนโลกนี้ยังมีเพื่อนร่วมทีมที่ดีขนาดนี้อีกเหรอ?!
"แงงง! ครั้งหน้าหนูต้องจับคู่กับเทพวิสกี้อีกแน่ๆ!"
เหยาเหยาตื้นตันจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ก่อนจะพุ่งเข้าไปกอดซูมู่ด้วยความดีใจ
"เทพ! หนูสุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ! หีบสมบัติก็เจอแล้ว ภารกิจก็เสร็จหมดแล้ว!"
"อืม ไม่เลวนะ เหยาเหยาก็มีฝีมืออยู่เหมือนกัน" ซูมู่ยิ้มพลางลูบหัวเธอ แล้วส่งกระจกแต่งหน้าที่อยู่ข้างหลังให้
"เอ๊ะ? เทพวิสกี้ นี่อะไรเหรอ?" เหยาเหยารับกระจกมาถือไว้ก่อนจะหมุนซ้ายหมุนขวาดูอย่างตื่นเต้น
"หรือว่านี่คือรางวัลที่เทพให้หนู?! มันสวยมากเลยนะ! หนูชอบมาก!"
"เทพวิสกี้ดีที่สุดเลย!"
ซูมู่มองเหยาเหยาที่กอดกระจกแน่นด้วยใบหน้างุนงง
ห๊ะ?
รางวัล? ของขวัญ?
แค่ทำความสะอาดห้องเรียนต้องมีรางวัลด้วยเหรอ?
เอ่อ... ก็นับว่าเป็นรางวัลได้นะ
รางวัลสำหรับ "ตัวช่วย" เพื่อเริ่มภารกิจถัดไปไงล่ะ
ซูมู่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าแล้วยิ้ม
"ใช่แล้ว นี่เป็นรางวัลของเหยาเหยาที่ทำภารกิจสำเร็จ และมันพิเศษมากเลยนะ เพราะว่า...เธอสามารถเข้าไปข้างในได้"
"หา? เข้าไปข้างในกระจกได้?" เหยาเหยาขมวดคิ้ว ก่อนจะลองเอามือแตะไปที่ผิวกระจก
ทันใดนั้น พื้นผิวกระจกพลันสั่นไหวเป็นระลอกคลื่นเหมือนผิวน้ำ
"ว้าว! เทพวิสกี้! นี่มันอะไรกัน?! กระจกนี้มีมิติลับข้างในด้วยเหรอ?!"
"เป็นไงบ้าง เหยาเหยา? ชอบของขวัญชิ้นนี้ไหม?"
"ชอบ!" เหยาเหยาพยักหน้าอย่างแรง
"ดี! ถ้าชอบก็ลองถือไม้กางเขนแล้วเข้าไปดูข้างในหน่อยสิ มีเซอร์ไพรส์รออยู่นะ" ซูมู่พูดพลางยิ้ม
"ถือไม้กางเขนเข้าไป? มีเซอร์ไพรส์?"
เหยาเหยารู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา แต่สุดท้ายก็เชื่อฟังแล้วทำตาม
เธอวางกระจกลงกับพื้น แล้วค่อยๆ ลองเดินเข้าไปข้างใน
"ใช่ๆ! เข้าไปดูเลย แล้วออกมาเล่าให้ฉันฟังด้วยนะ" ซูมู่พูดอย่างคาดหวัง
"เดี๋ยวนะ เทพวิสกี้... ท่านไม่รู้เหรอว่าข้างในมีอะไร?"
เหยาเหยาที่กำลังจะเดินเข้าไปชะงักกึก แล้วรีบถอยออกมาอย่างระแวง
"เดี๋ยวๆๆ! ไม่ใช่ว่านี่เป็นของขวัญที่เทพให้หนูเหรอ?! ทำไมเทพถึงไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร?! หรือว่า... มันมีอะไรแปลกๆ อยู่ในนั้น?!"
