เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 466 เจตจำนงแห่งความตาย

บทที่ 466 เจตจำนงแห่งความตาย

บทที่ 466 เจตจำนงแห่งความตาย


บทที่ 466 เจตจำนงแห่งความตาย

ด้วยประสบการณ์ของพวกเขาเมื่อครั้งล่าสุด ฝ่ายทางตอนเหนือจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย แม้ว่าพวกเขาจะได้เปรียบโดยสิ้นเชิง แต่พวกเขาก็ยังเตรียมการไว้มากมายเพราะพวกเขาเข้าใจว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับต้าฉินอยู่

ด้วยความน่าสะพรึงกลัวของต้าฉิน มันจึงยากที่จะบอกว่ามันมีไพ่ตายอันน่าสะพรึงกลัวอะไรซ่อนอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงได้เตรียมการไว้อย่างเต็มที่ในคราวนี้

ถ้าพากเขาสามารถทำลายต้าฉินได้จริงๆ ทุกๆอย่างที่พวกเขาทำก็คุ้มค่า เมื่อภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแบบนั้นหายไป อนาคตของพวกเขาในโลกจุติสวรรค์ก็จะปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ มันยังมีผลประโยชน์มหาศาลที่จะได้รับหลักจากจัดการกับต้าฉิน - เพียงแค่นครหลักของระบบทั้งสี่ที่มันควบคุมอยู่เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ฝ่ายราชวงศ์ทั้งหลายรู้สึกอิจฉาแล้ว เป็นไปได้ว่ามันยังมีของดีๆอยู่อีกด้วย

ถ้าต้าฉินสามารถสร้างภัยพิบัติอันเดดจำนวนมหาศาลได้และมีสิ่งที่สามารถนำคนจากโลกแห่งความเป็นจริงเข้ามาสู่โลกจุติสวรรค์ มันย่อมมีสมบัติล้ำค่าอยู่มากมายนับไม่ถ้วน

นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทุกๆคนคลั่งได้ และแม้ว่าพวกเขาจะได้มาเพียงแค่หนึ่งในนั้น แต่พวกเขาก็ย่อมได้รับผลประโยชน์จำนวนมหาศาล เห็นได้ชัดว่าสิ่งล่อใจของต้าฉินยิ่งใหญ่มากเพียงใดสำหรับพวกเขา

เพื่อที่จะได้ไอเท็มที่สามารถจัดการกับอันเดดได้มากยิ่งขึ้น ฝ่ายเหล่านี้จึงได้ขอร้องไปยังนิกายทางศาสนาต่างๆ

ในขณะที่ฝ่ายทางตอนเหนือเตรียมการหลายๆอย่าง ในที่สุดจ้าวฝูก็ตัดสินใจได้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารในขระที่เขาพึมพำ "พวกเจ้าทำแบบนี้เพราะพวกเจ้ากลัวว่าข้าจะสังหารคนมากเกินไป... แต่ถ้าต้าฉินตาย ข้าก็จะลากโลกจุติสวรรค์ทั้งใบให้ตายลงไปกับต้าฉิน!

"หลี่ซือ! ชางหยาง! เข้ามา!" หลังจากตัดสินใจแล้ว จ้าวฝูก็เรียกหลี่ซือและชางหยางที่กำลังรออยู่ข้างนอกเข้ามา

ทั้งคู่เดินเข้ามาโดยคาดว่าจ้าวฝูจะตัดสินใจเจรจาต่อรอง มิฉะนั้นต้าฉินก็คงจะไม่สามารถต้านทานเหล่าผู้โจมตีได้

ทั้งสองกล่าวออกมาพร้อมกับ "ฝ่าบาทมีเรื่องสำคัญอะไรงั้นเหรอ?"

จ้าวฝูตอบ "ดูว่าจ้าวฝูมีอาหารอยู่มากเท่าไร และเตรียมให้พอสำหรับต้าฉินเป็นเวลา 5 ปี ดูแลทรัพยากรอื่นๆด้วย ถ้ามีอะไรไม่พอ เจ้าสามารถซื้อเพิ่มได้ นอกจากนี้ ซื้อยันต์ต้านทานอันเดดทั้งหมดในตลาด - เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความอยู่รอดของต้าฉิน ดังนั้นไม่จำเป็นต้องตระหนี่กับเงิน

"นอกจากนี้ ให้ทุกๆคนในต้าฉินหยุดทำงานและรีบสร้างนครใต้ดินเบื้องล่างนครต้าฉินให้มีขนาดใหญ่พอที่จะรองรับต้าฉินทั้งหมด"

