บทที่ 42: ทะ...ทำไมถึงเป็นแบบนี้? - ปีศาจปากกา

บทที่ 42: ปีศาจปากกา - ทะ...ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

"แค่เอามือวางไว้ก็พอใช่ไหม?" ซูมู่เอามือแตะลงบนสัญญา ยิ้มให้กับปีศาจปากกาแล้วพูดว่า "อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน!"

"เสียใจ? ทำไมต้องเสียใจ?" พอซูมู่เซ็นสัญญาเสร็จ ปีศาจปากกาก็รีบเก็บสัญญาไว้ แล้วก็กดรอยมือของตัวเองลงไปบ้าง

ทันทีที่เธอแตะลงไป ซูมู่ก็รู้สึกถึงสายใยที่มองไม่เห็นความเชื่อมโยงระหว่างเขากับปีศาจปากกา

ก่อนที่ซูมู่จะทันตั้งตัว หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาแจ้งข้อมูลใหม่

【ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ทำสัญญากับ "ปีศาจปากกา" ในฐานะไอเท็มของท่านแล้ว!】

ข้อมูลส่วนตัวของปีศาจปากกาแสดงขึ้นมา:

"ฮ่าๆ! นี่สินะที่คุณหนูบอกว่าเป็น 'เครื่องมือเดินได้'! ออกไปแล้วต้องให้เขาพาไปกินของอร่อยเยอะๆ! ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะ สองครั้งเลย!"

"ซาลาเปา เต้าหู้ทรงเครื่อง ขนมดอกกุ้ยฮวา..."

ซูมู่มองดูรายการของกินที่เด้งขึ้นมาไม่หยุด รู้สึกเหนื่อยใจสุดๆ

นี่มันตัวตะกละชัดๆ! ยังไม่ทันออกไปก็คิดถึงของกินแล้วเรอะ!?

แต่เดี๋ยวนะ... ระดับ F นี่มันอะไรกัน?

พอทำสัญญากับเขาแล้วลดระดับลงมาเลยงั้นเหรอ?

เดาว่าอีกสักพักเธอคงจะบ้าคลั่งแน่ๆ... ว่าฉันเป็นเครื่องมือ? ใครกันแน่ที่เป็นเครื่องมือกันฮึ?

ซูมู่ยิ้มมุมปาก

ทางด้านปีศาจปากกา พอความตื่นเต้นสงบลง เธอก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ...

ทำไมพลังฉันลดลงเรื่อยๆ?!

"แปลกจัง... คุณหนูเคยบอกว่าแค่เซ็นสัญญาชั่วคราว มันจะไม่ลดพลังของตัวเองไม่ใช่เหรอ?"

"นี่มันอะไรเนี่ย!?"

ปีศาจปากกาหน้าซีด เธอรีบเช็คสัญญาในหัวตัวเอง...

"สัญญาผูกมัด...?? หะ? คำว่า 'ชั่วคราว' ไปไหน!?"

"ไม่นะ! อย่าบอกนะว่าเพราะฉันตื่นเต้นเกินไปแล้วลืมใส่!! ฉันพังแล้ว!!!"

เธอกุมหัวตัวเอง สีหน้าแตกสลาย "ทำไมมันกลายเป็นสัญญาผูกมัดถาวรไปได้!! ฮือออ!!"

"ยกเลิก! ฉันต้องยกเลิกมัน!"

พอเธอร้องขึ้นมา หน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นมาพร้อมกันตรงหน้าซูมู่และเธอ

【ปีศาจปากกาพยายามยกเลิกสัญญา แต่ถูกปฏิเสธโดยระบบ - สัญญานี้เป็นสัญญาชีวิต ไม่สามารถยกเลิกได้ไม่ว่ากรณีใดๆ!】

"ฮือออ! ทำไมยกเลิกไม่ได้! ฉันฝึกฝนมาตั้งนาน นี่ฉันต้องกลับไปเริ่มจากศูนย์เลยเหรอ!?"

"ฉันยังไม่รู้เลยว่าเจ้าของคนนี้เป็นยังไง... กินเต้าหู้ทรงเครื่องแบบหวานหรือเค็ม? ถ้าเขารังแกฉันล่ะ!?"