เหยาเหยาตกใจ รีบถอยหลังแล้วกอดขาซูมู่แน่น
เมื่อเห็นว่าเหยาเหยาเริ่มเอะใจ ซูมู่ก็รีบก้มลงลูบแก้มเธอเบาๆ เพื่อช่วยให้เธอผ่อนคลาย
"เธอคิดมากไปแล้ว ของขวัญที่ฉันให้เธอไม่มีอะไรแปลกๆ หรอก แค่ลองเข้าไปดูก่อนสิ ฉันรับรองว่าข้างในมีของที่เป็นประโยชน์กับเธอมากแน่ๆ"
ซูมู่ไม่ได้โกหก
ถ้าหาข้อมูลของพื้นที่กระจกมิติได้ พวกเขาก็จะสามารถทำภารกิจที่ห้าให้สำเร็จได้!
และเมื่อภารกิจที่ห้าสำเร็จ ก็จะสามารถหาทางหนีออกไปจากที่นี่ได้ นี่มันเป็นของดีสุดๆ ไปเลย!
"งั้นก็ได้ค่ะ... แต่เทพต้องจับมือหนูไว้นะ!"
"ได้สิๆ ถ้ามีอะไรผิดปกติ ก็แค่จับมือฉันแน่นๆ เดี๋ยวฉันจะดึงเธอออกมาเอง" ซูมู่พูดพร้อมกับกุมมือเหยาเหยาไว้แน่น
"เดี๋ยวนะ เทพวิสกี้ ท่านเพิ่งบอกว่าปลอดภัย แล้วทำไมถึงต้อง 'ดึงออก' ด้วยล่ะ?!"
สุดท้ายแล้ว เหยาเหยาก็โดนซูมู่หลอกให้ทำภารกิจต่อไปจนได้...
เธอลองยื่นหัวเข้าไปสำรวจในมิติของกระจก พบว่ามันดูเหมือนกับปราสาทที่พวกเขาอยู่ทุกอย่าง
"เทพวิสกี้! ที่นี่เหมือนกับปราสาทเป๊ะเลย!"
เหมือนกันทุกอย่าง?
ซูมู่ครุ่นคิดก่อนจะพาเหยาเหยาไปที่อีกห้องหนึ่งในปราสาทที่ดูสมมาตรกัน
"ลองเข้าไปที่นี่ดูอีกทีสิ"
เมื่อเหยาเหยาก้าวเข้าไป เธอก็ร้องอุทานขึ้นมาทันที
"เทพ! หนูเจออะไรบางอย่าง! แก้วน้ำพวกนั้นกลับมาเป็นปกติหมดแล้ว! เฟอร์นิเจอร์ก็เหลือแค่ชุดเดียว!"
เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ!
เมื่ออยู่ในห้องที่สมมาตรกัน มิติในกระจกก็เปลี่ยนแปลงไป!
แสดงว่าที่เราอยู่อาจเป็นกระจกมิติมาตลอด?!
ซูมู่ตาเป็นประกาย เขาจับมือเหยาเหยาแล้วรีบพุ่งออกจากห้อง
"เหยาเหยา เราต้องออกไปดูข้างนอกปราสาท!"
และเมื่อพวกเขาออกไปด้านนอก
ท้องฟ้ามีพระอาทิตย์! แสดงว่าที่นี่คือโลกจริง!
ทันใดนั้น เหยาเหยาก็ตะโกนขึ้นมา
"เทพ! ดูช่องแชทของพวกเราสิ! มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น!"
เมื่อซูมู่เปิดขึ้นดู ข้อความหนึ่งก็ถูกสแปมเต็มไปหมด
"ทางออกอยู่ที่ลานกลาง! พวกไล่ล่าไม่ได้ออกค้นหาแล้ว พวกมันมาซุ่มรอพวกเราที่นั่น!"
"งั้นเราต้องพุ่งเข้าไปที่ลานกว้างสินะ?!"
ซูมู่แสยะยิ้ม ก่อนจะรีบเร่งความเร็ว มุ่งหน้าไปที่ลานตรงกลาง!