บทที่ 27 คณะละครสัตว์หนีตาย! จุดอ่อนของอสูร
บทที่ 27 คณะละครสัตว์หนีตาย! จุดอ่อนของอสูร
บทที่ 27 คณะละครสัตว์หนีตาย! จุดอ่อนของอสูร
ขณะที่คิมูระ จิโร่กำลังมุ่งหน้าไปยังสวนสนุก ซูมู่ก็ได้เข้าไปในสวนสนุกก่อนหน้านี้แล้ว
พูดได้เลยว่าสวนสนุกแห่งนี้หรูหราจนเกินไป!
ภายในสวนสนุกมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แม้กระทั่งพื้นที่คณะละครสัตว์เป็นแถวๆ!
เนื่องจากกลุ่มผู้ไล่ล่ากำลังใกล้เข้ามา ซูมู่จึงละทิ้งแผนการค้นหากล่องสมบัติไปก่อน
หลังจากกวาดตามองไปรอบๆ เขาก็ตรงไปยังจุดเริ่มต้นของรถไฟเหาะและซ่อนตัวอยู่ในตู้โดยสารของรถไฟเหาะ
ที่นี่เป็นจุดที่สูง สามารถสังเกตความเคลื่อนไหวของผู้ไล่ล่าได้ และยังถูกพบได้ยากอีกด้วย
“ลองดูสิว่าผู้หลบหนีคนอื่นๆ จะใช้วิธีไหน จากนั้นค่อยตัดสินใจอีกที”
ซูมู่คิดพร้อมกับเปิดช่องแชทของเหล่าผู้หลบหนี ข้อความในนั้นเด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว:
อัศวินแสนรัก: “เวรละ! มีผู้หญิงชุดแดงกำลังไปทางปราสาท! พี่น้องที่อยู่ปราสาทระวังด้วย! นังนี่ลอยได้ด้วย!”
เสมิฟ: “ฝั่งโรงเรียนมีตัวตลกสวมหน้ากากมา! แล้วไอ้ลูกไฟยักษ์นี่คือปืนใหญ่รึไง?!”
เอ็ดดี้ตลาดแตก: “พี่ๆ มีใครรู้บ้างว่าดูภารกิจตรงไหน? จนตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าภารกิจคืออะไร!”
อ้ายเสม: “บวกหนึ่ง! ถามเหมือนกัน! ตกลงภารกิจคืออะไรเนี่ย!”
ไม่มีใครเจอกล่องภารกิจเลยหรือ?
ซูมู่รู้สึกประหลาดใจ พวกนี้ใช้เวลาสิบนาทีไปกับการหาที่ซ่อนอย่างเดียวสินะ?
จริงๆ แล้วก็เหมือนกับเพื่อนร่วมทีมสองคนก่อนหน้านี้ที่คิดว่าเกมนี้เป็นเพียงแค่การเล่นซ่อนหา?
การทำภารกิจไม่สามารถอยู่ที่เดิมได้ ต้องวิ่งไปทั่ว!
ถ้าอย่างนั้นควรบอกเรื่องกล่องภารกิจให้พวกเขารู้ดีไหม?
บอกไปก็อาจจะได้คะแนนเพิ่ม แต่ถ้าบอกไป การค้นหากล่องสมบัติภายหลังอาจจะยากขึ้น?
ในโบสถ์ก่อนหน้านี้ต้องมีมากกว่าหนึ่งกล่องสมบัติแน่ๆ แต่ฉันหาเจอแค่กล่องเดียว
หรือว่ากล่องสมบัติแต่ละกลุ่มสามารถมองเห็นได้เฉพาะทีมของตัวเอง?
งั้นขอลองพิสูจน์สมมติฐานนี้ที่สวนสนุกก่อน ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ค่อยประกาศข่าวออกไปก็ยังทัน
ขณะที่ซูมู่กำลังคิด เสียงฝีเท้าที่ชัดเจนก็ดังมาจากทางเข้า!
คิมูระ จิโรมาถึงสวนสนุกแล้ว!
“เฮ้! ไอ้คนปากดี! อยู่ไหน? มาถ่ายรูปด้วยกันอีกรอบสิ!”
