บทที่ 40 เจอหีบสมบัติของภารกิจแล้ว

บทที่ 40 เจอหีบสมบัติของภารกิจแล้ว

กล้องในไลฟ์สตรีมซูมเข้าไปที่ภาพ"โอ้โห! นี่มันเล่นจากสามมิติไปเป็นสองมิติกันเลยเรอะ!"

"ฮ่าๆๆ! เจ้าโจ๊กเกอร์ไม้ขีดไฟที่มีสีสันแสบตานี่มันน่าเกลียดสุดๆ! ว่าแต่ ดอกไม้ไฟจรวดที่อยู่ในมือของมันยังใช้ได้อยู่ไหมเนี่ย?"

"มาแล้ว! ศึกระหว่างไม้ขีดไฟกับโจ๊กเกอร์! เอฟเฟกต์ราคาห้าบาทชัดๆ! แล้วไอ้ดาบเพชรสไตล์ลายเส้นแบบนี้มันใช่ของจริงแน่เหรอ? น่ารักเกินไปแล้ว!"

"สู้เขา ไม้ขีดไฟ! อัดไอ้โจ๊กเกอร์ให้เละเลย!"

ขณะที่คนทั่วไปกำลังขำกับภาพแปลกตา เหล่าผู้เชี่ยวชาญจากนานาชาติต่างจับจ้องไปที่บล็อกสีเขียวในมือของไม้ขีดไฟตัวหนึ่ง

"นั่นมันอะไร? เป็นไอเท็มชนิดใหม่เหรอ? ได้มาแล้วสามารถสร้างของขึ้นมาได้ไม่จำกัดเลยงั้นเหรอ?"

"ถ้ามันสามารถสร้างอาหารหรือเสบียงได้ นั่นจะเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มาก!"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ พวกเราก็สามารถใช้ชีวิตอยู่ในแผ่นกระดาษได้เลย! ปัญหาความอดอยากทั่วโลกจะได้รับการแก้ไข!"

"แต่วิสกี้คงไม่ได้ไอเท็มนี้ไปง่ายๆ หรอกใช่ไหม? นี่มันสมบัติล้ำค่าชัดๆ! แม่เจ้า!"

แต่ไม่ทันที่ผู้เชี่ยวชาญจะพูดจบ ไม้ขีดไฟสีเขียวกลับโยนบล็อกนั้นให้ซูมู่ทันที!

เหล่าผู้เชี่ยวชาญถึงกับอ้าปากค้าง

"อะไรนะ! แค่โยนให้เขาง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอ?! นี่มันไอเท็มระดับสุดยอดเลยนะ!"

"ที่ผ่านมาเคยมีคนเอาไอเท็มจากในเกมออกมาใช้ในโลกความจริงแล้ว! ถ้าวิสกี้สามารถเอาบล็อกนี้ออกจากคฤหาสน์ไปได้ล่ะก็... ไม่ ไม่อยากจะคิดเลย!"

"เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งด่วนสรุป! ดูสถานการณ์ต่อไปก่อน!"

"ว่าแต่... ไอ้โจ๊กเกอร์นั่นเป็นคนเกาหลีสินะ? ไอ้งั่ง! ไปตีกับไม้ขีดไฟทำไมวะ? ไปแย่งบล็อกมาสิว้อย!"

ในโลกของภาพวาดไม้ขีดไฟ ซูมู่นั่งกอดบล็อกอยู่ที่มุมหนึ่งของภาพและเฝ้ามองการต่อสู้

พวกไม้ขีดไฟดูเหมือนจะเป็นนักรบที่ผ่านศึกมามากมาย ฝีมือของพวกมันจัดว่าแข็งแกร่ง สามารถรับมือกับโจ๊กเกอร์ได้อย่างสูสี

ซูมู่กลายเป็นแค่ผู้ชม เขาเริ่มเบื่อและหันมาสำรวจบล็อกในมือแทน

"ไอ้บล็อกนี่มันใช้ทำอะไรได้บ้างนะ? ไม่น่าจะเอาออกไปจากที่นี่ได้หรอกมั้ง?"

เขาลองเลียนแบบพวกไม้ขีดไฟ ใช้มือลากช่องไอเท็มขึ้นมา

เหล่าผู้เชี่ยวชาญจากทั่วโลกเห็นรายการไอเท็มที่ปรากฏขึ้นก็แทบจะหัวใจวาย

"พระเจ้า! นั่นมันเพชรกับทองคำแท่งไม่ใช่เหรอ?! ถ้าวิสกี้สามารถเอาไอเท็มนี้ออกมาได้ ราคาทองกับเพชรจะร่วงจนไม่มีค่าเลย!"

