บทที่ 383 ผู้สืบทอดตัวปลอม
บทที่ 383 ผู้สืบทอดตัวปลอม
บทที่ 383 ผู้สืบทอดตัวปลอม
"และนาย นายชื่ออิ๋งอู๋ใช่มั้ย? ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินไม่จำเป็นต้องการผู้สืบทอดตัวปลอมเช่นนาย ดังนั้นนาควรออกและลบแซ่อิ๋งทิ้งได้แล้ว "
เมื่อฟังคำสั่งที่สองของจ้าวฝู ทุกคนรู้สึกตกใจมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่เพียงผู้สืบทอดอันดับ 1 ของตระกูลอิ๋งเท่านั้น แม้แต่ผู้สืบทอดมรดกตัวปลอมกไม่ถูกไว้ชีวิต
อิ๋งอู๋ - ไม่สิ, หลี่อู๋ - ข่มความโกรธและความไม่พอใจภายในตัวเขาไว้ ความรู้สึกอับอายที่เขารู้สึกในวันนี้แกะสลักลงไปในหัวใจของเขาและเขาต้องการที่จะตัดจ้าวฝู ออกเป็นหมื่นชิ้น เขาคิดกับตัวเอง "แกเป็นแค่สุนัขของผู้สืบทอดมรดก; ทำไมแกทำหน้าที่ทั้งหมดด้วยใบหน้าอันสูงส่งและยิ่งใหญ่? "
ดังนั้นเขาไม่ได้รอที่จะถูกลากออกไปและเดินออกไปด้วยตัวเองแทน เขารู้สึกอับอายมากและทุกขั้นตอนที่จ้าวฝูทำต่อเขา ทำให้เขารู้สึกเกลียดชังต่อจ้าวฝูอย่างมาก
เมื่อเห็นว่าหลี่อู๋มองมา, จ้าวฝูสามารถตรวจพบความเกลียดชังของเขาได้ เขารีบเรียกยามและสั่งให้ฆ่าหลี่อู่หลังจากที่เขาออกจากที่พักตระกูลอิ๋ง
ยามได้ปฏิบัติตามและได้นำคนติดตามหลี่อู๋ไปหลายคน
เนื่องจากอิ๋งฉินเป็นอันดับหนึ่งของตระกูล อิ๋ง จ้าวฝูไม่สามารถสั่งให้ฆ่าเขาได้ แต่หลี่อู่นั้นต่างกัน เขาเป็นเพียงแค่ตัวตนเล้ฏๆและตั้งแต่ที่มันเกลียดจ้าวฝู จ้าวฝูก็ไม่ยอมปล่อยให้มันเป็นปัญหาในอนาคตสำหรับตัวเอง
รับรู้ความต้องการสังหารจากดวงตาของจ้าวฝูและการที่เยามบางคนตามหลังหลี่อู่ หลายคนเข้าใจว่าจ้าวฝูส่งทหารไปฆ่าเขา เมื่อทุกคนนึกถึงเรื่องนี้ ทุกคนก็รู้สึกกลัวและรู้สึกว่าจ้าวฝูค่อนข้างโหดเหี้ยม
อย่างไรก็ตาม ผู้นำตระกูลมองจ้าวฝูด้วยความชื่นชม ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ส่งคนไปฆ่าหลี่อู๋ พวกเขาก็จะทำเช่นนั้น
ตอนนี้ ภายใต้ออร่าแห่งการฆ่าของจ้าวฝู ทั้งหมดเงียบลงและไม่มีใครกล้าที่จะทำให้เกิดเสียงใด ๆ ทุกคนลดศีรษะลงทำให้บรรยากาศดูแปลกๆ
จ้าวฝูมองไปที่อิ๋งซีและเมื่อรู้สึกถึงจ้องมองนี้ อิ๋งซีรู้สึกตกใจมาก ถ้าเขาสามารถตัดทายาทคนหนึ่งและไล่ออกจาตระกูลอิ๋งได้ เธอจะไม่สามารถต้านทานเขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการจะทำ
หันไปทางการจ้องมองของจ้าวฝู อิ๋งซีไม่สามารถช่วยได้ แต่รู้สึกกลัวมาก ร่างกายของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อยและเธอก็ตระหนักว่าเธอไม่มีอะไรเลยในตระกูลอิ๋ง ด้วยคำสั่งเดียวจากจ้าวฝู เธอจะสูญเสียทุกอย่างที่เธอมี