คิมูระพูดพลางสะบัดร่มในมือแล้วพุ่งเข้าไปในเต็นท์ของคณะละครสัตว์ทันที
เขารู้ดีว่าสถานที่นั้นเป็นจุดซ่อนตัวที่ดีที่สุดในสวนสนุก โอกาสพบผู้หลบหนีสูงแน่นอน!
เพียงครึ่งนาทีต่อมา ก็มีเสียงกรีดร้องดังออกมาจากข้างใน!
มีทีมหนึ่งซ่อนอยู่ในคณะละครสัตว์!
ก่อนที่ซูมู่จะทันได้ดูสถานการณ์ข้างใน เสียงประกาศของระบบก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
[ผู้เล่น ก้านกล้วย ถูกผู้ไล่ล่า คิมูระ จิโร่ กำจัดออกจากเกม!]
[ผู้เล่น ม้าโพนี่ ถูกผู้ไล่ล่า คิมูระ จิโร่ กำจัดออกจากเกม!]
[ผู้เล่น สุดสาคร ถูกผู้ไล่ล่า คิมูระ จิโร่ กำจัดออกจากเกม!]
ทีมหนึ่งถูกกำจัดทั้งทีม!
และยังไม่จบ!
เสียงกรีดร้องจากคณะละครสัตว์ยังคงดังต่อไป!
[ผู้เล่น ชบาแก้ว ถูกผู้ไล่ล่า คิมูระ จิโร่ กำจัดออกจากเกม!]
“ข้างในสู้กันเหรอ? วิ่งออกมาสิ! ฉันมองไม่เห็นข้างในเลย!”
จุดบอดของซูมู่ก็คือคณะละครสัตว์พอดี!
เขาไม่สามารถมองเห็นเหตุการณ์ข้างในได้เลย
โชคดีที่สถานการณ์นี้ไม่ได้ยืดเยื้อนานนัก
หน้าต่างของเต็นท์แห่งหนึ่งแตกออก และมีผู้หลบหนีสองคนที่หน้าตาตื่นตระหนกกระโดดออกมา!
ซูมู่เห็นเช่นนั้นจึงให้ความสนใจไปที่จุดนั้นทันที!
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการสังเกตจุดอ่อนของอสูรแปลงร่าง!
และก็จริง! ขณะที่คิมูระ จิโร่กระโดดออกจากหน้าต่างตามมาเพื่อล่าผู้หลบหนีสองคนนั้น
ซูมู่สังเกตได้อย่างชัดเจนว่าความเร็วของเขาลดลงอย่างมาก!
ความช้าลงนี้ต้องเป็นข้อจำกัดของกฎแน่ๆ!
อสูรแปลงร่างจะเคลื่อนที่ช้าลงอย่างมากเมื่อปีนข้ามหน้าต่าง!
นี่เป็นข่าวดีสุดๆ!
หลังจากข้ามหน้าต่างมาแล้ว คิมูระ จิโร่ก็รีบเร่งความเร็วและพุ่งเข้าหาผู้หลบหนีทั้งสอง
หลังจากการไล่ล่ากัน
คิมูระ จิโร่ที่มีประสบการณ์โชกโชนก็สามารถไล่ต้อนผู้ซ่อนทั้งสองไปจนมุม
มุมนี้มีเพียงห้องว่างเปล่าห้องหนึ่ง มีทั้งประตูและหน้าต่างอยู่ข้างๆ พวกเขา
ไร้หนทางหนีแล้ว!
“เฮ้! ไอ้คนปากดี! ฉันรู้ว่าแกอยู่ที่นี่! ดูไว้ซะ! นี่คือชะตากรรมที่แกต้องเผชิญเร็วๆ นี้!”
คิมูระพูดพลางใช้ร่มแทงสุ่มให้โดนสองคนนั้น
“อ๊ากกก!”
ชายคนนั้นหลบไม่พ้น ถูกกรีดเป็นแผลลึกบนใบหน้า!
“แบบนี้แหละ! ผู้หลบหนีควรเป็นแบบนี้! ดูซะ! รอให้ฉันจับแกได้เถอะ! แกจะทรมานกว่าพวกมันเป็นร้อยเท่า!”
ทั่วโลกที่กำลังชมการถ่ายทอดสดพากันตกตะลึงกับคำพูดของคิมูระ!