บทที่ 684 รอบที่สอง

บทที่ 684 รอบที่สอง

รูนสีรุ้งแปดดวงทีเปล่งแสงลึกลับลอยขึ้นมาจากหน้าผากของแปดผู้สืบทอดมรดกในขณะที่พวกเขาปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่าหวาดกลัออกมาวอย่างมหาศาล กลิ่นอายของพวกเขาทรงพลังมากกว่าที่เคยเป็นสิบเท่าและอากาศดูเหมือนจะแข็งตัวภายใต้ความกดดันนี้

ดวงตาของพวกเขาเป็นสีแดงเลือดและจ้าวฝูสงสัยในสิ่งที่พวกเขาได้รับ เพราะดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังและเจตนาฆ่าราวกับว่าพวกเขาเกลียดชังจ้าวฝูเข้ากระดูกดำ

จ้าวฝูไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น - เขาไม่ได้กวนตีนพวกมันสักหน่อย? ทำไมพวกเขาถึงเกลียดเขามากขนาดนี้?

ยิ่งกว่านั้น เมื่อพวกเขาปลุกพลังของตราประทับเขตแดนพิภพได้แล้ว นั่นหมายความว่างานของเขาเสร็จสมบูรณ์แล้วหรือไม่? อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูไม่ได้รับการประกาศจากระบบทำให้เขามีความรู้สึกไม่ดีมากนัก

"ข้าจะฆ่าแก!" คนที่โจมตีคนแรกคือมาซาโนริฮาโนะ ผู้ร้องด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเกลียดชัง เธอพุ่งขึ้นไปในอากาศ ก่อให้เกิดร่องรอยนับไม่ถ้วนของปราณปีศาจและคว้าง้าวออกมา เธอเหวี่ยงมันออกไปทำให้มันฉีกผ่านอากาศและปราณปีศาจจำนวนมากพุ่งเข้าหาจ้าวฝู

จ้าวฝูหรี่ตาในขณะที่เขาสามารถบอกได้ว่าการโจมตีครั้งนี้น่ากลัวเพียงใด เขายื่นมือออกมาและกำแพงบาเรียร์สายรุ้งปกคลุมร่างกายของเขา เมื่อปราณปีศาจชนกับบาเรีย์สายรุ้ง มันก็ทำให้เกิดการระเบิดอย่างหนักหน่วงและจ้าวฝูก็รู้สึกได้ถึงการสั่นไหวของบาเรียร์สีรุ้ง

ตามนี้ ปราณปีศาจก็กระเพื่อมออกไปครอบคลุมรอบ 100 เมตรและปิดบังวิสัยทัศน์ของทุกคน

“ไอ่ขยะ!” ทันใดนั้น เสียงคำรามดังออกมาจากด้านข้างของจ้าวฝูในขณะที่บาบีลอนถือดาบและจ้องมองมาที่จ้าวฝูก่อนที่จะส่งคลื่นปราณกระบี่พุ่งมาชนกับบาเรียร์

แคล้ก!

เสียงแตกที่ดังฟังชัดดังออกมาเมื่อรอยแตกเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนบาเรียร์สายรุ้งอย่างน่าเหลือเชื่อ บาเรียร์สายรุ้งนี้เคยป้องกันการโจมตีของคนรวม 50 คนโดยไม่มีปัญหาใด ๆ เลย

“ผู้สืบทอดของต้าฉิน! ข้าจะให้แกตอบแทนความอัปยศที่ข้าต้องทนทุกข์ทรมานเป็นร้อยเท่า!” อีกเสียงหนึ่งดังออกมาเมื่อใบหน้าที่หล่อเหลาของโอเล็กเริ่มบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธขณะที่เขาวิ่งไปข้างหน้าดั่งสายฟ้าด้วยหอกของเขา เขาไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเองและดูเหมือนว่าจะฆ่าจ้าวฝูให้ได้

แคล้ก!

