บทที่ 380 โชคชะตาแห่งราชา

บทที่ 380 โชคชะตาแห่งราชา

คนในตระกูลอิ๋งที่อู๋ชิงเหนียงกลัวมากที่สุดคือผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน ตอนนี้ด้วยอำนาจของผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินทำให้เขาไม่ต้องกลัวฝ่ายใดในโลก ชื่อของเขาราวกัยเป็นชื่อต้องห้ามเเละความสยดสยอง

อู๋ชิงเหนียงไม่ทราบว่าทัศนคติของเขาต่อตระกูลอิ๋งเป็นอย่างไร ถ้าเธอทำให้ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินไม่พอใจ มันอาจทำให้เกิดเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น แรงกดดันที่ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินกดดันเธอนั้นยิ่งใหญ่และทำให้เธอรู้สึกแย่ลงกว่าการที่ตระกูลอู๋กับตระกูลอิ๋งตัดความสัมพันธ์กันถึง10เท่า!!

นี่เธอต้องขัดกับตระกูลอิ๋งเเละอาจจะรวมถึงผู้สืบทอดมรดกต้าฉินเพื่อจ้าวฝูงั้นเหรอ?

คนในตระกูลอู๋ยืนอยู่ด้านข้างไม่สามารถนิ่งเงียบได้อีกต่อไปและกล่าวว่า "อู๋ชิงเหนียงใจเย็นก่อน แม้ว่าเราจะสนับสนุนเธอเกือบทุกอย่าง แต่ตอนนี้เราก็ไม่สามารถทำได้ดังนั้นโปรดคิดถึงผลที่ตามมา มีผู้ชายหลายคนในโลกนี้และเธอมีสมบัติเเละเธอสามารถหาคนนับหมื่นนับแสนที่ดีกว่าเจ้านั่นเป็นไหนๆ กรุณาคิดถึงครอบครัวอู๋ด้วย "

ได้ยินคำพูดของคนเหล่านี้ อู๋ชิงเหนียงไม่สามารถทำอะไรได้เเละเริ่มลังเล น้ำหนักของตระกูลของเธอเริ่มหนักลงไป;เธอจึงเอาเเต่ใจตัวเองไม่ได้

เมื่อเป็นเช่นนี้อิ๋งซีไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้วพูดว่า "เอาเเบบนี้เป็นไง? ไม่จำเป็นต้องฆ่าจ้าวฝู เราสามารถทำให้เขาออกจากจระกูลอิ๋งเเละไม่ให้เข้าตระกูลอู๋ ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่หรือตายตามความสามารถของเขาเอง! "

ได้ยินคำพูดของอิ๋งซี ผู้นำของสาขาที่สำคัญทั้งหมดพยักหน้าเข้าข้าง - นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการแก้ไขปัญหานี้ สำหรับอิ๋งซีจะเสนอเรื่องแบบนี้ พวกเขาค่อนข้างดีใจมากเพราะเธอเป็นนางสนมที่พวกเขาเลือกให้เพื่อผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน และถ้าเขาตัดสินใจที่จะเลือกเธอ เธออาจจะกลายเป็นจักรดิพรรดินีได้ในอนาคต

“ไม่!” อู๋ชิงเหนียงปฏิเสธในทันที "อิ๋งซีเธอก็รู้ว่าตระกูลหลี่ส่งคนไปลอบสังหารจ้าวฝู ถ้าเขาสูญเสียการคุ้มครองจากตระกูลอิ๋งและไม่ได้รับการคุ้มครองจากตระกูลอู๋เขาจะต้องตายแน่ ๆ "

อิ๋งซีเกือบจะลืมเรื่องของตระกูลหลี่ไปเเล้ว ถ้าจ้าวฝูสูญเสียการคุ้มครองจากตระกูลอิ๋งมีโอกาสค่อนข้างมากที่เขาจะถูกฆ่าโดยตระกูลหลี่ภายในเวลาไม่ถึงวัน

"ฉันสามารถให้ผู้คุ้มกันคุ้มครองเขาเพื่อปกป้องเขาและให้แน่ใจว่าเขาปลอดภัย. นั่นเพียงพอหรือไม่ ชิงเหนียง? " อิ๋งซี่คิดสักพักก่อนจะเสนอคำแนะนำอีกครั้ง