หลังจากได้ยินคำสั่งเหล่านี้ มันก็ทำให้หลี่ซือและชางหยางใช้เวลาสักพักในการประมวลผล ฝ่าบาทของพวกเขาไม่ได้กำลังบอกให้พวกเขาไปเจรจา แต่ให้เตรียมการสิ่งแปลกๆเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากจ้าวฝูสั่งพวกเขา พวกเขาจึงต้องเชื่อฟัง

"ขอรับฝ่าบาท!" ทั้งคู่ตอบออกมาก่อนที่จะจากไปอย่างรวดเร็ว

จ้าวฝูเรียกเฮ่ยไป่อู่ฉางออกมาและให้พวกเธอพาไปยังภูมิภาคที่แปด ก่อนที่จะดำเนินการตามแผนของเขา

แผนเดินมีไว้สำหรับให้คลื่นโครงกระดูกสี่ลูกบุกเข้าไปยังภูมิภาคโดยรอบทั้งสี่เพราะมันมีผู้เล่นอยู่ในภูมิภาคเหล่านั้นเพียงน้อยนิด ผู้เล่นส่วนใหญ่ได้ตายไปจากการต่อสู้ครั้งใหญ่แล้ว และเพราะส่วนที่เหลือได้ถูกสังหารหมู่โดยต้าฉินไป มันจึงมีผู้คนไม่มากเท่าไรในภูมิภาคเหล่านั้น

คลื่นโครงกระดูกควรที่จะสามารถอาละวาดผ่านภูมิภาคทั้งสี่นั้นได้อย่างรวดเร็ว และเพราะการประกาศของระบบได้ระบุว่าซากศพจะถูกเปลี่ยนเป็นอันเดดสามวันหลังจากนั้น นี่จึงเป็นความช่วยเหลือต่อภัยพิบัติอันเดดเป็นอย่างมาก เมื่อโครงกระดูกได้รับการเสริมกำลังด้วยเจตจำนงแห่งความตาย ความแข็งแกร่งของพวกมันจึงเพิ่มขึ้นด้วย

นอกจากนี้ ว่ากันว่าซากศพที่กลายเป็นอันเดดหลังจากสามวันยังรวมถึงสิ่งมีชีวิตที่ใกล้ตายด้วย และสิ่งนี้จึงเพิ่มความแข็งแกร่งของกองทัพอันเดดได้มาก

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตที่เปลี่ยนเป็นอันเดดจะไม่มีคุณสมบัติภัยพิบัติ และพวกมันก็ยังอ่อนแอกว่าพวกที่ถูกทหารม้าภัยพิบัติอัญเชิญออกมา นอกจากนี้ ทหารม้าภัยพิบัติยังไม่สามารถสั่งพวกมันได้ แต่พวกมันจะยังคงติดตามกับอันเดดส่วนที่เหลือ

แม้ว่ากองทัพอันเดดจะแยกตัวออกเป็นสี่ลูก แต่กลิ่นอายที่พวกมันแผ่ออกมาก็ไม่ได้อ่อนแอเลย และพวกมันก็ยังน่าสะพรึงกลัวอยู่เมื่อพวกมันเข้าสู่ภูมิภาคทั้งสี่

ครืน…

คลื่นโครงกระดูกสี่ลูกยาตราทัพออกไป และแผ่เสียงอันน่าพรั่นพรึง พวกมันทำลายทุกๆอย่างระหว่างทาง และควบแน่นกลิ่นอายแห่งความตายจำนวนมหาศาล ในขณะที่พวกมันเคลื่อนไหวไปข้างหน้า พื้นดินก็สูญเสียพลังชีวิต ต้นหญ้าและต้นไม้ก็เหี่ยวเฉาและตายตามไป

ภายใต้กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนี้ นกและสัตว์ป่าจำนวนนับไม่ถ้วนก็หลบหนีไปอย่างบ้าคลั่ง ก่อให้เกิดวิกฤติกาลของสัตว์ป่า เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งชีวิตนี้ โครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง และพวกมันก็หัวเราะออกมาอย่างน่าขนลุกในขณะที่พวกมันพุ่งไปยังสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ การสังหารหมู่ได้เริ่มต้นอีกครั้ง