"จ้าวฝู!" อู๋ชิงเหนียงไม่สามารถช่วยได้ แต่โเรียกจ้าวฝู ไม่เต็มใจที่จะเห็นจ้าวฝูทำอะไรอิ๋งซี
จ้าวฝูมองไปที่อู๋ชิงเหนียง เขาไม่พอใจที่อิ๋งซีเคยพูดมาก่อนหน้านี่เท่านั้นและเขาก็ไม่ได้วางแผนที่จะทำอะไรให้เธอ หลังจากทั้งหมด เธอช่วยเขาในอดีตและเป็นเพื่อนที่ดีของอู๋ชิงเหนียง
"การประชุมสิ้นสุดลงแล้ว!" ต่อจากนั้น จ้าวฝูพูดอีกครั้ง ทำให้ทุกคนรู้สึกโล่งใจ ทุกคนรีบออกไป กลัวว่าจ้าวฝูจะทำอะไรกับพวกเขา
ในขณะนั้น อู๋ชิงเหนียงเดินขึ้นมาและดูเหมือนโกรธมากขณะที่เธอเหยียดมือออกมาและจิกจ้าวฝู "นายกล้าที่จะซ่อนอะไรมากมายจากฉันจริงๆ? นายบอกว่านายไม่มีโชคชะตา อีกทั้งนายยังไม่ได้พูดถึงว่านายได้ติดต่อกับผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน "
ในการตอบสนอง จ้าวฝูยิ้มอย่างน่ารังเกียจเท่านั้น
อิ๋งซีเดินขึ้นมาและมองไปที่จ้าวฝู ตอนนี้เธอเชื่ออย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับสิ่งที่อู๋ชิงเหนียงบอกกับเธอเกี่ยวกับจ้าวฝู ดูเหมือนว่าจ้าวฝูไม่ง่ายอย่างที่เขาทำและเขาไม่ใช่คนที่เธอสามารถควบคุมได้
"ชิงเนียง ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่ฉันพูดมาก่อนหน้านี้" อิ๋งซีกล่าวอย่างสำนึกผิด
อู๋ชิงเหนียงยิ้มและพูดว่า "มันไม่มีอะไร; ฉันรู้ว่าเธอหวังดีต่อฉัน แต่ความจริงพิสูจน์ให้เห็นว่าฉันถูกต้อง! "
อิ๋งซียังยิ้มและพูดว่า "ฉันรู้ เธอน่าทึ่งมาก! "
อิ๋งซีไม่ใช่มองคนออกเช่นอู๋ชิงเหนียง มิฉะนั้นเธอจะไม่ปล่อยให้ตัวดีเช่นจ้าวฝูไป
ผู้หญิงทั้งสองคนเริ่มตื่นเต้นอย่างมากและจ้าวฝูหันมาจ้องมองชิวเฟิงจื่อซึ่งรอคอยอยู่ เขาคิดสักครู่ก่อนที่จะแก้ต่างตัวเองและออกไปหาชิวเฟิงจื่อ
เมื่อเห็นจ้าวฝูและชิวเฟิงจื่อออกไปด้วยกัน อู๋ชิงเหนียงรู้สึกว่ายังคงมีสิ่งที่จ้าวฝูซ่อนจากเธออยู่
หลังจากมาถึงห้องของจ้าวฝูแล้ว ชิวเฟิงจื่อทำให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ ก่อนที่จะคำนับและพูดว่า "คนลัทธิเต๋าอันแสนต่ำต้อยทักทายฝ่าบาทต้าฉิน โปรดยกโทษให้กับคนลัทธิเต๋าที่ไม่ดีคนนี้ที่ก่อให้เกิดหลายสิ่งหลายอย่าง "
ทั้งหมดนี้เกิดจากชิวเฟิงจื่อจริงๆ เขาเป็นผู้ที่ได้เรียกร้องให้ตระกูลอิ๋งจัดประชุมครั้งนี้และเขาไม่เคยคิดว่าเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างรุนแรงจากการจับจ้องโลคละตาของจ้าวฝู ถึงแม้ตอนนี้ ชิวเฟิงจื่อยังคงเจ็บปวดอยู่และมีเลือดฝาดนิดหน่อยและการล้มลงสู่พื้นตอนนั้นทำให้ผู้คนเรียกจ้าวฝูว่าเป็นภัยพิบัติ