ก่อนที่อู๋ชิงเหนียงจะตอบ อิ๋งฉินได้ตัดบทและกล่าวว่า "ไม่ได้! ฉันเห็นด้วยกับการเตะเขาออกจากตระกูลแทนการฆ่าเขา แต่เราจะส่งผู้คุ้มกันเพื่อปกป้องเขาได้อย่างไร? ชีวิตของเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลอิ๋ง;ปล่อยให้คนในตระกูลหลี่ฆ่าเขาเสีย "

"งั้นฉันจะพาเขากลับไปที่ตระกูลอู๋!" เสียงของอู๋ชิงเหนียงดังออกมาอีกครั้ง

อิ๋งฉินตะโกนด้วยความโกรธ "อู๋ชิงเหนียงเธอต้องการตัดความสัมพันธ์ของเธอกับตระกูลอิ๋งใช่หรือไม่? อย่าลืมผลประโยชน์ทั้งหมดที่ตระกูลอิ๋งให้กับตระกูลอู๋ "

การแสดงออกของอู๋ชิงเหนียงเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ ได้ยินสิ่งที่อิ๋งฉินผลักดันเธออย่างต่อเนื่องก่อนที่เธอจะตัดสินใจถ้าเธอตัดความสัมพันธ์กับตระกูลอิ๋ง ? อะไรที่เป็นเรื่องใหญ่เกี่ยวกับเรื่องนี้? เช่นเดียวกับอู๋ชิงเหนียงเตรียมที่จะยอมรับเรื่องนี้ อิ๋งซีและคนในตระกูลอู๋ทุกคนพยายามที่จะพูดคุยเพื่อให้เธอยอมแต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของเธอได้

"ก็ได้ ในเมื่อตระกูลอิ๋งเป็นเช่นนี้งั้นพวกเราตระกูลอู๋ ... "

“ชิงเหนียง!” อย่างไรก็ตามก่อนที่อู๋ชิงเหนียงจะพูดจบก็มีเสียงพูดมาขวางการพูดของเธอ อู๋ชิงเหนียงหันไปมองจ้าวฝู ผู้ที่ยิ้มให้ความมั่นใจกับเธอทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นภายในใจ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ อิ๋งฉินรู้สึกอิจฉาอย่างที่สุดและพูดว่า "ตระกูลอู๋ของเธอ ... "

"หุบปากของเเกไป!" ก่อนที่อิ๋งฉินจะพูดจบประโยค เขาก็ถูกตัดบทด้วยเสียงอันแหลมคม จ้าวฝูก้าวออกมาราวกับคนละคนเเละมีออร่าสูงศักดิ์ที่เขาได้พยายามสะกดไว้ตลอดได้ถูกปลดปล่อยออกมา รู้สึกถึงออร่าอันสูงส่ง ผู้คนนับไม่ถ้วนได้ก้มหัวลงตามสัญชาตญาณและรู้สึกถึงความน่าเกรงขาม ทำให้รอบๆตัวของจ้าวฝูเริ่มเงียบตัวลง

อิ๋งฉินถูกออร่าของจ้าวฝูกลบโดยสมบรณ์และไม่สามารถพูดอะไรได้

แม้อู๋ชิงเหนียงจะตกใจอย่างมากเมื่อเห็นจ้าวฝูเปลี่ยนไปราวกับคนละคนและก็เต็มไปด้วยออร่าที่สูงศักดิ์ ด้านหน้าของเขา ทุกอย่างดูเหมือนต่ำต้อยไปอย่างที่สุด

นี่คือพลังแห่งราชาจ้าวฝูและอู๋ชิงเหนียงไม่เคยคิดเลยว่าจ้าวฝูจะมีพลังเเห่งราชาซึ่งไม่เคยมีใครที่มีพลังมากกว่าที่เธอ

"เเกกล้าดีอย่างไรที่พูดกับฉันเเบบนั้น?" อิ๋งฉินค่อยๆฟื้นตัวขึ้นและมองไปที่จ้าวฝูอย่างเคียดเเค้น ไม่เคยมีใครที่พูดกับเขาเเบบนั้นมาก่อนในฐานะที่เขาเป็นผู้สืบทอดจระกูลอิ๋งหมายเลขหนึ่ง

"เเกคิดว่าตัวเองเป็นใคร?" จ้าวฝูจ้องมองไปที่อิ๋งอู๋ด้วยความเย็นชาขณะที่เขาพูดด้วยความรังเกียจ

เมื่อได้ยินแบบนี้คนนับไม่ถ้วนรู้สึกกลัว - ไม่มีใครคิดว่าจ้าวฝูผู้ที่ซึ่งไม่ค่อยพูดเเละดูอ่อนเเอจะกล้าพูดเเบบนี้กับผู้สืบทอดตระกูลอิ๋งหมายเลขหนึ่ง

อู๋ชิงเหนียงก็ไม่คิดว่าจ้าวฝูจะพูดอย่างนั้นเช่นกัน

เรื่องนี้ทำให้อิ๋งฉินโกรธเป็นอย่างมากเเละตะโกนว่า "เเก ... ผู้คุ้มฆ่ามัน!"