ต่อจากนั้น มหาสมุทรโครงกระดูกอันไร้ที่สิ้นสุดก็เริ่มสังหาร แต่ขนาดของมันก็ไม่เพิ่มขึ้นในขณะที่นักเวทย์โครงกระดูกทั้งหมดนั้นยังรั้งอยู่ ณ ภูมิภาคที่แปด

เพื่อที่จะป้องกันพวกมันไว้ข้างหลัง ทหารม้าภัยพิบัติจึงได้เพิ่มนักเวทย์โครงกระดูกไปยังเหล่าโครงกระดูกที่พวกมันสามารถควบคุมได้

เดิมทีทหารม้าภัยพิบัติสามารถสั่งการโครงกระดูกได้ 300 ตัว และหลังจากกลายเป็นระดับลอร์ดแล้ว พวกมันก็สามารถควบคุมโครงกระดูกได้ 3,000 ตัวด้วยจำนวนพวกมัน 10 ตัว พวกมันจึงสามารถควบคุมโครงกระดูกได้ 30,000 ตัว

ดังนั้นจ้าวฝูจึงสามารถควบคุมนักเวทย์โครงกระดูก 30,000 ตัวได้โดยตรง ไม่เหมือนกับโครงกระดูกตัวอื่นๆที่ทำได้เพียงแค่ชี้นำ

คลื่นโครงกระดูกทั้งสี่สังหารทุกๆสิ่งระหว่างทางของพวกมันอย่างบ้าคลั่งในขณะที่จ้าวฝูให้นักเวทย์โครงกระดูกรออยู่กับเขาในภูมิภาคที่แปด เขานั่งอยู่บนพื้นและกรีดข้อมือ ส่งผลให้เลือดของเขาหยดลงบนพื้นอย่างต่อเนื่อง เฮ่ยไป่อู่ฉางทำมือส่งสัญญาณ ส่งผลให้มือของพวกเธอเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวและดำในขณะที่พวกเธอเริ่มสาป

ฝ่ายทางตอนเหนือในตอนนี้ได้รับการสนับสนุนจากนิกายทางศาสนาต่างๆแล้ว

นิกายทางศาสนาเหล่านี้ต่างก็เป็นฝ่ายธรรมมะ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ชอบต้าฉินมากหลังจากที่มันสร้างภัยพิบัติอันเดดขึ้นมาและทำให้สิ่งมีชีวิตมากมายล้มตาย

ในระหว่างการต่อสู้ครั้งสุดท้าย พวกเขาต้องการที่จะช่วยฝ่ายทางตอนเหนือหยุดภัยพิบัติอันเดดของต้าฉิน แต่เพราะเขตแดนแห่งความว่างเปล่า พวกเขาจึงไม่สามารถทำตามปรารถนาได้

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เรื่องราวก็ต่างออกไป - ทางเดินทั้งหมดระหว่างภูมิภาคทางตอนเหนือได้เปิดออกแล้ว และเพราะพวกเขาสามารถเดินทางไปยังนครหลักของระบบในภูมิภาคต่างๆได้อย่างอิสระ พวกเขาจึงกลายเป็นกำลังสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

ด้วยการสนับสนุนอย่างเต็มที่ของพวกเขา ฝ่ายทางตอนเหนือจึงทรงพลังขึ้นมาก ทำให้พวกเขามีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น

ไม่ใช่แค่สำนักเต๋า นิกายพุทธะ และวาติกันที่สนับสนุนพวกเขา มันจึงมีอีกหลายๆฝ่ายที่ให้การสนับสนุนพวกเขาด้วย

ยกตัวอย่างเช่น โรงเรียนทหารที่ได้ส่งลูกศิษย์เป็นจำนวนมานำกองทัพมาจัดระเบียบกองกำลัง และออกคำสั่งในการต่อสู้ นอกจากนี้ยังมีสำนักขงจื้อ - แม้ว่ามันจะไม่ได้เชี่ยวชาญในการจัดการกับอันเดด แต่มันก็ยังมีไอเท็มมากมายที่สามารถทำให้อันเดดอ่อนแอลงได้

สุดท้าย มันก็ยังมีนิกายที่เชี่ยวชาญในการจัดการกับอันเดด อย่างเช่นนิกายเหมาซาน นิกายเหมาซานไม่เพียงแค่จัดหาไอเท็มให้เท่านั้น แต่มันยังแบ่งปันประสบการณ์และเคล็ดวิชาต่างๆ ซึ่งเป็นความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่สำหรับฝ่ายทางตอนเหนือ

จบบทที่ บทที่ 466 เจตจำนงแห่งความตาย

คัดลอกลิงก์แล้ว