สิ่งนี้ต่างไปจากที่เคยเป็นมาก่อน - เมื่อจ้าวฝูเพิ่งสร้างหมู่บ้านต้าฉินและเซียนหลูได้ใช้กับจับจ้องโชคชะตากับเขาที่นครแสงศักดิ์สิทธิ์ เธอไม่ได้รับผลกระทบมากนัก ตอนนี้ที่จ้าวฝู ได้ปลุกดวงดาวจักรพรรดิแห่งความโกลาหลแล้ว ทุกคนก็จะได้รับการผลกระทบหนักจากการใช้การจับจ้องโลคละตากับเขา
ชิวเฟิงจื่ออธิบายทุกอย่างกับจ้าวฝูตั้งแต่ต้นจนจบและขอโทษด้วยความจริงใจ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นควมจริงใจของชิวเฟิงจื่อ จ้าวฝูยอมรับคำขอโทษของเขาและตัดสินใจที่จะเอาเขาเป็นหนึ่งในคนของเขาเอง - หลังจากทั้งหมด เขาได้ป้องกันตัวตนของเขาและสถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างดีสำหรับเขา
ชิวเฟิงจื่อมีความยินดีอย่างไม่น่าเชื่อเพราะหลังจากจ้าวฝูยอมรับเขา ร่องรอยของรัศมีสีดำคล้ายมังกรเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเขาและชิวเฟิงจื่อก็ยิ่งเคารพต่อจ้าวฝูมากขึ้น
หลังจากนั้น จ้าวฝูและชิวเฟิงจื่อก็คุยกันต่ออีกครั้งและจ้าวฝู ได้ตระหนักว่าจี้หยกจากเซียนหลูพังทลายลงเพราะโชคชะตาของเขาทรงพลังและก้าวร้าวมากเกินไป ดังนั้นจึงไม่สามารถซ่อนโชคชะตาได้ชั่วคราว
ชิวเฟิงจื่อวางแผนที่จะสร้างไอเท็มเคล็ดวิชาแบบพิเศษเพื่อซ่อนโชคชะตาของจ้าวฝู เพื่อให้ผู้อื่นไม่สามารถค้นพบอัตลักษณ์ของจ้าวฝูในโลกแห่งความเป็นจริงได้
.................................
ณ ที่อื่น เหล่ายามตามหลี่อู๋ออกจากที่พักตระกูลอิ๋ง ขณะที่ยามเตรียมพร้อมที่จะลงมือ หลี่อู่เริ่มลนลานไปทั่วทุกแห่ง แต่ในท้ายที่สุด เขาก็เข้าไปในในตรอกซอกซอย
"พวกนานถูกส่งมาโดยจ้าวฝูเพื่อฆ่าฉันใช่มั้ย?" หลี่อู๋ถามอย่างอาฆาตแค้น
ยามไม่ได้ตอบคำถามของหลี่อู๋และพวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะจัดการกับเขาเพื่อที่พวกเขาจะได้กลับไปบอกจ้าวฝูว่าทำตามคำสั่งของเขาเร็จเรียบร้อยแล้ว
เมื่อเห็นอีกฝ่ายค่อยๆหยิบปืนออกมาหลี่อู๋รู้สึกกลัวและหมดหนทาง ความจริงที่ว่าคนธรรมดาไม่สามารถต้านทานตระกูลใหญ่ได้ไม่เคยชัดเจนกว่าตอนนี้กับเขา
เช่นเดียวกับที่หลี่อู๋คิดว่าเขากำลังจะตายโดยไม่ต้องสงสัย ร่างสองสามร่างก็ปรากฏตัวขึ้นและเคาะน็อคยามลงก่อนที่จะพาหลี่อู่จากไป
................................................ ..
ในขณะเดียวกัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่ตระกูลอิ๋งทำให้กลุ่มชาวจีนทุกคนรู้สึกตกใจอย่างเหลือเชื่อ ตอนนี้ตัวตนอันเล็กกระจิ๋วเช่นจ้าวฝูเป็นที่รู้จักกันโดยฝ่ายใหญ่ๆทั้งหมดแล้ว
กลุ่มลับกลุ่มที่ 7 เริ่มต้นตอนที่ 386 (ตอนนี้ลงถึงตอนที่ 414 แล้ว) สนใจติดต่อได้ในเพจเลยครับ