ทันใดนั้นเธอเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเป็นประกาย "ใช่แล้ว! ฉันใส่เงื่อนไขพิเศษเยอะมาก! คุณหนูเคยบอกว่า ต้องมีแผนสำรองเสมอ! นี่แหละเวลาจะใช้มันแล้ว!"

ซูมู่เห็นเธอพูดถึงเงื่อนไขลับ จึงแสร้งทำเป็นตกใจ "ห้ะ?! เงื่อนไขลับ!? เธอหลอกฉันเหรอ!?"

"แค่กๆ! ใช่แล้ว! แล้วไงล่ะ? มีฉันเป็นไอเท็มของนาย นายน่ะโชคดีแล้ว!" ปีศาจปากกาตอบ แต่ดูจะมั่นใจไม่เต็มร้อย

"ฮึ่มๆ ถือว่าเป็นบุญของนาย! แต่กลับไปนายต้องพาฉันไปกินของอร่อย พาไปเที่ยว ต้องดูแลฉันดีๆ..."

"เห็นไหม! นี่คือกฎที่นายต้องทำตาม! ถ้าทำไม่ได้ฉันมีบทลงโทษนะ!" ปีศาจปากกายื่นเงื่อนไขลับที่เธอเขียนไว้มาตรงหน้าซูมู่

ซูมู่มองดูเอกสารนั้นแล้วยิ้มกว้าง "โอ้โห~ ปีศาจปากกาเธอนี่ใจกว้างจริงๆ นะ! ถึงกับเซ็น 'สัญญาขายตัว' ให้ฉันเลย?"

"ห...หะ? สัญญาขายตัว!?"

พอเธอได้ยินคำพูดของซูมู่ ก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล รีบตรวจสอบสัญญาอีกครั้ง

"ปีศาจปากกาต้องเชื่อฟังคำสั่งของเจ้าของทุกอย่าง...!?"

เธอสะอึก น้ำตาคลอ "ทะ...ทำไมเป็นแบบนี้!? ฉันจำได้ว่าฉันใส่เงื่อนไขเยอะมากกกกก!!"

ซูมู่ยิ้มแห้งๆ "สายไปแล้วล่ะ เธอเป็นคนเซ็นมันเองนะ ฉันยังอุตส่าห์ถามเธออีกรอบแน่ะ"

"โอเค ไม่เสียเวลาล่ะ ส่งกล่องมาให้ฉันหน่อย ฉันจะดูว่าเควสต์ต่อไปคืออะไร" ซูมู่ยื่นมือไปขอ

"ฮือออ ทำไมเป็นแบบนี้!?" ปีศาจปากกายื่นกล่องให้ทั้งน้ำตา "วิสกี้ นายแก้ไขมันใช่ไหม!?"

"ใช่~ คุณหนูของเธอสอนมาดีมากเลย ต้องมีแผนสำรองเสมอ นะจ๊ะ~ แต่เธอเริ่มก่อนเองนะ!"

พอซูมู่เปิดกล่องออกมา ทั้งสามคนก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบ

【ยินดีด้วย! ทีมของคุณได้รับเควสต์พิเศษที่สาม: ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ให้ไปที่ห้องใต้ดินของปราสาท และท้าทาย 'ผู้พิทักษ์ปราสาท'!】

ผู้พิทักษ์ปราสาท? อะไรน่ะ?

"ปีศาจปากกา เธอรู้จัก 'ผู้พิทักษ์ปราสาท' ไหม?"

"ฮือออ... มันคือหุ่นยนต์ยักษ์ ตัวใหญ่มากเลย... เป็นของเล่นชิ้นโปรดของคุณหนู พลังของมันคือเปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นของเล่น..."

"ภารกิจที่สามอยู่ในปราสาท... งั้นก็ดี หลังจากจัดการ 'ผู้พิทักษ์ปราสาท' แล้ว ค่อยไปหา 'กล่องสมบัติ' ใบที่ 4 " ซูมู่คิดพลางเตรียมตัวออกจากภาพวาด

"จริงสิ ปีศาจปากกา เธอเปลี่ยนเป็นปากกาได้ไหม? แบกภาพวาดนี่ไปมันยุ่งยาก"

"ฮือออ วิสกี้~ นี่คือบ้านฉัน! ถ้าไม่มีภาพนี้ ฉันจะอยู่ที่ไหนล่ะ? ตอนนี้พลังฉันสร้างโลกแบบนี้ขึ้นมาใหม่ไม่ได้แล้ว..."