สามารถได้ยินเสียงแตกที่ชัดเจนอีกเสียงหนึ่งขณะที่หอกปล่อยพลังงานทะลุทะลวงอันมหาศาลและกระแทกกับกำแพงสายรุ้งทำให้เกิดรอยร้าวอีกสองสามรอย

“ดาบแห่งความยุติธรรมที่แท้จริง!” เสียงหนึ่งตะโกนออกมาทำให้จ้าวฝูรู้สึกตกใจมาก ตาของทีน่าเพนดรากอนนั้นเย็นชาอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้เธอมีเจตนาฆ่าอย่างหนาแน่นขณะที่เธอยกดาบทองคำเปล่งประกายด้วยมือทั้งสองข้าง จากนั้นเธอก็ฟันออกไปอย่างรุนแรงลงไปที่จ้าวฝู

แสงดาบทองคำขนาดมหึมาที่ปล่อยพลังงานที่ดูเหมือนจะสามารถผ่าทุกสิ่งทุกอย่างได้พุ่งออกมาทำให้เส้นผมของทุกคนสั่นไหว

แคล้ก!

กำแพงบาเรียร์สีรุ้งแตกดั่งกับแก้วแตกและมีรอยแตกของดาบที่ยาวหลายร้อยเมตรบนพื้น จ้าวฝูค่อนข้างรู้สึกตกใจ แต่โชคดีที่เขาเอนไปข้าง ๆ มิฉะนั้นร่างกายของเขาจะถูกแยกเป็นสองท่อนจากการโจมตีครั้งนี้

ทันใดนั้นอีกร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือจ้าวฝู - สือจี่จับดาบสีม่วงของเขาในขณะที่เขาพุ่งไปหาจ้าวฝู การจู่โจมอย่างฉับพลันทำให้จ้าวฝูตกใจ แต่เขาก็คว้าโอกาศทำให้ดาบสายรุ้งเกิดขึ้นทันทีหลังจากนั้นเขาก็ฟันมันออกไป

แคล้ง!

ดาบทั้งสองชนกันส่งผลให้เกิดเสียงดังกราว สือจี่มองไปที่้าวฝูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและคำราม“ผู้สืบทอดต้าฉิน แกคิดว่าข้าด้อยกว่าหรือ? วันนี้ข้าจะฆ่าแกเพื่อพิสูจน์ตัวเอง!”

สือจี่กัดฟันในขณะที่เขาใช้กำลังทั้งหมดเพื่อกดดาบของจ้าวฝู

จ้าวฟูแค่นเสียงอย่างเย็นชาและจับดาบสีรุ้งในขณะที่เขาฟันมันส่งสือจี่บินลอยออกไป อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจอีกครั้งที่สัมผัสได้ถึงแสงหอกแทงเข้าหาหลังของเขา

เขาหันหลังกลับมาและเห็นเจฟฟรีย์พร้อมด้วยปีกนางฟ้าคู่หนึ่งบนหลังของเขาเปล่งแสงสีขาววุดงดงาม เขาถือหอกแห่งแสง ตรงใบหน้าใส่หน้ากากแห่งความโกรธขณะเขาคำราม“ข้าจะชำระแกเอง เจ้าปีศาจ!”

จ้าวฝูหมุนตัวอย่างรวดเร็วและส่งแสงดาบโค้งไปทางเจฟฟรีย์ แสงดาบและแสงหอกชนกันทำให้เกิดการระเบิดที่ส่งคลื่นกระแทกไปในทุกทิศทาง

"ข้าจะฆ่าแก!!" เสียงที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัวดังขึ้นเมื่อรามิสเหวี่ยงกระบองเหล็กลงที่ จ้าวฝู บังคับให้จ้าวฝูต้องหลบไปด้านข้าง

“กรี้ !!” นกสีดำตัวใหญ่จู่โจมจ้าวฝูในขณะที่เขาหลบหลีก เขาทำได้เพียงใช้ดาบสีรุ้งป้องกันตรงหน้าเขาได้เท่านั้น

ปัง!

ร่างกายของจ้าวฝูเลื่อนถอยห่างประมาณสิบเมตรหรือมากกว่านั้นก่อนที่เขาจะหยุด ทิ้งรอยไว้บนพื้นสองรอย หลังจากได้รับการโจมตีครั้งนี้ เลือดก็พไหลออกมาจากปากของจ้าวฝู

อาเคนาเธนจ้องมองจ้าวฝูด้วยความเกลียดและความโกรธและกล่าวว่า“วันนี้ข้าจะแก้แค้นแทนพวกเขา แกสมควรตายนัลพันครั้ง!”

