บทที่ 417 อสูรภัยพิบัติ

บทที่ 417 อสูรภัยพิบัติ

ตอนนี้ยังบ่ายอยู่ดังนั้นจึงมีเวลาก่อนที่เทศกาลจะเริ่มตอนเที่ยงคืน จ้าวฝูได้ตัดสินใจที่จะเตรียมตัวโดยการรวบรวมข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเทศกาลภัยพิบัติเพื่อที่จะได้ไม่ต้องลำบากเมื่องานเทศกาลมาถึง

เวลาผ่านไป ไม่นานก็เที่ยงคืน

ตู้ม !!

คลื่นกระแทกพุ่งออกไปเเล้วเกิดเสียงระเบิดดังขึ้น การระเบิดครั้งนี้อาจเกิดขึ้นทั่วโลกจุติสวรรค์ ทำให้ทุกคนรู้สึกเจ็บหูกันไปหมด

แสงสว่างจางๆกลายเป็นสีเข้ม ออร่าที่เเข็งเเกร่งเริ่มส่งออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับว่าปีศาจจะจุติลงมา

โลกทั้งใบเงียบลงและมันก็มืดมากทำให้ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ อย่างไรก็ตามรัศมีออร่านั้นเริ่มรุนแรงขึ้น

วิ้ววว ...

ลมเริ่มพัดแรงขึ้น นำพามาด้วยออร่าเเห่งการทำลายล้าง ออร่าอันน่ากลัวนี้เพียงพอที่จะทำให้เส้นขนของผู้คนลุกชันขึ้นมาได้

วิ้ววว ...

สายลมนี้ดูเหมือนจะสามารถพัดอะไรออกไปก็ได้และมันก็ได้เริ่มโจมตีป่าแห่งความพรั่นพรึง ต้นไม้เเละหินจำนวนนับไม่ถ้วนสั่นสะเทือนราวกับว่ามันกำลังจะเเยกออกเป็นชิ้นๆ

ภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งแรกของป่าแห่งความพรั่นพรึง ... คือพายุไซโคลน!

ภายใต้การโจมตีของพายุไซโคลนที่รุนแรงนี้ หมู่บ้านจำนวนนับไม่ถ้วนได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงและแม้แต่บ้านหลังใหญ่ๆก็ไม่เหลือเเม้เเต่ซาก สิ่งก่อสร้างบางแห่งก็หายไปเลย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือก้อนหินและขอนไม้จำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกพัดมาตามลมกระแทกลงกับพื้น อาคารบางแห่งถูกหินและขอนไม้เหล่านี้ทำลายและผู้คนก็หนีตายด้วยความหวาดกลัว

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่กล้าที่จะไปไกลจากที่พักพิงเพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะเดินไปในสายลมที่โหมหระหน่ำ ไม่งั้นพวกเขาได้ปลิวไปเเน่ถ้าไม่ระวังตัว

ไม่ใช่แค่ผู้เล่นเท่านั้น แม้เเต่ฝ่ายของระบบก็ได้รับผลกระทบด้วย หลังคาจำนวนมากถูกพัดไปเเละหินจำนวนมากก็ไปทำลายอาคารนับไม่ถ้วนทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรง

ขณะที่พายุไซโคลนทำลายป่าแห่งความพรั่นพรึง อาณาเขตของต้าฉินก็ส่องประกายด้วยแสงจางๆในความมืดรอบๆ ทำให้มันเป็นเรื่องที่เเปลกประหลาดเป็นอย่างมาก ลมในบริเวณนั้นเริ่มอ่อนลงมากก่อนที่จะหายไป

ต้าฉินไม่ได้รับผลกระทบจากพายุไซโคลนเลย ทำให้ทุกคนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเเละรู้สึกขอบคุณจ้าวฝู ทั้งหมดนี้เป็นเพราะค่าสถานะความต้านทานต่อภัยพิบัติทางธรรมชาติโดยรวมของต้าฉิน

พายุไซโคลนเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องประมาณสิบนาที ทำให้ป่าแห่งความพรั่นพรึงเละไม่เหลือโครงเดิมเลย ต้นไม้จำนวนนับไม่ถ้วนโค่นลงและก้อนหินขนาดใหญ่หลายก้อนก็กระจัดกระจายกลายเป็นหลุมนับไม่ถ้วน

เมื่อเห็นว่าพายุไซโคลนได้หยุดลง ผู้คนนับไม่ถ้วนได้ถอนหายใจ จ้าวฝูไม่ได้ทำอะไรเลยเพราะนี่เป็นเพียงเเค่การเปิดเทศกาลภัยพิบัติเท่านั้น หลังจากนี้จะเริ่มเทศกาลภัยพิบัติที่เเท้จริงเเล้ว

จ้าวฝูใช้ศิลาโบยบินของเขาและกลายเป็นแสงสีดำขณะที่เขาบินออกจากเมืองต้าฉิน เขามองไปที่ผลกระทบของพายุไซโคลนและรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเกิดความเสียหายขึ้นมากน้อยเพียงใด

อย่างไรก็ตาม นี่คือสิ่งที่เทศกาลภัยพิบัติเป็น - ตอนนี้ทุกคนได้เห็นเเล้วว่าเทศกาลนี้น่ากลัวมากแค่ไหน สักพักพวกเขาก็จะเริ่มชินไปเอง

อย่างไรก็ตาม พายุไซโคลนยังไม่ได้หายไปอย่างสมบรณ์ มันกลายเป็นนกสีฟ้าครามขนาดใหญ่ที่มีปีกกว้างถึง20เมตร พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่เป็นรูปธรรม กลับกัน พวกมันถูกสร้างขึ้นจากสายลมสีคราม พวกมันเหมือนนกปกติ แต่ตาของพวกมันเเหลมคมและมีแสงสีฟ้า

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้เรียกว่าอสูรภัยบัติและพวกมันก็เป็นเหตุที่ทำให้เกิดภัยธรรมชาติ พวกมันจะปรากฏตัวขึ้นเฉพาะในช่วงเทศกาลภัยพิบัติและก่อให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติทุกประเภท

ในโลกแห่งความเป็นจริง มีหลายสาเหตุที่ทำให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ - พายุไซโคลนเกิดจากการเคลื่อนที่ของกระแสน้ำในอากาศ แผ่นดินไหวเกิดจากการเคลื่อนไหวของเปลือกโลกและภัยแล้งเกิดจากการขาดฝนในช่วงระยะเวลาอันยาวนาน

ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่แท้จริงจะมีผลกระทบอย่างกว้างขวาง พวกเขาไม่สามารถควบคุมภัยเหล่านี้และยากที่จะฟื้นตัวจากจากพวกมันได้ อย่างไรก็ตาม มีสิ่งที่ต่างกันในโลกจุติสวรรค์- เทศกาลกินเวลาเพียงเจ็ดวันและเนื่องจากทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติหลังจากเทศกาลจบลง ภัยธรรมชาติที่เกิดจากอสูรภัยบัติสายลมก็จะหายไป

มีอสูรภัยบัติหลายชนิดและนกสีฟ้าครามเป็นหนึ่งในนั้นที่ทำหน้าที่สร้างพายุไซโคลน พวกมันถูกเรียกว่าอสูรภัยบัติสายลม

อสูรภัยบัติสายลมถึงจะไม่สามารถสร้างพายุไซโคลนที่รุนเเรงเเบบครั้งก่อนได้ แต่ก็ยังสามารถสร้างลมที่ทำให้รอบๆ100กิโลเมตรพังพินาศได้ พวกมันกำจัดได้ค่อนข้างยาก พวกมันไม่ได้โจมตีโดยตรง แต่พวกมันสร้างลมกระโชกแรงพัดทำลายหมู่บ้าน

ถ้าใครส่งกองทัพไปโจมตีพวกมัน พวกมันก็จะบินหนีทันทีที่ได้เห็นผู้คนจำนวนมากเพราะอสูรพวกนี้มีสติปัญญา หลังจากนั้น พวกมันก็จะกลับมาและสร้างกระแสลมแรงจากทางอื่น นั่นเป็นเหตุผลที่บุคคลเดี่ยวได้เปรียบ ซึ่งเป็นเหตุให้มีการกล่าวกันว่าเทศกาลนี้เป็นงานสำหรับบุคคลเดี่ยว