ผู้คุ้มได้เดินขึ้นไปทันที แต่จ้าวฝูได้พูดอย่างเย็นชาเเละโหดเหี้ยมและพูดว่า "พวกแกจะทำอะไรฉันได้? พวกแกไม่รู้หรือว่าฉันเป็นใคร? "

นํ้าเสียงของเขาเต็มไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่จนผู้คุ้มไม่กล้าเข้าใกล้

จ้าวฝูไม่สนใจใครเเละปลดปล่อยพลังเเห่งราชาขณะที่เขาเดินไปข้างหน้าเเละทุกๆคนก็หลีกทางให้เขาในทันที

“ไปซะ!” จ้าวฝูเดินไปเเละมองไปที่อิ๋งฉินก่อนที่จะพูด

การแสดงออกของอิ๋งฉินกลายเป็นป่าเถื่อนและเขากำกำปั้นเตรียมที่จะโจมตีจ้าวฝูและฆ่าจ้าวฝู เพื่อบรรเทาความเกลียดชังนี้

"อิ๋งฉิน ถอยไป!" ในขณะนั้น เสียงของผู้อาวุโสก็ดังออกมา - มันเป็นหนึ่งในผู้นำของสาขาที่สำคัญ

ตอนนี้ผู้นำตระกูลทุกคนก็มองไปที่จ้าวฝูอย่างจริงใจ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ต่ำต้อยเช่นจ้าวฝูจะสามารถมีพลังเเห่งราชา นี่ไม่ใช่พลังที่คนธรรมดาจะสามารถมีได้

ผู้นำของตระกูลอิ๋งสาขารองสามารถพูดได้ว่า จ้าวฝูได้มาเพื่อพูดคุยกับพวกเขาดังนั้นพวกเขาจึงบอกให้อิ๋งฉินถอยออกไป ในตอนสุดท้าย อิ๋งฉินก็ถอยไปอย่างไม่เต็มใจ

จ้าวฝูเดินไปอยู่หน้าผู้นำตระกูลเหล่านี้และกวาดตามองไปที่พวกเขาอย่างสงบ ความรู้สึกที่ดูสง่าและเย็นชา ผู้นำตระกูลไม่กล้าที่จะมองไปที่เขา

"ท่านเป็นผู้ใด?" หนึ่งในผู้นำตระกูลถาม

จ้าวฝูได้เตรียมที่จะเปิดเผยตัวตนของเขาแล้ว - ส่วนผลที่ตามมาเขาจะต้องยอมรับมันทุกอย่าง เขารู้สึกว่าเขาจะไม่สร้างปัญหาให้อู๋ชิงเหนียงไปมากกว่านี้อีกเเล้วเพราะเธอทำให้เขามามากพอเเล้ว

เมื่อจ้าวฝูกำลังเดินขึ้นไป ชิวเฟิงจื่อก็ค่อยๆลุกขึ้นมาและมองไปที่ข้างหน้าเขาขณะที่เขาถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"

คนลัทธิเต๋าหลายคนได้มาอธิบายสถานการณ์ให้เขาอย่างรวดเร็ว

ชิวเฟิงจื่อรีบเดินขึ้นไปที่ผู้นำของตระกูลอิ๋งขณะที่เขาพูดว่า "คุณต้องไม่ฆ่าเขา! เขาเป็นคนที่มีโชคชะตาเเห่งราชาเป็นจำนวนมาก แน่นอนเขาจะเป็นราชาในอนาคต เขาสำคัญมากต่อผู้สืบทอดมรดกต้าฉินดังนั้นคุณต้องไม่ทำอะไรให้เขา! "

จ้าวฝูรู้สึกค่อนข้างแปลกใจและไม่เข้าใจว่าทำไมชิวเฟิงจื่อถึงช่วยเขาซ่อนตัวตนของเขา เพราะชิวเฟิงจื่อน่าจะเป็นคนรู้ตัวตนของเขามากที่สุด