บทที่ 13 วิกฤติ! การล้อมจับของนักล่า
บทที่ 13 วิกฤติ! การล้อมจับของนักล่า
บทที่ 13 วิกฤติ! การล้อมจับของนักล่า
นักล่าทั้งสิบกระจายกำลังออกไปยังมุมต่างๆ ของอาคารที่อยู่ติดกับถนน
ม่างเสอเลือกที่จะขึ้นไปประจำตำแหน่งบนดาดฟ้าของตึกสามชั้น
ตามแผนของพวกเขา ม่างเสอจะยิงลูกศรเรืองแสงออกไปเพื่อเป็นสัญญาณและช่วยส่องสว่างในความมืด
เมื่อลูกศรลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า นักล่าที่เหลืออีกเก้าคนจะพุ่งออกจากเขตอาคารพร้อมกัน มุ่งหน้าไปยังทุ่งข้าวสาลีทันที
“ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน บริเวณทุ่งข้าวสาลีมืดมาก ลูกศรของฉันจะช่วยให้พวกเขามองเห็นได้ดีขึ้น”
“ระยะทางระหว่างเขตอาคารกับทุ่งข้าวสาลีถูกคั่นด้วยถนน ซึ่งเป็นจุดอันตรายที่สุดสำหรับเรา เพราะบนถนนไม่มีที่กำบัง ต้องอาศัยความเร็วและความคล่องตัวเท่านั้นเพื่อจะข้ามไป”
“วิสกี้ต้องฉวยโอกาสยิงแน่! นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันจะดวลกับเขา!”
ม่างเสอกำคันธนูแน่นในมือ
“ศึกครั้งนี้ฉันต้องชนะ! ไม่มีใครหยุดฉันได้!”
แต่แผนของพวกเขานั้น ซูมู่รู้หมดแล้ว
เพราะในห้องแชทมีผู้ชมมากมายที่ใช้มุมมองพระเจ้าเฝ้าดูทุกการกระทำของนักล่า
ในขณะที่ผู้ชมมากมายกำลังเป็นห่วงซูมู่
“วิสกี้! ซ่อนตัวดีๆ อย่าออกมานะ! ไม่คุ้มเลย!”
“ใช่ๆ อีกแค่สิบกว่านาทีจะถึงรอบเลือกไอเทมครั้งที่สามแล้ว ไม่ต้องเสี่ยงหรอก”
“พี่ใหญ่! ต้องการให้เราช่วยไหม? ผมสามารถกระโดดลงจากที่สูงไปขู่พวกมันได้ อาจช่วยได้!”
“พวกนายลืมไปแล้วเหรอว่ามีคนทรยศอยู่? ถ้าพูดออกไปแบบนี้ ฝ่ายนักล่าก็รู้หมดสิ!”
ซูมู่ยิ้มและพิมพ์ตอบไปในห้องแชท
“ไม่ต้อง ฉันคนเดียวก็พอ นักล่าพวกนั้นชักช้าเกินไป บอกพวกเขาให้รีบมาเถอะ ฉันจะได้กลับไปกินข้าวเย็น”
จ้าวหยู่เมื่อเห็นข้อความนี้ถึงกับอึ้งไป
“บ้าชะมัด! หมอนี่มันกล้าท้าทายขนาดนี้เลยเหรอ?”
จ้าวหยู่รีบขีดเขียนข้อความลงพื้นบอกกับทานหลาง
“อะไรนะ?! วิสกี้บอกว่าฉันมันขี้ขลาดงั้นเหรอ? ยังบอกอีกว่าถ้าเราไม่บุกไปหา เขาจะเป็นฝ่ายมาจัดการเราเอง?”
ทานหลางเดือดจัด!
“วิสกี้! ฉันจะจับแกให้ได้! ฉันจะทรมานแกให้สาสม!”
เสียงคำรามของทานหลางดังสะท้อนไปทั่ว ซูมู่ที่ได้ยินเพียงแต่ยิ้มบางๆ และตอบกลับไปในแชท
“จับฉันเหรอ? ก็ใช่… ตอนนี้กลางคืน พวกนายควรฝันไปเถอะ”
เมื่อข้อความนี้ถูกส่งไปถึงทานหลาง เขาก็เดือดพล่านจนแทบคลั่ง!
ทันใดนั้น! ลูกศรเรืองแสงของม่างเสอพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า! ฉายแสงสว่างไปทั่วบริเวณ!
“วิสกี้!!” ทานหลางคำรามอย่างคลั่งแค้น พุ่งออกจากอาคารเป็นคนแรก มุ่งตรงไปยังทุ่งข้าวสาลี
นักล่าที่เหลืออีกเก้าคนรีบตามไปทันที!
พวกเขากระจายตัวเป็นแนวรบกว้าง มุ่งหน้าสู่ทุ่งข้าวสาลี!
แผนของพวกเขาคือให้ซูมู่เปิดเผยตำแหน่ง ถ้าเขายิงก็จะถูกม่างเสอลอบสังหารจากที่สูง!
แต่ถ้าเขาไม่ยิง พวกเขาก็จะระดมโจมตีใส่ทุกจุดในทุ่งข้าวสาลี เพื่อกวาดล้างซูมู่ในคราวเดียว!
“วิสกี้! แกกล้ายิงไหม? หรือแกพร้อมที่จะตายแล้ว?!” ทานหลางคำรามพลางวิ่งข้ามถนน!
ทันใดนั้น!
ปัง! เสียงปืนดังขึ้น!
ร่างของนักล่าคนหนึ่งระเบิดกลายเป็นฝุ่น!
【ผู้เล่น 'วิสกี้' สังหาร 'ตานตาเดียว'】
【นักล่าที่เหลือ: 9 คน】
เสียงปืนนั้นไม่สามารถเล็ดลอดจากการรับรู้ของเหล่านักล่า!
ม่างเสอจับทิศทางได้ทันที และปล่อยลูกศรพุ่งตรงไปยังจุดที่ซูมู่ซ่อนตัว!
“เจอแล้ว! วิสกี้อยู่ตรงนั้น!” ทานหลางตะโกน ก่อนจะพุ่งไปยังเป้าหมาย!
ปัง!
ร่างของนักล่าอีกคนระเบิดเป็นผุยผง!
【ผู้เล่น 'วิสกี้' สังหาร 'อู่ต้าหลาง'】
【นักล่าที่เหลือ: 8 คน】
ทานหลางคำรามลั่น! เปลี่ยนทิศทางมุ่งตรงไปยังที่ซูมู่ซ่อนตัว!
ม่างเสอเล็งลูกศรเตรียมยิงอีกครั้ง!
แต่ซูมู่ไม่ขยับหนี
ปัง!
【ผู้เล่น 'วิสกี้' สังหาร 'เสี่ยวไป๋หลาง'】
【นักล่าที่เหลือ: 7 คน】
พลังปีศาจเริ่มหมุนวนในกระสุนปืนซุ่มยิงของซูมู่
ในห้องแชทของเหล่าผู้หลบซ่อน
“ไฟฟ้า! บ้าน! เชื่อใจฉันไหม? กระโดดลงมา!”
ซูมู่กำลังเตรียมแผนที่ใครก็ไม่อาจคาดเดาได้!