ด้วยสถานะความต้านทานภัยพิบัติของต้าฉิน อสูรภัยบัติสายลมก็จะไม่ไปที่ต้าฉิน ดังนั้นจ้าวฝูจึงต้องออกตามมาหาพวกมัน อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ไม่ยากเกินกำลังของจ้าวฝูเพราะ อสูรภัยบัติสายลมอยู่ที่ใดก็มีลมที่นั้น

จ้าวฝูใช้ศิลาโบยบินของเขาและหลังจากบินมาชั่วระยะหนึ่งแล้วเขาก็เห็นพื้นที่ที่ลมพัดกระหน่ำ เขาเปิดใช้งานเขตแดนแห่งราชาและมีกำแพงกั้นสีดำที่มีจารึกมังกรปรากฏขึ้นรอบๆขณะที่จ้าวฝูพุ่งเข้าสู่สายลม

หลังจากบินชั่วระยะหนึ่งแล้วเขาก็เห็นนกสีฟ้าครามขนาดใหญ่อยู่บนท้องฟ้า นกตัวนี้กระพือปีกอย่างต่อเนื่องทำให้เกิดลมกระโชกเเรง ต้นไม้ถูกถอนรากและหินขนาดใหญ่ก็ลอยไปในอากาศ

จ้าวฝูพยายามประคองเขตแดนแห่งราชาด้วยพลังเต็มกำลังเพื่อป้องกันสายลม

ตอนนี้อสูรภัยบัติสายลมได้พบจ้าวฝูและกระพือปีกของมันทำให้คมมีดวายุ2อันพุ่งไปหาเขา โชคดีที่เมื่ออสูรภัยบัติสายลมโจมตี พายุรอบตัวเขาก็หยุดลง มิฉะนั้นจะเป็นการยากที่จ้าวฝูจะหลบ

เผชิญหน้ากับคมมีดวายุ จ้าวฝูหยิบดาบอสูรนภาออกมาและหลบคมมีดวายุอันแรกก่อนที่จะปล่อยคลื่นสีดำยาว10เมตรไปชนกับคมมีดวายุอันที่2ก่อนที่จะระเบิดออกมา

อย่างไรก็ตามในขณะนั้น อสูรภัยบัติสายลมก็กระพือปีกของมันอีกครั้งและมีเสาเเห่งวายุผลักจ้าวฝูถอยไปหลายก้าว หลังจากที่ร่างกายของเขามั่นคงอยู่กลางอากาศ จ้าวฝูได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขาและตราประทับลอร์ดนครภายในร่างกายของเขาก็สั่นสะเทือนเเละมีออร่าที่ทรงพลังกระจายออกมาจากร่างกายของเขา ด้วยตราประทับลอร์ดนคร ความแข็งแกร่งของจ้าวฝูทรงพลังมากขึ้นและเขารีบพุ่งเข้าไปหาอสูรภัยบัติสายลม

อสูรภัยบัติสายลมได้ปล่อยคมมีดวายุอีกหลายอันซึ่งจ้าวฝูได้ระเบิดคมมีดวายุทั้งหมด ด้วยการโจมตีของจ้าวฝูทำให้อสูรภัยพิบัติสายลมรู้สึกตกใจมาก มันคำรามออกมาเเละพุ่งไปที่จ้าวฝู - มันถูกสร้างขึ้นจากพลังแห่งลมมากมายนับไม่ถ้วนดังนั้นจึงมีออร่าที่คมกริบเป็นอย่างมากและยังสามารถบดเหล็กเป็นชิ้นเล็กๆได้

อย่างไรก็ตามจ้าวฝูหัวเราะออกมาและไม่ได้ซ่อนความแข็งแกร่งของเขาในขณะที่เขาใช้ทักษะเทวะของเขา "แรงผลักปีศาจเทวะ!"