"ขนมปัง! เนื้อสัตว์! และอาหารอื่นๆ! พระเจ้า! ถ้าไอเท็มนี้ผลิตของพวกนี้ได้ไม่จำกัด โลกเราจะต้องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่!"

"เร็วเข้า! จัดลำดับความสำคัญของการตามหาวิสกี้ให้อยู่ในระดับเดียวกับการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์! ประเทศของเราต้องได้ตัวเขามา!"

"บ้าจริง! ทำไมเขาไม่ใช้โค้ดเนมว่า 'วอดก้า' กันนะ?!"

ขณะที่เหล่าผู้เชี่ยวชาญกำลังวุ่นวาย สงครามในภาพวาดก็ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้าย

ถึงโจ๊กเกอร์จะไม่สามารถถูกฆ่าได้ แต่เขาก็สามารถถูกทำให้หมดสติได้!

หลังจากการโจมตีอย่างต่อเนื่อง เหล่าไม้ขีดไฟก็สามารถล้มโจ๊กเกอร์ลงและจับมัดไว้ได้สำเร็จ!

ไม้ขีดไฟสีเขียวรับบล็อกคืนจากซูมู่ก่อนจะสร้างขวดยาออกมา แล้วเทใส่ปากของโจ๊กเกอร์ ทำให้ร่างกายของมันกระตุกครั้งหนึ่งก่อนจะหมดสติไป

ในไลฟ์สตรีมมีเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ

"ฉันเป็นแฟนคลับของไม้ขีดไฟแล้ว! เดี๋ยวจะไปทำคอสเพลย์เป็นพวกเขาแน่นอน!"

"ฉันว่าของสะสมเกี่ยวกับไม้ขีดไฟต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่า! ว่าแต่ ตอนนี้เหล้าวิสกี้ราคาขึ้นไปกี่เท่าแล้วนะ?"

"ไม่แน่ใจ แต่ว่าตอนนี้โรงกลั่นเหล้าวิสกี้ตั้งศาลให้วิสกี้ไปแล้ว!"

ในภาพวาด ซูมู่จับโจ๊กเกอร์ที่หมดสติ ล่ำลาพวกไม้ขีดไฟทีละตัว

"พวกพี่น้อง ขอบคุณมาก! ถ้ามีโอกาส ผมจะกลับมาเล่นกับพวกนายอีกแน่นอน!"

ถ้วยรางวัลเพื่อนร่วมทีมยอดเยี่ยมแห่งปีที่เคยเตรียมไว้ให้เหยาเหยา คงต้องยกให้พวกไม้ขีดไฟแทนแล้ว!

ครั้งนี้เขาจัดการโจ๊กเกอร์ได้ง่ายดายแบบสุดๆ ถ้าไม่มีพวกไม้ขีดไฟช่วย คงเป็นไปไม่ได้แน่!

หลังจากกอดลาพวกไม้ขีดไฟทีละตัว ซูมู่ลากโจ๊กเกอร์ออกมาจากภาพวาด

เหยาเหยาที่ซ่อนตัวอยู่ในภาพอีกด้านก็รีบเดินออกมาทันที

"เทพวิสกี้ โจ๊กเกอร์นี่ไม่ถูกคัดออกเหรอ? ฉันไม่ได้ยินประกาศเลยนะ" เธอถามด้วยความสงสัย

"ตอนนี้มันยังตายไม่ได้ ถ้ามันตาย ผู้ล่าคนอื่นข้างล่างต้องขึ้นมาแน่ๆ ไม้ขีดไฟพี่น้องของเรา

สู้กับโจ๊กเกอร์ไปหมาดๆ ถ้ามีมาอีกคนคงไม่รอดแน่"

"เก็บมันไว้ก่อน เธอคอยเฝ้ามันไว้ ถ้ามันฟื้นขึ้นมาให้รีบบอกฉันทันที! ฉันจะไปหาหีบสมบัติ!"

ซูมู่ส่งเชือกให้เหยาเหยา แล้วรีบวิ่งไปตรวจสอบภาพวาดที่อยู่ใกล้ๆ

ที่ชั้น 3 มีภาพวาดนับพันรูป การค้นหาหีบสมบัติจึงไม่ใช่เรื่องง่าย!

แต่ในที่สุด... หลังจากค้นหาไปได้ประมาณสิบกว่านาที ซูมู่ก็พบหีบสมบัติในภาพวาดที่พิเศษที่สุด!

เป็นภาพทิวทัศน์ของสาวงาม บนเรือที่ล่องอยู่ในสายน้ำ และในมือของหญิงสาว... ก็คือหีบสมบัติของภารกิจ!