สีหน้าของจ้าวฟูเริ่มเย็นเมื่อเขาเช็ดเลือดจากริมฝีปากของเขา เขามองดูคนทั้งแปดคนที่บ้าคลั่งและสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงเกลียดเขามากขนาดนี้ หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน เขาตระหนักว่ามันน่าจะเป็นเพราะสิ่งที่สติปัญญาของโลกนี้ได้ทำไป

คนทั้งแปดคนโจมตีอย่างดุเดือดและเมื่อเห็นอย่างนี้ จ้าวฝูก็ลำบากใจและตัดสินใจที่จะใช้พลังเต็มที่ของเขา ไม่เช่นนั้นเขาจะถูกสังหารที่นี่

พวกเขาล้วนมีพลังของตราประทับเขตแดนพิภพและจ้าวฝูก็มีเช่นกัน เครื่องหมายทรงกลมปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของมือของเขาทำให้แสงของมันเปล่งออกมา จ้าวฝูชี้ดาบสีรุ้งขึ้นสู่ท้องฟ้าในขณะที่คำรามทำให้เสาแสงสีรุ้งยิงขึ้นสู่ท้องฟ้า

ภายในเสาแห่งแสง กลิ่นอายของจ้าวฝูก็ลุกฮือราวกับว่าโลกทั้งโลกกำลังสั่นคลอน

ตุ้ม! ตุ้ม! ตู้ม!

การระเบิดครั้งใหญ่สั่นสะเทือนทั้งสวรรค์และปฐพี ไม่ว่าจ้าวฝูจะแข็งแกร่งขนาดไหน ผู้สืบทอดมรดกทั้งแปดคนก็ไม่แสดงอาการใด ๆ ที่ดูเหมือนจะถอยกลับ ดูเหมือนว่าพวกเขาเต็มใจที่จะตายเพื่อกำจัดจ้าวฝู พวกเขาเริ่มปลดปล่อยการโจมตีที่ทรงพลังของพวกเขาอีกครั้งว

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวมากมาย จ้าวฝูก็ก็ยกดาบสีรุ้งขึ้นมาแล้วฟันออกไปในแนวนอน ส่งเ)้นแนวยาว 1,000 เมตรปะทะกับการโจมตีของผู้สืบทอดมรดกทั้งแปดคน

ตู้ม!

เสียงระเบิดที่น่าตกใจดังขึ้นและแม้แต่คนที่อยู่ข้างล่างก็รู้สึกได้ถึงความกลัว

แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เพียงจากคลื่นกระแทกเหล่านี้ พวกเขาสามารถเข้าใจได้ว่าการต่อสู้ของพวกเขานั้นรุนแรงเพียงใด

หลายคนเห็นพลังของผู้สืบทอดมรดกต้าฉินซึ่งทรงพลังมากพอที่จะฆ่าคนหลายสิบคนได้ทันที คนเหล่านี้ซึ่งอยู่ในจุดสูงสุดของโลกเป็นเหมือนมดต่อหน้าเขาและพวกเขาไม่สามารถตอบโต้ได้เลย

อย่างไรก็ตามผู้สืบทอดมรดกทั้งแปดได้รับอำนาจบางอย่างและตอนนี้สามารถต่อสู้ในพื้นที่เกือบเท่ากับกับผู้พิทักษ์โลก, ผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน คนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมผู้สืบทอดมรดกทั้งแปดและหวาดกลัวต่อผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน

สีหน้าของหนีหลู่ค่อนข้างกังวลเมื่อเธอคิดถึงจ้าวฝู

กลับมาที่สนามรบ มีปล่องภูเขาไฟกว้าง 10,000 เมตรปรากฏขึ้นและมันลึกหลายสิบเมตร การชนกันครั้งใหญ่ครั้งนั้นส่งผลให้เกิดการระเบิดครั้งใหญ่และผู้สืบทอดมรดกทั้งแปดคนได้รับบาดเจ็บจากคลื่นช็อกทำให้เลือดไหลออกมาจากริมฝีปากของพวกเขา